14 Αυγούστου
554.—Ξημερώματα προς Κυριακή και την μεγάλη εορτή τής Παναγίας, τρομακτική σεισμική δόνηση μεγέθους 7,0 Ρίχτερ με επίκεντρο την Προποντίδα, κλονίζει την περιοχή κοντά στην Βασιλεύουσα. Καταστράφηκε μεγάλο μέρος τής Νικομήδειας. Γιά πολλές ημέρες ανεσύροντο θύματα (νεκροί ή ζωντανοί) από τα συντρίμμια τής πόλεως, και ο θρήνος μέγας.
.—Την ίδια ημέρα σύμφωνα με τους ιστορικούς, καταστρεπτικότατος σεισμός πλήττει την νήσο Κω και τα απέναντι παράλια τής Μικράς Ασίας. Εκτός των εκτεταμένων καταστροφών τού σεισμού, το κακό συμπληρώθηκε με θαλάσσιο σεισμικό κύμα το οποίο ακολούθησε.
582.—Ἀπεβίωσε ὁ γεννημένος στὴν Θρᾲκη, Τιβέριος Β΄ (Τiberius ΙΙ Constantinus), Αὐτοκράτορας τῆς Ῥωμανίας ἀπό τὸ 578· κατάφερε νὰ ὑπερασπιστῇ τὴν Αὐτοκρατορία ἔναντι τῶν Περσῶν στὴν Ἀνατολή, ἀλλά δέχτηκε ἐπιθέσεις καὶ ἀπό τοὺς Ἀβάρους και Σλαύους στὸν Βορρᾶ καὶ τὴν Δύση. Εἶχε ὑπηρετήσει στὶς ἐκστρατεῖες κατὰ τῶν Ἀβάρων στὰ Βαλκάνια ὑπό τὸν Αὐτοκράτορα, Ἰουστῖνο ΙΙ ποὺ τὸν υἱοθέτησε ὡς γυιὸ του καὶ στὶς 7 Δεκεμβρίου 574 τὸν ὀνόμασε Καίσαρα, ἐνῷ τὸν ἔστεψε Αὐτοκράτορα στὶς 26 Σεπτεμβρίου τοῦ 578, λίγο πρὶν τὸν θάνατό του. Οἱ διπλωματικὲς προσπάθειες τοῦ Τιβέριου γιὰ σύναψη εἰρήνης μὲ τοὺς Πέρσες, Ἀβάρους καὶ Σλαύους, δὲν εἶχαν μακροπρόθεσμα ἀποτελέσματα, καὶ μετὰ ἀπό μικρὴ ἀνάπαυλα οἱ ἐχθροπραξίες ἐπαναλήφθηκαν μὲ τοὺς Σλαύους νὰ εἰσβάλλουν στὴν Θρᾲκη, Θεσσαλία, Ἰλλυρία καὶ ἄλλες περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος. (Ὡς ἡμερομηνία θανάτου, ἀναφέρεται καὶ ἡ 6η Αὐγούστου, καὶ βάσει αὐτῆς ὁ Μαυρίκιος ὁρίστηκε Αὐτοκράτορας στὶς 5 Αὐγούστου).
.—Τα Ρωμαϊκά στρατεύματα νικούν τούς Πέρσες στην περιοχή τής Κωνσταντίνης στην νότια Μεσοποταμία.
1464.—(ἤ 15/8) Ἀπεβίωσε ὁ Πάπας Πίος Β΄ στὴν Ἀγκώνα, περιμένοντας μάταια στρατὸ καὶ στόλο ἀπὸ τοὺς δυτικοὺς ἡγεμόνες γιὰ μία σταυροφορία ἐναντίον τῶν τούρκων. Στὸ συνέδριο τῆς Μάντοβα τὸ 1459, οἱ ὁμιλίες του γιὰ μία σταυροφορία ἐναντίον τῆς μουσουλμανικῆς ἀπειλῆς τοῦ Μωάμεθ ἦταν μὲν συγκινητικές, ἀλλὰ στὴν οὐσία τὰ συγκρουόμενα συμφέροντα τῶν δυτικῶν ἡγετῶν δὲν ἐπέτρεψαν στὴν προσπάθειά του νὰ εὐοδώσει. Ἤδη πρὶν τὴν πτώση τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Τραπεζούντας τὸ 1461, ὁ Δαβὶδ Μέγας Κομνηνός, τελευταῖος Αὐτοκράτοράς της, στράφηκε πρὸς τὴν Δύση μέσῳ ἐπιστολῶν πρὸς τὸν δούκα τῆς Βουργουνδίας καὶ τὸν Πάπα Πίο Β’, χωρὶς ὅμως ἀνταπόκριση. Ὁ Πίος ἀπὸ τὴν μεριᾶ του, ἐπέμεινε στὸν σκοπὸ του, προσπαθῶντας μὲ κάθε τρόπο νὰ διεγείρῃ, ἀκόμα καὶ νὰ φανατίσῃ τοὺς χριστιανοὺς ἡγέτες. Ὁ δούκας τῆς Βουργουνδίας ἀρχικὰ τοῦ ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ συμμετάσχη, ἀλλὰ ζήτησε ἀναβολή, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Γερμανία ἀδιαφόρησαν καὶ μόνο ἡ Βενετία ἔδειξε ἐνδιαφέρον, βλέποντας ὅμως τὴν σταυροφορία ὡς εὐκαιρία κέρδους. Ὁ Πίος παρ’ ὅτι ἦταν σοβαρὰ ἄρρωστος, ἔφυγε ἀπὸ τὴν Ρώμη τὸ 1464 καὶ πῆγε στὴν Ἀγκώνα, χωρὶς ὅμως νὰ βρῇ ἐκεῖ οὔτε τὰ πλοῖα οὔτε τὸν στρατὸ ποὺ περίμενε. Οἱ βενετικὲς γαλέρες ποὺ ἐμφανίστηκαν στὶς 12 Αὐγούστου ἦταν ἀνεπαρκεῖς γιὰ νὰ καλύψουν τὶς ἀνάγκες μιᾶς μεγάλης ἐκστρατείας. Τρεῖς μέρες μετά, στὶς 14 ἤ 15 Αὐγούστου, ὁ Πάπας Πίος Β΄ ἔπαψε νὰ ζῆ καὶ ὁ Δόγης Κριστόφορο Μόρο ὁδήγησε τὶς δώδεκα γαλέρες πίσω στὴν Βενετία.
1653.—Οι τούρκοι απαγχονίζουν σε έναν πλάτανο τής Κωνσταντινουπόλεως, τον νεομάρτυρα Συμεών τον Τραπεζούντιο.
1784.—Αρκετά ισχυρή σεισμική δόνηση στην Θεσσαλία, γιά την ακρίβεια (αποκλειστικά) στην περιοχή τής Ιεράς μονής Ολυμπιώτισσας. Δεν καταγράφηκαν ζημιές.
1789.—Μαθαίνοντας ο Λάμπρος Κατσώνης ότι επτά πολεμικά πλοία τον αναζητούν στο πέλαγος, ανοίγει πανιά και σπεύδει να τα συναντήσει. Αλγερινοί και τούρκοι δεν λησμόνησαν ποτέ το «ξύλο» που έφαγαν στον κάβο Κολόνα τού Σουνίου… Στο μεταξύ, ο θρύλος Κατσώνης, έχοντας πλέον κυριαρχήσει στο Αρχιπελάγος έναντι των τούρκων, εισπράττει πλέον ο ίδιος τους φόρους στο μεγαλύτερο μέρος τους (!!) Η Υψηλή Πύλη έφτασε σε σημείο να απειλήσει τον ίδιο τον Πατριάρχη, υποχρεώνοντάς τον να γράψει επιστολές με τις οποίες απειλούσε όλους τους Χριστιανούς τού Αιγαίου, καθ’ ότι πολλοί από αυτούς βοηθούσαν ή συμμετείχαν στην δράση τού Έλληνα Κατσώνη.
1821.—Ο Μαυροκορδάτος συναντιέται με τον Δημήτριο Υψηλάντη στο στρατόπεδο των Τρικόρφων, όπου και ορίζεται πληρεξούσιός του. Αμέσως μετά, θα συγκαλέσει την «Συνέλευσιν τής Δυτικής Χέρσου Ελλάδος».
1822.—«Μάχη έξω τού Ναυπλίου εν θέσει “Κούτσι” καθ’ ην εφονεύθη ο αδελφός τού Νικηταρά, Νικόλαος Σταματελόπουλος. Νίκη Ελλήνων. Εν τη μάχη ταύτη, των Ελλήνων εστρατήγησαν οι Δ. Υψηλάντης, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, κατά Αλή πασά Ναυπλιέως.» Από την οικογένεια τού Νικηταρά, ο πατέρας του, Σταματέλος Σταματελόπουλος-Τουρκολέκας, επίσης αγωνιστής, και ο 11χρονος αδελφός του Ιωάννης, αποκεφαλίστηκαν από τούς τούρκους το 1816. Μάλιστα ο Ιωάννης συγκαταλέγεται ανάμεσα στούς νεομάρτυρες και παιδομάρτυρες, διότι αρνήθηκε να γίνει τούρκος με αντάλλαγμα την ζωή του.
.—Ο τσάρος τής Ρωσίας Αλέξανδρος Α΄ χορηγεί επ’ αόριστον άδεια στον Ιωάννη Καποδίστρια, επειδή δεν συμφώνησε με ένα φιλελληνικό υπόμνημα τού υπουργού του.
1824.—Ο αντιναύαρχος Γεώργιος Σαχτούρης, δύο βδομάδες πριν την Ναυμαχία τού Γέροντα, σημειώνει ότι οι Λέριοι με επιστολή τους πληροφορούν τον Ελληνικό Στόλο γιά τις κινήσεις τού εχθρού. «Αυγούστου 14. Πέμπτη. Εις την άγκυραν. Με εξεπίτηδες ευκαιρίαν αποσταλμένην από Λέρω μανθάνομεν με βεβαιότητα την ένωσιν των δύο εχθρικών στόλων. Το εσπέρας εξαποστείλαμεν τον κπ. Ν. Βώκον διά κάβο κολλόναις και Ύδραν στέλλοντες προς τον Ναύαρχον το ίδιον γράμμα των Λερίων διά να ίδη και να στείλλη εις τούς εις Ύδραν προς οδηγίαν των…»
.—«Άφιξις Αιγυπτιακού στόλου μετά στρατευμάτων εις Κω υπό την ηγεσίαν τού Ιμβραήμ πασά, υιού τού αντιβασιλέως τής Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή.» Ο Αιγυπτιακός στόλος μετά το ολοκαύτωμα τής Χίου και τής Κάσου και την κατάληψη των επαναστατημένων νησιών Καρπάθου, Χάλκης, Σύμης, καταπλέει στην Κω· εκεί θα συνενωθεί με τον τουρκικό στόλο ο οποίος απέτυχε να καταλάβει την Σάμο. Όπως γράφει ο Ιάκωβος Ζαρράφτης, στον Α΄τόμο τής συλλογής των “ΚΩΙΩΝ”, «[…] ὁ στόλος συγκείμενος ἀπὸ 54 πολεμικὰ καὶ 350 φορτηγά, ἑνούμενος δὲ μετὰ τοῦ τουρκικοῦ στόλου, ἔφθασε περὶ τὰ μέσα Αὐγούστου εἰς τὸν στενὸν πορθμὸν μεταξὺ Σκανδαρίου καὶ Τερμερίου. Τότε ἐπεβιβάσθησαν τὰ στρατεύματα εἰς τὴν Κῶν, ἵνα λάβωσιν ἀναψυχὴν καταβλιθέντα ἀπὸ τὴν θάλασσαν. Διετάχθησαν δὲ τὰ φορτηγὰ πλοῖα, νὰ προμηθευθῶσιν ὕδωρ καὶ τροφάς, διὰ πλοῦν 25 ἡμερῶν διὰ τὴν Πελοπόννησον. Ὀπότε ἠνοίχθησαν αἱ πτωχαὶ ἀποθῆκαι τῶν Κῲων πρὸς ἐξοικονόμησιν τῶν χρειαζομένων τροφῶν».
.—Στα Καλύβια τής Λαμίας οι Έλληνες υπό τούς Βέϊκο και Τασούλα κατόπιν μάχης τρέπουν τούς τούρκους σε φυγή. «Μάχη εν Καλυβίοις ½ ώρα έξω τής Λαμίας. Νίκη Ελλήνων ων αρχηγοί ήσαν οι Λάμπρος Βέϊκος και Τασούλας, των τούρκων ο Δερβίς πασάς. Ενταύθα εφονεύθη ο αρχίατρος τού Δερβίς πασά.»
1825.—(14-15/8) «Μάχη Πιάνας καὶ Δαυβιᾶς, χωρίῳ τοῦ Δήμου Φαλάνθου τῆς Ἐπαρχίας Μαντινείας. Νίκη Ἑλλήνων. Ἐνταῦθα οἱ Ἕλληνες ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ Θ. Κολοκοτρώνη καὶ Χατζῆ Μιχάλη, ἔκαυσαν τοὺς μύλους τῆς Δαυβιᾶς. Ἀρχηγὸς τῶν ἀντιπάλων ἧτο ὁ Ἰμβραὴμ πασᾶς.» Ὁ Κολοκοτρώνης διέταξε τὸν Γενναῖο καὶ τοὺς συμπολεμιστὲς του, ποὺ μετὰ τὴν μάχη στὰ Τρίκορφα (βλ.12/8) εἶχαν μεταβεῖ στὸ Βαλτέτσι, νὰ ἀνακαταλάβουν τὶς θέσεις τους· σκοπὸς ἦταν νὰ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον τῶν αἰγυπτιακῶν σωμάτων ποὺ ἐξακολουθοῦσαν νὰ παραμένουν στὰ ὀχυρώματά τους κοντὰ στὸν μῦλο τοῦ Κοτρώνη καὶ τοὺς μύλους τῆς Δαβιᾶς. Ἡ διαταγὴ ἐκτελέστηκε ἅμεσα καὶ οἱ Αἰγύπτιοι μὴ δυνάμενοι νὰ παραμείνουν στὶς θέσεις τους λόγῳ τῆς ὁρμῆς τῶν Ἑλλήνων, ὑποχώρησαν καὶ συγκεντρώθηκαν μὲ τὸν Σουλεϊμάνμπεη ἐπί κεφαλῆς (κατὰ τὸν Φωτᾶκο) στὸ Παληόκαστρο Δαβιᾶς. Ἡ δύναμή τους ἀνερχόταν σὲ 1.800 περίπου ἄνδρες καὶ αὐτοὺς πολιόρκησε ὁ Γενναῖος, ἀφοῦ κατέστρεψε τοὺς ὀκτὼ μύλους καὶ ἄλλαξε τὴν ῥοῆ ἑνός μικροῦ ποταμοῦ ποὺ βρισκόταν κοντά, στερῶντας τους ἀπό τρόφιμα καὶ νερό.
.—«Μάχη ἐν Μύλοις τῆς Ζαράκωβας χωρίου τοῦ Δήμου Φαλάνθου τῆς Ἐπαρχίας Μαντινείας καὶ νίκη Ἑλλήνων, ὧν ἀρχηγοὶ ἦσαν οἱ Θ. Κολοκοτρώνης καὶ Χατζῆ Μιχάλης, τῶν τούρκων ὁ Ἰμβραὴμ πασᾶς.» Τὴν ἴδια ἡμέρα, ἀπό τὴν Τριπολιτσᾶ ἐξῆλθε ἱππικό γιὰ νὰ ἐνίσχυσῃ τοὺς πολιορκούμενους, ἀλλά ἐναντίον του ἐπιτέθηκαν οἱ Ἕλληνες ἱππεῖς μὲ ἀρχηγό τὸν Χατζῆ Μιχάλη καὶ ἀπώθησαν τοὺς Αἰγύπτιους. (Τὴν γενναιότητα τοῦ Χατζημιχάλη ἐξῆρε ὁ Θ. Κολοκοτρώνης σὲ ἐπιστολὴ του τρεῖς ἡμέρες μετά.)
1826.—Οι Νικηταράς, Πλαπούτας Δ. και Γενναίος Κολοκοτρώνης με δύναμη 2.000 Ελλήνων, επιτίθενται κατά των στρατοπεδευμένων Αιγυπτίων κοντά στην Κρεμαστή (Πραστός), και τούς αναγκάζουν να τραπούν σε άτακτη φυγή εγκαταλείποντας γύρω στους 300 Έλληνες αιχμαλώτους και πάμπολλα κλαπέντα ζώα.
1827.—Ο Σπετσιώτης πλοίαρχος Αδριανός Σωτηρίου που περιπολούσε στην περιοχή τού Καστελλόριζου με το πλοίο του «Ασπασία», έστειλε προς την Κοινότητα τής νήσου Ύδρας το παρακάτω έγγραφο, στο όποιο γίνεται λόγος γιά συνάντησή του στο νησί με τον καπετάνιο Νικόλαο Σαντοριναίο. Ο Σαντοριναίος ερχόμενος από την Αλεξάνδρεια, έδωσε στον Σωτηρίου πολύ σημαντικές πληροφορίες γιά τις κινήσεις τού αιγυπτιακού στόλου: «Φυλάττων τα κινήματα τού εχθρικού τούτου στόλου και τα οπίσθιά των, έφθασα με τα τελευταία πλοία του έξω από το Καστελλόριζον κατά την 3ην Αύγουστου, και, κατά την 5ην τού ιδίου, αράξας ολίγας στιγμάς εις Καστελλόριζον και εξελθών, εύρον εκεί τον Έλληνα καπετάν Νικόλαον Σαντοριναίον ελθόντα εξ Αλεξάνδρειάς με πλοίον Ιονικόν μισευμένον ταυτοχρόνως με τον εχθρικόν στόλον κατά την 24ην τού λήξαντος Ιουλίου».
1831.—Μετά τα επεισόδια στον Πόρο, ο Καποδίστριας, κηρύσσει τον αποκλεισμό τής νήσου Ύδρας. Είχε προηγηθεί η ανατίναξη τού φρουρίου Χέιδεκ, αλλά και η ανατίναξη τού δίκροτου «ΕΛΛΑΣ» και τής κορβέτας «ΥΔΡΑ». Ο κυβερνητικός στρατός τού Καποδίστρια, πραγματοποίησε όσα έκτροπα δεν γνώρισαν οι κάτοικοι τού Πόρου σε όλη την διάρκεια τής Επαναστάσεως…
1834.—Κυβερνητικές δυνάμεις υπό τους Χατζηχρήστο και Καν. Δεληγιάννη εισέρχονται στην Ανδρίτσαινα, καταφέρνοντας να επιβληθούν στους επαναστάτες τού «Μεσσηνιακού κινήματος». Εκεί απελευθέρωσαν και τον μοίραρχο τής Χωροφυλακής Δεληγιώργη, μαζί με όσους είχαν συλλάβει και κρατούσαν οι επαναστάτες.
1835.—Έξω από το χωριό Άγιος Βλάσιος, κατόπιν πληροφοριών, ο μοίραρχος τής Χωροφυλακής Βελέντζας με την ομάδα του, βρίσκει τους αρχιληστές εγκληματίες Χοσάδα και Καλαμάτα, οι οποίοι εκείνο το διάστημα έδρευαν στην πόλη τού Αγρινίου. Αμέσως άρχισε μάχη διάρκειας μισής ώρας, κατά την οποία φονεύθηκε ο ληστής Μπακαπίας, κατόπιν δε οι εγκληματίες καταδιωκόμενοι διέφυγαν εκτός των ορίων τής Ακαρνανίας.
1848.—Ημερομηνία θανάτου τού λογιότατου Προκόπιου Δενδρινού από την Ιθάκη. Ο Δενδρινός ήταν μαθητής τής περίφημης σχολής τής Πάτμου και δίδαξε στα μεγαλύτερα διδασκαλία τού Ελληνισμού.
1851.—Γεννιέται στὴν Τῆνο ὁ διακεκριμένος γλύπτης τῆς νεώτερης Ἑλλάδος, Γιαννούλης Χαλεπᾶς, μὲ τὴν τεράστια ἀναγνώριση, ἀλλά καὶ τὴν τραγικὴ μοῖρα· λίγο εἶναι γνωστὸ ὅτι τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ ἔργου τοῦ Χαλεπᾶ δημιουργήθηκε στὴν Τῆνο καὶ τὴν Ἀθήνα μετὰ τὴν ἐπάνοδό του ἀπό τὸ Ψυχιατρεῖο τῆς Κέρκυρας, ὅτι τὸ ἔργο αὐτό ἔχει ξεχωριστὴ σημασία γιὰ τὴν νεοελληνικὴ γλυπτικὴ καὶ ὅτι συνδέεται στενὰ μὲ τὸ νησὶ τῆς Τήνου. Ὁ τόπος του εἶχε ἰδιαίτερη παράδοση στὴν τέχνη καὶ ἰδιαίτερα στὴν γλυπτικὴ καὶ ὁ πατέρας του ἦταν ἀρχιτέκτονας καὶ μαρμαρογλύπτης, ἔχοντας ἕνα ἀπό τὰ σημαντικότερα ἐργαστήρια μαρμαρογλυπτικῆς, μὲ δραστηριότητες στὸ Αἰγαῖο, τὴν Σμύρνη, στὸ Ἅγιο ὄρος, στὸ Βουκουρέστι, στὴν Σῦρο, στὴν Ἀθήνα, στὸν Πειραιᾶ κ.ἄ. Ἀπό τὰ ἔργα τοῦ Χαλεπᾶ σώζονται ἑκατὸν δεκαπέντε γλυπτά, ἐνῶ ὑπάρχουν μαρτυρίες γιὰ ἄλλα τριάντα περίπου, τὰ ὁποῖα εἴτε καταστράφηκαν ἤ ἁγνοεῖται ἡ τύχη τους. Ἐπίσης σώζεται ἕνας πολὺ μεγάλος ἀριθμός σχεδίων του σὲ μονόφυλλα ἤ τετράδια.
1864.—Μια τεράστια πυρκαγιά κατακαίει μεγάλο μέρος τής πόλεως τής Βέροιας στην Μακεδονία. Περισσότερες από 300 κατοικίες, καταστήματα, εκκλησίες κλπ, έγιναν παρανάλωμα τού πυρός. Οι περισσότεροι κάτοικοι τής πόλεως, κατά την συνήθειά τους, έφυγαν από την πόλη γιά να τιμήσουν την εορτή τής Μεγαλόχαρης στο Μοναστήρι τής Παναγίας Δοβράς.
1867.—Μία εξαιρετικής εντάσεως σεισμική δόνηση έπληξε την Λευκάδα, δίχως όμως να αναφερθούν ζημιές στο νησί.
.—(π. ημ.) Ο Χαρίλαος Τρικούπης, αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο των Εξωτερικών, επιτυγχάνει την συμμαχία με την Σερβία (Συνθήκη Φεσλάου). Στην πόλη Φεσλάου τής Αυστρίας, Ελλάδα και Σερβία υπέγραψαν μυστική συμμαχία μεταξύ τους και εναντίον των τούρκων. Ουσιαστικά, είναι η πρώτη Συνθήκη μεταξύ βαλκανικών κρατών, με σκοπό την απελευθέρωση από τούς αιμοδιψείς τούρκους.
1904.—Υπογράφηκε και δημοσιεύτηκε στο φύλλο τής «Εφημερίδος τής Κυβερνήσεως» Βασιλικό Διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο αρχίζει η διδασκαλία τουρκικής γλώσσας στην Σχολή Ευελπίδων. Το μάθημα είναι υποχρεωτικό γιά όλες τις τάξεις και θα βαθμολογείται όπως τα άλλα, ενώ η έδρα τής τουρκικής θα αρχίσει να λειτουργεί από τον Σεπτέμβριο.
1906.—Οι Μ. Δυνάμεις με νέα απόφασή τους, παραχωρούν στον Βασιλέα των Ελλήνων Γεώργιο Α΄ το δικαίωμα να διορίζει αυτός τον Ύπατο Αρμοστή τής Κρήτης. Σχεδόν έναν μήνα αργότερα, ο πρίγκιπας Γεώργιος αποχώρησε από την Κρήτη και την θέση του ανέλαβε ο Αλέξανδρος Ζαΐμης.
1907.—Το σώμα τού Μακεδονομάχου Εμμανουήλ Κατσίγαρη, τού θρυλικού καπετάν Καραμανώλη, βρίσκεται στο χωριό Τσιγγέλι, απ’ όπου όμως θα αναχωρήσει εσπευσμένα όταν μαθεύτηκε πως οι βούργαροι ειδοποίησαν τον τουρκικό στρατό. Πριν όμως φύγει, βρήκε και πήρε μαζί τον προδότη, κάποιον Πούσωφ, στο πτώμα τού οποίου άφησε ιδιόχειρο σημείωμα το οποίο έγραφε: «Ουδείς προδότης ατιμώρητος».
.—Την ίδια κιόλας ημέρα, ο Κατσίγαρης πραγματοποιεί καταδρομική επιχείρηση στο χωριό Μπέρνικ, μιά κυριολεκτικά σφηκοφωλιά εγκληματιών, με σκοπό να συλλάβει τρείς επικηρυγμένους από το κομιτάτο βούργαρους εγκληματίες. Δυστυχώς, και μόνον στο άκουσμα ότι στην περιοχή βρίσκεται ο Καραμανώλης, οι βούργαροι χωρικοί πανικοβλήθηκαν πιάνοντας τα βουνά, γι΄ αυτό και όταν έφτασε ο μεγάλος Κρήτας… «το ήβρε πλήρως κενόν» (!!)
1912.—Συνέρχεται στην Ικαρία η επαναστατική διοικητική επιτροπή τής «Ελευθέρας Πολιτείας τής Ικαρίας» και κηρύσσει την Ένωση των νήσων Φούρνων και Θήμαινας με την Πολιτεία.
1914.—Στον Πόντο, η επιστράτευση στα αιμοβόρα «Τάγματα Εργασίας», έγινε επιπλέον αιτία να μείνει και μεγάλο τμήμα τής γης ακαλλιέργητο, εξ αιτίας τής απουσίας τού ανδρικού πληθυσμού. «Είναι μάλλον αδύνατο να πουληθεί η πολύ πλούσια φετινή σοδειά καπνών, γιατί δεν υπάρχουν εργατικά χέρια γιά την συγκομιδή της και την μεταφορά» έγραφε, στις 5 Αυγούστου 1914 ο πρόξενος τής Τραπεζούντας. (Φανταστείτε πόσες ψυχές χάθηκαν…)
1915.—Εντάσεις μεταξύ γεωργών και τσιφλικάδων στην περιοχή τής Θεσσαλίας.
1916.—Ο Γάλλος σύμμαχος τού Ελευθ. Βενιζέλου, στρατηγός Σαράϊγ, αποφασίζει να διορίσει Σέρβο νομάρχη στην Θεσσαλονίκη (…) Ταυτόχρονα, οι Γάλλοι θα ανακήρυσσαν ως πρωτεύουσα τού Σερβικού Βασιλείου την Θεσσαλονίκη, και όλ’ αυτά ενώ ο Βενιζέλος εκφωνούσε προεκλογικό λόγο μπροστά σε χιλιάδες κάτοικους τής πρωτεύουσας. Βεβαίως, όλη αυτή η σκηνοθεσία, δεν ήταν άλλο από την στημένη αφορμή γιά να ξεσπάσει το στρατιωτικό πραξικόπημα τού Βενιζέλου, το οποίο τον έφερε στην εξουσία αλλά συνετέλεσε και στην εξορία τού βασιλέα Κωνσταντίνου Α’, γνωστό ως «Κίνημα τής Εθνικής Αμύνης».
1919.—Παρά τα συμφωνηθέντα κατόπιν εντολής τού Βρετανού Στρατηγού Μινλ γιά παύση επιχειρήσεων μεταξύ Ελλήνων και τούρκων στην Σμύρνη, μέχρι να καθοριστεί διαχωριστική γραμμή, οι τούρκοι συνεχίζουν τις επιδρομές στις Ελληνικές γραμμές, ενώ ο Ελληνικός Στρατός τηρεί επακριβώς τις αποφάσεις τής Διασκέψεως Ειρήνης, υφιστάμενος παθητικώς τις επιθέσεις.
1920.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μικρά Ασία συνάπτει μάχες περιπόλων στην περιοχή Ουσάκ – Τσεντίζ. Ήδη από την προηγούμενη ημέρα, το Α΄ Σ.Σ. είχε προωθήσει την Ι Μεραρχία στην Ορτάντζα γιά να καλύψει το δεξιά του πλευρά πριν την προέλαση προς Ουσάκ. Στις 14/8 η Ι Μεραρχία συνέχισε την κίνησή της και κατέλαβε γραμμή 10 χλμ Ν.Α. τής Ορτάντζας, στην δεξιά όχθη τού ποταμού Μεντερές.
1921.—(11-14/8) Α΄Σ.Σ. Μετά την σταθεροποίηση τού 34ου Συντάγματος Πεζικού στην θέση Τουρμπέ Τεπέ, με ένα τέχνασμα τού Διοικητή τού 7ου Συντάγματος οι τούρκοι παραπλανήθηκαν, αφήνοντας μετά τον τρίτο βομβαρδισμό κενές τις θέσεις μάχης. Τότε υπό την κάλυψη τής νύχτας, τα δύο τάγματα με αιφνιδιαστική επίθεση κατέλαβαν στις 3 ξημερώματα τής 14ης Αυγούστου τους Δίδυμους Λόφους, με απώλεια αυτή την φορά πέντε ανδρών. Έτσι έληξε η μάχη τού Ταμπούρ Ογλού με πλήρη επικράτηση των ελληνικών όπλων. Η μάχη τού Ταμπούρ Ογλού υπήρξε από τις πλέον αιματηρές τής Μικρασιατικής Εκστρατείας. Οι απώλειες τού Α΄Σώματος Στρατού σε αυτό τον τριήμερο αγώνα ανήλθαν σε 24 αξιωματικούς και 415 οπλίτες νεκρούς, 115 αξιωματικούς και 2452 οπλίτες τραυματίες και 169 οπλίτες αγνοούμενους.
.—(13-18/8) Η 5η Μεραρχία τού Β΄Σ.Σ., αφού κατέλαβε λοφοσειρά από τους τούρκους, προώθησε το 43ο Σύνταγμα Πεζικού προς τα κύρια υψώματα τού Καλέ Γκρότο. Με την υποστήριξη τού 44ου Συντάγματος Πεζικού και τού πυροβολικού τής Μεραρχίας, κατέλαβε την μία μετά την άλλη τις κορυφογραμμές τού βραχώδους συγκροτήματος, παρά την πεισματώδη αντίσταση των τούρκων.
.—(11-16/8) Το Γ΄ Σ.Σ. διέταξε τις Χ και ΙΙΙ Μεραρχίες του να επιτεθούν τις πρωινές ώρες και αφού καταλάβουν τις τουρκικές θέσεις να προελάσουν μέχρι την γραμμή Σαπάντζα-Εσκί Τσαλίς. Η Χ Μεραρχία κατέλαβε τις τουρκικές θέσεις, αλλά η ΙΙΙ Μεραρχία δεν κατόρθωσε να προωθήσει την επίθεση. Η κατάσταση παρέμεινε στάσιμη έως το απόγευμα.
1922.—Η Στρατιά Μικράς Ασίας υποχρεώνεται να αρχίσει γενική σύμπτυξη. Οι λόγοι που την οδήγησαν σε αυτή την απόφαση ήταν, η κατάληψη από τούς τούρκους ζωτικών σημείων τής αμυντικής τοποθεσίας δυτικώς τού Ακροϊνού (Αφιόν Καραχισάρ), η αποτυχία αποτελεσματικής επεμβάσεως τής Ελληνικής εφεδρείας, η αδυναμία συμμετοχής τού πυροβολικού γιά υποστήριξη τού αμυντικού αγώνα λόγω τού εδάφους, και η βαθιά εισχώρηση τής τουρκικής μεραρχίας ιππικού στο εσωτερικό τής αμυντικής τοποθεσίας. Στην ταχεία κατάρρευση τού Μετώπου συνετέλεσε ακόμα το χαμηλό ηθικό των ανδρών από την μακρά απραξία τους και η επίδραση τού επάρατου εσωτερικού διχασμού, ο οποίος είχε επεκταθεί και στον στρατό.
1940.—Ἡ ἐπαίσχυντη ἰταλικὴ προπαγάνδα καὶ ἡ χρησιμοποίηση τῶν τσάμηδων. Ὁ ἰταλικὸς Τύπος κατηγορεῖ !.. τὴν Ἑλληνικὴ κυβέρνηση γιὰ τὸν φόνο τοῦ ἀλβανοῦ λήσταρχου Νταοὺτ Χότζα καὶ ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ βασιλέα Γεώργιου Β΄ καὶ τοῦ Ἰωάννη Μεταξᾶ. Χαρακτηρίζουν τὸν λήσταρχο Νταούτ ὡς «μέγα πατριώτη» γράφοντας συγκεκριμένα: “[…] Ὁ ἀλβανικὸς πληθυσμὸς ὁ ὑποτεταγμένος είς τὴν Ἑλλάδα, εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν βαθείαν ἐντύπωσιν τρομεροῦ πολιτικοῦ ἐγκλήματος, διαπραχθέντος εἰς τὴν ἑλληνοαλβανικὴν μεθόριον. Ὁ μέγας ἀλβανὸς πατριώτης, Νταοὺτ Χότζα, γεννηθεῖς εἰς τὴν ἀλύτρωτον περιοχὴ τῆς Τσαμουριᾶς, ἐδολοφονήθη ἀγρίως ἐπὶ ἀλβανικοῦ ἐδάφους πλησίον τῶν συνόρων (…) Ὁ Νταοὺτ Χότζα ἠναγκάσθη πρὸ τινος νὰ φύγῃ κρυφίως ἐκ Τσαμουριᾶς ἵνα σωθῇ ἀπὸ τοὺς διωγμοὺς τῶν ἑλληνικῶν ἀρχῶν…”. Στὴν πραγματικότητα ὁ ληστὴς καὶ φονιᾶς ἦταν ἐπικηρυγμένος λόγῳ τῶν διαπραχθέντων ἐγκλημάτων του ἐπὶ ἑλληνικοῦ ἐδάφους καὶ εἶχε δολοφονηθεῖ ἀπὸ δύο ἀλβανούς. Οἱ ἰταλικὲς προκλήσεις καὶ ἐπιθέσεις θὰ κορυφωθοῦν στὶς 15 Αὐγούστου, μὲ τὸν τορπιλισμὸ τῆς «Ἕλλης» στὴν Τῆνο.
1942.—Σκοτώθηκε έξω από το αεροδρόμιο Κράνμπορν τής Νότιας Ροδεσίας, λόγω προσκρούσεως και συντριβής στο έδαφος τού αεροσκάφους του, ο πιλότος μας Ελ. Στρατήγης από το Ηράκλειο Κρήτης. Ο πιλότος εκτελούσε εκπαιδευτική αποστολή νυκτερινής προσγειώσεως.
.—Οι απολίτιστοι Γερμανοί προβαίνουν σε κλοπές αλλά και καταστροφές εντός τής Ακροπόλεως.
1943.—Κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ, απαγάγουν τον Αντώνιο Κουμούλη, εφημέριο τού χωριού Κοντακαίϊκα, τής Ι. Μ. Σάμου και Ικαρίας, με την κατηγορία τού «πράκτορα των Γερμανών». Δίχως καμμία προηγούμενη διαδικασία τον εκτελούν, αφήνοντας ορφανά τα 7 παιδιά του…
1944.—Ο νέος Γερμανός διοικητής τής Κρήτης, ο κτηνώδης Χανς Μπέντακ, ρημάζει 20 χωριά στην Κίσσαμο. Με αφορμή μία σύγκρουση με κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ, έστειλε μεγάλη δύναμη, η οποία ανατίναζε σπίτια αθώων πολιτών. Οι βάρβαροι, επίσης, συνέλαβαν και εκτέλεσαν 200 ανθρώπους.
.—Στις Βουκολιές Χανίων γίνεται το καθιερωμένο παζάρι παραμονή τής Παναγιάς, όπου οι κάτοικοι τής γύρω περιοχής προμηθεύονται ή εμπορεύονται τα λιγοστά προϊόντα, όσα δηλαδή τούς άφησαν οι άρπαγες τού μόχθου τους. Την μέρα αυτή γίνεται αποκλεισμός τής περιοχής και συλλαμβάνονται περίπου 1.000 άνδρες. Οδηγούνται στο κολαστήριο τής Αγιάς, όπου επί 45 μέρες και νύχτες περνούν στιγμές τρόμου, φρίκης και αγωνίας. Εκεί εκτέλεσαν τον Ανδρέα Παπουτσάκη από το Γαβαλομούρι και είχαν δέσει σ’ένα στύλο τον παπα – Λιονάκη γιά τρείς μέρες και μετά τον εκτέλεσαν.
.—Οι Γερμανοί πυρπολούν το Πλατύστομο Φθιώτιδας.
.—Ημερομηνία θανάτου τού ιερέα τού χωριού Πλατύστομο Φθιώτιδας, Δημήτριου Δημητρέσσα. Τον άτυχο ιερέα εκτέλεσαν οι Γερμανοί σε ηλικία 71 ετών, πιθανότατα ως αντίποινα από κομμουνιστική ενέργεια στην περιοχή.
.—Οι κτηνώδεις Γερμανοί συνεχίζουν τις εκτελέσεις και τα ανοσιουργήματα στο χωριό Κεράσοβο τής Ηπείρου. Ήταν ημέρα Σάββατο 12/8ου, όταν οι πλέον βάρβαροι και απολίτιστοι τής Ευρώπης εισέβαλαν γιά πρώτη φορά στο μαρτυρικό χωριό. Στις ημέρες όπου παρέμειναν εκεί, προέβησαν σε κάθε ανοσιούργημα, ενώ μέχρι και το 1945 όπου έχουμε την πρώτη επίσημη έκθεση, μόνον η λεηλατημένη εκκλησία και το σχολείο παρέμειναν όρθια (…)
.—Ο Ιερός Λόχος πραγματοποιεί καταδρομή στην νήσο Τήλο και καταστρέφει εχθρικές επικοινωνίες.
1946.—Στα πλαίσια τής Συνδιασκέψεως των 21 Εθνών στο Παρίσι (29/07 – 15/10) μεταξύ των νικητών τού πολέμου, οι ηττημένοι (και κουτοπόνηροι) βούργαροι μέσω τού υπουργού τους Εξωτερικών, υποβάλουν μία θρασύτατη πρόταση προς τους συνέδρους. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Κουλιτσέφ είπε: «Η βουλγαρία παρακαλεί να τής εξασφαλισθεί διέξοδος προς το Αιγαίον Πέλαγος διά τής επιστροφής εις αυτήν τής Δυτικής Θράκης, διότι η περιφέρεια αυτή αποτελεί αναπόσπαστον τμήμα τής σπουδαίας από οικονομικής και γεωγραφικής απόψεως βουλγαρικής περιοχής εκτεινομένης περαιτέρω προς Βορράν ….» Την πρότασή τους, υποστήριξε η Σοβιετία, καθώς επίσης όλες ανεξαιρέτως οι κομμουνιστικές χώρες. Πάντα αιμοχαρείς, πάντα επεκτατιστές, πάντα αχάριστοι οι αλογοκλέφτες και με τις πλάτες όλων.-
1949.—Οι Εθνικές δυνάμεις κατόπιν εντόνου αγώνος, εκδιώκουν τις κομμουνιστικές δυνάμεις από τις τελευταίες οχυρές τους θέσεις στο όρος Βίτσι.
.—Ο αεροπόρος Όθων Παπαπαδημητρίου απογειώθηκε από το αεροδρόμιο Άργους Ορεστικού με αεροσκάφος τύπου Σπιτφάϊαρ (Spitfire) γιά εκτέλεση αποστολής επιθετικής αναγνωρίσεως στην περιοχή Λαιμού Πρεσπών. Κατά την διάρκεια τού πολυβολισμού φάλαγγας, το αεροσκάφος του, πιθανόν χτυπημένο από πυρά εδάφους, κατέπεσε και συνετρίβη με αποτέλεσμα τον θάνατο τού χειριστή.
1955.—Ισχυρή σεισμική δόνηση με επίκεντρο τα Λεχαινά τού Νομού Ηλείας, αναστατώνει τους κατοίκους.
1959.—Ανεγείρεται ελληνικό εργοστάσιο σπίρτων στο Λαύριο.
1960.—Όταν ο Γρίβας προσκύνησε την Παναγία Σουμελά. Ήταν παραμονή τού εορτασμού τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου όπου, ο ηγέτης τής ΕΟΚΑ στρατηγός Γεώργιος Γρίβας (Διγενής), αφού πρώτα επισκέφθηκε διάφορα μέρη τής Μακεδονίας, κατέληξε στην Παναγία Σουμελά στο όρος Βέρμιο γιά να προσκυνήσει.
1964.—(13-14/8) Ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση κάνει κατ’ ἀρχὰς δεκτὸ τὸ σχέδιο Ἄτσενσον, τὸ ὁποῖο προβλέπει διχοτόμηση τῆς Κύπρου μὲ παραχώρηση περίπου τοῦ 20% στοὺς τούρκους καὶ τὸ NATO γιὰ τὴν δημιουργία στρατιωτικών βάσεων. Ὁ ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος ὅμως τὸ ἀπορρίπτει. Ἡ βάση καὶ τῶν δύο προτάσεων τοῦ σχεδίου ποὺ πρότειναν οἱ Η.Π.Α. μέσῳ τοῦ Ἄτσενσον, ἦταν ἡ ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν Ἑλλάδα ἔναντι ἀνταλλαγμάτων πρὸς τὴν τουρκία, ὅπως ἡ ἐκχώρηση ἥ ἐκμίσθωση τῆς Καρπασίας, ἡ παραχώρηση τοῦ Καστελλόριζου ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα στὴν τουρκία καὶ ἡ ἰσχύς εἰδικῶν ῥυθμίσων γιὰ ἐπαρχίες τῆς Κύπρου ὅπου ὑπερεῖχαν ἀριθμητικὰ οἱ τουρκοκύπριοι, ἀναγάγοντάς τους σε μειονότητα.
1969.—Ισχυρός σεισμός, με επίκεντρο τον Κορινθιακό, προκάλεσε πολλές ζημιές σε οικήματα.
1972.—Μία πραγματικὰ θρυλικὴ φιγούρα τῆς Ἑλληνικῆς θεατρικῆς σκηνῆς καὶ τοῦ Κινηματογράφου, ὁ ηθοποιός Νῖκος Φέρμας, ἔφυγε ἀπ’ τὴν ζωή. Ἠθοποιὸς δεύτερων ρόλων, ἀλλὰ πρώτης γραμμῆς καὶ λάμψης, ἐνσάρκωνε συνήθως περιθωριακὰ πρόσωπα, ἤ ἁπλοὺς λαϊκοὺς τύπους. Προερχόμενος ἀπὸ φτωχὴ ἀγροτικὴ οἰκογένεια τοῦ χωριοῦ Μόρια τῆς Μυτιλήνης, τὸ πραγματικὸ του ἐπώνυμο ἦταν Χατζηανδρέου. Τὸ ψευδώνυμο Φέρμας, μὲ τὸ ὁποῖο εἶναι γνωστός, τοῦ τὸ ἔδωσε ὁ πρῶτος του ἐργοδότης σὲ ἕναν αὐτοσχέδιο θίασο στὴν Μυτιλήνη. Μετὰ τὴν διάλυση τοῦ θιάσου, καὶ ἐνάντια σὲ ὅλες τὶς ἀπαισιόδοξες προβλέψεις γιὰ τὸ μέλλον του ὡς ἠθοποιοῦ, πῆγε στὴν Ἀθήνα καὶ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1925 βρέθηκε νὰ ἐργάζεται στὸ περίφημο «Θέατρο Τέχνης» ποὺ εἶχε ἱδρύσει ὁ Σπῦρος Μελᾶς. Ἀπὸ τότε, ἐμφανίστηκε μὲ μεγάλα θεατρικὰ σχήματα, ἀλλά ἔγινε εὐρύτερα γνωστὸς ἀπὸ τὶς ταινίες στὶς ὁποῖες ἔλαβε μέρος.
1974.—Η τουρκία, βάσει προσχεδιασμένης επιχειρήσεως, διατάσσει την προέλαση των στρατευμάτων της στην Κύπρο (σχέδιο “Αττίλας 2”) και καταλαμβάνει το 36,3% τής νήσου. Ο εισβολέας προβαίνει σε σφαγές, λεηλασίες και βιαιότητες σε ευρεία κλίμακα, εξαναγκάζοντας σε ξεριζωμό 200.000 Έλληνες τής Κύπρου. Όλ’ αυτά, λίγα μόνο λεπτά μετά τον άδοξο τερματισμό τής Διασκέψεως τής Γενεύης. Η Ελλάδα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας… γιά τον “Αττίλα 2”αποσύρει τις δυνάμεις της από το στρατιωτικό σκέλος τού ΝΑΤΟ.
.—ΑΤΤΙΛΑΣ 2: (14-16/8) Η πλέον άνιση μάχη τής νεώτερης ιστορίας. Σαν σήμερα αρχίζει ο υπεράνθρωπος αγώνας των ΕΛΔΥΚάριων στην Κύπρο στο περικυκλωμένο από τους τούρκους Στρατόπεδό τους.
1982.—2.000 στρέμματα δάσους καίγονται στο Μπογιάτη Αττικής.
1983.—Χάνει την ζωή του ο πιλότος μας Κωνσταντίνος Αηδινίδης, όταν το σκάφος του συνετρίβη στο πεδίο βολής τού Στρατού Ξηράς, σε ορεινή περιοχή ΒΑ τού Κιλκίς.
1988.—Εισβολή στο αστυνομικό τμήμα Βύρωνα και αρπαγή όπλων από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.
1990.—Κουκουλοφόροι ληστές πολυμελούς σπείρας, εισβάλουν σε τράπεζα τής Κέρκυρας, από την οποία ληστεύουν 65.000.000 δραχμές.
1995.—2.100 εργαζόμενοι κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς δουλειά μετά την απόφαση τού Ομίλου Περατικού να κλείσει τα Ναυπηγεία Ελευσίνας και να αποσύρει την προσφορά του γιά την αγορά των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά.
1996.—Ὅλοι οἱ λαοὶ ἔχουν ἱστορία, ἐκτὸς τῶν τούρκων ποὺ ἔχουν ποινικὸ μητρῶο… Σὰν σήμερα, τὸ 1996, ὁ Σολωμὸς Σολωμοῦ πίπτει ἡρωικῶς στὴν Δερύνεια τῆς Κύπρου ἀπὸ τὰ πυρᾶ τῶν τουρκικῶν κατοχικῶν δυνάμεων, ἐνῶ ἐπιχειρεῖ νὰ ἀποκαθηλώσῃ τὴν τουρκικὴ κατοχικὴ σημαία. Ἡ εἰκόνα τοῦ νεαροῦ αὐτοῦ Κυπρίου νὰ περνᾷ τὰ συρματοπλέγματα καὶ νὰ σκαρφαλώνῃ λεβέντικα πρὸς τὸν θάνατο ἀλλὰ καὶ τὴν ἀθανασία, ἀντικρύζοντας περιφρονητικά, μὲ τὸ τσιγᾶρο στὰ χείλη, τὶς κάνες τῶν ἐχθρικῶν ὅπλων, συγκλονίζει τὴν παγκόσμια κοινὴ γνώμη καὶ ἐξεγείρει ὁλόκληρο τὸν Ἑλληνισμό. Τὸ 2009, ὁ δολοφόνος του (ὁ ὁποῖος στὰ κατεχόμενα θεωρεῖται «ἥρωας»), σὲ συνέντευξη στὴν ἐφημερίδα «Πρῶτο Θέμα», δήλωσε προκλητικὰ ὅτι θὰ πυροβολοῦσε ξανά (…)
1997.—Κατά των αναγκαστικών συνενώσεων δήμων και κοινοτήτων τάσσεται η συντριπτική πλειοψηφία των Ο..Τ.Α. (Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως).
2003.—Περίπου πενήντα τραυματίες και πολλές υλικές ζημιές, είναι ο απολογισμός τής σεισμικής δονήσεως 6,4 Ρίχτερ που συγκλόνισε την Λευκάδα. Καθιζήσεις και κατολισθήσεις κατέστρεψαν το οδικό δίκτυο, ενώ επλήγησαν παλαιά οικήματα και αγροικίες στο δυτικό τμήμα τού νησιού. Η Κυβέρνηση ανακοίνωσε την χορήγηση 42 εκατομμυρίων ευρώ γιά την ανακούφιση των σεισμοπαθών και την αποκατάσταση των ζημιών στο νησί.
2005.—Η τραγική πτήση 522 (HCY 522) των Κυπριακών αερογραμμών Helios Airways. Σαν σήμερα επιβατικό αεροσκάφος τύπου Boeing 737-31S των Κυπριακών αερογραμμών Helios Airways, κατέπεσε στην ορεινή περιοχή τού Γραμματικού Αττικής μετά από δραματικές ώρες πτήσεως συνοδεία δύο αεροσκαφών τής Πολεμικής μας Αεροπορίας. Η πτήση αναχώρησε από την Λάρνακα τής Κύπρου με προορισμό την Πράγα (Τσεχία) με ενδιάμεση στάση στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος Αθηνών. Σκοτώθηκαν οι 115 επιβάτες (22 εκ των οποίων παιδιά) και τα 6 μέλη τού πληρώματος. Από τις νεκροψίες προέκυψε ότι όλοι τους ήταν ζωντανοί κατά την ώρα τής συντριβής, χωρίς όμως να είναι γνωστό αν διατηρούσαν τις αισθήσεις τους. Σύμφωνα με το πόρισμα, οι χειριστές τού αεροσκάφους καταβλήθηκα από τα συμπτώματα υποξαιμίας, με αποτέλεσμα την απώλεια ελέγχου τού αεροσκάφους. Το αεροσκάφος πετούσε μέσω αυτόματου πιλότου μέχρις ότου τα καύσιμά του εξαντλήθηκαν και κατέπεσε.
2015.—Τελικὰ ἡ Συνθήκη Δουβλῖνο ΙΙ ἔχει προβλήματα… Σὰν σήμερα, ὁ Ἐπίτροπος τῆς Ε.Ε. γιὰ θέματα μεταναστευτικῆς πολιτικῆς, Δημήτρης Ἀβραμόπουλος, παραδέχεται (σὲ ἐρώτηση Ἕλληνα ἀνταποκριτὴ σὲ συνέντευξη Τύπου στὶς Βρυξέλλες), ὅτι τὸ «Δουβλῖνο ΙΙ» ἔχει προβλήματα… (χρόνια μετὰ τὶς ἐπισημάνσεις νοημόνων). Ἐπίσης ὁ Ἐπίτροπος τόνισε τὴν ἀποτελεσματικότητα (!..) ἀπὸ πλευρᾶς Ε. Ε.στὸν χειρισμὸ τῆς παράνομης εἰσροῆς δεκάδων χιλιάδων ἀλλοδαπῶν, τονίζοντας ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ δημιουργήσῃ «κέντρα ὑποδοχῆς καὶ φιλοξενίας».
.—«Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Σαν σήμερα στην ψηφοφορία τής 14ης Αυγούστου γιά το 3ο Μνημόνιο, οι περισσότεροι βουλευτές ζήτησαν να μην τους δοθεί ο λόγος, προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία εντός τριών ωρών. Με 222 «ναι», 64 «όχι» και 11 «παρών», υπερψηφίστηκε το πρωί τής Παρασκευής από την Ολομέλεια τής Βουλής το νομοσχέδιο με το οποίο επικυρώνεται το τρίτο μνημόνιο. Η ψηφοφορία προκάλεσε βαριές απώλειες τόσο γιά τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και συνολικά γιά την κυβέρνηση, καθώς έπεσε κάτω από το όριο των 120 βουλευτών και έτσι έχασε την δεδηλωμένη. Ο Καμένος Παναγιώτης των (ΑΝΕΛ) Ανεξάρτητων Ελλήνων, που όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση ούρλιαζε μέσω των τηλεοπτικών δεκτών εναντίον των Μνημονίων, χαρακτηρίζοντας προδοσία την ψήφισή τους από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ψήφισε ΝΑΙ δηλώνοντας ότι η κυβέρνηση πηγαίνει ενάντια στην λαϊκή βούληση…
2017.—Ισχυροί άνεμοι στην περιοχή τού Καλάμου, προώθησαν την φωτιά που είχε ξεσπάσει στην περιοχή των Αγίων Αποστόλων, προς το Μικροχώρι, τον Βαρνάβα και το Καπανδρίτι, ενώ νωρίτερα οι φλόγες είχαν φτάσει σχεδόν στην παραλία. Έως αργά το απόγευμα η πυρκαγιά έδειχνε να βρίσκεται υπό ελεγχόμενες συνθήκες, το βράδυ όμως αναζωπυρώθηκε από τους ισχυρούς ανέμους, και έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Ο Δήμος Ωρωπού κήρυξε την περιοχή σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και κάλεσε τους κατοίκους των περιοχών «Αγκώνας, Βλαστού, Κυψέλης, Πανοράματος, Αγίας Βαρβάρας και όλων των οικισμών πέριξ των Αγίων Αποστόλων όπως εκκενώσουν άμεσα τα σπίτια τους λόγω επικινδυνότητας τής πυρκαγιάς, και να κατευθυνθούν παραλιακά».
2018.—Το τουρκικό πρακτορείο «Ανάντολου» μετέδωσε σαν σήμερα την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών (εν αναμονή τής δίκης τους) από τις φυλακές Αδριανουπόλεως. Οι Άγγελος Μητρετώδης και Δημήτρης Κούκλατζης συνελήφθησαν από τούρκους στρατιωτικούς στην περιοχή τού Έβρου στις 3 Μαρτίου, με την κατηγορία τής παράνομης εισόδου σε στρατιωτική περιοχή. Σύμφωνα με τους τούρκους, η θέση τους βαρύνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι είναι στρατιωτικοί και όφειλαν να έχουν την ελάχιστη γνώση προσανατολισμού. Επισήμως πάντως δεν έχει ασκηθεί καμμία κατηγορία από την τουρκική Δικαιοσύνη. Το τουρκικό δικαστήριο απεφάνθη ότι όντως δεν τεκμηριώνονται κατηγορίες γιά κατασκοπεία, οπότε λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον χρόνο που παρέμειναν προφυλακιστέοι, οι δύο στρατιωτικοί αφέθηκαν ελεύθεροι και θα δικαστούν μόνο με την κατηγορία τής παράνομης εισόδου σε απαγορευμένη στρατιωτική περιοχή.
2019.—Στα εκθέματα τού Αρχαιολογικού Μουσείου Αμφιπόλεως περιλαμβάνεται πλέον η κεφαλή τής Σφίγγας από το μνημείο τού Τύμβου Καστά.