ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

,

,

13 Ιανουαρίου

,

1493.—(ν.ημ.) Ὁ Χριστόφορος Κολόμβος πραγματοποιεῖ στὴν χερσόνησο Σαμανά τὴν τελευταία στάση τῆς ἐξερευνητικῆς του ἀποστολῆς, πρὶν ἀναχωρήσει μὲ τὸ «Νίνια» γιὰ τὴν Ἱσπανία, τερματίζοντας τὸ πρῶτο του ταξίδι στὸν Νέο Κόσμο. Ἔγκυρες ἱστορικὲς πηγές, θέλουν τὸν μεγάλο ἐξερευνητὴ νὰ ἔλκῃ καταγωγὴ ἀπό τὴν Ἑλλάδα καὶ συγκεκριμένα ἀπό τὴν Χίο· τὸ πραγματικὸ του ὄνομα ἦταν Χριστόφορος Δισύπατος Παλαιολόγος. Ἀπό τοὺς χάρτες ἐκείνων τῶν ταξιδιῶν ἔχουν διασωθεῖ τρεῖς, οἱ ὁποῖοι δημιουργήθηκαν ἀπὸ τὸν ἀδελφὸ τοῦ Χριστόφορου, Βαρθολομαῖο, καὶ τὸν Ἀλέξανδρο Ζῶρζο μὲ καταγωγὴ ἀπό τὴν Θήρα.

1581.—Απεβίωσε στην Ρώμη, σε ηλικία εβδομήντα ετών, ο Κερκυραίος λόγιος και συγγραφέας τού 16ου αι. Ματθαίος Δεβαρής.

1801.—Πρώτη επίσημη έπαρση τής σημαίας τής «Ανεξαρτήτου Επτανήσου Πολιτείας» στο φρούριο τής Κέρκυρας. Όταν μετά την τετράμηνη πολεμική σύγκρουση τής ρωσοτουρκικής συμμαχίας με τους Γάλλους τού Ναπολέοντα Βοναπάρτη, παραδόθηκε η Κέρκυρα, την διοίκησή της ανέλαβε ο Ρώσος ναύαρχος Ουζάκωφ και δευτερευόντως ο τούρκος ναύαρχος Καδήρ βέης. Ο Ουζάκωφ επανέφερε το προ των Γάλλων καθεστώς, αποκαθιστώντας την τάξη των ευγενών και τον Απρίλιο τού 1799, συνυπογράφοντως και τού τούρκου ναυάρχου, συνένωσε την Επτάνησο σε μία Ελληνική ανεξάρτητη Πολιτεία, με δική της κεντρική κυβέρνηση και με πρωτεύουσα την Κέρκυρα. Η Πολιτεία αναγνωρίστηκε επίσημα από όλες τις Μεγάλες Δυνάμεις και η μόνη της υποχρέωση έναντι τής οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν η καταβολή συμβολικού φόρου υποτέλειας και η ύπαρξη στην σημαία της τού μισοφέγγαρου με το αστέρι. Βεβαίως οι Επτανήσιοι δεν τήρησαν το δεύτερο σκέλος. Η σημαία τής Επτανήσου απεικόνιζε σε κυανό φόντο, το λεοντάρι τού Αγίου Μάρκου να κρατά με το δεξί του πόδι το Ευαγγέλιο με τον Σταυρό και επτά λόγχες, συνδεδεμένες με μία κορδέλα, πάνω στην οποία ήταν γραμμένο το έτος ιδρύσεως τού νέου κράτους (1800). Αρχική πρόταση γιά την σημαία ήταν να χρησιμοποιηθεί ως σύμβολο ο Φοίνικας που αναγεννάται από την τέφρα του. Η Πύλη όμως δεν το δέχθηκε, θεωρώντας ότι υπονοούσε επαναστατικές διαθέσεις. Η ύπαρξη τού νέου κράτους ήταν σύντομη· μετά την νίκη τού Ναπολέοντα στο Αούστερλιτς και την σύναψη τής συνθήκης τού Τιλσίτ (1807), τα Επτάνησα παραχωρήθηκαν και πάλι στην Γαλλία.

1806.—Ἀποκεφαλίζεται ὁ 80ετής Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Σουλτάνου· εἶχε προηγηθεῖ  ἡ ἔγκλισή του στὶς φυλακὲς καὶ ὁ βασανισμὸς του, ἐξ αἰτίας τῆς καθαιρέσεως τοῦ γυιοῦ του Κωνσταντίνου καὶ τοῦ χαρακτηρισμοῦ του ὡς προδότη. Ὁ Κωνσταντῖνος μὲ τὴν οἰκογενειά του κατέφυγε στὴν Ῥωσία, ὁ ἡλικιωμένος ὅμως πατέρας του ἀρνήθηκε νὰ τὸν ἀκολουθήσῃ. Ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης – παπποὺς τοῦ ἀγωνιστῆ τοῦ 1821-, διετέλεσε ἡγεμῶν τῆς Βλαχίας καὶ τῆς Μολδαβίας. Εἶχε ἐξαιρετική μόρφωση, μιλοῦσε ἕξι γλῶσσες κι’ ἔγινε μέγας Διερμηνεύς. Οἱ ρίζες τῆς οἰκογένειας τῶν Ὑψηλαντῶν ἀνάγονται στοὺς χρόνους τοῦ Βυζαντίου, ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῆς Τραπεζούντας. Κατά τὴν διάρκεια τῶν «Ὀρλωφικῶν» ἀπέτρεψε τὰ σχέδια ὁλοκληρωτικῆς γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων ἀπό τὸν Σουλτάνο χάρις στὶς διπλωματικὲς του ἱκανότητες. Ὡς ἡγεμόνας προσέφερε παιδεία, περίθαλψη καὶ ὀργάνωσε στρατὸ κυρίως ἀπό Ἕλληνες. Τὸ Βουκουρέστι ἔγινε τόπος συναντήσεως καὶ ἐργασίας πολλῶν διανοουμένων τῆς ἐποχῆς, ὅπως ὁ Ῥῆγας, ὁ Βαρδαλάχος, ὁ Καταρτζῆς κ.ἄ. Εἶχε ἐπαφές μὲ τοὺς ἡγεμόνες τῆς Ῥωσίας καὶ τῆς Αὐστρίας καὶ συμμετεῖχε στὴν ἐκπόνηση σχεδίου διαμελισμοῦ τῶν ἐδαφῶν τῆς κατεχόμενης ἀπὸ τοὺς τούρκους χερσονήσου τοῦ Αἴμου, ἀλλά καὶ τῆς δημιουργίας ἑνός μικροῦ ἀρχικῶς Ἑλληνικοῦ κράτους.

1822.—Α’ Ἐθνοσυνέλευση τῆς Ἐπιδαύρου καθιερώνει γιὰ τὰ ἐνθόσημα καὶ τὶς σημαῖες ὡς χρῶμα τὸ γαλάζιο καὶ τὸ λευκό. «[…]Ἄλλο ἀνακύψαν πρόβλημα διὰ τὴν Συνέλευσιν τῆς Ἐπιδαύρου, ὑπῆρξεν ἡ διατήρησις ἤ ἡ κατάργησις τῶν συμβόλων καὶ τῆς σημαίας τῆς Φιλικῆς Ἑταιρίας. Παρὰ τὴν δραματικὴν ἀποτυχίαν τῆς ὑπὸ τοῦ Ὑψηλάντου ὀργανωθείσης ἐν Μολδοβλαχίᾳ ἐπαναστάσεως, ὑπῆρχον ἀκόμη πολλοὶ Φιλικοί, ποὺ δὲν ἐπεθύμουν ἡ ἀναγεννηθεῖσα Ἑλλὰς νὰ ἀποδοκιμάσῃ ἔστω καὶ ἐμμέσως τὴν προσφορὰ τῆς Φιλικῆς Ἑταιρίας καὶ τὸν στενάζοντα εἰς τὰς αὐστριακὰς φυλακὰς ἀρχηγόν της. Ὁ Μαυροκορδᾶτος ὅμως, ἐχειρίσθη τὸ θέμα ἐπιδεξίως, προβάλλοντας τὴν δυσμενὴ διάθεσιν ἀνὰ τὴν Εὐρώπην ἔναντι τῆς Φιλικῆς Ἑταιρίας καὶ ἐπισείοντας τοὺς κινδύνους χαρακτηρισμοῦ τῆς  Ἐπαναστάσεως ὡς συνέχειας τῆς Φιλικῆς Ἑταιρίας. Ἐξοστρακίσθηκε λοιπὸν πᾶν ὅ,τι θὰ ἠδύνατο νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν ἐπανάστασιν καὶ τὸ νέοϊδρυόμενο Ἑλληνικό Κράτος ὡς συνέχεια ταύτης, καθιερώθη δὲ διὰ τὰ ἐθνόσημα καὶ τὰς σημαίας τὸ κυανούν καὶ τὸ λευκόν. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν σημαίαν ἦτο ἀπαραίτητος ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως, καθ’ ὅσον ἔως τότε ἐπεκράτει πλήρης σύγχυσις, ἑκάστης νήσου, ἑκάστου ἀρχηγοῦ ὅπλων κ.λπ., χρησιμοποιούντων ἰδίαν, μὲ διάφορα χρώματα καὶ παραστάσεις.»

1828.—Στην χώρα επικρατεί πλήρης αναρχία, ενώ η εγκληματικότητα οργιάζει. Μόλις μία ημέρα μετά την άφιξη τού Καποδίστρια στην Αίγινα, πρωτεύουσα τής προσωρινής Κυβερνήσεως, συνέβη στυγερό έγκλημα σε πλοιάριο, από πειρατές. Το πλοιάριο στο οποίο επιβιβάστηκαν 5 άνθρωποι γιά να ταξιδέψει από Σπέτσες προς Ναύπλιο, δέχθηκε άλλους 4 οι οποίοι δήλωσαν τον ίδιο προορισμό. Γύρω στις 3 η ώρα μετά τα μεσάνυκτα, λίγο πριν φθάσουν στον προορισμό τους, αυτοί οι τελευταίοι 4 έσφαξαν  τους προηγούμενους εκτός από ένα παιδί, το οποίο όρκισαν να μην μαρτυρήσει σε κανέναν γι’ αυτούς. Αμέσως μετά ανάγκασαν τον κυβερνήτη να αλλάξει πορεία αφήνοντάς τους σε ερημική παραλία τής Ύδρας. Μόνον το τελευταίο δίμηνο, τα εγκλήματα που συνέβησαν αποκλειστικά στην θάλασσα και γνωστοποιήθηκαν, ανέφεραν ότι 81 πλοία διαφόρων εθνικοτήτων λεηλατήθηκαν από πειρατές (!..)

1836.—Βασιλικό Διάταγμα με σημερινή ημερομηνία, γιά τον σχηματισμό στρατευμάτων ξηράς, προβλέπει αλλαγές στην σύνθεση διαφόρων όπλων. Οι αλλαγές δεν αφορούσαν όμως  και το σώμα τής Χωροφυλακής το οποίο ήταν ενταγμένο στον Στρατό. Το συγκεκριμένο Σώμα εξαιρούσε με το υπ’ αριθμόν 10 άρθρο τού Διατάγματος στο οποίο εξηγούνταν οι λόγοι. Αξίζει να σημειωθεί το γεγονός ότι, κατά τα χρόνια τής Αντιβασιλείας/Βαυαροκρατίας και πριν την ανάληψη τής εξουσίας από τον Όθωνα, ο εκτοπισμός των Ελλήνων από την διοίκηση τής χώρας και τον Στρατό (κατά βάσιν αυτών οι οποίοι είχαν λάβει μέρος σε άτακτα σώματα λίγο πριν το συγκεκριμένο καθεστώς), είχε λάβει θα λέγαμε τον χαρακτήρα πραγματικού διωγμού. Χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα είναι η σύνθεση τού στρατεύματος, το οποίο εκ τής συνολικής δυνάμεως των 8.208 ανδρών στα μέσα τού 1835, τα 2/3 ήταν Βαυαροί… Η δε διάκριση σε όλους τους τομείς υπέρ των Δυτικών έναντι των Ελλήνων, υπήρξε πραγματικά σκανδαλώδης ακόμη κι’ αν επρόκειτο γιά μεγάλους Αγωνιστές!.. [Η αγγλοκίνητη χολέρα που άκουγε στο όνομα Άρμανσμπεργκ, ακόμη και επί Όθωνος ρήμαζε κυριολεκτικά τον τόπο και τους ανθρώπους.]

1837.—Καταγράφεται σεισμός στην πολύπαθη από το φαινόμενο Κρήτη. Συνέβη σαν σήμερα στις 22:30.

1838.—(ν. ημ.) Δημοσιεύεται και έχει ισχύ ο νόμος γιά την διανομή γης στους φαλαγγίτες. Είχε ψηφιστεί στις 7 Ιανουαρίου, γιά να εφαρμοσθεί αγροτικό πρόγραμμα με σκοπό την διάλυση τής φάλαγγας που ήταν πολυδάπανη. Σύμφωνα με τις διατάξεις τού Β.Δ. όσοι παρῃτοῦντο από την φάλαγγα είχαν το δικαίωμα να πάρουν από τις εθνικές γαίες, γη αξίας από 2.880 έως 8.400 δρχ. χωρίς όμως να μπορούν να την πουλήσουν. Ελάμβαναν ακόμα σε χρήμα, ποσό ίσο με τους μισθούς ενός έτους.

.—Ανάμεσα στα διατάγματα που δημοσιεύτηκαν ήταν και η μετάθεση τής Εθνικής Εορτής από την 1η Ιανουαρίου στις 25 Μαρτίου. Έως τότε ήταν καθιερωμένο να εορτάζεται την Πρωτοχρονιά, γιατί τότε έγινε στην Α’ Εθνική Συνέλευση τής Επιδαύρου η κήρυξη τής Εθνικής Ανεξαρτησίας τής Ελλάδος και η σύνταξη τού πρώτου δημοκρατικού πολιτεύματος. Με αυτό το διάταγμα ταυτίστηκε η Εθνική Εορτή, με την εορτή τού «Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου». Η εφημερίδα «Αθηνά» στις 26 Μαρτίου 1838 έγραφε: «[…] Και πόσην επισημότητα δεν ήθελε δόσει η εορτή αύτη εις την Ελλάδα, αν μαζί με τον Ευαγγελισμόν τής Θεοτόκου επανηγυρίζετο και η καθίδρυσις τού συντάγματος, η στερέωσις τής ελευθερίας μας αυτής».

1847.—(ν.ημ) Κατὰ τὸν δοθέντα εἰς τὰ Ἀνάκτορα χορόν, ὁ βασιλεὺς Ὄθων ἀπευθύνθηκε ἐπιτιμητικῶς εἰς τὸν Ἕλληνα τῇ καταγωγῇ πρεσβευτὴ τῆς τουρκίας, Μουσοῦρο, λέγοντάς του: “ἤλπιζον κύριε, ὅτι ὁ Βασιλεὺς τῆς Ἑλλάδος ἤξιζε περισσοτέρου σεβασμοῦ, ἐκείνου τὸν ὁποῖον ἐδείξατεκαὶ τοῦ ἔστρεψε τὰ νῶτα διότι εἶχε ἀρνηθῇ νὰ θεωρήσῃ τὸ διαβατήριο τοῦ ὑπασπιστοῦ του (βλ.11/1 ν.ημ.) Τάσου Καρατάσου, μὲ τὴν αἰτιολογία ὅτι εἶχε ἀναμιχθῇ σὲ ἐπαναστατικές ἐνέργειες στὴν Χαλκιδική, μὲ ἀφορμή τὸν Κριμαϊκὸ πόλεμο». Ὁ Μουσοῦρος ἀρχικῶς αἰφνιδιάστηκε καὶ πιθανὸν νὰ μὴν ἔδινε συνέχεια στὸ ζήτημα, ἀλλά ὁ Ἄγγλος πρεσβευτής Λάιονς τὸν συμβούλεψε νὰ ἀποχωρήσῃ ἀμέσως μὲ ὅλη τὴν ἀκολουθία του σὲ ἔνδειξη διαμαρτυρίας, κάτι ποὺ τελικῶς ἔπραξε. Μὲ διακοίνωσή του τὴν ἐπόμενη ἡμέρα, ὁ Μουσοῦρος προσπάθησε νὰ ἐπιρρίψῃ εὐθύνες γιὰ τὴν μὴ σφράγιση τοῦ διαβατηρίου στὸν Καρατάσο, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες. Τὴν ἴδια στιγμὴ βρισκόταν σὲ συνεχὴ ἐπαφή μὲ τὸν περιβόητο Ἄγγλο πρεσβευτὴ Λάιονς, ὁ ὁποῖος τὸν ὡθοῦσε νὰ εἶναι ἀδιάλλακτος ἔναντι τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Πύλη, ἔστειλε ἕνα διπλωματικὸ τελεσίγραφο στὴν Ἑλληνική κυβέρνηση, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο, εἴτε ὁ ἴδιος ὁ -γαλλόφιλος- Κωλέττης ὅφειλε νὰ μεταβῇ στὴν οἰκία τοῦ Μουσούρου καὶ νὰ τοῦ δηλώσῃ τὴν λύπη του γιὰ τὸ περιστατικό, εἴτε ὁ Μουσοῦρος θὰ ἀποχωροῦσε ἀπό τὴν Ἀθήνα καὶ θὰ διακόπτονταν οἱ διπλωματικὲς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν. Ἐνῷ ὁ λαὸς στήριζε τὴν τολμηρὴ καὶ ἀγέρωχη πολιτικὴ ἔναντι τῆς Πύλης, ὁ αἰφνίδιος θάνατος τοῦ Κωλέττη δημιούργησε κενὸ ἐξουσίας στὴν Ἑλλάδα, καὶ ἀνέστειλε τὴν ἐπιθετική Ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική. Ἡ σειρὰ τῶν ἐπεισοδίων, ἔμεινε γνωστὴ ὡς τὰ «Μουσουρικᾶ».

1849.—(ν.ημ.) Απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης, τρίτο παιδί τού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, αγωνιστής τού ’21, και μετέπειτα πολιτικός. Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο όπου αναγκάστηκε να καταφύγει η οικογένειά του λόγω τού διωγμού των τούρκων. Επέστρεψαν όμως πάλι το 1823 στην Πελοπόννησο. Σε ηλικία 14 ετών ανέλαβε την αρχηγία στρατιωτικού σώματος μετά την δολοφονία τού αδελφού του Πάνου. Στις μάχες διακρίθηκε γιά τις αρετές και τις ικανότητές του. Στα 20 του χρόνια πήγε στο Παρίσι και σπούδασε νομικά. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1836, ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία. Η σύζυγός του, με την οποία απόκτησε τέσσερα παιδιά, ήταν εγγονή τού Φαναριώτη Ιωάννη Καρατζά.

.—Μετά τον θάνατο τού υπουργού Εξωτερικών, Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη, την θέση αναλαμβάνει ο Α. Λόντος.

1859.—Σὰν σήμερα γεννήθηκε στὴν Πάτρα ὁ Κωστὴς Παλαμᾶς, ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους σύγχρονους Ἕλληνες ποιητές. «[…] Γεννηθὴς τὴν 13ην Ἰανουαρίου 1859,  εἶναι ὁ νεώτερος ἐθνικὸς ποιητὴς μας καὶ μία ἀπὸ τὶς κορυφαῖες πνευματικὲς φυσιογνωμίες τοῦ νεωτέρου ἑλληνισμοῦ, στὸν ὁποῖο ὁφείλουμε τὴν θεμελίωση τῆς νέας λογοτεχνίας μας. Ἡ ποίηση τοῦ Παλαμᾶ εἶναι ἕνας ὠκεανός, ὅπου συναντιοῦνται τὸ ἐπικὸ καὶ τὸ λυρικό, τὸ δραματικὸ καὶ τὸ φιλοσοφικό. Δοκίμασε ὅλους τοὺς ῥυθμοὺς καὶ τὰ μέτρα, ὅλες τὶς ἐμπνεύσεις καὶ τραγούδησε τὸ αἰώνιο καὶ τὸ πρόσκαιρο, τὸ μεγάλο καὶ τὸ μικρό, τὸ προσωπικὸ καὶ τὸ ἀντικειμενικό. Τρυφερὸς καὶ λεπτός, ζωγραφικὸς καὶ αἰσθηματικὸς στὰ λυρικά του ποιήματα, ξέρει, ὅμως, κυρίως νὰ γίνεται μεγαλόπνευστος καὶ προφητικὸς μὲ τὰ μεγάλα ποιητικά του συνθέματα». Ὅταν τὸ 1901 κυκλοφόρησε τὸ ἔργο « Ἱστορία τῆς Ῥωμιοσύνης» τοῦ Ἀργύρη Ἑφταλιώτη, ὁ Κωστὴς Παλαμᾶς ἀπάντησε στὴν ἀρνητική κριτική καὶ τοὺς χλευασμούς ποὺ δέχθηκε ὁ Ἑφταλιώτης ἀπό τὸν Γεώργιο Σωτηριάδη, μὲ τὸ δικὸ του ἔργο, «Ῥωμιὸς καὶ Ῥωμιοσύνη». Ὁ Σωτηριάδης ἰσχυριζόταν ὅτι ἡ χρήση τῶν ὀνομάτων Ῥωμιός καὶ Ῥωμιοσύνη ἀντί τῶν Ἕλλην καὶ Ἑλληνισμός, δείχνει ἔλλειψη φιλοπατρίας καὶ ὅτι ἡ λέξη Ῥωμιός πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ διότι ἔχει τάχα καταφρονεμένη σημασία “ἀνθρώπου εὐτελοῦς καὶ χυδαίου“. Ὁ Παλαμᾶς δέχθηκε δριμεία ἐπίθεση ἀπό τὸν Νικόλαο Γ. Πολίτη (ὁπαδό τῶν ἰδεῶν τοῦ Κοραῆ ὅπως καὶ ὁ Σωτηριάδης) γιὰ τὴν θέση του. Ὑποστηρίζοντας  τὸν Σωτηριάδη ἐναντίον τοῦ Παλαμᾶ, ὁ Πολίτης ἰσχυρίστηκε ὅτι: “… τὸ ἑλληνικόν ἔθνος ἀνακτήσαν τὸ ἀληθές ἐθνικόν ὄνομά του, κατεδίκασε τὸ ἐπείσακτον ὄνομα τοῦ Ῥωμιοῦ, προσδώσαν εἰς αὐτό ὁνειδιστικήν σημασίαν”.

1864.—Δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας «Ἐθνοφύλαξ», ἀναφέρει ότι «αἱ ἐν Ρόδῳ εἰδήσεις ἀναγγέλουσιν ὅτι τρομερὰ λαίλαψ ἐνέσκηψεν ἐν τῇ νήσῳ κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν Χριστουγέννων συνοδευθείσα καὶ ὑπό δύο ἤ τριῶν σεισμῶν ἀρκούντως ἰσχυρῶν, οἴτινες ἐπήνεγκον μικρᾶς ζημίας».

1879.Πραγματοποιείται η συνέλευση τής Πρέβεζας μεταξύ Ελλήνων και τούρκων, γιά την προσάρτηση τής Ηπείρου στην μητέρα Ελλάδα, κατά τις επιταγές τού Συνεδρίου στο Βερολίνο.

1895.—Συνεδριάζει γιά πρώτη φορά η Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων, με πρόεδρο τον διάδοχο Κωνσταντίνο και αντιπρόεδρο τον Ιωάννη Φωκιανό (θεμελιωτή τής Ελληνικής γυμναστικής). Ένα από τα θέματα τής επιτροπής είναι η ανεύρεση πόρων. Η μεγαλύτερη δωρεά προήλθε από τον Γεώργιο Αβέρωφ, τού οποίου ο ανδριάντας τοποθετήθηκε στην είσοδο τού Σταδίου· αφορούσε την περάτωση και αναμαρμάρωση τού Παναθηναϊκού Σταδίου, αλλά ο λίγος χρόνος που απέμεινε μέχρι τους επικείμενους αγώνες δεν επέτρεψε παρά την αναμαρμάρωση τής σφενδόνης και μέρους των πρώτων σειρών των εδωλίων, ενώ το συνολικό έργο αποπερατώθηκε το 1900. Την αρχική σύγχυση που επικράτησε με την διαίρεση τού Σταδίου, την προσπάθεια οργανώσεως καθώς και τα μέτρα που ελήφθησαν γιά την ομαλή εξυπηρέτηση των θεατών, σατίρισε ο πανταχού παρών Γεώργιος Σουρής.

«Νὰ στηθαῖον καὶ σφενδόνη, ποὺ τὴν βλέπω καὶ τὰ χάνω,

ἄνω ζώνη, κάτω ζώνη, τίνος εἶν’ ἐπάνω πάνω;»

1908.—Συλλαλητήριο Κρητών τής Αθήνας και τού Πειραιά στους Στύλους τού Ολυμπίου Διός. Οι συγκεντρωθέντες, με ψήφισμά τους διαμαρτύρονται γιά την έκφραση εισαγγελέα ο οποίος χαρακτήρισε τους Κρητικούς «αγρίους, εθισμένους εις τα κακουργήματα, όργανα των διαφόρων κομμάτων κι’ έχοντες συνηθίσει εις στυγερά εγκλήματα».

1910.—Σαν σήμερα γεννήθηκε στον Πειραιά ο ζωγράφος, σκηνοθέτης, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, συγγραφέας και μεταφραστής αρχαίων τραγωδιών, Γιάννης Τσαρούχης. Γλυκύς και είρων, λιτός και αισθησιακός, συντηρητικός και επαναστάτης, αποτέλεσε ένα από τα πλέον δημιουργικά μέλη τής γενιάς τού ’30 και σίγουρα, υπήρξε μία από τις πιό αξιομνημόνευτες, πολύπλευρες και ισχυρές προσωπικότητες τής ελληνικής τέχνης.

1912.—Ισχυρότατος μετασεισμός στα Ιόνια νησιά, ήλθε να συμπληρώσει την εικόνα τής καταστροφής που άφησαν πίσω τους οι δύο μεγάλοι τής 11ης τού μήνα (βλ. ημ.). Ιδιαιτέρως επλήγη το χωριό Χιονάτα στην Κεφαλλονιά. Η εποχή και οι ραγδαίες βροχές, ολοκλήρωσαν το κακό που βρήκε τους ανθρώπους.

1913.—Στον τομέα τού οχυρού Μπιζάνι, οι τούρκοι βομβαρδίζουν σφοδρά τις ελληνικές δυνάμεις επιφέροντας φθορά στους άνδρες τού Ελληνικού στρατού.

1916.—Μαίνονται οι μάχες στο Μακεδονικό Μέτωπο τής ΑΝΤΑΝΤ. Οι δυνάμεις των Συμμάχων τού Ελευθέριου Βενιζέλου από την μία, αντιμάχονται τις βουργαρία, Γερμανία και αργότερα την Ρουμανία, στην Φλώρινα και αλλού.

1918.—Διατυπώνεται στην εφημερίδα «Πράβδα» το νέο “δόγμα ακεραιότητος τής τουρκίας”. Οι μπολσεβίκοι τήρησαν με απόλυτη συνέπεια την γραμμή αυτή όλα τα επόμενα χρόνια. Κατ’ αρχάς, με την Συνθήκη τού Μπρεστ Λιτόφσκ τον Μάρτιο τού 1918, παρέδωσαν στην τουρκία τον Ανατολικό Πόντο και τις περιοχές Καρς και Αρνταχάν τού Καυκάσου. Παράλληλα, παραχώρησαν στους Γερμανούς όλη σχεδόν την Ουκρανία. Μετά την νίκη τής ΑΝΤΑΝΤ επανέκτησαν τις δυτικές περιοχές τής εκπεσούσης ρωσικής αυτοκρατορίας.

1921.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μικρά Ασία συνάπτει μάχες προφυλακών.

1922.—Η Ελληνική στρατιά Μ.  Ασίας εδραιώνει τις θέσεις της.

1925.—Μετά από την ειδική τελετή στις εγκαταστάσεις των νέων κτηρίων, η Αστυνομία Πόλεως αναλαμβάνει αμέσως καθήκοντα.

1927.—Με μία μοίρα τού αγγλικού πολεμικού ναυτικού, κατέφθασε στο Φάληρο ο υπουργός Οικονομικών τής Μ. Βρετανίας, Ουΐνστον Τσώρτσιλ.

1932.—Απεβίωσε εξόριστη στην Φραγκφούρτη η Βασίλισσα Σοφία.

1933.—Η κυβέρνηση Τσαλδάρη καταψηφίζεται και παραιτείται.

1939.—Ημικρατικοποιείται το θέατρο Κοτοπούλη, ως επιβράβευση τής μεγάλης προσφοράς τής ηθοποιού στην θεατρική τέχνη.

1941.—Οι ελληνικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον των ιταλικών. Μετά την Κλεισούρα, οι  Έλληνες δεν  κατόρθωσαν  να προωθηθούν προς το Βεράτιο, ενώ απέτυχε και η επίθεσή τους προς τον Αυλώνα.  Στην μάχη γιά τον Αυλώνα οι ιταλικές μεραρχίες, «Λύκοι τής Τοσκάνης», «Τζούλια», «Πινερόλο» και  «Πουστέρια», υπέστησαν μεγάλες απώλειες, αλλά στα τέλη Ιανουαρίου, η Ελληνική  προέλαση  σταμάτησε λόγω αριθμητικής υπεροχής πλέον των Ιταλών, και λόγω τής απομακρύνσεώς μας από τα κέντρα ανεφοδιασμού. Οι Ιταλοί, θέλοντας απεγνωσμένα να πετύχουν μία νίκη πριν την επιβεβλημένη πλέον γερμανική εμπλοκή, άρχισαν να συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους γιά μία νέα επίθεση με την  κωδική  ονομασία  Πριμαβέρα «Primavera».

.—Η γερμανική αεροπορία βομβαρδίζει την Πρέβεζα. Κατά την περίοδο 1940-41, η Πρέβεζα βομβαρδίστηκε αρχικά την 28ην Οκτωβρίου 1940 από την ιταλική αεροπορία, ενώ στις 13 Ιανουαρίου και 9 Φεβρουαρίου τού 1941 από τους Γερμανούς.

1942.—Ομάδες Ελλήνων ανταρτών, μετά από σφοδρή μάχη στην περιοχή Αστερουσίων τής Επαρχίας Μεσσαράς Ηρακλείου Κρήτης, κατορθώνουν να διασπάσουν τον κλοιό γερμανικής δυνάμεως και να διαφύγουν.

1944.—Σκοτώθηκε ο Γεωργόπουλος Ιωάννης τού Δημητρίου, 10 χλμ. βορείως τού αεροδρομίου Μπούργκ Ελ Αράμπ τής Αιγύπτου, κατά την εκτέλεση πτήσεως αεροναυτιλιακού ταξιδιού σε σχηματισμό. Το αεροσκάφος τής 13ης Μοίρας Ελαφρού Βομβαρδισμού στο οποίο επέβαινε, λόγω συγκρούσεως με άλλο ίδιου τύπου τής Αγγλικής αεροπορίας (R.A.F.) τού ίδιου σχηματισμού, έπεσε στην θάλασσα και συνετρίβη. Μαζί με τον άτυχο αεροπόρο μας, σκοτώθηκαν επίσης και οι, Αθανάσιος Τριανταφυλλίδης και Παναγιώτου Νικόλαος.  http://www.pasoipa.org.gr/

1948.—Δολοφονήθηκε από κομμουνιστές ο πενηντάχρονος ιερέας Βασίλειος Δανέλης, εφημέριος στο χωριό Λούτσα τής Μητροπόλεως Φθιώτιδος. Σε μιά ομαδική απαγωγή που σχεδίασαν, ο π. Βασίλειος ήταν από τους πρώτους που μπήκαν στον κατάλογο, λόγω τού ότι καυτηρίαζε πάντοτε τις αντιχριστιανικές αρχές τού κομμουνισμού. Μετά από βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλαν, τον χώρισαν από τους υπόλοιπους και τον σκότωσαν.

1955.—Με άφθονο φορτίο σε πολεμικό υλικό προς ενίσχυση των αγωνιστών τής ΕΟΚΑ, το ιστιοφόρο «Άγιος Γεώργιος» αναχώρησε γιά την Κύπρο. Το σκάφος όπως και το υλικό, δυστυχώς κατασχέθηκαν από τους Άγγλους στις 25 Ιανουαρίου. Ο αρχικός οπλισμός τής ΕΟΚΑ είχε συγκεντρωθεί στην Ελλάδα και ήταν υλικό που ανήκε πιό πριν στην οργάνωση Χ τής οποίας αρχηγός ήταν ο Γρίβας Διγενής. Η πρώτη αποστολή έγινε με επιτυχία τον Μάρτιο τού 1954, η δεύτερη όμως χάθηκε με την σύλληψη τού ιστιοφόρου. Παράλληλα η ΕΟΚΑ οργάνωσε εργαστήρια κατασκευής πολεμικού υλικού (κυρίως βομβών διαφόρων τύπων με υλικά τα οποία κυκλοφορούσαν στην αγορά) που λειτούργησαν σε διάφορα μέρη τής Κύπρου, ενώ άλλα εργαστήρια ειδικεύτηκαν στην επιδιόρθωση οπλισμού.

1960.—Η πνιγμένη στην λάσπη Κομοτηνή προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές της μετά τις κατακλυσμιαίες βροχές στις 10, 11 και 12 Ιανουαρίου, οι οποίες μετέτρεψαν σε λίμνη την πόλη και τα γύρω χωριά, αφήνοντας πίσω 2 νεκρούς, 10 τραυματίες, 5.320 άστεγους και τεράστιες υλικές ζημιές. Τμήματα τού Μηχανικού με λέμβους, ιατρικά συνεργεία τής 11ης Μεραρχίας τής 31ης Στρατιωτικής Διοίκησης και άνδρες τής Χωροφυλακής, έσπευσαν σε βοήθεια των απελπισμένων κατοίκων.

1961.—Ιδρύθηκε το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με έδρα την Θεσσαλονίκη. Εγκαινίασε την δραστηριότητά του το καλοκαίρι τής ίδιας χρονιάς, με παραστάσεις τής τραγωδίας τού Σοφοκλή “Οιδίπους Τύραννος“, στο αρχαίο θέατρο των Φιλίππων.

1962.—Δύο ημέρες μετά την κηδεία τού αρχιεπίσκοπου Θεόκλητου Β’, νέος αρχιεπίσκοπος Αθηνών εκλέχθηκε ο πρώην Μεγαρίδος (και γιά μικρό διάστημα Αττικής), Ιάκωβος.

1963.—Το «Μικρό Χωριό» Ευρυτανίας καταστράφηκε από κατολίσθηση και οι ποταμοί λάσπης άφησαν πίσω τους 13 νεκρούς. Έκτοτε και θεωρώντας τον αριθμό 13 από κάθε άποψη «γρουσούζικο», το μεγαλύτερο μέρος των επιζώντων μεταφέρθηκε περίπου δύο χιλιόμετρα από την παλιά θέση τού χωριού, όπου χτίστηκε το «Νέο Μικρό Χωριό». Στις 23 Απριλίου 1963 πραγματοποιήθηκε πανελλήνιος έρανος γιά την ανοικοδόμηση τού νέου οικισμού, τον Φεβρουάριο τού 1964 μπήκαν τα θεμέλια και άρχισε η ανοικοδόμηση από συνεργεία τού Βασιλικού Εθνικού Ιδρύματος· το φθινόπωρο τού 1966 ηλεκτροδοτήθηκε ο νέος οικισμός και το 1967 κατασκευάστηκε το νέο υδραγωγείο. Μέχρι το 1968, η ανοικοδόμηση είχε τελειώσει.

1964.—Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ανακοινώνει ότι απομακρύνεται από την πολιτική.

1967.—Η Βουλή αποφασίζει να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Υπηρεσιακή κυβέρνηση I. Παρασκευοπούλου.

1974.—Ο Σεραφείμ, μητροπολίτης Ιωαννίνων, εκλέχθηκε σαν σήμερα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Πρόσωπο που συζητήθηκε, πολεμήθηκε, επαινέθηκε, αγαπήθηκε και μισήθηκε, υπήρξε ο ιεράρχης με την μεγαλύτερη θητεία (24 χρόνια) στην ηγεσία τής Εκκλησίας. Όρκισε έξι προέδρους Δημοκρατίας και πολλούς πρωθυπουργούς. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 10 Απριλίου 1998.

1975.—Νέος Ηγούμενος τής περίφημης Μονής Βλατάδων στην Θεσσαλονίκη, ο Μητροπολίτης Αίνου Απόστολος (κατά κόσμον Ιωάννης Παπαϊωάννου).

.—Το Κράτος καθιστά άκυρους όλους τους νόμους οι οποίοι ψηφίστηκαν την διάρκεια τής λεγόμενης ‘’Επταετίας’’.

1979.—Έργο τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ η καταστροφή αστυνομικού αυτοκινήτου από βόμβα, έξω από το ΙΣΤ΄ Αστυνομικό Τμήμα.

1980.—Η στάση αναμονής τού Κωνσταντίνου Καραμανλή… Σαν σήμερα, δημοσίευμα τής εφημερίδας «Ἀκρόπολις», αναφέρει ότι: «[…] Ὅταν τὸ Φθινόπωρο τοῦ 1967, ὁ γραμματέας τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου Β΄ ἐπισκέφθηκε τὸν Καραμανλῆ, γνωστοποιῶντας του τὴν πρόθεση τοῦ βασιλέως νὰ ἀνατρέψῃ τοὺς Συνταγματάρχες, ὁ Καραμανλῆς τοῦ ὑπέδειξε ἄλλον δρόμον, πιὸ ἀσφαλή, πιὸ ὁμαλὸ καὶ πιὸ ἀποτελεσματικό, λέγοντας: “ἐντὸς ὀλίγου θὰ διέλθη κάποια σοβαρὴ δοκιμασία τὸ καθεστὼς τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ θὰ ὀφείλεται σὲ ἐθνικὴ περιπέτειαΘὰ διευκολύνω ἐγὼ τὴν κατάστασιν ἀπὸ ἐδῶ. Ὅταν θὰ ἔλθη ἡ ἐθνικὴ περιπέτεια, τότε θὰ ὑψώσω τὴν φωνὴ μου. Θὰ κατηγορήσω εὐθέως τοὺς Συνταγματάρχες, θὰ καλέσω αὐτοὺς νὰ ὑποχωρήσουν, καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ τοὺς ἀνατρέψουν, ἄν δὲν θελήσουν ἑκουσίως νὰ παραχωρήσουν τὴν ἐξουσία…».

1983.—Σύμφωνα με δημοσιεύματα τού Τύπου, ο ναός τού Επικούριου Απόλλωνα στην αρχαία τοποθεσία Βάσσες Φιγαλείας (στα όρια Αρκαδίας-Ηλείας-Μεσσηνίας) κινδυνεύει με κατάρρευση. Λόγω τού σαθρού εδάφους οικοδομήσεως, από την κατασκευή του ακόμα, είχαν ληφθεί ειδικά μέτρα στηρίξεώς του, όπως η τοποθέτηση σίδερων και πλακών στα θεμέλιά του· γεγονός το οποίο αποδεικνύει τεχνογνωσία στην θεμελίωση κτηρίων επί σαθρού εδάφους. Με το πέρασμα όμως τόσων χιλιετιών, ο ναός άρχισε να ολισθαίνει πάνω στην βάση του, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει με κατάρρευση. Μεταξύ των έργων αποκαταστάσεως τού μνημείου στα οποία προχώρησε το Υπ. Πολιτισμού όταν ανέλαβε συστηματικά αυτό το εξαιρετικά δύσκολο έργο, ήταν η τοποθέτηση αντισεισμικού ικριώματος καθώς και η μόνιμη κάλυψη τού ναού από το έτος 1987 με στέγαστρο, λόγω τού ότι οι κλιματολογικές συνθήκες τής περιοχής επηρέαζαν το ασβεστολιθικό υλικό κατασκευής του. Ο κλασικός ναός τοποθετείται στο 420 με 400 π.Χ. και αρχιτέκτονάς του θεωρείται ο Ικτίνος. Δεν έχει τον συνήθη προσανατολισμό Α-Δ, αλλά Β-Ν, ίσως γιά λατρευτικούς λόγους που συνδέονται με την αρκαδική θρησκευτική παράδοση, δεδομένου ότι και άλλοι ναοί στην περιοχή παρουσιάζουν τον ίδιο προσανατολισμό. Δυστυχώς και αυτός ο ναός έπεσε θύμα αρχαιοκάπηλων των οποίων τα κλοπιμαία βρίσκονται στην κατοχή τού Βρετανικού μουσείου.

1986.—Ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, συναντήθηκαν με θέμα την εκκλησιαστική περιουσία. Μετά την σχετική ενημέρωση που έλαβε ο πρωθυπουργός, το θέμα έκλεισε οριστικά.

1991.—Ένας νεκρός φίλαθλος τού Ολυμπιακού από ρίψη φωτοβολίδας είναι το τραγικό αποτέλεσμα τού αγώνα ποδοσφαίρου μεταξύ τής ΑΕΚ και τού Ολυμπιακού. Ο αγώνας είχε διακοπεί από τον Θεσσαλονικιό διαιτητή Ζακεστίδη στο 85ο λεπτό με σκορ 1-2, όταν η ατμόσφαιρα έγινε αφόρητη λόγω των δακρυγόνων, ενώ, έξω από το γήπεδο, ο νεαρός φίλαθλος τού Ολυμπιακού, Παναγιώτου, σκοτώθηκε από φωτοβολίδα.

1995.—Εισαγγελείς στην Κρήτη κρίνουν νόμιμη την αρχαιολογική συλλογή τού τέως πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και τής συζύγου του, Μαρίκας.

1996.—Στο κέντρο τής Αθήνας ανακαλύπτεται το αρχαίο Λύκειο που δίδαξε ο Αριστοτέλης. Η ανακάλυψή του έκανε τον γύρο τού κόσμου, τόσο γιά την σημασία του ως ένα από τα πρώτα πανεπιστήμια στον κόσμο, όσο και γιά το μέρος που αποκαλύφθηκε, στην καρδιά τής Αθήνας. Το Λύκειο δημιουργήθηκε από τον Πεισίστρατο τον 6ο π. Χ. αι. και αργότερα ανακαινίστηκε από τον Περικλή. Το 335 π.Χ. ο Αριστοτέλης ίδρυσε στον χώρο τού Γυμνασίου την Φιλοσοφική του σχολή.

1997.—Λόγω των ακραίων καιρικών φαινομένων, καταγράφονται 6 νεκροί από πλημμύρες σε Φθιώτιδα και Κόρινθο.

2012.—Πέθανε ὁ τέως πρόεδρος τοῦ κατοχικοῦ ψευδοκράτους στὴν Κύπρο, Ραοὺφ Ντεκτᾶς, στὸ νοσοκομεῖο στὸ ὁποῖο νοσηλευόταν. Οἱ συγγενεῖς του ἀνέφεραν πὼς σὲ κάποια στιγμὴ ἄρχισε νὰ μιλᾶ ἑλληνικὰ καὶ νὰ λέει ὁρισμένα πράγματα ποὺ κανένας δὲν καταλάβαινε, ἐνῶ ὅλοι ζήτησαν νὰ μιλήσῃ τουρκικὰ ἤ ἀγγλικὰ γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ τὸν καταλάβουν. Ὁ ἴδιος γεννήθηκε στὴν Πάφο τὸ 1924, ἀλλὰ ὁ πατέρας του καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἅγιος Ἐπιφάνειος, τοῦ ὁποίου ὅλοι οἱ κάτοικοι ἦταν ἀπόγονοι ἐξισλαμισμένων χριστιανῶν. Ραοὺφ Ντεκτᾶς σπούδασε Νομικὰ στὸ Λίνκολς Ἴνν μὲ ὑποτροφία τοῦ Βρετανικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἐπέστρεψε στὴν Κύπρο, ὅπου τὸ 1949 διορίσθηκε ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους κατοχικούς Δικηγόρος τοῦ Στέμματος. Τὴν περίοδο τοῦ Ἑνωτικοῦ Ἀγῶνα τῆς ΕΟΚΑ, ἀπὸ τὴν θέση τοῦ Γενικοῦ Εἰσαγγελέως συνετέλεσε στὴν καταδίκη ἀρκετῶν Ἑλλήνων (Κυπρίων) ἀγωνιστῶν. Ἡγετικὸ στέλεχος τῆς τουρκικῆς τρομοκρατικῆς ὁργανώσεως Τ.Μ.Τ. ἡ ὁποία δροῦσε στὴν Κύπρο, ἐξυπηρέτησε τὰ σχέδια τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ τῆς τουρκίας γιὰ τὴν διχοτόμηση τῆς Κύπρου, ἐνάντια στὸ δίκαιο αἴτημα τῶν Ἑλλήνων γιὰ Ἕνωση. Μετὰ ἀπὸ τὶς συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου, παρέμεινε ὁ πολιτικὸς ἀρχηγὸς τῆς ΤΜΤ, ἡ ὁποία σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ΕΟΚΑ, παρέμεινε ἐνεργή. Ὑπονόμευσε μὲ κάθε τρόπο τὸ ἀνεξάρτητο κράτος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, μέχρι τὴν τραγικὴ χρονιὰ τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς, ὅπου μὲ τὴν πλήρη ὑποστήριξη τῆς τουρκίας, ἀνέλαβε τὴν ἐξουσία στὰ κατεχόμενα. Ὡς πρόεδρος τοῦ ψευδοκράτους ποὺ δημιούργησε, φρόντισε ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς τουρκίας καὶ μόνο, καταπατῶντας βάναυσα ὅλα τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ τὸ Διεθνὲς Δίκαιο.    

2016.—Ἀπὸ τὴν Διεύθυνση Ἐσωτερικῶν Ὑποθέσεων τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας, συνελήφθη σὲ περιοχὴ τῆς Ἀθήνας 60χρονος ὑπάλληλος τῆς Ἐθνικῆς Τράπεζας, σὲ βάρος τοῦ ὁποίου σχηματίσθηκε ποινικὴ δικογραφία γιὰ δωροληψία ὑπαλλήλου. Ὁ συλληφθεῖς ἦταν ὑποψήφιος βουλευτὴς μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ στὶς ἐκλογὲς τοῦ 2015, προερχόμενος ἀπ’ τὶς τάξεις τῶν Οἰκολόγων. Ἡ ὑπόθεση ἀφορὰ τὴν λήψη χρημάτων ἀπὸ ἐπιχειρηματία, προκειμένου νὰ τοῦ ἀποδεσμεύσουν χρήματα ἀπὸ τὸ ΕΣΠΑ.

2017.—Η εισαγγελία τής Νέας Υόρκης προχώρησε στην κατάσχεση τμήματος ρωμαϊκής σαρκοφάγου ελληνικής προελεύσεως, το οποίο είχε προς πώληση η γκαλερί ‘Royal-Athena Galleries’, ιδιοκτησίας τού Δρ Jerome Eisenberg. Η εισαγγελία οδηγήθηκε στην κατάσχεση, από ισχυρά στοιχεία που διέθετε ο Έλληνας αρχαιολόγος δρ. Χρήστος Τσιρογιάννης. Η σαρκοφάγος αναπαριστά μάχη μεταξύ Ελλήνων και Τρώων και το συγκεκριμένο τμήμα της εμφανίζεται επίσης σε τέσσερεις φωτογραφίες τύπου Polaroid, και αναφέρεται σε τρία χειρόγραφα σημειώματα. Όλα τα στοιχεία προέρχονται από το κατασχεμένο το 2001 (από τις ιταλικές και ελβετικές αρχές) αρχείο Becchina.

2018.—Σαν σήμερα πέθανε ο Τζίμης Πανούσης.

2019.—Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος. Εκτός πολλών άλλων, γιά τριάντα και πλέον έτη ασχολήθηκε με τους νέους και τα προβλήματά τους, ως ιερέας, πνευματικός, κατηχητής και εκπαιδευτικός, ενώ μίλησε σε σχολές γονέων, ιερατικά και νεανικά συνέδρια σε πολλές Ιερές Μητροπόλεις Ελλάδος και Κύπρου. Μητροπολίτης τής Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης εξελέγη από την Ιεραρχία τής Εκκλησίας τής Ελλάδος στις  28 Φεβρουαρίου 2006. Ήταν συγγραφέας βιβλίων και έχει δημοσιεύσει άρθρα στον ημερήσιο και εκκλησιαστικό περιοδικό τύπο.

.—Το ‘’σκηνοθετημένο διαζύγιο’’ και οι ‘’διατροφές’’. Την απόφασή του να αποχωρήσουν οι ΑΝ.ΕΛ. από την κυβέρνηση ανακοίνωσε σαν σήμερα ο Πάνος Καμένος, μετά από την συνάντησή του με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου. Παρά την αποχώρηση τού Πάνου Καμένου από το κυβερνητικό σχήμα, ο Τσίπρας θα έχει με τις ευλογίες του τέσσερεις ψήφους βουλευτών των ΑΝ. ΕΛ., γιά να συνεχιστεί ο κυβερνητικός βίος έως την διαδικασία κυρώσεως τής προδοτικής ‘’συμφωνίας των Πρεσπών’’: τής Έλενας Κουντουρά, τού Βασίλη Κόκκαλη, τού Θανάση Παπαχριστόπουλου και τού Κώστα Ζουράρι.

.—Εν τω μεταξύ στις οκτώ το βράδυ στο Λαμπράκειο Μέγαρο Μουσικής, ο Αλέξης Τσίπρας πραγματοποίησε ομιλία στην εκδήλωση με τίτλο: «Το στοίχημα τής ‘’συμφωνίας των Πρεσπών’’». Έξω από τον χώρο βρέθηκαν εκατοντάδες πολίτες που διαδήλωσαν υπέρ τής Μακεδονίας και κατά τής προδοτικής ‘’συμφωνίας των Πρεσπών’’. Είκοσι από αυτούς προσήχθησαν στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, επειδή ετοιμάζονταν να αναρτήσουν ένα πανό, ζητώντας την διενέργεια δημοψηφίσματος γιά την ‘’συμφωνία των Πρεσπών’’.

.—Την ίδια ημέρα στον Τύπο δημοσιεύθηκε άρθρο έντεκα Πανεπιστημιακών, με τίτλο «Η συμφωνία των Πρεσπών δεν αποτελεί έντιμο συμβιβασμό».

2020.—Σκοταδισμός και μεσαίωνας στην Ελλάδα τού 2020. Ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών Κώστας Καραμανλής, έδωσε εντολή και ξηλώθηκαν άμεσα από το ΜΕΤΡΟ Αθήνας αφίσες πληρωμένης γιά 14 ημέρες διαφήμισης τού κινήματος «Αφήστε με να ζήσω». Το θέμα τής αφίσας καυτηρίαζε τον επικρατούμενο δικαιωματισμό γιά τις εκτρώσεις, αντιπαραβάλλοντας το [επίσης] δικαίωμα ενός αγέννητου παιδιού να ζήσει. Η αιτιολογία τού Κώστα Καραμανλή ήταν ότι η αφίσα στρέφεται «[…] εναντίον ενός απολύτως κατοχυρωμένου και αναμφισβήτητου δικαιώματος των γυναικών». Συγκεκριμένα δήλωσε ότι «[…] Η καμπάνια που ξεκίνησε σήμερα εναντίον των αμβλώσεων γιά την οποία το αρμόδιο Υπουργείο και η Κυβέρνηση δεν είχαν την παραμικρή ενημέρωση, ανεξάρτητα από την προσωπική άποψη που δικαιούται ο καθένας να έχει, στρέφεται εναντίον ενός απολύτως κατοχυρωμένου και αναμφισβήτητου δικαιώματος των γυναικών. Οι καμπάνιες που γίνονται στους δημόσιους χώρους δεν πρέπει να διχάζουν την κοινή γνώμη ούτε ασφαλώς να προσβάλουν γυναίκες που έχουν αναγκαστεί να κάνουν μιά τέτοια δύσκολη επιλογή στη ζωή τους.»

.—Την ίδια ημέρα, ο Πασόκος Παύλος Χρηστίδης προέταξε τα στήθη του γιά να υπερασπιστεί τον γυναικείο δικαιωματισμό. Με ανάρτησή του στο Φέις Μπουκ, μάς υπενθύμισε: «Η μητρότητα αποτελεί ελεύθερη επιλογή, όχι επιβολή. Στην Ελλάδα η νομιμοποίηση των αμβλώσεων κατοχυρώθηκε με τον N. 1609 τού 1986 τού ΠΑΣΟΚ μετά από δεκαετίες απαγορεύσεων. Και είναι επιλογή και δικαίωμα τής κάθε γυναίκας η πρόσβαση στη νόμιμη και ασφαλή έκτρωση, με βάση τα διεθνή ιατρικά πρωτόκολλα. Αντιλήψεις σαν αυτές που βλέπουμε στις αφίσες είναι μεσαιωνικές. Τί ακριβώς κάνει η διοίκηση τού Μετρό

 Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
 Βασική πηγή: www.e-istoria.com 

Αφήστε μια απάντηση