,

«Γιάντα ‘ναι μαῦρα τὰ βουνὰ κι οἱ κάμποι χλωμιασμένοι ;

Γιάντα δὲν τραγουδοῦν πουλιὰ στὰ ἑννιᾶ χωριὰ στὰ δάση ;

Εἶναι ποὺ σφάξαν Κρητικοὺς πάνω στὸ Λαφονήσι…»

 (…)  Στὶς 17 Φεβρουαρίου ὁ Τομπάζης ὕπαρχος τῆς Κρήτης, φεύγει γιὰ νὰ ζητήσῃ βοήθεια, ἐνῷ οἱ τοῦρκοι προβαίνουν σὲ ἐκκαθαριστικὲς ἐπιχειρήσεις σκορπώντας τὸν ὄλεθρο καὶ τὸν θάνατο· 850 κατὰ τὸν Μουρέλλο, 650 κατὰ τὸν Παν. Κριάρη περίπου γυναικόπαιδα καὶ γέροντες, μαζὶ μὲ τὸν ἄμαχο πληθυσμὸ τῶν χωριῶν Κεραμωτῆς, Κάμπου, Ἀμυγδαλοκεφάλι, Σφηνάρι, Κουνέλι, Περιβόλια, καταφεύγουν τελικὰ καὶ ταμπουρώνονται στὸ Ἐλαφονήσι, ἐλπίζοντας ὅτι οἱ τοῦρκοι δὲν θὰ ἔβρισκαν τὸ ἄβαθὲς πέρασμα ποὺ ὁδηγεῖ στὸ νησὶ. Μαζὶ τους καὶ 40 ἔνοπλοι Κρητικοί. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΡΗΤΗ-Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΛΑΦΟΝΗΣΙΟΥ (24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1824) →

,

Η συμβολή τού Βικεντίου Γκαλλίνα στο πολιτειακό έργο τής Α’ Εθνικής Συνελεύσεως στην Επίδαυρο 

,

……….Ὁ Γκαλλίνα, μετὰ τὴν συντριβὴ τῆς Ἰταλικῆς Ἐπαναστάσεως τῶν Καρμπονάρων, ἀκολούθησε τὸν Λόρδο Βύρωνα στὸ Μεσολόγγι, ὅπου κίνησε τὴν προσοχὴ τοῦ Μαυροκορδάτου, γιὰ τὸ ἐπαναστατικὸ του παρελθόν, τὴν φιλελληνικὴ του θέρμη, τὴν μόρφωσή του, καὶ τὶς ἐξαιρετικὲς πολιτειακὲς του γνώσεις. Συνέχεια ανάγνωσης ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ-Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ ΓΚΑΛΛΙΝΑ (1795 – 1842) ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ Α΄ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ →