ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 16 ΜΑΪΟΥ

16 Μαΐου

865.—Ενώ η Βασιλεύουσα τιμά την εορτή τής Αναλήψεως, συμβαίνει φοβερός σεισμός μεγέθους 6,8 Ρίχτερ. Ιδιαιτέρως εκτεταμένες ήταν οι καταστροφές, σε σημείο που γκρεμίστηκαν διάφορα μέρη των τειχών.  Το επίκεντρο τού σεισμού εντοπίστηκε στην Προποντίδα. 

1204.—Ο Φράγκος Βαλδουίνος Α΄ τής Φλάνδρας, στέφτηκε επισήμως αυτοκράτορας στον ναό τής Αγίας τού Θεού Σοφίας. Με αφορμή την εκθρόνιση των φιλοδυτικών και ενωτικών Αυτοκρατόρων Ισαάκιου Β΄ και Αλέξιου Δ΄, οι Σταυροφόροι τής τέταρτης Σταυροφορίας, στις 13 Απριλίου είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη λεηλατώντας την επί τρεις ημέρες. Πυρπόλησαν ολόκληρη την πόλη, μαζί και την αυτοκρατορική βιβλιοθήκη με τα μοναδικά χειρόγραφα, άρπαξαν χιλιάδες κειμήλια και συνέτριψαν όσα γλυπτά ήταν πολύ ογκώδη γιά να τα μεταφέρουν. Στις 9 Μαΐου, ο Bαλδουίνος Α΄ τής Φλάνδρας, εξελέγη αυτοκράτορας, και στις 16 Μαΐου στέφτηκε επισήμως στον ναό τής Αγίας τού Θεού Σοφίας.

1453.—Κατά την διάρκεια τής πολιορκίας τής Κωνσταντινουπόλεως από τους μωαμεθανούς, οι πολιορκητές άρχισαν να εφαρμόζουν ένα στρατηγικό τέχνασμα. Έσκαβαν υπόγειες στοές οι οποίες θα περνούσαν κάτω από τα τείχη, οδηγώντας τους στο εσωτερικό τής Πόλεως. Από τις στοές αυτές θα μπορούσαν να εισβάλουν  στρατιώτες και να βρεθούν αιφνιδιαστικά στα νώτα των υπερασπιστών. Όμως το τέχνασμα έγινε αντιληπτό από τους χριστιανούς, οι οποίοι, υπό την επίβλεψη τού Λουκά Νοταρά και ενός μηχανικού, τού Γιοχάννες Γκραντ, κατασκεύασαν αντιστοές, πλημμυρίζοντας τα ορύγματα των οθωμανών με νερά τής τάφρου και καπνό, ενώ άλλα τα ανατίναξαν.

1579.—Αναφορά γιά εμφάνιση τριών μωαμεθανικών πειρατικών πλοίων στον Αυλώνα (Β. Ήπειρος), τα οποία έσερναν ξωπίσω τους καράβι που είχαν αρπάξει από χριστιανούς. Την συγκεκριμένη εποχή, το λιμάνι τού Αυλώνα χρησιμοποιούσαν Μπαρμπαρέζοι πειρατές γιά δοσοληψίες.

1613.—Κατόπιν πληροφοριών από Έλληνες γιά πλούσια λεία, ο κουρσάρικος στόλος των Φλωρεντινών καταπλέει στο Ακλιμάν αποβιβάζοντας 500 άνδρες. Λεηλάτησαν την πόλη και το φρούριο, έπιασαν 2 μικρές γαλέρες (μία τής Πάφου και άλλη τής Κερύνειας), με πλούσια συγκομιδή σε σκλάβους. Αιχμαλώτισαν 237 τούρκους μόνον από τα δύο πλοία, εκτός από αυτούς που έπιασαν στο φρούριο. Παράλληλα απελευθέρωσαν και 237 χριστιανούς.

1617.—(16ἤ17/5). Μετά από βασανιστήρια, οι τούρκοι των Τρικάλων κατακαίουν ζωντανό τον Νεομάρτυρα Νικόλαο από το Μέτσοβο. Οι διώξεις και οι πιέσεις των οθωμανών εκείνη την περίοδο γιά εξισλαμισμό των Ελλήνων είχαν φτάσει στο αποκορύφωμά τους, λόγω τής αποτυχίας των επαναστατικών κινημάτων τού Μητροπολίτη Τρίκκης Διονύσιου τού Φιλόσοφου. Όπως οι Κλέφτες με τα όπλα τους αμφισβήτησαν την οθωμανική κυριαρχία, έτσι και οι νεομάρτυρες με τον θάνατό τους υπογράμμισαν αυτό που χρόνια μετά, ο Θ. Κολοκοτρώνης και ο Ι. Καποδίστριας δήλωσαν. Ότι οι χριστιανοί δεν είναι νοητό να υπόκεινται σε εξουσία αλλοθρήσκων. (Ορισμένοι Συναξαριστές όπως τού Αγίου Νικοδήμου τού  Αγιορείτου, αναφέρουν την μνήμη τού Αγίου Νικολάου εκ Μετσόβου στις 16 Μαΐου. Τιμάται όμως από την Εκκλησία μας στις 17 Μαΐου.)

1651.—Φονεύεται διά στραγγαλισμού ο (με καταγωγή από τα Ιωάννινα) Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Παρθένιος Β΄. Ο Παρθένιος Β΄ (επονομαζόμενος Νέος, οξύς, Γολιάθ ή Κεκεσκίνης), διετέλεσε Πατριάρχης κατά τα έτη 1644-1646 και 1648-1651.

1797.—Οι Γάλλοι καταλαμβάνουν την Βενετία. Σκοπός τής επιχειρήσεως των Γάλλων ήταν να περιορίσουν την κυριαρχία των Λατίνων μόνον στην ιδιαίτερη λιμνοθάλασσά τους και στα Ιόνια νησιά.

1821.—(16-17Ο Πολύγερος (Πολύγυρος) τής Χαλκιδικής λαμβάνει τα όπλα και ετοιμάζεται να εισέλθει εις τον Αγώνα τού Έθνους. Το έναυσμα τής επαναστάσεως έδωσε ο Εμμανουήλ Παπάς ο οποίος από τις 23 Μαρτίου είχε φτάσει στο Άγιον Όρος μεταφέροντας όπλα και πολεμοφόδια. Την παραμονή τής ημέρας που ορίστηκε γιά επίθεση κατά τού Πολύγερου (16/5), οι τούρκοι στρατιώτες άρχισαν να βρίζουν τους χριστιανούς και να τους απειλούν με γενική σφαγή. Οι κάτοικοι τού Πολύγερου οπλίστηκαν και ορκίστηκαν πάνω στον Σταυρό κηρύσσοντας την Επανάσταση. Το πρωί τής 17ης Μαΐου σκότωσαν τον τούρκο υποδιοικητή με τους δεκαοκτώ στρατιώτες τής φρουράς του. Την ίδια ημέρα, γιά να προλάβουν την είσοδο τής επερχόμενης τουρκικής δυνάμεως, χωρίστηκαν σε δύο μέρη και επιτέθηκαν κατά τού Τσιρίμπαση και κατά τού Χασάν αγά, αναγκάζοντάς τους σε υποχώρηση. (Προτεινόμενη βιβλιογραφία: «Προσωπογραφία Ἀγωνιστῶν τοῦ 1821 ἀπὸ τὴ Χαλκιδικὴ καὶ τὴ Θεσσαλονίκη».)

1822.—«Ἐκυριεύθη τὸ Σούλιον ὑπὸ τῶν Χουρσὶτ Μεχμὲτ πασᾶ, Ὀμὲρ πασᾶ Βρυώνη, Ταχήρμπεη Ἀμπάζη, Ἐλμάζμπεη, Μπέτσιον κλπ. οἱ Σουλιῶται εἰς Κιάφαν καὶ Ναυαρῖκον». Οι τούρκοι επιτίθενται σφοδρώς εναντίον τού Σουλίου και το καταλαμβάνουν. Οι Σουλιώτες περιορίζονται στην Κιάφα και στο Αβαρίκο, ενώ  τμήμα Σουλιωτών υπό τους Δαγκλή και Δράκο μάχεται στην Μονή Δονάτου και φονεύει 80 τούρκους. [Διαφορετική πηγή αναφέρει ότι φονεύθηκαν 800 αντί 80 τουρκαλβανοί.]

1825.—Γίνεται ναυμαχία αμφίρροπος μεταξύ Ελλήνων υπό τους Σαχτούρην, Κολανδρούτσον, Αποστόλην και τούρκων παρά την Τένεδον. «Ναυμαχία μεταξὺ Τενέδου καὶ Λήμνου ἀμφίρροπος, καθ’ ἥν ἀρχηγοὶ τῶν μὲν Ἑλλήνων ἦσαν οἱ Σαχτούρης, Κολανδροῦτσος, Ν. Ἀποστόλης κλπ τῶν δὲ τούρκων ὁ καπετὰν Τοπὰλ πασᾶς.»

.—(15-16Γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων στο χωρίον Λευκαδίτης Δωρίδος. Οι Έλληνες νικούν τους τούρκους. «Μάχη εἰς τὸ χωρίον Λευκαδίτη 2 ὥρας ἔξω τοῦ Λιδωρικίου τῆς Ἐπαρχίας Δωρίδος καὶ νίκη Ἑλλήνων, ὧν ἀρχηγὸς ἧτο ὁ Σαφάκας, τῶν δὲ τούρκων οἱ Ταχὴρ Ἀμπάζμπεης Ντίμπρας καὶ Μουστάμπεης.»

.—Οι τούρκοι κυριεύουν το νησίδιον Πλωστάνη μεταξύ Αιτωλικού (Ανατολικού) και Μεσολογγίου.

1826.—Όσοι κατάφεραν να γλυτώσουν από την άλωση τού Μεσολογγίου τον Απρίλιο, μετά από πολλά βάσανα, καταφθάνουν στο Ναύπλιο (βλέπε και 15/5).

1827.—Διαλύεται το στρατόπεδον των Ελλήνων παρά το Φάληρον. «Ἀναχώρησις Ἑλληνικοῦ στρατοπέδου ἐκ Φαλήρου. Γενικὸς Ἀρχηγός τοῦ στρατοπέδου ἧτο ὁ Ἀρχιστράτηγος Τζούρτς.»

1830.—Σε επιστολή του προς τον εθνικό ευεργέτη Σίμωνα Σίνα, ο Κυβερνήτης Καποδίστριας τού εκφράζει την ευγνωμοσύνη του γιά την οικονομική αρωγή και στήριξη στα δημόσια καταστήματα τού νεοϋδρυθέντος ελληνικού κράτους. Στην ίδια επιστολή, ο Ιωάννης Καποδίστριας περιγράφει στον Σίνα το όραμά του γιά το μέλλον των Ελληνόπουλων, αρκετά από τα οποία ήταν ορφανά. Με το Ορφανοτροφείο και τα δύο Σχολεία που ίδρυσε ο Καποδίστριας, θέλησε να οικοδομήσει μία προοπτική γιά αυτά τα Ελληνόπουλα και ένα μέλλον γιά την Πατρίδα. Σε αυτό του το όραμα, βρήκε συμπαραστάτη και τον Σίμωνα Σίνα.

1833.—Υπογραφή συμφωνίας μεταξύ Βαυαρίας και Ελλάδος γιά στρατολόγηση εθελοντών. Η χώρα μας υπέγραψε συνθήκη με την Βαυαρία, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα αποκτούσε το δικαίωμα να προβεί σε στρατολόγηση στην Βαυαρία στρατιωτικού Σώματος τρεισήμισι χιλιάδων εθελοντών, αξιωματικών και οπλιτών, τετραετούς υποχρεώσεως. Μεταξύ των Μονάδων που θα συγκροτούσαν οι εθελοντές, ήταν και δύο Ίλες Ιππικού· μέχρις όμως να δημιουργηθεί το νέο Σώμα, στην Ελλάδα παρέμεινε τμήμα τού Βασιλικού Βαυαρικού Στρατού – το οποίο είχε συνοδεύσει τον Όθωνα κατά την άφιξή του -, αποτελούμενο από 3.500 άνδρες μεταξύ των οποίων και δύο Ίλες Ιππικού, των Ουλάνων. Αυτό παρέμεινε επί έναν χρόνο με τον τίτλο τού Επικουρικού Σώματος. Πριν από τους Βαυαρούς, ο Κυβερνήτης τής Ελλάδος, Ι. Καποδίστριας είχε ιδρύσει στις 21 Δεκ. τού 1828 την Σχολή των Ευελπίδων, θέλοντας να προικίσει τον Ελληνικό Στρατό με ικανά και υψηλής καταρτίσεως στελέχη.

1834.—Δύο ημέρες μετά την πανωλεθρία τους στην Μάνη (βλ. 14/5ου), οι Βαυαροί επιστρέφουν με 6.000 στρατό και σκοπό να καταστείλουν την εξέγερση των κατοίκων. Ακολούθησαν μάχες εναντίον 800 ανδρών, κατάληψη δύο πύργων στους οποίους είχαν οχυρωθεί Μανιάτες, αλλά τα αποτελέσματα ήταν αμφίρροπα και οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν επί ημέρες.

1840.—Μετά από την λαϊκή κατακραυγή λόγω τής ελληνοτουρκικής Συνθήκης που υπέγραψε ως υπουργός Εξωτερικών, ο Κωνσταντίνος Ζωγράφος παραιτήθηκε από την θέση του. Στην συνέχεια συμπορεύτηκε με την αντιπολίτευση και μάλιστα είχε ενεργή συμμετοχή στα γεγονότα τής 3ης Σεπτεμβρίου. Όμως δεν ξαναέγινε ποτέ υπουργός, υπό το βάρος τής γενικής κατακραυγής που τον σημάδεψε. Η περιβόητη ‘’Συνθήκη Φιλίας, Ἐμπορίου καὶ Συμμαχίας μεταξὺ τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Α.Α.Μ. τοῦ σουλτάνου τῶν ὀθωμανῶν’’, όπως γράφει ο Μακρυγιάννης, ήταν χειρότερη και από αυτές που γίνονταν πριν πάρουμε τα όπλα και ξεσηκωθούμε. Όταν επέστρεψε ο Κωνσταντίνος Ζωγράφος από την Κωνσταντινούπολη, ‘’[…] αὐτὸ μαθαίνοντας οἱ Ἕλληνες κόντεψαν νὰ τὸν ξεκλίσουνε. Καὶ πάτησαν ποδάρι γενικῶς οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Τύποι καὶ τὴν χάλασαν τὴν συνθήκη’’. Από την πλευρά τού παλατιού δεν υπήρξε στήριξη γιά τον υπουργό Εξωτερικών. Αντιθέτως δηλώθηκε ότι ο Όθων είχε δώσει στον Κ. Ζωγράφο «[…] περιωρισμένη ἐντολὴ ‘’νὰ κάμῃ τὰ ἀναγκαῖα βήματα μιᾶς ἐμπορικῆς συνθήκης’’», και όχι να υπογράψει μία συμφωνία που δεν εξυπηρετούσε τα ελληνικά συμφέροντα.

1854.Μεγάλη μάχη τού Τσάμη Καρατάσου με τούρκους στην Ιερισσό τής Χαλκιδικής. Το σώμα τού Καρατάσου σε συνεργασία με καλόγερους και εθελοντές τής περιοχής, κατάφερε να κατατροπώσει τους τούρκους. Αμέσως μετά, με την μεσολάβηση Ευρωπαίων προξένων, κατορθώθηκε η επιστροφή τού Καρατάσου στην Μητροπολιτική Ελλάδα.

1862.—Μικρού σχετικά μεγέθους σεισμός, στις 23:30 το βράδυ, με επίκεντρο την περιοχή Χανίων Κρήτης.

1868.—Οι Κρήτες επαναστάτες, χρησιμοποιώντας γιά πρώτη φορά εμπρηστικές ύλες, συγκρούονται με τους τούρκους στο Γάζι Ηρακλείου και επιτυγχάνουν περιφανή νίκη. Στα βουνά είχαν καταφύγει πριν από την επανάσταση πολλοί νέοι που είχαν βαθιά χαραγμένο μέσα τους το αίσθημα τής τιμής και τής φιλοπατρίας. Ολόκληρη η Κρήτη έχει να παρουσιάσει πλούσιο κατάλογο προεπαναστατικών Αρματολών. Ο Ρεσίτ Πασάς είχε αναλάβει τον σκληρό αγώνα εναντίον τού Κόρακα και των συντρόφων του, ανάμεσα στους οποίους ξεχωριστή θέση κατείχε ο Πολυχρονάκης Κωνσταντίνος ή Κουμής. Από τις πρώτες μάχες τού τρίχρονου αγώνα, ο Κόρακας εκτίμησε την πολύτιμη συμβολή τού νεαρού Κωνσταντή. Στην φονική δεκαήμερη μάχη τού Λασιθίου, που έγινε από τις  21 έως και τις 30 Μαΐου, προβιβάσθηκε κατόπιν προτάσεως τού Κόρακα στην επιτροπή Μαλεβυζίου,Τεμένους και Μεσαράς, σε Γενικό Αρχηγό τής Πυργιώτισσας. Όταν μετά από τρία χρόνια, χωρίς βοήθεια, χωρίς οπλισμό και χωρίς αποτελεσματική διοίκηση οι επαναστατημένοι Κρητικοί αναγκάστηκαν να υποκύψουν, ανάμεσα σ’ αυτούς που δεν παραδόθηκαν αλλά συνέχισαν το αντάρτικο με ορμητήριο τα υψώματα τής Φαιστού, ήταν και ο Κουμής.  

1869.—Έναρξη εκλογών μετά από την νέα διάλυση τής Βουλής, που θα ολοκληρωθούν στις 19 Μαΐου. Ο Ζαΐμης είχε υποσχεθεί ότι θα προκήρυσσε γρήγορα εκλογές γιά να εκφράσει ο λαός ελεύθερα την γνώμη του γιά όσα συνέβησαν και να μπορέσει η κυβέρνηση να εκθέσει στην νέα αντιπροσωπεία την κατάσταση στην οποία βρήκε τις ένοπλες δυνάμεις καθώς και την διπλωματική και πολεμική προπαρασκευή γενικότερα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, από τις 187 έδρες, ο Ζαΐμης έλαβε 100, ο Κουμουνδούρος 59 και ο Βούλγαρης 30. Την Βουλή τής Β΄ περιόδου, ο Ζαΐμης είχε διαλύσει από τις 17 Μαρτίου, προκηρύσσοντας εκλογές που θα άρχιζαν την Παρασκευή 16 Μαΐου και θα τελείωναν την Δευτέρα 19 Μαΐου. Η νέα Βουλή τής Γ΄ περιόδου, θα αρχίσει τις εργασίες της στις 5 Ιουνίου.

1891.—(ν. ημ.) Ισχυρή σεισμική δόνηση συγκλονίζει την νήσο Ζάκυνθο, δίχως όμως αναφορές γιά μεγάλης εκτάσεως ζημιές.

1897.—Ένας ισχυρός σεισμός με επίκεντρο την Τρίπολη τής Πελοποννήσου, συγκλονίζει την ευρύτερη περιοχή. Εκτός από το θαλάσσιο σεισμικό κύμα, η ένταση των δονήσεων κατάφερε να κλονίσει ακόμα και την Ζάκυνθο επί 36 δευτερόλεπτα.

1905.—Τὸ ἀνταρτικὸ Σῶμα τοῦ Λοχαγοῦ Μιχ. Μωραΐτη (καπετὰν Κόδρου), συνεπλάκη νικηφόρα μὲ μεγάλη τσέτα βούργαρων κομιτατζήδων ἔξω ἀπὸ τὴν Καστανερή, διαλύοντάς την. Στὸ σημεῖο τῆς συμπλοκῆς σήμερα δεσπόζει ἡ μαρμάρινη προτομή του. Δυστυχῶς ὁ καπετάνιος δὲν ἀκολούθησε τὴν ἀνορθόδοξη ἀλλὰ ἀναγκαία τακτικὴ τοῦ ἀνταρτοπόλεμου ποὺ διατάζει «χτῦπα καὶ φεῦγε». Κινητοποιήθηκε ἰσχυρό ἀπόσπασμα τοῦ ὀθωμανικοῦ στρατοῦ καὶ στὴν μάχη ποὺ ἀκολούθησε στὶς 18 Μαΐου, ἔπεσε ἡρωικὰ μαχόμενος μαζὶ μὲ τὸν ὑπαρχηγό του, Ἀνθυπολοχαγό Σπυρίδωνα Φραγκόπουλο (καπετάν Ζόγρα).

1910.Το ολοκαίνουργιο θωρακισμένο «Αβέρωφ», με κυβερνήτη τον Υδραίο πλοίαρχο Ιωάννη Δαμιανό, πριν ακόμη φτάσει στην Ελλάδα, κατ’ εντολή τής κυβερνήσεως Βενιζέλου εστάλη στην Αγγλία, όπου θα αντιπροσώπευε την πατρίδα μας στις εορτές Στέψεως τού Βασιλέα Γεώργιου Ε΄. Παράλληλα θα παραλάμβανε τα πυρομαχικά που είχαν παραγγελθεί στην Αγγλία.

1911.—Ημερομηνία επίσημης παραλαβής τού θωρακισμένου «Αβέρωφ». Το πλοίο καθελκύστηκε στις 12 Μαρτίου 1910 και η επίσημη παραλαβή του από το Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό έγινε στις 16 Μαΐου 1911. Η συμβολή τού Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού με «ηγέτες» το θωρακισμένο «Αβέρωφ» και τον ναύαρχο Κουντουριώτη, ήταν καθοριστική γιά τις νίκες τού 1912-1913όχι μόνο των Ελληνικών ενόπλων Δυνάμεων ξηράς, αλλά και των «συμμάχων» βούργαρων και Σέρβων. Αναγκάζοντας τον οθωμανικό στόλο να κλειστεί τρομοκρατημένος στα Δαρδανέλια, εμπόδισε την μεταφορά τεράστιων εφεδρικών δυνάμεων στο Ευρωπαϊκό έδαφος τής Ασίας. Εάν οι περιστάσεις ήταν ευνοϊκότερες, το οθωμανικό γενικό επιτελείο θα μετακόμιζε ενισχύσεις, προμήθειες και τροφές στην Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, και Θεσσαλονίκη, έτσι ώστε κατά τον Οκτώβριο, αντί ο πόλεμος να έχει σχεδόν λήξει να ήταν ακόμη στο ξεκίνημά του. Εν τούτοις, όπως σχολίασε ο Βρετανός Κρώφορδ Πράϊς, «[…] βλέπομεν τὴν βουλγαρίαν ἀγνώμονα διὰ τὴν βοήθειαν ταύτην, καὶ ἐπιθυμοῦσαν οὐ μόνον νὰ ἀπολαύσῃ μόνη τὴν δόξαν διὰ τὴν τουρκικὴν ἥτταν, ἀλλὰ καὶ βραδύτερον ἀποπειρωμένην φιλαργύρως νὰ κλέψῃ ἀπὸ τῆς Συμμάχου αὐτῆς Ἑλλάδος, τὴν μερίδα ἐκ τῶν ἀπελευθερωθέντων ἥτις τῇ ἀνῆκεν.»

1912.—(16/29 ΜαΐουΥπογράφεται Ελληνοβουλγαρική αμυντική Συνθήκη. Την Συνθήκη από ελληνικής πλευράς υπέγραψε στην Σόφια ο πρεσβευτής μας, Δημήτριος Πανάς. (Στις 29 Φεβρουαρίου/ 12 Μαρτίου 1912 είχε ήδη υπογραφή αντίστοιχη Συνθήκη μεταξύ Σερβίας και βουργαρίας). Πέντε παράγοντες οδήγησαν να τεθεί επί τάπητος η λύση τού Ανατολικού Ζητήματος με πόλεμο. Η πολιτική εκτουρκισμού που εφάρμοζαν οι Νεότουρκοι, η άρση των αγγλικών επιφυλάξεων γιά την διάλυση τής οθωμανικής αυτοκρατορίας, η ήττα τής οθωμανικής αυτοκρατορίας κατά τον ιταλοτουρκικό πόλεμο, οι αλβανικές διεκδικήσεις που ξεκίνησαν από το 1910 και αφορούσαν την Ελλάδα (Ήπειρος), την Σερβία (Κόσοβο) και το Μαυροβούνιο (Σκόδρα), και το Ρωσικό σχέδιο γιά διαμελισμό και μοίρασμα τής Μακεδονίας σε βουργαρία και Σερβία όπου είχε επιρροή. Από το 1911 είχαν αρχίσει οι μυστικές διαπραγματεύσεις μεταξύ τής σερβικής και βουργαρικής κυβερνήσεως. Το ίδιο έτος έγινε άλλη μία προσπάθεια ελληνοβουργαρικής προσεγγίσεως· μέχρι το 1908, όλες οι προσπάθειες μιάς ελληνοβουργαρικής προσεγγίσεως είχαν αποτύχει, εφ’ όσον η βουργαρία επέμενε στην λύση τής αυτονομίας τού ευρύτερου Μακεδονικού χώρου ως μέσου προσαρτήσεώς του στην ίδια. Από την άλλη όμως, η σερβοβουργαρική προσέγγιση υπό την ρωσική μάλιστα κηδεμονία, ενείχε τον κίνδυνο αποκλεισμού τής Ελλάδος από μία πιθανή σερβοβουργαρική συμμαχία στην περίπτωση που οδηγούσε σε πόλεμο κατά τής οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η (αναγκαστική) ελληνοβουργαρική Συνθήκη, είχε αμυντικό χαρακτήρα και προέβλεπε αμοιβαία βοήθεια, αν ένα συμβεβλημένο μέρος δεχόταν επίθεση από την τουρκία. Η συνθήκη δεν προέβλεπε τίποτα γιά διανομή τής νοτίου ζώνης τής Μακεδονίας. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν αόριστα ότι το εδαφικό θα καθοριζόταν ανάλογα με την συνεισφορά τής κάθε πλευράς στον πόλεμο.

1916.—Υπογράφεται στο Λονδίνο Μυστική Συμφωνία μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, στην οποία λίγο μετά προσχώρησε και η Ρωσία. Σύμφωνα με αυτήν, οι (άρπαγες) συμβαλλόμενοι αναγνώρισαν αμοιβαία στον… εαυτό τους το δικαίωμα, ότι την ημέρα τού τελικού διακανονισμού τής ειρήνης θα προσαρτήσουν εκτεταμένες οθωμανικές επαρχίες στην Ασία, συγχρόνως δε ότι θα εξασκήσουν επί άλλων επαρχιών αποκλειστική επιρροή. Επίσης, καθορίστηκαν και οι ζώνες επιρροής Αγγλίας-Γαλλίας στην Μέση Ανατολή (Παλαιστίνη και Χάϊφα Αγγλικές, Συρία και Μοσούλη Γαλλικές). Τα σχέδια των εμπόρων των λαών ανατράπηκαν αργότερα από τον  Πρόεδρο των Η.Π.Α., Ουΐλσον, αλλά και από  την επανάσταση των Μπολσεβίκων.

.—Παράδοση τού Δ΄ Σώματος Στρατού τής Ελλάδος στους Γερμανοβούργαρους.  Οι βούργαροι καταλαμβάνουν την Ανατολική Μακεδονία.

.—Μη γνωρίζοντας την απόφαση παραδόσεως τού οχυρού από την κυβέρνηση (βλ. 13/5ου), ο ηρωικός διοικητής τού Ρούπελ ταγματάρχης Μαυρουδής, ανοίγει πυρ και ανακόπτει την πορεία των Γερμανοβούργαρων. Δυστυχώς, λίγη ώρα μετά και κατόπιν σχετικών διαβουλεύσεων, η παράδοση έγινε κανονικά.

1917.—Σε διήμερη σύσκεψή τους, οι πρωθυπουργοί των συμμαχικών χωρών τής ΑΝΤΑΝΤ, αποφασίζουν την εκθρόνιση τού Βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄. Η συνάντηση έγινε στο Λονδίνο μεταξύ των κορυφαίων ηγετών τής Αντάντ, έχοντας ως μοναδικό θέμα συζητήσεως την επίλυση τού λεγόμενου «Ελληνικού ζητήματος». Η γαλλική αποστολή είχε ως σκοπό να εξασφαλίσει την αγγλική συγκατάθεση γιά ελευθερία κινήσεων στην Ελλάδα.

.—Οι κατοχικές δυνάμεις τής ΑΝΤΑΝΤ, διορίζουν ως Ύπατο Αρμοστή στην Πατρίδα μας τον Γάλλο γερουσιαστή Σαρλ Ζοννάρ. Αυτός, μιλώντας στην Γαλλική Γερουσία, είχε αναφέρει και το εξής καταπληκτικό: «[…] Πρέπει να διορισθεί ένας εντολοδόχος των Δυνάμεων γιά να επιλυθεί το πρόβλημα τής Ελλάδος.» (Ο δημοκρατικότατος Κάριολος Ζοννάρ έφτασε στην χώρα μας στις 24 Μαΐου.) Η απόφαση γιά τον διορισμό του λήφθηκε στην διήμερη συνάντηση των πρωθυπουργών τής Συμμαχίας. Τού δόθηκε εν λευκώ εξουσιοδότηση γιά να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια θα χρειαζόταν, ώστε να εκθρονιστεί ο ουδετερόφιλος Βασιλέας Κωνσταντίνος Α’ και να τεθεί το διαμελισμένο Ελληνικό κράτος υπό την φιλοανταντική κυβέρνηση τού Βενιζέλου.

1919.—Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει το Καραμπάν και τα Θείρα.

.—Διλοχία τού 8ου Συντάγματος Κρήτης απελευθερώνει τις Κυδωνίες τής Ιωνίας (βλ.&15/5). 

.—Ο Μουσταφά Κεμάλ, ξεκινά γιά την Σαμψούντα με την εντολή «να προστατέψει τους Ρωμιούς και τους Αρμένιους από τις τουρκικές συμμορίες». Συνοδευόμενος από είκοσι ένα έμπιστα άτομα έφτασε στο λιμάνι της στις 19 Μαΐου 1919, όπου αμέσως φρόντισε να αποκαλύψει τις πραγματικές του προθέσεις. Το ανθρωποσφαγείο τού Πόντου δεν το χωράει ο νους ανθρώπου…

.—(ν. ημ.) Επεισόδια μεταξύ τού Στρατού μας και τούρκων στην πόλη τής Σμύρνης, κατά την διάρκεια τής αποβάσεώς μας την 15η και την 16η τού μήνα. Τα επεισόδια αυτά υπήρξαν η αφορμή γιά να δημιουργηθεί μεγάλη και πομπώδης επιτροπή από τους δήθεν Συμμάχους μας, οι οποίοι βλέποντας τα οικονομικά τους συμφέροντα με τους τούρκους να κινδυνεύουν, επέρριψαν τις ευθύνες σε εμάς.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός τής Μικράς Ασίας ενεργεί επιθέσεις με περιπόλους.

.—Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει την Ορεστιάδα, το Διδυμότειχο και το Σουφλί.

.—Η διοίκηση τής Θράκης, βρίσκεται πλέον στις Ελληνικές Αρχές.

.—(π. ημ. – βλ.& 15/5). Υπογραφή στην Καπεστίτσα προσωρινής συμφωνίας μεταξύ Ελλήνων και αλβανών, μέχρι την οριστική επίλυση τού Βορειοηπειρωτικού. Η συμφωνία υποτίθεται ότι θα  διευκόλυνε τις συνεννοήσεις μεταξύ τής Ελληνικής και τής αλβανικής κυβερνήσεως, μέχρις ότου επιλυθεί οριστικά το Βορειοηπειρωτικό θέμα από το Ανώτατο Διασυμμαχικό Συμβούλιο. Βάσει των συμφωνηθέντων, οι αλβανοί αναλάμβαναν την υποχρέωση να σέβονται τα δικαιώματα τής Ελληνικής μειονότητας, ενώ οι Έλληνες από την πλευρά τους ανέκοψαν την προέλαση τού Στρατού γιά την απελευθέρωση τής Κορυτσάς. Ενώ από τον Μάρτιο τού 1916 η Βόρειος Ήπειρος ενώθηκε με την Ελλάδα και αντιπρόσωποι βουλευτές της συμμετείχαν στις συνεδριάσεις τής ελληνικής Βουλής, οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν αναγνώρισαν την ενσωμάτωση. Παρά την απελευθέρωση τής Ηπείρου  από τον Ελληνικό στρατό το 1912-13, τους αιματηρούς και νικηφόρους αγώνες Βορειοηπειρωτών και εθελοντών το 1914 και το Πρωτόκολλο τής Κέρκυρας, από τον Αύγουστο τού 1916 ο Ιταλικός στρατός κατέλαβε την περιοχή τού Αργυρόκαστρου και ο Γαλλικός την περιοχή τής Κορυτσάς. Με το τέλος τού Α΄ παγκοσμίου πολέμου, οι Ιταλοί παρέδωσαν το Αργυρόκαστρο στους αλβανούς και οι πωλητικές διαπραγματεύσεις κατέληξαν στην προσωρινή συμφωνία τής Καπεστίτσας. Το Σύμφωνο Τιτόνι-Βενιζέλου που υπογράφηκε έναν χρόνο πριν (1919), παρέμεινε (όπως και η πολύκροτη Συνθήκη των Σεβρών), ανεφάρμοστο.

1921.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τού 3ου Σώματος στρατού, αγωνίζονται  εναντίον των τουρκικών οχυρών θέσεων.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μικρά Ασία, με συνδυασμένες μετακινήσεις, ενισχύει την άμυνά της.

1927.—Αποφασίζεται με συνοπτικές διαδικασίες από την Βουλή η δίκη τού δικτάτορα Θεόδωρου Πάγκαλου. 

1930.—Στην Κάνδανο τής Κρήτης, καταγράφεται τοπικός σεισμός ο οποίος προξενεί αρκετές ζημιές σε κτήρια τής περιοχής. Αρκετοί ήταν οι μετασεισμοί που ακολούθησαν γιά έναν ολόκληρο μήνα.

1932.—Πανελλήνια συλλαλητήρια σε όλη την χώρα. Κύρια αιτία, είναι οι απίστευτες ανατιμήσεις σε βασικά είδη όπως το ψωμί.

1941.—Καταργείται το οικογενειακό δελτίο τροφίμων και καθιερώνεται ατομικό νέου τύπου σε ολόκληρη την Ελλάδα. Το γάλα μοιράζεται στο εξής μόνο σε ασθενείς και παιδιά.

1943.—Ο πατήρ Γεώργιος Νάσκος δολοφονείται από τους κομμουνιστές.

.—Ο πατήρ Κωνσταντίνος Φιλιάδης,  απήχθη και εδολοφονήθη  από τους κομμουνιστές.

1944.—Στις φυλακές Φορτέντζας Ρεθύμνου εκτελέστηκαν 16 από τους φυλακισμένους τού χωριού Σακτούρια. Από τις 4 Μαΐου, τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αφού κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό Σακτούρια τού Ρεθύμνου φυλάκισαν όλους τους άνδρες άνω των 15 ετών. Ορισμένους τους είχαν οδηγήσει στον Άγιο Κύριλλο στην θέση ενός απότομου γκρεμού όπου είχαν στήσει πολυβόλα, αλλά η εκτέλεση δεν πραγματοποιήθηκε εκείνη την ημέρα και οι κρατούμενοι επέστρεψαν στις φυλακές τής Φορτέντζας. Κατά διαστήματα άφηναν ορισμένους ελεύθερους. Τελικά στις 16-5-1944, εκτέλεσαν δέκα έξι από τους φυλακισμένους. Τα γυναικόπαιδα οδηγήθηκαν στην εξορία στην περιοχή  Άδελε- Κόρνια τού Νομού.

.—Εκτέλεση 120 ατόμων στο στρατόπεδο τού Χαϊδαρίου.

.—Σε μία προσπάθεια να θολώσουν τα νερά ως προς τις πραγματικές τους προθέσεις και να αποποιηθούν των ευθυνών τους, ηγετικά στελέχη των κομμουνιστών, απέστειλαν τηλεγράφημα στον Βρετανό πρωθυπουργό Τσώρτσιλ, με το οποίο καταδίκαζαν τις στάσεις των μελών τους στην Μέση Ανατολή.

1948.—Ένας βαρκάρης βρίσκει να επιπλέει στα νερά τού Θερμαϊκού το πτώμα τού Αμερικανού δημοσιογράφου τού C.B.S., Τζωρτζ Πολκ, με μια σφαίρα στο κρανίο και δεμένο χειροπόδαρα. Ο δημοσιογράφος είχε έλθει στην Ελλάδα γιά να καλύψει τα τού λεγόμενου «εμφυλίου πολέμου». Τα στοιχεία βάσει των οποίων καταδικάστηκε γιά την δολοφονία ο Έλληνας δημοσιογράφος Στακτόπουλος, δεν ήταν επαρκή, και από τότε έχουν γραφεί διάφορες εκδοχές γιά το ποιοί οργάνωσαν και εκτέλεσαν το έγκλημα. Όμως όλες οι εκδοχές παραμένουν ανοιχτές. Καμμιά θεωρία δεν δείχνει ακαταμάχητη, έστω και αν κάποιες από αυτές μοιάζει να πλησιάζουν περισσότερο στην αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση, η «υπόθεση Πολκ» αποτελεί στις μέρες μας ένα από τα μεγαλύτερα (πολιτικά και ποινικά) αινίγματα τού μεταπολεμικού κόσμου.

1956.—Ἕξι ἡμέρες μετὰ τὴν ἐκτέλεση τῶν ἡρώων Καραολῆ καὶ Δημητρίου, ὁ ἀγωνιστὴς τῆς ΕΟΚΑ, Κουτσόφτας Μιχαήλ, πέρασε ἀπὸ τὸν Παπα-Λευτέρη καὶ τοῦ ζήτησε νὰ σταθῇ προστάτης τῆς ἀδελφῆς του στὴν περίπτωση ποὺ συλλαμβάνετο. Στὴν συνέχεια ἀναχώρησε μὲ τοὺς φίλους του, Ἀνδρέα Παναγίδη καὶ Παρασκευᾶ Χοιροπούλη γιὰ τὸν χῶρο τοῦ ἀεροδρομίου Λευκωσίας· κατὰ τὴν ἐπιχείρηση ἐπιτέθηκαν καὶ σκότωσαν τὸν Ἄγγλο σμηναγὸ Πάτρικ Τζων Χέιλ μέσα στὸ γραφεῖο του.

.—Σκοτώθηκε σε αεροπορικό ατύχημα, που συνέβη κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως στην Κάρλα Λαρίσης, ο πιλότος μας Νικόλαος Φράγκου. http://www.pasoipa.org.gr/

1959.—Αρκετά σοβαρή σεισμική δόνηση μεγέθους 4,4 Ρίχτερ στην Κρήτη. Χαρακτηρίστηκε ως μετασεισμός ο οποίος ακολούθησε τον καταστρεπτικότατο τής 14ης Μαΐου (βλ. ημ.)

1963.—Ο Πρόεδρος τής Γαλλικής Δημοκρατίας Σαρλ ντε Γκολ, πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα.

1970.—Απεβίωσε ο στιχουργός ρεμπέτικων και λαϊκών τραγουδιών, Χαράλαμπος Βασιλειάδης (γνωστός και ως «Τσάντας»).

1973.—Ο Χρήστος Μίχας διαιτητεύει τον ποδοσφαιρικό αγώνα Μίλαν- Λιντς (1-0) στον τελικό τού Κυπέλλου Κυπελλούχων στην Θεσσαλονίκη και τιμωρείται από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία γιά την διαιτησία του, η οποία αδίκησε την Λιντς.

1974.—Αρχίζουν οι πρώτες γεωτρήσεις γιά την κατασκευή τού Μετρό. 196 πηγάδια σκάβονται στο κέντρο τής Αθήνας.

1979.—Από την τουρκία, ο Ετζεβίτ κατηγορεί την Ελλάδα γιά την διατάραξη (!..) των σχέσεων των δύο χωρών.

1989.—Αρχίζει η τακτική δίκη των οκτώ μελών τής Εταιρείας Δολοφόνων, που κατηγορούνται γιά φρικτά εγκλήματα. Ο Χρήστος Παπαδόπουλος, δικηγόρος, πρώην Δήμαρχος Χαλκηδόνας, οικογενειάρχης, πατέρας τριών παιδιών, που ανταποκρινόταν στο τυπικό κοινωνικό στερεότυπο τού επιτυχημένου πολίτη υπεράνω πάσης υποψίας, ήταν ο εγκέφαλος και «πρόεδρος» τής ιδιόρρυθμης και ανατριχιαστικής εταιρείας που καταγράφηκε ως “Εταιρεία Δολοφόνων”. Τα μέλη τής σπείρας δολοφόνησαν οκτώ ηλικιωμένους ανθρώπους, και άρπαξαν με απατηλά τεχνάσματα την περιουσία τους.

1990.—Επίσημη επίσκεψη τού πρωθυπουργού (Κ. Μητσοτάκη) στο Λονδίνο και συνομιλίες με την ομόλογό του, Μ. Θάτσερ.

1991.—Η τρομοκρατική οργάνωση 17Ν, εκτόξευσε δύο ρουκέτες με στόχο την τσιμεντοβιομηχανία «Χάλυψ» στην περιοχή τού Ασπρόπυργου.

.—Ως «Χώρος Ιστορικής Μνήμης 1941-1944», εγκαινιάστηκαν από τον Πρωθυπουργό τα υπόγεια τής διαβόητης Κομαντατούρ, στην οδό Κοραή 4. Τα κρατητήρια βασανισμού τής γερμανικής κατοχής αναστηλώθηκαν και συντηρήθηκαν, ενώ ο χώρος κηρύχτηκε ‘’Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο’’.

1992.—Στις Η.Π.Α., 87 μέλη τού Κογκρέσου και 17 Γερουσιαστές, υπογράφουν επιστολή προς τον Πρόεδρο Τζωρτζ Μπους τον πρεσβύτερο, με την οποία τού ζητούν να μην αναγνωρίσει το κράτος των Σκοπίων αν δεν ικανοποιηθούν όλα τα δίκαια αιτήματα τής Ελλάδος στο θέμα τής ονομασίας.

1995.—Τα 100 δις. δρχ. ξεπερνούν, σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι ζημιές που προκάλεσε ο καταστρεπτικός σεισμός τής 13ης Μαΐου στην περιοχή τής Κοζάνης και των Γρεβενών. Ο συγκεκριμένος σεισμός είχε μία μικρή ιδιαιτερότητα σε σχέση με όλους τους άλλους μεγάλους σεισμούς των τελευταίων χρόνων· ευτυχώς δεν υπήρξε ούτε ένα ανθρώπινο θύμα. Τραυματίστηκαν μόνο 12 άνθρωποι, με σχεδόν επιπόλαιους τραυματισμούς. Είναι κοινή αντίληψη μεταξύ των κατοίκων τής Κοζάνης και των Γρεβενών ότι ο άγιος Νικάνωρ ήταν εκείνος που προστάτευσε τους κατοίκους τής περιοχής και παρά την σφοδρότητα τού σεισμού δεν υπήρξε ούτε ένα θύμα. Στον Νομό Κοζάνης, κατέρρευσαν ή έπαθαν ζημιές 7.693 σπίτια σε 30 κοινότητες και στον Νομό Γρεβενών 2.523 σπίτια σε 12 κοινότητες και οικισμούς, ενώ οι άστεγοι και των δύο Νομών ξεπέρασαν τις 10.000. Ο μεγαλύτερος μετασεισμός, εντάσεως 5,5 Ρίχτερ, εκδηλώθηκε στις 17 Ιουλίου 1995.

1996.—Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανακοινώνει ότι αποκαταστάθηκαν πλήρως οι σχέσεις του με το Πατριαρχείο Μόσχας και ότι εξομαλύνθηκαν οι διαφορές γιά το θέμα τής Εσθονίας.

1999.—Η τρομοκρατική οργάνωση 17Ν, εκτοξεύει ρουκέτα με στόχο το σπίτι τού Γερμανού πρέσβη Άλμπερτ Κούνα, στο Χαλάνδρι.

2004.—Οι πρώτοι Έλληνες ορειβάτες φτάνουν στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου, στο Έβερεστ, σε υψόμετρο 8.848. Η ομάδα αποτελούμενη από τους Γεώργιο Βουτυρόπουλο, Αντώνιο Αντωνόπουλο, Παναγιώτη Κοτρωνάρο, Σπύρο Σούλη, Μιχάλη Στύλλα και Παύλο Τσιαντό (ο οποίος και κινηματογράφησε την αποστολή), έζησε πενήντα ημέρες πάνω από τα 5.000 μέτρα στην κατασκήνωση βάσεως, πραγματοποιώντας καθημερινά αποστολές σε ενδιάμεσες κατασκηνώσεις προκειμένου το σώμα να συνηθίζει το υψόμετρο.

2019.—Ερωτηματικά προκάλεσε η εσπευσμένη αναίρεση (από την εισαγγελέα τού Αρείου Πάγου Δημητρίου), τής απόφασεως των δικαστών Βόλου γιά μη παροχή νέας άδειας στον καταδικασμένο δολοφόνο τής 17Ν., Δημήτρη Κουφοντίνα. Ο αντεισαγγελέας τού Αρείου Πάγου είχε συμφωνήσει με τους δικαστές Βόλου, κρίνοντας ότι ο Κουφοντίνας είναι αμετανόητος και επικίνδυνος να διαπράξει τα ίδια. Σημειωτέον ότι οι δικαστές τού Βόλου είχαν το θάρρος να κρίνουν, όπως έκριναν, παρά τις απειλές που είχαν εκτοξευτεί κατά τής ζωής τους από ηγετικό αλληλέγγυο στέλεχος. Η απόφαση τής Δημητρίου να προχωρήσει σε αναίρεση τής ομόφωνης αποφάσεως των δικαστών Βόλου, θα κριθεί τις επόμενες ημέρες σε ανώτατο πάλι επίπεδο, καθώς θα συνεδριάσει προς τούτο το αρμόδιο τμήμα τού Αρείου Πάγου.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση