13 Μαρτίου
180.—Ο καταγόμενος από την Αττική επίσκοπος Αθηνών Πούπλιος, βρίσκει μαρτυρικό θάνατο την περίοδο των διωγμών επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου. Τιμάται ως ιερομάρτυρας. Οι διωγμοί επί Μάρκου Αυρήλιου ανήκουν στους σκληρότερους από την εποχή τού Νέρωνα.
565.—Σύμφωνα με κάποια πηγή, σαν σήμερα απεβίωσε ο σπουδαίος Ρωμαίος στρατηγός Βελισσάριος.
874.—Τα οστά τού Αγίου Νικηφόρου, συγγραφέα και Πατριάρχη τής Κωνσταντινουπόλεως, θάπτονται στην Εκκλησία των Αποστόλων, στην Κωνσταντινούπολη.
1450.—Κοιμήθηκε οσιακά η Αγία Υπομονή, κατά κόσμον Ελένη Δραγάση. Ήταν σύζυγος τού Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου και μητέρα τού τελευταίου Αυτοκράτορα πριν από την Άλωση τής Πόλεως, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Διένυσε τριάντα πέντε χρόνια ως Αυτοκράτειρα και είκοσι πέντε ως ταπεινή μοναχή.
1691.—Την σημερινή νύκτα, ο στρατός των Δυτικών αποφασίζει την ανατίναξη τού φρουρίου τού Αυλώνα. Πριν εγκαταλείψουν την πόλη, προέβησαν στην καταστροφή του, έτσι ώστε μετά την αποχώρησή τους να μην μπορέσει να χρησιμοποιηθεί από τους τούρκους.
1783.—Μόλις τέσσερεις ημέρες μετά τον χαλασμό τής Λευκάδας από τον σεισμό (βλ. 9/3ου), ένας νέος έρχεται να ρημάξει και πάλι το νησί.
1803.—Γίνεται γνωστή η σύλληψη τού επί επτά έτη πειρατή τής Κεφαλληνιάς, Ι. Μεταξά Στραβόλαιμου. Οι Βενετοί τον καταδίκασαν σε 3 έτη φυλακίσεως, όμως κατάφερε να δραπετεύσει συνεχίζοντας την πειρατεία.
1817.—Κατά την διάρκεια επισκέψεώς του στην Ρωσία, ο Χριστόφορος Περραιβός μυείται στην Φιλική Εταιρία από τον Θρακιώτη έμπορο Αντώνιο Κομιζόπουλο. Ο Κομιζόπουλος, ήταν το τέταρτο μέλος που μυήθηκε ως Φιλικός.
1821.—Προκήρυξη τού Αλέξανδρου Υψηλάντη από την Φωξάνη, καλεί τους κατοίκους τής παραδουνάβιας περιοχής να εξεγερθούν. Η πρώτη αξιομνημόνευτη ενέργεια η οποία στόχευε στην ταυτόχρονη εξέγερση των Ελλήνων, των Σέρβων, των βούργαρων και όλων των χριστιανών τού Αίμου εναντίον των οθωμανών, έγινε από την Φιλική Εταιρεία την Άνοιξη τού 1817, με τον Γεώργιο Ολύμπιο. Τότε, είχε έλθει σε επικοινωνία με τον Σέρβο ηγέτη Καραγιώργη Πέτροβιτς, και τον μύησε στην Φιλική Εταιρεία. Ο Πέτροβιτς ορκίστηκε αιώνια και ειλικρινή φιλία προς το ελληνικό έθνος, αλλά προδόθηκε και δολοφονήθηκε στις 13 Ιουλίου 1817, μαζί με τον Έλληνα γραμματέα του, Ναούμ.
.—Ο Νικόλαος Σολιώτης, μυημένος στην Φιλική Εταιρεία, με προτροπή τού Παπαφλέσσα στήνει ενέδρα και προσβάλλει στις Πόρτες, κοντά στο Αγρίδι τού Χελμού, τους τούρκους ταχυδρόμους που μετέφεραν επιστολές τού καϊμακάμη Σελήχ, στον Χουρσίτ πασά στα Ιωάννινα. Αυτό είναι το δεύτερο επεισόδιο τής Επαναστάσεως (βλ.και 5/3).
1822.—Ο Γρηγόριος Σάλας, ως υπασπιστής τού Δημήτριου Υψηλάντη, κηρύσσει την Επανάσταση στην περιοχή Σκάλας στο Ελευθεροχώρι Ολύμπου. Ο Σάλας είχε φτάσει στην Μακεδονία στις αρχές Φεβρουαρίου, συνοδευόμενος από τον Ν. Κοσομούλη, ο οποίος μετέφερε πολεμοφόδια. Μαζί του είχε τον φιλόσοφο μοναχό Θεόφιλο Καΐρη και Γερμανούς Φιλέλληνες χειριστές κανονιών. Ο αναβρασμός στην περιοχή τού Ολύμπου-Βερμίου, κίνησε τις υποψίες των τούρκων, οι οποίοι ενίσχυσαν τις φρουρές στα κρίσιμα σημεία, ενώ παράλληλα προέβησαν σε γενικό αφοπλισμό των Ελλήνων και σε σύλληψη προκρίτων από όλα τα μέρη τής Δυτικής Μακεδονίας έως το Μοναστήρι, το Μεγάροβο, το Κρούσοβο, την Ρέσνα, την Αχρίδα και την Κορυτσά. Δυστυχώς η κατάληξη τής Επανάστασης ήταν δραματική.
.—«Ἐδολοφονήθη ἐν Κρήτῃ ὁ ὁπλαρχηγὸς Μελιδόνης ὑπό Ῥούσου Βουρδουμπῆ». Ἡ δολοφονία τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Μυλοποταμιτῶν, Ἀντώνιου Μελιδόνη ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸ τῶν Σφακιανῶν Ῥοῦσο Βουρδουμπῆ ἤ Βουρδουμπᾶ καὶ ἡ διχόνοια Σφακιανῶν καὶ Μυλοποταμιτῶν, εἶχε πικρὲς συνέπειες γιὰ τὸν ἀγῶνα. Ἡ ἄφιξη τοῦ Μανώλη Τομπάζη ὡς ἀρμοστή Κρήτης σχεδὸν ἕναν χρόνο μετά, ἀνέστειλε προσωρινὰ τὶς διαιρέσεις τῶν Κρητῶν ἐπαναστατῶν.
1823.—«Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐξέδωκε προκήρυξιν δι’ ἧς ἀπέκλειεν ὅλους τοὺς τουρκικοὺς λιμένας τοῦ Αἰγαίου, τῆς Κρήτης καὶ τοὺς μεταξὺ Ἐπιδάμνου καὶ Θεσσαλονίκης». Η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει την επιβολή ναυτικού αποκλεισμού των λιμανιών τού Αιγαίου, από την Κρήτη μέχρι την Θεσσαλονίκη, και τού Ιονίου.
1826.—(ν.ημ). «Οι ηρωϊκοί υπερασπισταί τού Αιτωλικού (Ανατολικού), πολιορκηθέντες από ξηράς και θαλάσσης υπό τού Ιμβραήμ, αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν και εγκαταλείπουν την πατρίδα των, την οποίαν οι τούρκοι παρέδωσαν εις τας φλόγας». Μετά από την πτώση των νησίδων Ντολμά και Πόρου οι οποίες αποτελούσαν το προπύργιο τής άμυνας τού Μεσολογγίου από την πλευρά τής λιμνοθάλασσας, ακολούθησε και η πτώση τού Αιτωλικού, με αποτέλεσμα οι πολιορκημένοι να χάσουν το προγεφύρωμα τής χερσαίας τους άμυνας (βλ.& 1/3).
.—Οι Έλληνες υπό τον Φαβιέρον, επιτίθενται σφοδρώς εναντίον των τούρκων εις το Λυκόρρεμα Καρύστου και τους τρέπουν σε φυγή. «Μάχη εἰς τὸ Λυκόρρευμα τῆς Καρύστου καὶ νίκη Ἑλλήνων. Ταύτην διεξήγαγον ἀφ’ ἑνὸς ὁ Κάρολος Φαβιέρος καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἱ Ὀμὲρ πασᾶς καὶ Ἰσοὺφ Ἀγᾶς. Ἐπληγώθη ὁ ἐκ Σμύρνης καὶ ἐπί ἀνδρεία φημιζόμενος λοχαγὸς Ἰωσὴφ Μάγνης».
1828.—Ο Ιωάννης Καποδίστριας με επιστολή του προς τον Ιμπραήμ, υπέβαλε ένα από τα αιτήματά του περί ανταλλαγής Ελλήνων αιχμαλώτων με τούρκους.
1829.—Το φρούριο τού Αντιρρίου καταλαμβάνεται από τους Έλληνες. «Ὁ φρούραρχος τοῦ Ἀντιρρίου Ἄβταγας Μοχαφόζης παρέδωκε τὸ φρούριον Ἀντιρρίου εἰς τοὺς Αὐγουστῖνον Καποδίστριαν, Ἀ. Μιαούλην, Κίτσον Τζαβέλαν, Ν. Τζαβέλαν, καὶ Γιαννάκην Στράτον».
1833.—Σε μία αποτυχημένη προσπάθεια να ευεργετηθούν οι αποταγμένοι από το Στράτευμα Αγωνιστές, δηλαδή αυτοί οι οποίοι δεν είχαν δικαίωμα να υπηρετήσουν στον νέο Τακτικό Στρατό, η Βαυαρική Αντιβασιλεία συνιστά Επιτροπή η οποία θα εξετάσει τις περιπτώσεις τους ξεχωριστά. Δυστυχώς, ασπρομάλληδες Ήρωες και τεράστια ονόματα αρχηγών (όπως ο Νικηταράς), Θεσσαλοί και Βορειοελλαδίτες Ήρωες οι οποίοι ήταν αδύνατον να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους καθότι τους καταδίωκαν οι τούρκοι, βρέθηκαν στον δρόμο επαιτώντας γιά ένα κομμάτι ψωμί… Η ολοκλήρωση τού έργου τής Επιτροπής θα γίνει μετά από δύο χρόνια, στις 18/9/1835. Το μόνο που έκαναν μέχρι τότε οι Βαυαροί (εμπρός στα παρακάλια απ’ όλους γιά την φρικτή εικόνα που παρουσίαζαν αυτοί που απελευθέρωσαν την Ελλάδα), ήταν να επιτρέψουν στους Ήρωες να κυκλοφορούν με την εθνική τους ενδυμασία και να φέρουν τα διακριτικά τού βαθμού που μέχρι πρότινος κατείχαν.
1871.—Ολοκληρώνει τις συνεδρίες της η Διάσκεψη στο Λονδίνο, στην οποία συμμετείχαν η Αυστρουγγαρία, η Γερμανία, η Αγγλία, η Ρωσία και η Γαλλία. Σε αυτήν, επικυρώθηκε η άρση ουδετερότητας τής Μαύρης Θάλασσας την οποία επέβαλλαν η Ρωσία και η τουρκία (19/10/1870). Μετά από αυτή την απόφαση, οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις μπορούσαν να διατηρούν πολεμικούς στόλους στον Εύξεινο Πόντο.
1872.—Σαν σήμερα γεννήθηκε στην Κέρκυρα ο πεζογράφος Κωνσταντίνος Θεοτόκης, από τους σημαντικούς εκπροσώπους στην χώρα μας τού ρεαλιστικού μυθιστορήματος. Ξεκίνησε γράφοντας διηγήματα, με επιρροές από τον γερμανικό ιδεαλισμό και την σκέψη τού Νίτσε και θέματα μυθολογικά, μεσαιωνικά και άλλα, σύντομα όμως άλλαξε κατεύθυνση και διέγραψε μία εξελικτική πορεία από την ψυχογραφική ηθογραφία, προς τον ιδεολογικά φορτισμένο κοινωνικό ρεαλισμό και τον νατουραλισμό. Στον χώρο τής ποιήσεως, έγραψε 32 σονέτα με ερωτική κυρίως θεματολογία. Άξιες λόγου είναι επίσης οι φιλολογικές του μελέτες και οι εξαιρετικά φροντισμένες μεταφράσεις σημαντικών έργων τής παλαιότερης και σύγχρονής του παγκόσμιας λογοτεχνίας.
1881.—Σεισμός στην Χίο προκαλεί αρκετές καταστροφές. Δυστυχώς, δεν ήταν παρά ένας από τους προσεισμούς οι οποίοι ξεκίνησαν από το έτος 1879, γιά να οδηγήσουν στον φονικότατο τής 22ας Μαρτίου, ο οποίος άφησε πίσω του 3.500 νεκρούς (…)
1884.—Ημερομηνία θανάτου τού λόγιου συγγραφέα και πολιτικού, Ανδρέα Ζανή Μάμουκα.
1900.—Σαν σήμερα, βάσει τού νέου ημερολογίου, γεννήθηκε στην Σμύρνη ο νομπελίστας συγγραφέας, ποιητής και διπλωμάτης, Γιώργος Σεφέρης. Στην διπλωματική του σταδιοδρομία, υπηρέτησε ως υποπρόξενος και πρόξενος στο Λονδίνο, στην Κορυτσά, και ως σύμβουλος Τύπου στο Υπ. Εξωτερικών. Αφότου αποσύρθηκε από την διπλωματική του σταδιοδρομία, αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στο λογοτεχνικό του έργο, μέχρι τον θάνατό του, το 1971. Είναι ο πρώτος Έλληνας που βραβεύτηκε με το Νόμπελ λογοτεχνίας το 1963. Ανανέωσε την ελληνική ποίηση και ήταν αυτός που εισήγαγε το πνεύμα τού σουρεαλισμού στην Ελλάδα.
1903.—Υποβάλλεται στην ελληνική Βουλή η σύμβαση γιά το μονοπώλιο τής σταφίδας.
1906.—Μακεδονομάχοι προσέβαλαν το χωριό Αγία Μαρίνα Βέροιας με στόχο βουργαροκομιτατζήδες και προδότες.
.—Την νύκτα προς 14 τού μήνα, ο θρυλικός Μακεδονομάχος καπετάν Νικηφόρος (Ιωάννης Δεμέστιχας) συγκέντρωσε σώμα αποτελούμενο από 68 άνδρες και επιτέθηκε στο χωριό Κορφάλια (;) Γουμένισσας. Το χωριό ήταν άντρο των βούργαρων μέχρι την έλευση τού καπετάν Νικηφόρου. Στην μάχη η οποία είχε διάρκεια 2,5 ωρών σκοτώθηκαν δέκα πέντε και αιχμαλωτίστηκαν τέσσερεις βούργαροι, ενώ πυρπολήθηκαν εννέα κατοικίες των φανατικότερων. Μετά από την ολοκλήρωση τής επιχειρήσεως, οι Μακεδονομάχοι, επέστρεψαν στην λίμνη των Γιαννιτσών όπου βρισκόταν η έδρα τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι, χάρη στην δράση αυτών των ανθρώπων στην περιοχή και την εκδίωξη των βούργαρων, πολύ σύντομα επανήλθαν στην Ορθοδοξία τόσο το χωριό Κορφάλια όσο επίσης το Μπόζεσι, η Λιβαδίτσα, το Ράμελ, το Πέτροβο, οι Άγιοι Απόστολοι, καθώς και άλλα τής περιοχής.
1912.—Νικητής των ελληνικών βουλευτικών εκλογών είναι και πάλι ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το Κόμμα των Φιλελευθέρων.
.—Σερβία και βουργαρία υπογράφουν Συνθήκη Φιλίας και Συμμαχίας στην Σόφια (βλ.&12 Μαρτίου). Οι Σέρβοι αναγνωρίζουν την κατοχή Ελληνικών εδαφών τής Θράκης από τους βούργαρους, ενώ οι συμβαλλόμενοι συμφωνούν επίσης γιά συμμαχία εναντίον οποιουδήποτε θελήσει να προσαρτήσει τουρκοκρατούμενες περιοχές, θέτοντας μάλιστα τις βάσεις γιά καταμερισμό τής Μακεδονίας (δίχως καν να αναφέρουν ελληνική κυριαρχία σ’αυτήν).
1913.—(π.ημ.)Τὸ βράδυ τῆς 12/13 Μαρτίου, τὸ 10ο βουργαρικό σύνταγμα κατέλαβε τὸ Αϊγιολοῦ τῆς Ἀνατολικῆς Θρᾲκης. Ὁ διοικητὴς του, Ἀϊβάς Μπαμπᾶ, ἀφοῦ ἐνημέρωσε τὸν τομεάρχη του ὅτι δὲν ὑπῆρχαν πλέον στρατιῶτες γιὰ νὰ πολεμήσουν, κατέστρεψε τὸν τηλέγραφο καὶ αὐτοκτόνησε. Σὲ λίγες ὧρες ὁ Σουκρῆ πασᾶς θὰ παραδώση τὴν Ἀδριανούπολη στὶς βουλγαρο-σερβικὲς δυνάμεις. Γιὰ τοὺς βούργαρους ἡ κατάκτηση τῆς Μακεδονίας καὶ ἡ ἔξοδος στὸ Αἰγαῖο προϋπέθετε τὸν πλήρη ἔλεγχο τῆς Θρᾲκης, γι’ αὐτό ὁ ὄγκος τοῦ στρατοῦ τους ἦταν προσανατολισμένος σ’ αὐτή τὴν γεωγραφικὴ περιοχή.
.—Ο στρατός τού Μαυροβουνίου κατέλαβε την πόλη Σκόδρα.
.—Σαν σήμερα γεννήθηκε ο δημοφιλής ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας. Η οικογένειά του που είχε ρίζες από την Κωνσταντινούπολη και ήταν κοσμηματοπώλες, τον έστειλε στο Παρίσι γιά να σπουδάσει την τέχνη τού κοσμήματος συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση. Τελικά, παρά τις οικογενειακές αντιρρήσεις, βρέθηκε να σπουδάζει υποκριτική. Την χρονιά που επέστρεψε στην Ελλάδα (1938), έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στην ελληνική θεατρική σκηνή. Μεσολάβησε ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος, στον οποίο έλαβε μέρος και τραυματίστηκε. Οι πρώτοι του ρόλοι ήταν δραματικοί, αλλά ειδικά μέσω τού κινηματογράφου, διέπρεψε στην κωμωδία, διαμορφώνοντας έναν δικό του χαρακτήρα που λατρεύτηκε από το κοινό. Πρωταγωνιστής στο θέατρο, και στον κινηματογράφο γιά πάρα πολλά χρόνια, έσβησε το 1985, κτυπημένος από εγκεφαλικό.
.—Με απόφαση τής Γενικής Συνελεύσεως των μετόχων τής Εθνικής Τράπεζας, ιδρύονται υποκαταστήματα στις απελευθερωμένες πρωτεύουσες τής Μακεδονίας και τής Ηπείρου, Θεσσαλονίκη και Ιωάννινα.
1920.—Ο Ελληνικός Στρατός Μ. Ασίας εκδιώκει τούρκους ατάκτους από την περιοχή την οποία κατέλαβε.
1921.—Ο Ελληνικός Στρατός, έπειτα από σκληρές μάχες, ανακαταλαμβάνει το Καράκιοϊ. Το Α΄ Σώμα Στρατού καταλαμβάνει κατόπιν σκληρής μάχης την περιοχή Αφιόν Καραχισάρ.
.—Η ΧΙ Ελληνική Μεραρχία τής Στρατιάς Μ. Ασίας, μαχόμενη εναντίον των τούρκων στο Ατά–Παζάρ, τους κατανικά και το καταλαμβάνει.
.—Ιταλοί και τούρκοι υπογράφουν μεταξύ τους Συμφωνία, στην Ρώμη, κατά την οποία οι τούρκοι τους παραχωρούν οικονομικά δικαιώματα στις περιφέρειες Αττάλειας, Ικονίου και Κιουτάχειας. Κατόπιν τούτου, οι Ιταλοί δεσμεύονται να στηρίξουν όλα τα αιτήματα τής τουρκικής πολιτικής στην Συνθήκη τής ειρήνης, την επιστροφή τής Θράκης και της Σμύρνης σε αυτήν, όπως επίσης να αποσύρουν τον στρατό κατοχής τον οποίο διατηρούσαν στην τουρκία.
1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ.Ασία, μάχεται εναντίον των τούρκων με πυροβολικό και περιπόλους.
.—Στο μεταξύ, η Άγκυρα, δεν δέχεται το σχέδιο τής ανακωχής πριν η Ελλάδα εκκενώσει την Σμύρνη και την Θράκη.
1929.—Συλλαμβάνονται οι ληστές των κειμηλίων τής μονής Αγίας Λαύρας.
1930.—Ένα νέο νομοσχέδιο τής Βουλής προβλέπει την ίδρυση Εθνικού Θεάτρου στην πρωτεύουσα Αθήνα.
1941.—Οι ιταλικές δυνάμεις συνεχίζουν τις σφοδρές επιθέσεις εναντίον των ελληνικών θέσεων Μπούμπεσι -Τρεμπεσίνα, χωρίς να έχουν επιτυχία. Οι αντεπιθέσεις των Ιταλών καταλήγουν σε πρωτοφανή πανωλεθρία. Σε 130.000 υπολογίζονται οι απώλειές τους.
.—Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Ζάκυνθο.
1943.—Οι Γερμανοί αρχίζουν την μαζική μεταφορά των Εβραίων που κατοικούν στην Ελλάδα. Προορισμός τους είναι στρατόπεδα στην Γερμανία, την Πολωνία και αλλού. Ο αριθμός τους υπολογίζεται συνολικά σε 46.061.
1944.—Ο π. Ιωάννης Καρδάμης εκτελείται από τους Γερμανούς κατακτητές χωρίς να τού απευθύνουν καμμία κατηγορία.
.—Οι Ιερολοχίτες πραγματοποιούν καταδρομική επιχείρηση στην νήσο Σάμο και καταστρέφουν ένα εχθρικό πλοιάριο.
.—Γερμανοϊταλική μονάδα, συγκρούεται με αντάρτες εθνικών αντιστασιακών ομάδων στην Σφακιανή Μαδάρα. Οι κατοχικοί έπεσαν σε ενέδρα των Κρητικών, χάνοντας τέσσερεις Ιταλούς, τρεις Γερμανούς, αλλά και δύο τοπικούς προδότες.
1945.—Δύναμη 400 Γερμανών επιτίθεται στην περιοχή Δραμιά Ασορουλιάνος στην Κρήτη, την οποία υπερασπίζονταν αντάρτες εθνικών αντιστασιακών οργανώσεων υπό τον πατέρα Ανδρέα Παπαδάκη. Κατόπιν πολύωρης μάχης, ο ηρωικότατος ιερέας τους ανάγκασε να μαζέψουν τους νεκρούς τους και να υποχωρήσουν.
1951.—Ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος, βρίσκεται στην Αθήνα, όπου θα κατατοπιστεί γιά τις ενέργειες τής ελληνικής κυβερνήσεως σχετικά με το Κυπριακό.
1952.—Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα ανακαλύπτονται στην Κόρινθο.
1956.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ Μιχαήλ Κ. Γεώργιος, ετών 17 από την Κισσόνεργα, φονεύθηκε από δυνάμεις ασφαλείας στην Κισσόνεργα κατά την ρίψη βόμβας.
.—Η χώρα μας, προσφεύγει γιά τρίτη φορά στον Ο.Η.Ε., με θέμα την λύση τού Κυπριακού.
1958.—(12-13/3)Οι αγωνιστές τής ΕΟΚΑ Ανδρέας Κάρυος και Φώτης Πίττας, δραπέτευσαν από τα κρατητήρια Πύλας (Μαγειρείο) μαζί με δύο άλλους συναγωνιστές τους· τούς Φρίξο Δημητριάδη και Χριστάκη Τρυφωνίδη. Οι μαχητές τής ΕΟΚΑ μπήκαν μέσα σε ειδικά κατασκευασμένη κρύπτη φορτηγού αυτοκινήτου.
1959.—Λήξη τού Ένοπλου Αγώνα τής ΕΟΚΑ. Με διαταγή τού Αρχηγού τής ΕΟΚΑ, Αντισυνταγματάρχη ε.α. Γεώργιου Γρίβα (Διγενή), ο οποίος αργότερα έλαβε τον βαθμό τού Αντιστράτηγου από την Ελληνική Πολιτεία, λήγει ο Αγώνας τής ΕΟΚΑ και καλούνται οι μαχητές της να επανέλθουν στα ειρηνικά τους έργα.
1961.—Πεθαίνει ο δικηγόρος και πολλές φορές βουλευτής Λασιθίου (Κρήτη), Μιχαήλ Ι. Σεργάκης.
1963.—Συμπλοκές βουλευτών τής Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως (Ε.Ρ.Ε.) και τής Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστερής (Ε.Δ.Α.) στην Βουλή, κατά την διάρκεια αγορεύσεως τού Ηλία Ηλιού. Μετά από τις ύβρεις, ακολούθησαν γρονθοκοπήματα μεταξύ των βουλευτών Κ. Παπαδόπουλου, Αντ. Μπριλλάκη, Γρ. Λαμπράκη και στην συνέχεια επεπλάκησαν πολλοί περισσότεροι.
1969.—Αναθεωρούνται οι αποφάσεις των έκτακτων στρατοδικείων από την 21η Απριλίου και μετά.
1971.—Δύο εκρήξεις βομβών, μία έξω από τα γραφεία τής εφημερίδας “Εστία” και η άλλη στα γραφεία τής “ΕΣΣΟ“, προκαλούν ζημιές όχι όμως και θύματα.
1978.—Επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, καθιερώνεται η τριακονταπενταετία γιά τους εργαζόμενους, με πλήρη σύνταξη στα 58 χρόνια.
1989.—Ο πρόεδρος τού ΠΑΣΟΚ (Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα) και πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, διαγράφει τους βουλευτές Τρίτση, Μαγκάκη και Κακλαμανάκη, επειδή ήταν απόντες από την ψηφοφορία εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.
1991.—Η 17Ν βρίσκεται πίσω από την απόπειρα δολοφονίας τού λοχία από τις Η.Π.Α., Ρόναλτ Στιούαρτ, έξω από το σπίτι του στην Γλυφάδα. Χρησιμοποιήθηκε βόμβα η οποία πυροδοτήθηκε με τηλεχειρισμό.
1992.—Σκάνδαλο προκαλεί η άρνηση τού ηγέτη τής Νότιας Αφρικής, Νέλσον Μαντέλα, να αποδεχθεί το Βραβείο Ειρήνης “Κεμάλ Ατατούρκ”, που αποφάσισε να τού απονείμει η κυβέρνηση τής Άγκυρας. Αιτία τής αρνήσεως ήταν η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την τουρκία.
1995.—Ισχυρός σεισμός 6,6 Ρίχτερ συγκλονίζει την περιοχή μεταξύ Κοζάνης και Γρεβενών, με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρότατες ζημιές σε δεκάδες σπίτια και να τραυματιστούν 15 άτομα.
1996.—Την αποφυλάκιση των χουντικών ζητά στην Βουλή ο επίτιμος πρόεδρος τής Ν.Δ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
2018.—Το Εθνικό Συμβούλιο Τηλεοράσεως, αποφάσισε σαν σήμερα το τέλος τής λειτουργίας τού τηλεοπτικού σταθμού Mega. Αιτία τής αποφάσεως ήταν το γεγονός ότι ο σταθμός ενέπιπτε στην ρύθμιση τού άρθρου 28 παρ. 10 τού Ν. 4496/2017. Στην συνέχεια η απόφαση αναρτήθηκε στην ‘’Διαύγεια’’, ενώ βάσει τής επιστολής που συνέταξε το Ε.Σ.Ρ. προς την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, η δεύτερη έδωσε εντολή στην DIGEA να κατεβάσει το σήμα τού MEGA. Το MEGA επανήλθε το 2020.
2019.—Διαδήλωση διαμαρτυρίας παράνομων αλλοδαπών (υποκινούμενη από εγχώριους και αλλοδαπούς πεμπτοφαλαγγίτες), πραγματοποιήθηκε δήθεν «αυθόρμητα» σαν σήμερα μπροστά από την Βουλή. 
Αφορμή ήταν η απόφαση εξώσεως εξακοσίων παράνομων αλλοδαπών από δομές και διαμερίσματα, η οποία θα εφαρμοστεί μέχρι το τέλος Μαρτίου. Βάσει δηλώσεων τού υπουργείου «Μεταναστευτικής Πολιτικής», υπεύθυνη γιά την λήψη αυτής τής αποφάσεως είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν). Η απόφαση ελήφθη επειδή στο σύστημα υποδοχής βρίσκονται παράνομοι αλλοδαποί γιά μεγάλο χρονικό διάστημα, οπότε και τέθηκε θέμα χρηματοδοτήσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προσπαθώντας να καθησυχάσει τους παράνομους αλλοδαπούς, ο Γενικός Γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής, Κλάπας, προέβη στην εξής εκπληκτική δήλωση. Ότι, σε συνεργασία με το υπουργείο Εργασίας, θα διερευνηθεί ποιά επιδόματα έχουν δυσκολία να προσεγγίσουν οι αναγνωρισμένοι δήθεν ‘πρόσφυγες’, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ισότιμη με τους Έλληνες πολίτες πρόσβασή τους στα επιδόματα πρόνοιας (!..) Επίσης υποσχέθηκε ότι θα παραταθεί η παροχή βοηθήματος γιά τρείς μήνες. Από την πλευρά τους, οι δήθεν πονόψυχοι εκπρόσωποι Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων εξέφρασαν την ανησυχία τους… ότι θα επαναληφθεί το φαινόμενο οικογένειες ‘’προσφύγων’’ να μένουν στις πλατείες.
.—Σε ομιλία του ενώπιον φοιτητών στο Παρίσι, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος παραδέχτηκε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (αφού έταξε λαγούς με πετραχήλια), τελικά ηττήθηκε και αναγκάστηκε να συμβιβαστεί το 2015. Η ομιλία του είχε ως επίκεντρο την κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
