ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

.

,

12 Οκτωβρίου

,

322 π.Χ.—Η σημερινή, φέρεται να είναι ως πιθανή ημερομηνία θανάτου τού Αθηναίου ρήτορος Δημοσθένους.Χαρακτηριστικό τού σπουδαίου Αθηναίου ρήτορος και πολιτικού, ήταν η ισχυρή του θέλησις, χάρις στην οποία ξεπέρασε προβλήματα βραδυγλωσσίας και αρθρώσεως με αποτέλεσμα να εξελιχθεί στον σημαντικότερο ρήτορα τής αρχαίας ελληνικής γραμματείας, ίσως και όλων των εποχών. Με τους λόγους του, που είναι γνωστοί ως «Φιλιππικοί», εναντιώθηκε στην κατά την γνώμη του, επεκτατική πολιτική τού Φιλίππου Β΄, επιδρώντας καταλυτικά στην εξωτερική πολιτική των Αθηνών. Υπήρξε από τους πρωτοστάτες τής αντιμακεδονικής πτέρυγος και ουδέποτε έκρυψε την αντίθεσή του. Παρά την στρατιωτική παντοδυναμία των Μακεδόνων στην Αθήνα τού 324 π.Χ., η αντιμακεδονική πολιτική πτέρυγα ήταν πανίσχυρη. Την περίοδο εκείνη ο Δημοσθένης ενεπλάκη σε οικονομικό σκάνδαλο με αφορμή την άφιξη στην Αθήνα τού Αρπάλου, διαχειριστού και καταχραστού γιά δεύτερη φορά τού βασιλικού θησαυροφυλακίου τού Μεγάλου Αλεξάνδρου, παρ’ ότι  ο Αλέξανδρος είχε δεχθεί την μετάνοιά του την πρώτη φορά, επαναδιορίζοντάς τον. Το περιστατικό αυτό δείχνει τον πλήρη εκμαυλισμό και την σήψη που είχε επέλθει στην Αθηναϊκή δημοκρατία την εποχή εκείνη. Ο Δημοσθένης, διωκόμενος από τον Αντίπατρο μετά την αποτυχημένη προσπάθεια τής Αθήνας να στασιάσει έναντι των Μακεδόνων, αυτοκτόνησε. Έχουν διασωθεί 27 δημόσιοι και 31 ιδιωτικοί λόγοι του όπως επίσης 6 επιστολές και 1 βιβλίο που περιέχει 24 προοίμια λόγων. Ως γνήσιοι από τους λόγους του, θεωρούνται μόνο 34 ή 37.

1320.Απεβίωσε στην Θεσσαλονίκη από καρδιακή προσβολή ο Μιχαήλ Θ΄. Ήταν γιός και συναυτοκράτορας τού Ανδρόνικου Β΄.

1372.—Ο ήδη βασιλιάς τής Κύπρου (από τις 12/1/1371) Πέτρος Β΄, – τής δυναστείας των Λουζινιανών βασιλιάδων τής Κύπρου στέφεται στην Αμμόχωστο και βασιλιάς των Ιεροσολύμων. Με αφορμή τα σοβαρά επεισόδια μεταξύ Βενετών και Γενουατών που σημειώθηκαν κατά την διάρκεια τής δεύτερης στέψεώς του, βρήκαν ευκαιρία οι Γενουάτες να επέμβουν στην Αμμόχωστο και να την καταλάβουν. Ο Πέτρος Β΄ κρατήθηκε όμηρος των Γενουατών έως το 1374, οπότε και εξαναγκάστηκε να συνάψει ταπεινωτική συμφωνία, η οποία μεταξύ άλλων προέβλεπε: Παραμονή τής Αμμοχώστου υπό γενουατική κατοχή, καταβολή υπέρογκων αποζημιώσεων στους Γενουάτες και αποστολή ομήρων στην Γένουα ως εγγύηση. Η περίοδος τής βασιλείας τού Πέτρου Β΄ χαρακτηρίζεται από παρακμή, σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη περίοδο τής βασιλείας τού πατέρα του, Πέτρου Α΄.

1537.—Μετά την εκστρατεία του στην Κέρκυρα, ο σουλτάνος Σουλεϊμάν καταλύει γιά πολλές ημέρες στην πόλη των Σερρών.

1688.—Οι μεγάλες συγκρούσεις εξακολουθούν στην πολιορκημένη Χαλκίδα. Τουλάχιστον 1.000 είναι οι νεκροί από πλευράς τού ενωμένου χριστιανικού στρατού, την ώρα που οι οθωμανοί ανθίστανται σθεναρά.

1781.—Η αγγλική πειρατική κορβέτα με Μαλτέζο καπετάνιο, μετά από απουσία μίας εβδομάδος επανέρχεται στη Ζάκυνθο όπου θα παραμείνει μέχρι το τέλος τού μήνα. Ήταν φανερό ότι ασκούσε πειρατεία στα ελληνικά παράλια.

1798.—(12-14/10 π. ημ.). Η πόλη τής Πρέβεζας πέφτει στα χέρια τού Αλή πασά (23-25/10 ν.ημ), παρά την ηρωική αντίσταση τής Γαλλικής φρουράς των Γρεναδιέρων τού στρατηγού La Salchette, των 200 Πρεβεζάνων πολιτοφυλάκων και 70 μαχητών τού οπλαρχηγού Ζαχαράκη από την Καμαρίνα στην οχυρωμένη θέση τής αρχαίας Νικόπολης. Οι περισσότεροι Γάλλοι έπεσαν στο πεδίο τής μάχης. Όσοι επέζησαν μεταξύ των οποίων και ο στρατηγός La Salchette, αιχμαλωτίστηκαν, και από αυτούς, οι αλβανοί σκότωσαν τους στρατιώτες. Τους επιζήσαντες αιχμαλωτισθέντες αξιωματικούς υποχρέωσαν να κουβαλήσουν σε σάκους τα κομμένα κεφάλια των συναδέλφων τους μέχρι την Κωνσταντινούπολη, όπου τελικά έφτασαν μόνο ο La Salchette ετοιμοθάνατος, και άλλοι δύο ή τρείς. Οι κάτοικοι τής πόλεως κατέφυγαν άλλοι στην Λευκάδα και άλλοι στο Δέλτα που σχημάτιζαν οι ποταμοί Λούρος και Άραχθος, ενώ η πόλη παραδόθηκε επί διήμερο στην λεηλασία των αλβανών. Μετά από δύο ημέρες, μπήκε θριαμβευτής ο Αλή πασάς και διέταξε την παύση των λεηλασιών. Οι αλβανοί τού δώρισαν το άγιο δισκοπότηρο που λεηλάτησαν από την εκκλησία τού Αγίου Ανδρέα, το οποίο πλέον ο Αλή πασάς χρησιμοποιούσε για να πίνει ρακί… Τους διασωθέντες  Πρεβεζάνους περίμενε τραγική μοίρα. Μη αντέχοντας την πείνα και τις άθλιες συνθήκες, πίστεψαν τις υποσχέσεις τού Αλή πασά ότι θα σεβαστεί τις ζωές και τις περιουσίες τους και επέστρεψαν, γιά να αποκεφαλιστούν όλοι οι άνδρες και να διασκορπιστούν όλα τα γυναικόπαιδα. Η παράδοση λέει ότι ο δήμιος πέθανε από την υπερβολική κούραση… (Γιά πολλά χρόνια μετά τον χαλασμό τής Πρέβεζας, κυκλοφορούσε στην Γαλλία η σοκολάτα «Chocolate Poulain» η οποία απεικόνιζε τον «Μικρό Γάλλο τυμπανιστή στην μάχη τής Νικόπολης» Le Petit Tambour au Siege de Nikopolis”  λίγο πριν αποκεφαλιστεί).

.—Η Ρωσία και η τουρκία, οι οποίες μετά την ήττα των Γάλλων στο Αμπουκίρ είχαν συμμαχήσει, αποσπούν με τον κοινό τους στόλο από την Γαλλία, τα Ιόνια νησιά, με πρώτο από αυτά τα Κύθηρα. Την ίδια ημέρα καταστράφηκε η Πρέβεζα από τους τουρκαλβανούς τού Αλή πασά. Οι τούρκοι φέρθηκαν με πρωτοφανή βαρβαρότητα, σε αντίθεση με τους Ρώσους που προσπάθησαν να διασώσουν τους Γάλλους αιχμαλώτους. Η Λευκάδα και η Κέρκυρα, αντιστάθηκαν γιά αρκετό διάστημα, στην δε Κέρκυρα η αντίσταση παρατάθηκε επί τετράμηνο έως τις 13/25-2-1799. Τα πρώτα ρωσικά πλοία έφτασαν στην Κέρκυρα στις 5 Νοεμβρίου και άρχισαν την πολιορκία της. Στην καθυπόταξη τής νήσου συνεργάσθηκαν και 3.000 τουρκαλβανοί, σταλμένοι από τον Αλή Πασά. Αργότερα όταν αποσύρθηκαν οι Ρώσοι, παρέμειναν κύριοι τής νήσου οι τούρκοι.

1821.—Με έξοδα του ναυάρχου Ιάκωβου Τομπάζη, εκδίδεται στην Ύδρα εφημερίδα με τίτλο «Ελληνικός καθρέπτης».  Ήταν η δεύτερη εφημερίδα που βγήκε μετά την «Σάλπιγξ Ελληνική», ενώ η κυκλοφορία της διήρκεσε μέχρι τις 22 Μαΐου τής επόμενης χρονιάς.

1822.—«Ἄφιξις ἀντιπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως Ἀνδρέα Μεταξᾶ εἰς Ἀγκώναν». Η Ελληνική επιτροπή γιά το συνέδριο τής Βερόνας, την οποία αποτελούσαν οι Ανδρέας Μεταξάς, ο Π.Π. Γερμανός και ο Γ. Μαυρομιχάλης, φθάνουν στην Αγκώνα όπου οι αρχές τους παρεμποδίζουν και τους υποχρεώνουν σε παραμονή στο λοιμοκαθαρτήριο. Σκοπός τής ελληνικής αποστολής ήταν η προσπάθεια αλλαγής τού ευρωπαϊκού κλίματος απέναντι στην Ελλάδα, η οποία είχε κατασυκοφαντηθεί μετά την άλωση τής Τριπόλεως, αλλά και η αναζήτηση οικονομικών πόρων. Οι εξεζητημένοι μούλοι τής Ευρώπης που λάμβαναν μέρος στο Συνέδριο, μάς απαγόρευσαν την παρουσία εκεί.

1823.—«Ναυμαχία πρὸς τοὺς Ὠρεοὺς τοῦ Δήμου Ἱστιαίων τῆς Ἐπαρχίας Ξηροχωρίου. Νίκη Ἑλλήνων ἀρχηγηθέντων ὑπὸ τῶν Μιαούλη, Σαχτούρη,  Σκούρτη, Καλαφάτη κατὰ Χουσρέφμπεη». Προ των Ωρεών τής Ιστιαίας, έγινε ναυμαχία μεταξύ Ελληνικού στόλου υπό τον Μιαούλη και τούρκων. Σ’ αυτήν νίκησαν οι Έλληνες. Μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης τής Σκιάθου, ο Χορσέφ πασάς, απελπισμένος από τ’ αποτελέσματα και πληροφορηθείς τον έκπλου τού Ελληνικού στόλου από την Ύδρα υπό την αρχηγία τού Μιαούλη, αναχώρησε γιά τον Παγασητικό, όπου προ των Ωρεών τής Ιστιαίας, ο στόλος του καταστράφηκε από τους Υδραίους. Από τότε δεν επιχειρήθηκε καμμία τουρκική απόβαση στην Σκιάθο.

1825.—Μάχη των Αλαμάνας (Θερμοπυλών). Οι Έλληνες, υπό τους Ι. Γκούρα, Ν. Κριεζώτη και Βάσσο Μαυροβουνιώτη, αποκόπτουν ισχυρό τουρκικό σώμα και προξενούν σ’ αυτό βαριές απώλειες. «Μάχη Ἀλαμάνας τοῦ Δήμου Λαμίας τῆς Ἐπαρχίας Φθιώτιδος καὶ νίκη Ἑλλήνων. Κατ’ αὐτὴν συνελήφθησαν 300 ζῶα μετὰ τροφῶν ὑπὸ τοῦ Ἰωάννου Γκούρα, Βάσου Μαυροβουνιώτου, Ν. Κριεζώτου καὶ Κομνᾶ Τράκα. Ἀρχηγὸς τῶν τούρκων ἦτο ὁ Ὀμέρ πασᾶς τῆς Καρύστου».

.—Καταφθάνουν στο Νεόκαστρο νέες ενισχύσεις από τον Αιγυπτιακό στόλο προς τον Ιμπραήμ.

1833.—Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σχηματίζει την πρώτη του κυβέρνηση η οποία θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 31 Μαΐου τού 1834.  Όταν ο Όθων, δευτερότοκος γιός τού βασιλέα τής Βαυαρίας Λουδοβίκου τού Α΄ εκλέχτηκε από τις Προστάτριες Δυνάμεις ως βασιλέας τής Ελλάδος, ήταν ακόμα ανήλικος. Γι’ αυτό μέχρι την ενηλικίωσή του, την εξουσία θα ασκούσε συμβούλιο αντιβασιλείας με πρόεδρο τον κόμη Ιωσήφ Λουδοβίκο Άρμανσμπεργκ (1787-1853) δύο τακτικά μέλη, τον καθηγητή Γεώργιο Λουδοβίκο Μάουρερ (1790-1872), τον υποστράτηγο Κάρολο Γουλιέλμο Χάϋντεκ (1788-1872) και δύο αναπληρωματικά μέλη, τον Κάρολο Άμπελ (1788-1859) και τον Κάρολο Γκράϊνερ. Οι Έλληνες που συγκροτούσαν την Ελληνική κυβέρνηση (Γραμματεία Επικρατείας – υπουργοί), έπαιζαν μόνο διακοσμητικό ρόλο.

1856.—Ισχυρότατος σεισμός έπληξε την Κρήτη και άλλα νησιά τού Αιγαίου και τής Μεσογείου έως την Κύπρο, προκαλώντας απώλειες ανθρωπίνων ζωών και τεράστιες υλικές ζημιές. Στην Κρήτη 538 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 638 τραυματίστηκαν. Σε ολόκληρη την μεγαλόνησο καταστράφηκαν 6.512 κτήρια και 11.317 υπέστησαν βλάβες. Οι μεγαλύτερες εντάσεις παρατηρήθηκαν στο Ηράκλειο (ΙΧ) όπου µόνο 18 σπίτια παρέμειναν κατοικήσιμα από τα 3.620 τής πόλεως. Τα χωριά Καλέσα, Πετροκέφαλο, Πενταμόδι, Άγιος Μύρων, Κιθαρίδα, Ασσίτες και Βούτες, καταστράφηκαν ολοσχερώς. Στον Νομό Χανίων υπήρξαν νεκροί και τραυματίες όμως οι ζημιές ήταν σαφώς μικρότερες. Στο Ρέθυμνο όλα σχεδόν τα σπίτια έπαθαν βλάβες. Η Σητεία και τα χωριά των επαρχιών Ιεράπετρας και Μυραμπέλου, υπέστησαν πολλές βλάβες.

.—Ισχυρός σεισμός έπληξε τα Δωδεκάνησα σκοτώνοντας στην Ρόδο 60 ανθρώπους και στην Κάρπαθο 20. Καταστράφηκαν 10.000 οικήματα σε Ρόδο και Κάρπαθο, ενώ στην Κάσο 3 χωριά υπέστησαν σοβαρές βλάβες. Επλήγησαν επίσης η Σύμη, η Μεγίστη (Καστελλόριζο), η Αμοργός, κ.α.νησιά.

1862.—(ν. ημ. 24/10). Ο Βασιλεύς Όθων εγκαταλείπει την Ελλάδα και εγκαθίστανται μόνιμα στην βαυαρική πόλη Βαμβέργη. Απεβίωσε στις 14/26 Ιουνίου τού 1867 (η ταφή κατόπιν δικής του επιθυμίας έγινε με την παραδοσιακή στολή και την φουστανέλα) και στις 8/20 Μαΐου 1875 απεβίωσε η Αμαλία. Η άδολη αγάπη του προς την Ελλάδα και τους αγώνες της, εκδηλώθηκε ένα μήνα πριν τον θάνατό του, με μυστική δωρεά ολόκληρης τής ετησίας επιχορηγήσεώς του υπέρ τού Κρητικού αγώνος (Μάιος 1867), την οποία παρέλαβε ο Σ. Καραϊσκάκης, απεσταλμένος τής Ελληνικής κυβερνήσεως με σκοπό μυστικό έρανο στην Ευρώπη. Κατά την διάρκεια τής βασιλείας του, υπήρξε ο μεγαλύτερος δωρητής σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και διδακτήρια, χωρίς δε την προσωπική του δωρεά, ήταν αδύνατο να ιδρυθεί το Οθώνειο Πανεπιστήμιο, μετονομασθέν σε Καποδιστριακό. (βλ 10/10 & 11/10).

1866.—Μάχη μεταξύ επαναστατημένων Κρητών και τούρκων στο Βαφέ Αποκορώνου. «Τριακόσιοι Κρήτες επαναστάται και ισάριθμοι εθελονταί εκ τής ελευθέρας Ελλάδος, υπό τον ταγματάρχη Ζυμβρακάκη, αποκρούουν επί ολόκληρον ημέραν τας λυσσώδεις επιθέσεις 13.000 τούρκων, αιγυπτίων και αλβανών τού Μουσταφά πασά στο Βαφέ Αποκορώνου. Εις την μάχην αυτήν εφονεύθησαν μεταξύ άλλων ο υπολοχαγός τού πυροβολικού Αλέξανδρος Πραΐδης και οι εθελονταί δικηγόροι, Έσλιν, Βαρνάβας και Βαφειάδης. Η αριθμητική όμως υπεροχή των τούρκων και ο ελλιπής εξοπλισμός των Ελλήνων θα ορίσουν το αποτέλεσμα τής μάχης». Ανάμεσα στους εθελοντές βρισκόταν ο πολιτικός και στρατιωτικός Πάνος Κορωναίος, ο οποίος ανέλαβε την αρχηγία των ελληνικών όπλων στο Ρέθυμνο, και ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δημακόπουλος, που υπερασπίστηκε αργότερα την Μονή Αρκαδίου.   

1904.—Δεύτερη απόπειρα των βουργαροκομιτατζήδων να φονεύσουν τον Νικόλαο Αγγειοπλάστη. Το αποτέλεσμά της ήταν ο τραυματισμός τού Αγγειοπλάστη και ο θάνατος τού Παπακωνσταντίνου Νικόλαου.

.—Ο Παύλος Μελάς με άλλους αρχηγούς καταλύει στο χωριό Στάτιστα τής Μακεδονίας. Το σώμα τού Π. Μελά με τους Βολάνη, Καραλίβανο και λοιπούς αθανάτους, με την βοήθεια τού τοπικού Ντίνου, εισήλθε χαράματα στο χωριό Στάτιστα και μοιράστηκε σε έξι σπίτια τα οποία ανέλαβαν την φιλοξενία. Θα μείνουν εκεί όλη την νύκτα αλλά και την επόμενη ημέρα. Από τις 120 περίπου οικογένειες τού χωριού ελάχιστες είναι εθνικόφρονες, και εκτός τούτου, την ίδια ημέρα στο μέρος βρίσκονταν επίσης και ο αιμοδιψής βούργαρος Μήτρος Βλάχος. Οι ώρες τού αλησμόνητου Καπετάνιου Μίκη Ζέζα, είναι πλέον λίγες.

1905.—Καθώς μετέβαινε στον αγρό του, ο άτυχος Έλληνας Χρήστος Γιαννάκης από το χωριό Μεσημέρι Εδέσσης έπεσε θύμα βουργάρικης συμμορίας. Τον βρήκαν σφαγιασμένο.

.—Οι επαναστατημένοι Κρήτες συγκαλούν συνέλευση και πάλι στον Θέρισο, όπου αποφασίζουν την κατάπαυση των εχθροπραξιών με τις αλλοδαπές Προστάτιδες Δυνάμεις. Αποφασίστηκε η μερική παράδοση οπλισμού έναντι γενικής αμνηστίας, ενώ οι φερόμενες ως «Προστάτιδες Δυνάμεις» πέτυχαν την μη Ένωση με την μητέρα Ελλάδα. Η τελική συνεννόηση με τους «Προστάτες» έγινε στις 2/11ου.

1906.—Το μεσημέρι, τουρκικό Σώμα στρατού επιτίθεται με αγριότητα κατά τού μακεδονομάχου Καραβίτη. Από την πολύ δύσκολη θέση τον έβγαλε ο επίσης Κρητικός Γ. Βολάνης, όταν με κυκλωτική κίνηση κατέπεσε ως κεραυνός επί των τούρκων. Το Σώμα τού Καραβίτη είχε απώλειες.

1908.—Σοβαρά επεισόδια με τους κατοίκους τής Αλιστράτης (Ν. Σερρών) να εξεγείρονται, όταν οι βούργαροι μέσω τού παμπόνηρου αρχικομιταντζή Πανίτσα, προσπάθησαν να αλλοιώσουν το εκλογικό αποτέλεσμα στην περιοχή τους.

.—Η Κρητική Συνέλευσις κηρύσσει την Ένωσιν με την Ελλάδα.

1912.—Δολοφονεῖται ἄνανδρα μὲ τσεκούρια ἀπὸ τούρκους τῶν Σερβίων, ὁ Ἕλλην λοχαγὸς τοῦ πυροβολικοῦ, Ζέρβας. Τὸ ἔγκλημα συνέβει τὴν νύκτα στὸ κατάλυμά του.

.—Τὸ βράδυ τῆς 11ης πρὸς 12 Ὀκτωβρίου, ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς τῆς Ἠπείρου ἀπελευθερώνει τὴν Φιλιππιᾶδα, μετὰ τὴν σύμπτυξη τῶν τουρκικῶν δυνάμεων πρὸς τὴν γραμμὴ Χάνι Ἐμίν Ἀγᾶ – Πεστᾶ, λόγῳ φόβου ἀποκοπῆς τους. Ἡ Φιλιππιᾶδα εἶχε ἀπελευθερωθεῖ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ πολέμου τὸ 1897, ἀλλὰ ἐγκαταλείφθηκε μετὰ τὴν ἀτυχὴ του ἔκβαση. Ἡ εὐνοϊκὴ ἐξέλιξη τῶν ἐπιχειρήσεων στὴν Ἤπειρο, ἔπεισε τὸ Ὑπουργεῖο Στρατιωτικῶν νὰ τερματίσῃ τὴν ἀμυντικὴ στάση ποὺ μέχρι τότε τηροῦσε ὁ Στρατὸς καὶ νὰ τοῦ ἀναθέσῃ τὴν ἀπελευθέρωση ὅλης τῆς Ἠπείρου.

.—Τὴν ἴδια μέρα, στὴν δυτικὴ Μακεδονία ἀπελευθερώνονται τὰ Γρεβενᾶ, ἡ Κοζάνη καὶ ἡ Σιάτιστα.

.—Ο Στέφανος Δραγούμης αναλαμβάνει τα καθήκοντά του ως Γενικός Διοικητής Κρήτης. Η απόφαση είχε ληφθεί την προηγουμένη.

1916.—Ο Γάλλος συνταγματάρχης Μπονιέ, των κατακτητών «Συμμάχων», αναλαμβάνει την οργάνωση και τον εφοδιασμό τού στρατού τής πραξικοπηματικής κυβερνήσεως Βενιζέλου.

1918.—Ὁ Κωνσταντῖνος Βουλγαρίδης, προξενικὸς πράκτορας τῶν Γάλλων, σὲ ἀναφορὰ του ἔδωσε μία εἰκόνα τῆς τραγικῆς καταστάσεως στὴν ὁποία περιῆλθαν οἱ πόλεις τῶν Σερρῶν, Δράμας καὶ Καβάλας μετὰ ἀπό τὴν διαρκείας 26 μηνῶν βουργάρικη κατοχή. Συγκεκριμμένα γιὰ τὶς Σέρρες ποὺ ἔφτασε στὶς 12 Ὀκτωβρίου, ἔγραψε ὅτι βρῆκε μία πόλη κατεστραμμένη καὶ σχεδὸν ἔρημη. Ὅλος ὁ ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἀνδρικὸς πληθυσμὸς ἀπό 15 ἔως 55 χρόνων ἐξορίστηκε στὴν βουργαρία, ἀλλά καὶ πρὶν τὴν ἐξορία ὁ μισὸς πληθυσμὸς εἶχε πεθάνει ἀπό πείνα γιατὶ οἱ βούργαροι εἶχαν κλέψει τὰ ζωντανὰ ποὺ οἱ Ἑλληνες χρησιμοποιοῦσαν γιὰ τὴν καλλιέργεια τῶν χωραφιῶν τους, καθὼς καὶ τὶς προμήθειές τους. Οἱ βούργαροι ἀμέσως μετὰ τὴν εισβολή τους, ξεκίνησαν συστηματικὴ λεηλασία καὶ ἀκολούθως ἄρχισαν νὰ γκρεμίζουν σπίτια καὶ καταστήματα γιὰ νὰ πάρουν τὴν ξυλεία, μέρος τῆς ὁποίας χρησιμοποιήθηκε γιὰ ὁρύγματα μάχης, ἐνῶ τὸ ὑπόλοιπο πουλήθηκε ὡς καύσιμη ὕλη.

.—Αναγκάστηκε να παραιτηθεί τού θρόνου του ο Πατριάρχης Γερμανός Ε΄ (βλ. & 7 τού μήνα). Αποσύρθηκε στην Χαλκηδόνα, όπου απεβίωσε και ετάφη τον Δεκέμβριο τού 1920.

1919.—Είναι 19:10 το απόγευμα, όταν η νήσος Θήρα πέφτει εκ νέου θύμα τού Εγκέλαδου. Οι προσεισμοί αλλά και η ώρα έσωσαν τους κατοίκους από τα 6,1 Ρίχτερ, οι ζημιές όμως επεκτάθηκαν μέχρι την Νάξο. Ακολούθησαν μετασεισμοί επί δίμηνο.

.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνεται αγώνας προφυλακών.

.—Περιπολικά συλλαμβάνουν προ των Δαρδανελίων το Φ/Γ Pelurian, το φορτίο τού οποίου (γαιάνθρακες) κατάσχεται γιά τις ανάγκες τού στόλου, όπου και ακολουθεί ανθράκευση αυτού στον Μούδρο.

1920.—(π.ημ.). Απεβίωσε ο βασιλεύς Αλέξανδρος Α΄ σε ηλικία 27 ετών, έπειτα από δήγμα πιθήκου το οποίο τού προκάλεσε σηψαιμία. Ήταν δευτερότοκος γιός τού βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄ και ανήλθε στον θρόνο το 1917 μετά την εκθρόνιση τού πατέρα του. Στους ευρισκομένους στην εξορία γονείς του δεν επιτράπηκε να παραστούν στην κηδεία. Μόνο στην γιαγιά του, την βασίλισσα Όλγα επετράπη να παραβρεθεί στις τελευταίες ώρες τού εγγονού της. Δυστυχώς η θαλασσοταραχή δεν επέτρεψε στην γηραιά βασίλισσα να τον προλάβει ζωντανό. Έφτασε με καθυστέρηση είκοσι τεσσάρων ωρών. Προς τιμήν του η πόλη Δεδέαγατς τής Θράκης, μετονομάστηκε το 1920 σε Αλεξανδρούπολη. 

.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.

1921.—Σε ολόκληρο το μέτωπο στην Μικρά Ασία γίνονται μικροσυμπλοκές περιπόλων.

1922.—Το βενιζελικό στρατιωτικό πραξικόπημα συλλαμβάνει τον πρίγκιπα Ανδρέα. Σχετικώς είχε μεταβεί στην Κέρκυρα ο συνταγματάρχης Λούφας. Στην δίκη που ακολούθησε, ο πρίγκιπας Ανδρέας καταδικάσθηκε σε θάνατο, αλλά η ποινή δεν εκτελέστηκε γιά να μετατραπεί σε ισόβια εξορία. Ο πρίγκιπας Ανδρέας είναι πατέρας τού Φιλίππου, συζύγου τής βασίλισσας τής Μεγάλης Βρετανίας, Ελισσάβετ.

1924.—Ημερομηνία γεννήσεως στο Ηράκλειο τής Κρήτης, τού πολιτικού Λεωνίδα Κύρκου.

.—Σε υπερεπείγον κρυπτογράφημα που έλαβε η κυβέρνηση από το Προξενείο μας στην κατεχόμενη Ρόδο, γίνετε γνωστό ότι η ιταλική διοίκηση συζητά το θέμα τού αυτοκέφαλου τής Μητροπόλεως με τον Επίσκοπο τού νησιού.

1933.—Με απόφασή της, η Εκκλησία τής Ελλάδος ανακοινώνει ότι οι τέκτονες κληρικοί θα αποσχηματίζονται άμεσα.

1939.—Συνεχίζονται οι εργασίες αναστηλώσεως τού Ναού τής Απτέρου Νίκης. Το μνημείο κατεδαφίστηκε από τους οθωμανούς έως την στάθμη τής κρηπίδος το 1686, τις παραμονές τής εισβολής τού Μοροζίνι (Morosini) στην Αττική και το υλικό του χρησιμοποιήθηκε γιά την ενίσχυση των οχυρώσεων τής εισόδου τής Ακροπόλεως. Ο κλασικός ναός τής Αθηνάς Νίκης, κτισμένος εξ ολοκλήρου από πεντελικό μάρμαρο, αποδίδεται στον αρχιτέκτονα Καλλικράτη. Πρόκειται γιά ένα οικοδόμημα μικρών διαστάσεων με μοναδικές ιδιομορφίες στον σχεδιασμό του και πλούσιο γλυπτό διάκοσμο, που διακρίνεται γιά την χάρη και την κομψότητά του. Αν και η πλειονότητα των αετωματικών γλυπτών έχει χαθεί, είναι πιθανόν ότι στο ανατολικό αέτωμα τού ναού παριστανόταν Γιγαντομαχία, ενώ στο δυτικό Αμαζονομαχία. Στην ιωνική ζωφόρο τού ναού που περιέτρεχε τον σηκό στις τέσσερεις πλευρές, παριστανόταν συνέλευση θεών (ανατολική πλευρά), μάχες Ελλήνων με Πέρσες ιππείς (νότια) και μάχες Ελλήνων οπλιτών με άλλους οπλίτες (λοιπές πλευρές). Το μεγαλύτερο μέρος των γλυπτών αυτών έχει σωθεί σε καλή κατάσταση και εκτίθενται στο Μουσείο τής Ακροπόλεως, με εξαίρεση εκείνα που διερπάγησαν από τον λόρδο Έλγιν στις αρχές τού 19ου αι., τα οποία κατέχονται από το Βρετανικό Μουσείο.

1941.—Σαν σήμερα, στην περιοχή των δύο χωριών Κερδυλίων, οι Γερμανοί κάνουν γιά δεύτερη φορά την εμφάνισή τους. Όπως και την πρώτη φορά, έκαψαν σπίτια και συνέλαβαν με την δικαιολογία των ανακρίσεων σχεδόν το σύνολο τού ανδρικού πληθυσμού.

1943.—Υπό το βάρος των συνεχών επιθέσεων τού θρυλικού 5/42, τού μετέπειτα εθνομάρτυρα Ψαρού, αλλά κυρίως κατόπιν των σοβαροτάτων απωλειών τους, οι ναζί Γερμανοί εγκαταλείπουν την Άμφισσα.

.—Οι Γερμανοί αποβιβάζονται στην Νάξο και αρχίζουν να καταδιώκουν τους εκεί εναπομείναντες Ιταλούς. Μόλις και μετά βίας σώθηκαν 200 άτομα.

.—Το αντιτορπιλικό «Μιαούλης», με κυβερνήτη τον αντιπλοίαρχο Εμ. Μπουντούρη, μαζί με το αγγλικό αντιτορπιλικό «Χέρσλεϋ», εισέπλευσαν την νύκτα στον όρμο τής Καλύμνου και βύθισαν δύο γερμανικά πλοία, το ένα αποβατικό και το έτερο εφοδιασμού.

1944.—Ημέρα απελευθερώσεως τής πόλεως  Ηράκλειο Κρήτης. Οι βάρβαροι κατοχικοί παρέδωσαν την πόλη αναίμακτα στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Νάθενα και στους αντάρτες τού θρυλικού Μανώλη Μπαντουβά. Ταυτοχρόνως, ορίστηκαν στρατιωτικοί διοικητές οι Μηλιαράς (Λασιθίου), Νάθενας (Ηρακλείου) και Τζιφάκης (στο Ρέθυμνο).

.—Σαν σήμερα και μέχρι τέλους τού έτους 1946, στον 2ο γύρο τού «Αγώνα» κάποιων παρανοϊκών, ξεκινούν και οι απώλειες τού Έθνους από έναν παράλογο πόλεμο και μία προσπάθεια επιβολής στην χώρα μας, από ανθρώπους με στρεβλή άποψη τής έννοιας τής Δημοκρατίας. Ενώ οι σφαγείς Γερμανοί ναζί αποχωρούν από την Ελλάδα, ένας άλλος εχθρός –ακόμη πιό ύπουλος– ξεκινά μόλις την πλήρη αποδόμησή της. Συνοπτικά τα θύματα αυτού τού νέου πολέμου έχουν ως εξής: Ομαδικές σφαγές και άλλες εκτελέσεις από 12/10/1944 μέχρι τέλους Μαΐου 1946, 46.985. Ιερωμένοι οι οποίοι θανατώθηκαν με βασανιστήρια 275. Δάσκαλοι οι οποίοι θανατώθηκαν με βασανιστήρια 239. Ιατροί οι οποίοι εξετελέσθησαν 120. Συνδικαλιστικά στελέχη που κρεουργήθηκαν 246. Σιδηροδρομικοί υπάλληλοι και άλλα ανύποπτα πρόσωπα τα οποία ανατινάχθηκαν από νάρκες 4.475. Ταχυδρομικοί οι οποίοι φονεύθηκαν 33. Γενικό σύνολο 52.373. Άοπλοι πολίτες κατά το πλείστον γυναικόπαιδα που απήχθησαν ως όμηροι, 46.871. Τα καμένα χωριά, τα γκρεμισμένα σπίτια, οι ρημαγμένες πόλεις, οι ανατιναγμένες γέφυρες και παντός είδους υποδομές είναι απίστευτα σε αριθμό, και όλ’ αυτά στον βωμό μιάς φονικότατης ιδεοληψίας…

.—Η Αθήνα απελευθερώνεται από την γερμανική Κατοχή και η κυανόλευκη κυματίζει και πάλι στον Ιερό Βράχο τής Ακροπόλεως. Πλήθη κόσμου ξεχύνονται από το πρωί στους δρόμους και τις πλατείες και πανηγυρίζουν με έξαλλο ενθουσιασμό την νίκη.

.—Οι αποχωρούντες Γερμανοί καταστρέφουν εγκαταστάσεις στο λιμάνι τού Πειραιά.

.—Τμήματα ανταρτών καταλαμβάνουν την νύχτα 12-13 Οκτωβρίου το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού στο Κερατσίνι, σε συνεργασία με το προσωπικό, και κατόπιν μάχης αποτρέπουν την σχεδιασμένη ανατίναξή του από τους αποχωρούντες Γερμανούς. Στην επιχείρηση αυτή, τελευταία πράξη αντιστάσεως στην περιοχή Αθηνών, φονεύθηκαν 17 Έλληνες και άγνωστος αριθμός Γερμανών.

.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών είναι πλέον ο Αριστείδης Σκληρός, τού οποίου η θητεία θα διαρκέσει μέχρι τον Μάιο τού 1946.

.—Η Ελληνική κυβέρνηση που βρισκόταν στην Ιταλία, αναχωρεί γιά την πατρίδα.

.—Μετά την απελευθέρωση των χωριών Μεσοχώρι και Όλυμπος, η Κάρπαθος έχει απαλλαγεί πλήρως και από τους τελευταίους κατοχικούς εχθρούς.

.—Η Υπάτη τού Νομού Φθιώτιδος γιά τρίτη φορά γίνεται στάχτη από τους Γερμανούς. Η Υπάτη πυρπολήθηκε τρεις φορές από τους Γερμανούς και βομβαρδίστηκε με πυροβολικό αρκετές. Οι ημερομηνίες των πυρπολήσεων είναι: 17 Ιουνίου 1944, 10 Αυγούστου 1944 και 12 Οκτωβρίου 1944.

.—Λόγω πτώσεως πολεμικού αεροπλάνου στην Ισμαηλία τής Αιγύπτου και κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής πτήσεως, βρίσκουν τον θάνατο οι αεροπόροι μας, Περικλής Σιακαντάρης, Δημήτριος Στρατής, Χρήστος Ντούβλης και Τηλέμαχος Σοφιανός.  http://www.pasoipa.org.gr/

.—Την ίδια ημέρα, κατά την εκτέλεση αποστολής, αεροσκάφος τής 335ης Μοίρας Διώξεως που απογειώθηκε από αεροδρόμιο τής Ιταλίας γιά επιθετική αποστολή, χτυπήθηκε πάνω από την Γιουγκοσλαβία από εχθρικά αντιαεροπορικά πυρά και κατέπεσε, με αποτέλεσμα τον θάνατο τού χειριστή, Επαμεινώνδα Κόττα.

1945.—Απεβίωσε σε Σανατόριο τού Λιβάνου, ο αεροπόρος μας Σόλων Χριστοδούλου.

1953.—Το ελληνικό Υπουργικό Συμβούλιο και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής υπογράφουν συμφωνία εγκαταστάσεως στην Ελλάδα αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων.

1955.—Ψήφο εμπιστοσύνης λαμβάνει η Κυβέρνηση τού Κωνσταντίνου Καραμανλή. Δημοσιογραφική έρευνα αναφέρει πως ο σταθμάρχης τής CIA Άλμερ, είχε χρησιμοποιήσει τις γνωριμίες του με Έλληνες εφοπλιστές γιά να εξασφαλίσει την υποστήριξη των βουλευτών τού “Συναγερμού” στον Καραμανλή. Ο Στέφανος Στεφανόπουλος κατήγγειλε δημοσίως με δηλώσεις του τον Καραμανλή γιά παρασκηνιακές διαβουλεύσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ενώ ο ίδιος ήταν τότε υπουργός Δημοσίων Έργων.

.—Σε αεροπορικό ατύχημα που συνέβη κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, λόγω πτώσεως τού αεροσκάφους του στην θαλάσσια περιοχή ανατολικά τής Αγυιάς Λαρίσης, σκοτώθηκε ο πιλότος Ηλίας Μπαρμπούνης.

1956.—Η αγγλική κυβέρνηση καταθέτει αντιπροσφυγή στον Ο.Η.Ε., κατηγορώντας την Ελλάδα ότι «υποθάλπει την τρομοκρατία στην Κύπρο», ενώ στην Μεγαλόνησο οι Άγγλοι προετοιμάζονται  με ταχύτητα γιά να επέμβουν στο Σουέζ.

1963.—Οι αξιωματικοί Χωροφυλακής που φέρεται ότι είχαν εμπλακεί στην δολοφονία τού Γρηγόρη Λαμπράκη, αποφυλακίζονται.

1964.—Ο Ο.Η.Ε. ζητά από την τουρκική Κυβέρνηση να σταματήσουν οι απελάσεις των Ελλήνων.

1966.—Ο εισαγγελέας για την υπόθεση «Ασπίδα», ασκεί δίωξη για εσχάτη προδοσία εναντίον όσων εμπλέκονται.

1968.—Ξεκινούν οι 19οι Ολυμπιακοί Αγώνες τού Μεξικού. Το υψόμετρο τής πόλεως τού Μεξικού και ο απαιτούμενος χρόνος προσαρμογής των αθλητών, οδήγησαν την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στην διοργάνωση Ολυμπιακών Εβδομάδων γιά 3 χρόνια (1965, 1966, 1967) στην ίδια χρονική περίοδο, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους αθλητές να εγκλιματιστούν. Έλαβαν μέρος 5.215 αθλητές και 844 αθλήτριες από 112 χώρες σε 18 αθλήματα. Γιά πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες: οι δύο Γερμανίες συμμετείχαν χωριστά, έγινε υποχρεωτική η ιατρική εξέταση των φύλων γιά τις αθλήτριες, καθώς και ο έλεγχος αναβολικών όλων των αθλητών, ο στίβος καλύφθηκε με ταρτάν και τέλος αθλήτρια, και όχι αθλητής, η Ενρικέτα Μπασίλιο, άναψε με την Ολυμπιακή Φλόγα τον βωμό τού σταδίου. Η Ροδεσία και η Ν. Αφρική δεν προσκλήθηκαν. 

1972.—Ίδρυση τής Διευθύνσεως Προστασίας Θαλασσίου Περιβάλλοντος στο Υπουργείο Εμπορικού Ναυτικού (Υ.Ε.Ν.). Η ίδρυσή της σηματοδότησε την συστηματική αντιμετώπιση τής ρυπάνσεως των θαλασσών μας.

1986.—Εκλέγονται στις δημοτικές εκλογές οι υποψήφιοι που υποστηρίζει το κόμμα τής Νέας Δημοκρατίας (Ν.Δ.) στους τρεις μεγάλους δήμους τής χώρας: Μιλτιάδης Έβερτ στην Αθήνα, Α. Ανδριανόπουλος στον Πειραιά και Σ. Κούβελας στην Θεσσαλονίκη.

1989.—Μετά την παραίτηση από την κυβέρνηση συνεργασίας τού Τζαννή Τζαννετάκη, ο Ιωάννης Γρίβας σχηματίζει υπηρεσιακή κυβέρνηση μέχρι την διενέργεια εκλογών τον Νοέμβριο.

.—Ιστορική συνάντηση με τους ηγέτες τής αριστεράς, Χαρίλαο Φλωράκη και Λεωνίδα Κύρκο πραγματοποιεί ο πρεσβευτής των Η.Π.Α., Μάικλ Σωτήρχος.

1994.—Ο Μπατίστα γίνεται ο πρώτος έγχρωμος παίκτης ποδοσφαίρου στην «Εθνική Ελλάδος», στον αγώνα Ελλάδα-Φινλανδία (4-0).

1995.—Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιούν στο Παναθηναϊκό Στάδιο 4.000 αστυνομικοί τής Ελληνικής Αστυνομίας και πυροσβέστες, με οικονομικά κυρίως αιτήματα.

2011.—Έναρξη φωτογραφικής εκθέσεως στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών με θέμα την συλλογή Κυκλαδικής Τέχνης τού ομώνυμου Μουσείου. Η έκθεση είναι προσβάσιμη σε όλους τους επιβάτες και επισκέπτες τού αεροδρομίου καθημερινά γιά όλο το εικοσιτετράωρο και διήρκεσε έως τις 6/1/2012. Η συλλογή τού Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, μία από τις σημαντικότερες συλλογές τού είδους παγκοσμίως, περιλαμβάνει περισσότερα από 400 αντικείμενα από πηλό, πέτρα, μάρμαρο και μέταλλο, όλων των περιόδων τού Πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού (3200-2000 π.Χ.).

2013.—Στὶς 16:12, σημειώθηκε ἰσχυρός σεισμὸς στὴν Κρήτη, μεγέθους 6,3 Ρίχτερ. Σύμφωνα μὲ τὸ Γεωδυναμικὸ Ἰνστιτοῦτο, τὸ ἐπίκεντρο ἦταν στὸν ὑποθαλάσσιο χῶρο δυτικὰ τῶν Χανίων.Ἔγινε αἰσθητός σὲ Πελοπόννησο, Κυκλᾶδες, Ἀττική καὶ ἄλλες περιοχὲς τῆς χώρας. Στὴν Κρήτη δημιούργησε κατολισθήσεις στὸ ὁδικὸ δίκτυο καὶ ῥωγμὲς σὲ σπίτια καὶ στὸ δίκτυο ὑδρεύσεως.

2014.—Μετά τις Σφίγγες και τις Καρυάτιδες τού ταφικού μνημείου τής Αμφιπόλεως, η παγκόσμια και τοπική ειδησεογραφία ασχολείται με την αποκάλυψη ενός υπέροχου ψηφιδωτού.Το τμήμα πού αποκαλύφθηκε απεικονίζει άρμα σε κίνηση, που σύρεται από δύο λευκά άλογα, το οποίο οδηγεί γενειοφόρος άνδρας με στεφάνι δάφνης στο κεφάλι. Μπροστά από το άρμα απεικονίζεται ο θεός Ερμής ως ψυχοπομπός, ο οποίος φορά πέτασο, μανδύα, φτερωτά σανδάλια και κρατά κηρύκειο.Τις αμέσως επόμενες ημέρες θα αποκαλυφθεί πλήρως και η τρίτη μορφή τής συνθέσεως, η θεά Περσεφόνη, οπότε λύθηκε και ο γρίφος γιά το θέμα τής παραστάσεως. Το ψηφιδωτό καλύπτει όλη την επιφάνεια τού δεύτερου χώρου και είναι κατασκευασμένο από μικρά βότσαλα, λευκού, μαύρου, γκριζωπού, μπλε, κόκκινου και κίτρινου χρώματος. Την κεντρική παράσταση περιβάλλει διακοσμητικό πλαίσιο, πλάτους 60 εκατοστών το οποίο συντίθεται από διπλό μαίανδρο, τετράγωνα και τρέχουσα σπείρα. Το φόντο τής παραστάσεως είναι σε αποχρώσεις γκρι – μπλε, ενώ η όλη σύνθεσις διακρίνεται γιά την εξαίρετη τέχνη στην απόδοση των λεπτομερειών των χαρακτηριστικών, τόσο των μορφών, όσο και των αλόγων, όπως και γιά την αρμονία των χρωμάτων.

2017.—Δολοφονήθηκε στο γραφείο του ο ποινικολόγος Μιχάλης Ζαφειρόπουλος. Ενεργός συνδικαλιστής μετείχε αρκετές φορές ως υποψήφιος πρόεδρος με το κόμμα τής Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές τού Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Ήταν γιός τού πρώην βουλευτή τής Ν.Δ. και πρώην προέδρου τού Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Νώντα Ζαφειρόπουλου. Ασχολείτο κυρίως με οικονομικά εγκλήματα, μεταξύ των οποίων το εξοπλιστικό και το σκάνδαλο Energa, ενώ ήταν συνήγορος τού επιχειρηματία Θωμά Λιακουνάκου ο οποίος κατηγορήθηκε ότι δωροδόκησε τους Γ. Σμπώκο και Άκη Τσοχατζόπουλο γιά να τού αναθέσουν την προμήθεια τεσσάρων ιπτάμενων ραντάρ. Ο δολοφονηθείς ήταν νυμφευμένος και πατέρας δύο παιδιών.

2018.—Ρίγη συγκινήσεως και δέους. Στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο τής Κλεισούρας στην Βόρειο Ήπειρο, πραγματοποιήθηκε η θρησκευτική τελετή ενταφιασμού των οστών πεντακοσίων εβδομήντα τριών (573) Ελλήνων πεσόντων στρατιωτικών τού Ελληνο-Ιταλικού πολέμου. Ήδη στις 13/7/2018 τελέστηκε επίσης η θρησκευτική ταφή (100) εκατό Ελλήνων ηρώων στο στρατιωτικό κοιμητήριο των Βουλιαρατών. Οι εργασίες αναζητήσεως και εκταφής είχαν αρχίσει από τον Ιανουάριο στην περιοχή Dragot. Στην νεκρώσιμη τελετή χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος, ενώ μεταξύ των παρευρεθέντων ήταν και ο Αντιδήμαρχος τού δήμου Δρόπολης, Μιχαήλ Μάνος. Σημειωτέον ότι κατόπιν συμφωνίας τού ελλαδικού Υπουργείου Εξωτερικών με τους αλβανούς, δεν επιτράπηκε στους συγγενείς των ηρωικώς πεσόντων να είναι παρόντες στην τελετή ενταφιασμού παρά τις αντιδράσεις τους.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση