ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 03 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

3 Δεκεμβρίου

 

250.—Μεγάλος σεισμός στην Κρήτη, πιθανής εντάσεως άνω των 8 βαθμών τής κλίμακας Ρίχτερ. Τον αναφέρει ο Coronelli περιγράφοντας τον μαρτυρικό θάνατο των Αγίων Δέκα, οι οποίοι μαρτύρησαν στις 3 Δεκεμβρίου τού 250 στους διωγμούς τού Δεκίου. 

1503.—Μαρίνο Σανούτο ο νεώτερος (Marino Sanuto), δημοσιεύει ἀποσπάσματα δύο μακροσκελῶν ἐκθέσεων οἱ ὁποῖες εἶχαν ἔρθει ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη. Σὲ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἀποσπάσματα, ἀναφέρεται: «Ὅλη ἡ χώρα τοῦ Αὐθέντου ἐν Εὐρώπη ὀνομάζεται Ἑλλάς»!

1600.—Αναχωρεί από την Λεμεσό ο Ρόδιος Φραγκίσκος Ακκίδας. Σκοπός τού ταξειδίου του ήταν να εξεγείρει σε επανάσταση τους Κυπρίους.

1659.—Οι τούρκοι αποκεφαλίζουν στην Προύσα τον νεομάρτυρα Γαβριήλ ο οποίος συκοφαντήθηκε από Εβραίους. Διετέλεσε γιά μικρό χρονικό διάστημα Οικουμενικός Πατριάρχης (Γαβριήλ Β’) και κατόπιν Μητροπολίτης Προύσας έως τον θάνατό του. «[…] Ὁ Γαβριήλ βάπτισε ἕναν Ἑβραῖο καί γι’ αὐτό καταγγέλθηκε στίς Ὀθωμανικές Ἀρχές ἀπό τούς ἄλλους Ἑβραίους τῆς πόλεως. Οἱ Ὀθωμανοί ἀξιοποίησαν τήν εὐκαιρία γιά νά τὸν πιέσουν νά ἀλλαξοπιστήσει, ἀλλά ἐκεῖνος ἔμεινε σταθερός στήν ὁμολογία τῆς πίστεώς του, ὑπέμεινε ἀγόγγυστα τά βασανιστήρια καί τελικά τελειώθηκε μέ ἀπαγχονισμό. Ἡ μνήμη του τιμᾶται τήν 3η Δεκεμβρίου».

1688.—Η πανούκλα ξεκλήρισε την Γαστούνη, τα Λεχαινά και πολλά άλλα χωριά. Το κακό άρχισε από τους τούρκους στον Μυστρά και μεταδόθηκε παντού.

1813.—Οἱ τοῦρκοι ἀποκεφαλίζουν στὴν Χίο τὸν νεομάρτυρα Ἀγγελῆ μὲ καταγωγὴ ἀπό τὸ Ἄργος τῆς Πελοποννήσου.

1821.—(3-4). Οι Έλληνες επαναστάτες επιχειρούν νέα επίθεση εναντίον των τούρκων γιά να απελευθερώσουν το Ναύπλιο αλλ’ αποτυγχάνουν. «Ἐγένετο ἔφοδος πρὸς ἅλωσιν τοῦ φρουρίου Ναυπλίου, ἥτις ἀπέτυχεν. Ἐφονεύθησαν δὲ κατ’ αὐτὴν οἱ Φιλέλληνες Λύχιγκ λοχαγός, καὶ Δαράτος, σημαιοφόρος. Κατ’ αὐτὴν ἐστρατήγησαν τῶν Ἑλλήνων οἱ Θεόδ. Κολοκοτρώνης, Νικηταρᾶς, Βουτιέρος συνταγ. Γάλλος, Ταρέλος, τῶν δὲ τούρκων ὁ Ἀλῆ πασᾶς Ναυπλεύς»Η πολιορκία τού Ναυπλίου είχε αρχίσει στις 4 Απριλίου τού 1821, οι τούρκοι όμως αντιστέκονταν με πείσμα στο καλά οχυρωμένο κάστρο. Τρείς φορές πολιορκήθηκε με ενδιάμεσες διακοπές και ενισχύσεις τής άμυνάς του από τουρκικές αποστολές, όπως τού Κεχαγιάμπεη και από εμπορικά πλοία με εγγλέζικη σημαία. Βλέποντας οι πολιορκητές ότι ο επισιτισμός θα ενίσχυε γιά πολύ τους πολιορκημένους οθωμανούς αποφάσισαν να το καταλάβουν με έφοδο τον Νοέμβριο τού 1821· η επιχείρηση όμως απέτυχε.

1822.—«Οἱ μπέηδες τοῦ Ναυπλίου Τσιδάρ πασᾶς, Ἀβδούρ Ἀχμάνμπεης, Χασάνμπεης καὶ Χαβούζ Ἀλήμπεης παρέδωσαν διὰ συνθήκης τὸ Ναύπλιον εἰς τὸν Θ. Κολοκοτρώνην». Στις 30 Νοεμβρίου μετά την κατάληψη τού Παλαμηδίου από τους Έλληνες, ειδοποιήθηκε και ο Κολοκοτρώνης. Όταν έφτασε στην πόλη έστειλε μήνυμα με τον υπασπιστή του, καλώντας τους τούρκους να παραδοθούν εντός τριών ωρών μαζί με το φρούριο και το Ιτς-Καλέ, αλλιώς θα τους κανονιοβολήσει. Τότε οι τούρκοι πασάδες έστειλαν τους επιτετραμμένους τής πόλεως γιά να συζητήσουν τους όρους παραδόσεως που υπογράφηκαν τελικά στις 3 Δεκεμβρίου.

1823.—(ν. ημερ.) Στα πλαίσια τής νέας εμφύλιας αντιπαλότητας και μετά την αποστολή ομάδος γιά βίαιη διάλυση τής Βουλής από το Νομοτελεστικό, το Βουλευτικό μεταφέρεται στο Κρανίδι Αργολίδος.

1825.—Στην θέσιν Σκαφιδιά Ηλείας οι τουρκοαιγύπτιοι επετέθησαν εναντίον των Ελλήνων άνευ αποτελέσματος. «Μάχη ἐν Σκαφιδιᾷ τοῦ Δήμου Λετρίνων τῆς Ἐπαρχίας Ἠλείας ἀμφίρροπος. Ἐν ταύτῃ παρέστη ὡς ἀρχηγὸς τῶν Ἑλλήνων ὁ Γ. Μήτσου κατὰ Ἰμβραὴμ πασᾶ». Στο πέρασμά τους από την Πελοπόννησο, οι τουρκοαιγύπτιοι σκόρπισαν τον όλεθρο και την καταστροφή. Στην λαϊκή μνήμη αυτά τα γεγονότα καταγράφηκαν και πέρασαν στις επόμενες γενιές μέσω τού Δημοτικού μας τραγουδιού, όπως η τραγική ιστορία τής Λάμπρως. Μία ενδιαφέρουσα πτυχή τής νεοελληνικής έρευνας γιά τις σχέσεις τού ελληνισμού με το ισλάμ κατά την περίοδο τής οθωμανικής κατοχής, είναι αυτή που μελετά τα έμμετρα και πεζά προϊόντα τής ελληνικής λογοτεχνίας, λαϊκής και λογίας. Σε αυτά εκφράζεται ο τρόπος με τον οποίο οι Έλληνες αντιμετώπισαν το ισλάμ. Το Δημοτικό τραγούδι που συνεχίζει την αρχαία λαϊκή παράδοση, τραγουδά την ζωή τού σκλαβωμένου λαού, τις χαρές και τις θλίψεις του, εκφράζει τα σκιρτήματα τής λαϊκής ψυχής προς την ελευθερία και περιφρουρεί τον λαό από τους κινδύνους τού εξισλαμισμού.

1826.—«Κατέπλευσεν εἰς Αἴγιναν ἡ φρεγάτα ”Ἑλλὰς” διευθυνομένη ὑπὸ τοῦ Ἄγγλου Ἄμιλτων». Καταπλέει στην Αίγινα με καθυστέρηση, και μετά την πτώση τού ηρωικού Μεσολογγίου, η φρεγάτα «Ελλάς», υπό την διεύθυνση τού Βρετανού Χάμιλτον. Η αρχική παραγγελία γιά την ενίσχυση τού Ελληνικού Στόλου ήταν δύο φρεγάτες. Στην πορεία κατασκευής τους οι ληστρικοί οίκοι που την ανέλαβαν, εκτός από την καθυστέρηση παραδόσεως, απαίτησαν τα διπλάσια. Στο τέλος οι μεσολαβητές και διαπραγματευτές είπαν «ευχαριστώ» και παρέλαβαν μία μόνο φρεγάτα, την «Ελλάς». Γιά τη νεώτερη ιστορία μας η περιπέτεια κατασκευής και παραδόσεως τής φρεγάτας, συνοδευόμενη από δυσβάστακτα δάνεια, οικονομικές καταχρήσεις και αθέτηση συμφωνιών, σηματοδοτεί την έναρξη τέτοιου είδους σκανδάλων στην πατρίδα μας γιά την απόκτηση πολεμικού υλικού.

.—«Μεγάλαι ταραχαὶ ἐν Ναυπλίῳ μεταξὺ Θεόδωρου Γρίβα καὶ Φωτομάρα».

1863.—Δημοσίευμα τής 3ης Δεκεμβρίου στην εφημερίδα «Εθνοφύλαξ», γνωστοποιεί σεισμική δραστηριότητα στην Ρόδο γράφοντας ότι: «[…] Ἐπιστολαὶ ἐκ Ρόδου ἀναφέρουσιν ὅτι τὴν 18η Νοεμβρίου κατὰ τὴν 1η ὥραν μ.μ. ἠσθάνθησαν εἰς τὴν νῆσον ταύτην δύο ἰσχυροὺς σεισμούς, ὧν ὁ δεύτερος ἐγένετο πέντε λεπτά μετὰ τὸν πρῶτον. Τοὺς σεισμοὺς τούτους, οἴτινες οὐδεμίαν εὐτυχῶς ἐπήνεγκον ζημίαν, ἐπηκολούθησε βροντώδης ὑπόγειος θόρυβος, διαρκέσας ἐπὶ ἕν τέταρτο τῆς ὥρας».

.—Ημερομηνία γεννήσεως τού μετέπειτα αρχιστρατήγου κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία, Γεωργίου Χατζανέστη. Τα καθήκοντά του ως αρχηγός τού Μικρασιατικού μετώπου ανέλαβε την 1η Μαΐου τού 1922, ενώ μετά την λήξη του, κατηγορήθηκε αδίκως ως υπαίτιος τής ήττας και εκτελέστηκε στις 15/11ου τού ιδίου έτους μαζί με τους πέντε συγκατηγορουμένους του στην Δίκη των Έξ. Χαρακτηριστικό γιά την δίκη είναι η γνώμη τού Βρετανού πρέσβη, Φράνσις Όσβαλντ Λίντλεϋ, [Francis O. Lintley]. Την είχε χαρακτηρίσει «[…] φάρσα από δικαστικής και νομικής απόψεως», ενώ γιά τους δικαστές έγραψε ότι: «[…] ούτε αμερόληπτοι ήσαν, ούτε πείραν διέθετον». Ο Ολλανδός πρέσβης την χαρακτήρισε ως «[…] ένα είδος θεατρικής παραστάσεως».

1857.—Λήγει η θητεία τού Σπυρίδωνα Μπενιζέλου (25/3/1857 – 3/12/1857) ως Δημάρχου Αθηνών. Θα τον διαδεχθεί ο Γεώργιος Σκούφος.

1883.—Τὸ εὐτράπελο διάγγελμα τοῦ ἑνωματάρχη Δημητσάνας. Στὴν Δημητσάνα Ἀρκαδίας, μὲ ἀφορμή τὴν ἐπερχόμενη πανηγυρικὴ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ὁ Ὑπενωματάρχης καὶ Ἀστυνόμος Α΄ Ἑμμανουὴλ Λαγουδάκης, ἐξέδωσε ἐγκύκλιο διαταγὴ πρὸς τοὺς Δημότες ἀλλὰ καὶ Νομάρχες καὶ Δημάρχους, δεκατριῶν συνολικά ἄρθρων. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο  διατύπωσε τὸ διάγγελμα, τὸ χαρακτηρίζει εὐτράπελο.

1897.—Τροποποιούνται τα Ελληνοτουρκικά σύνορα εις βάρος τής Ελλάδος.

1907.—Σαν σήμερα εκτελέστηκε η ποινή των Μακεδονομάχων Νίκου Παναγιώτου από το Αγρίνιο, και τού Γιάννη Ούρδα, ανεψιού τού θρυλικού καπετάν Μητρούση. Πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους τούρκους στην ηρωική μάχη τής Ευαγγελίστριας, πολεμώντας στο πλευρό τού Μητρούση. Την ημέρα της εκτελέσεώς τους, οδηγήθηκαν στην πλατεία Ατ Παζάρ που βρισκόταν πίσω από το Διοικητήριο τής πόλεως των Σερρών, γιά να απαγχονιστούν. Ο Νίκος Παναγιώτου λίγο πριν τον θάνατό του, απευθύνθηκε στους Έλληνες ομογενείς που έσπευσαν να τους συμπαρασταθούν λέγοντας: «Έλληνες, οι προαιώνιοι εχθροί τής πίστεως και τής πατρίδος, μάς κρεμώσι σήμερον ως μάρτυρας. Ούτε κλέπτας ούτε άτιμους. Να μάς εκδικηθείτε και να κρεμάστε στην θέση μας διακόσιους πασάδες και τριακόσιους μπέηδες. Ζήτω το Έθνος. Ζήτω η μεγάλη Ελλάς. Ζήτω η Μακεδονία. Ζήτω ο Γεώργιος. Ζήτω ο Διάδοχος». Ο Γιάννης Ούρδας είπε: «Επαναλαμβάνω ό,τι σάς είπε ο Νίκος. Ζήτω το έθνος!» Κλάματα γοερά και κατάρες ξέσπασαν από το πλήθος των Ελλήνων μετά τον απαγχονισμό τους. Ακολούθησε το κλείσιμο όλων των ελληνικών καταστημάτων και συλλαλητήριο, το οποίο κατέληξε να γίνει επεισοδιακό και να διαλυθεί βίαια από την αστυνομία. Ο πρόξενος τής Αυστρουγγαρίας έστειλε τηλεγράφημα στην κυβέρνησή του με το ακόλουθο περιεχόμενο: «[…] Οι Σέρρες επαναστάτησαν. Τρεις χιλιάδες μαυροφορεμένες Ελληνίδες συγκεντρωμένες ζητούν τις σορούς των απαγχονισθέντων γιά να τις θάψουν»  (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

.—Το σώμα τού θρυλικού Μακεδονομάχου Κατσίγαρη βρίσκεται κοντά στην Γραδέσνιτσα (περιοχή Μοριχόβου), όπου θα συναντηθεί με το σώμα τού Βαγγέλη Κρικέλα. Ο Κρικέλας μαζί του είχε φέρει κι’ έναν αιχμάλωτο βούργαρο, τον οποίο συνέλαβε προ ολίγων ημερών όταν διασκόρπισε τη συμμορία του η οποία δρούσε στην περιοχή.

.—Την ίδια κιόλας ημέρα, αρκετές ώρες αργότερα, ο Κατσίγαρης (Καραμανώλης) θα σπεύσει στο παρακείμενο χωριό Βουδιμέλτσι μετά από ειδοποίηση τού φίλου καπετάν Εμμανουήλ Νικολούδη. Αφού συνεννοήθηκαν γιά τις επόμενες συντονισμένες κινήσεις τους εναντίον των βουργάρων τής περιοχής, ο Νικολούδης παραχώρησε 15 άνδρες του στον Καραμανώλη, τους οποίους είχε στρατολογήσει τις προηγούμενες ημέρες ακριβώς γιά να ενισχύσει το σώμα τού φίλου του.

1909.—Η Ρωσία και η βουργαρία υπογράφουν δεύτερη μυστική Συνθήκη στην Πετρούπολη, μετά από αυτήν τής 13 Ιουνίου. Η Συμφωνία αυτή ήταν το αντιστάθμισμα ανάλογης Συνθήκης μεταξύ Αυστρίας και Ρουμανίας. Αφορούσε τα υπό κατοχή εδάφη τής Βόρειας Θράκης, γνωστής τότε με την τεχνιτή ονομασία Ανατολική Ρωμυλία. Μάλιστα, στην ένοπλη συμμαχία των δύο χωρών, αναφέρθηκε στα άρθρα 5 και 6, ότι στην περίπτωση μεταβολής συνόρων, οι βούργαροι είχαν το δικαίωμα προσαρτήσεως μεγάλων διαμερισμάτων τής Θράκης και τής Μακεδονίας.

1912.—Πρώτη Βαλκανική Ανακωχή μεταξύ Σερβίας, βουργαρίας, Μαυροβουνίου (πλην τής Ελλάδος) και τουρκίας, στο Καδήκιοϊ τής Τσατάλτζας. Ταυτοχρόνως ξεκίνησε σειρά συνεδριάσεων των Μεγάλων Δυνάμεων. Γενικολογώντας, η θεματολογία χωριζόταν πρώτον, στο τί επεδίωκαν οι Μεγάλες Δυνάμεις, και δεύτερον στο τί εδάφη διεκδικούσαν οι νικήτριες βαλκανικές χώρες. Η Ιταλία, σ’ αυτή τη διάσκεψη, με τη συμπαράσταση τής Αυστρουγγαρίας, επεδίωξε να αποκτήσει ερείσματα στη δυτική βαλκανική, με την ίδρυση τού κράτους τής αλβανίας. Οι εξελίξεις αυτές προκάλεσαν πραξικόπημα στην Κωνσταντινούπολη το οποίο ανέδειξε νέα κυβέρνηση. Μετά από αυτό ανανεώθηκαν οι εχθροπραξίες από τα μέσα Ιανουαρίου τού 1913. Η δεύτερη φάση τού πολέμου διήρκεσε σχεδόν τρεις μήνες.

.—Γίνεται συζήτηση στην Ιταλική βουλή γιά το θέμα τής Συμφωνίας τού Ουσύ Λωζάννης (βλ. 15 Οκτωβρίου), περί αποδόσεως των Δωδεκανήσων και λοιπών νησιών των νοτίων Σποράδων. Τα αποτελέσματα δεν είναι σαφή, μιάς και οι Ιταλοί δεν προτίθενται να αφήσουν τα Ελληνικά εδάφη.

.—Η ιστορική ναυμαχία τής Έλλης κατά την οποία ο Ελληνικός στόλος κατεναυμάχησε τον τουρκικό. Λίγο πριν την έναρξή της, ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης εξέπεμψε το λακωνικό σήμα: «Μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὰς εὐχᾶς τοῦ Βασιλέως μας, πλέω μεθ’ ὁρμῆς ἀκαθέκτου καὶ μὲ τὴν πεποίθησιν εἰς τὴν Νίκην κατὰ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Γένους». Ο υποναύαρχος Κ. Αλεξανδρής έγραψε αργότερα : “ Όσοι είχαν την τύχη να βρίσκονται την ημέρα εκείνη στον στόλο τού Αιγαίου, δεν θα λησμονήσουν ποτέ τον ενθουσιασμό τον οποίο προκάλεσε η ανακοίνωση τού σήματος τού ναυάρχου”.

.—Κατά την ιστορική Ναυμαχία τής Έλλης, ένας από τους δύο Έλληνες που έχασαν τη ζωή τους, ήταν ο  Ανθυποπλοίαρχος Γκούρας Μαμούρης ο οποίος υπέκυψε στη μόλυνση τού τραύματός του από αεριογόνο γάγγραινα, δεκαπέντε ημέρες μετά από τον τραυματισμό του και τη μεταφορά του στο πλωτό νοσοκομείο «Ιωνία». 

.—Ο Ελληνικός στρατός μάχεται εναντίον των τούρκων στη Βόρειο Ήπειρο (θέσις Μπιγλίτσα), στα Ιωάννινα και κοντά στο Μαντείο τής Δωδώνης. Στο Ηπειρωτικό μέτωπο λαμβάνουν χώρα τουρκικές επιθέσεις κατά των προωθημένων Ελληνικών τμημάτων. Από την πρώτη ημέρα τής επιθέσεως, οι Ελληνικές δυνάμεις κατάφεραν να καταλάβουν τις θέσεις που τους ανατέθηκαν βάσει τού επιχειρησιακού σχεδιασμού, παρά την σθεναρή αντίσταση των τουρκικών τμημάτων. Οι επιθετικές επιχειρήσεις τού Τμήματος Στρατιάς γιά την διάνοιξη τής διαβάσεως Μπιγλίτσας θα αρχίσουν στις 5 Δεκεμβρίου.

1913.—Άκρως συγκινητική η Πατριωτική Έκκληση των Ηπειρωτών φοιτητών προς τους συμφοιτητές τους τού Πανεπιστημίου Αθηνών, μετά την οριστική απόφαση των Δυτικών δήθεν συμμάχων τής Ελλάδος γιά απόσχιση τής Βορείου Ηπείρου. Εξ ίσου συγκινητική και άκρως αγωνιστική είναι η απάντηση που έλαβαν από την Αθήνα, στις 12/12/1913 (βλ. ημ.) Εκτός αυτού, μετά από λίγο, φοιτητές τής Νομικής Αθηνών και άλλων σχολών θα δώσουν το παρόν στις τάξεις τού Ιερού Λόχου, κρατώντας την υπόσχεσή τους προς την Ομογένεια.

1914.—Λόγω τής επιθέσεως που δέχθηκε στα μέσα Νοεμβρίου η Σερβία από την Αυστρία, οι Δυνάμεις τής Τριπλής Συνεννοήσεως (ΑΝΤΑΝΤ), προέβησαν σε επίσημο Διάβημα προς την Ελλάδα ζητώντας να βοηθήσει την σύμμαχο χώρα.

1918.—Με την ολοκλήρωση τής Συνδιασκέψεως των Συμμάχων (Αντάντ), η ηττημένη Γερμανία πρέπει να καταβάλλει τις ορισθείσες αποζημιώσεις. Αυτό την οδήγησε στην χρεοκοπία την δεκαετία τού 1920, με αποτέλεσμα το ναζιστικό κόμμα να εκμεταλλευθεί την δυσαρέσκεια των πολιτών. Τότε ήταν που εκδόθηκε και χαρτονόμισμα τού 1 δισεκατομμυρίου μάρκων και τον Οκτώβριο τού 1923 χαρτονόμισμα 100 δισεκατομμυρίων μάρκων, γεγονός που έδειχνε την κατάρρευση τής οικονομίας.

1919.—Στο μέτωπο στη Μικρά Ασία σημειώνεται δράση πυροβολικού και περιπόλων.

1920.—Η Ελληνική στρατιά ετοιμάζεται γιά την επίθεση. Κοντά στο Εσκή-Σεχίρ σημειώνεται δράση περιπόλων.

.—Την ίδια στιγμή που ο σφαγέας Μουσταφά Κεμάλ κλείνει ένα σημαντικό μέτωπο, με την υπογραφή συνθήκης με την ηττημένη Αρμενία στην Αλεξανδρουπόλ, στο Ελληνικό στρατόπεδο, με αρχιστράτηγο πλέον τον Αναστάσιο Παπούλα, ορίζεται ως ημερομηνία ενάρξεως των νέων επιχειρήσεων, η 23η Δεκεμβρίου. Μετά την συνθήκη με την Αρμενία, ο Κεμάλ στράφηκε εναντίον τού αποστάτη πλέον Ετέμ, ο οποίος εκδιώχθηκε από την Κιουτάχεια.

1921.—Ολόκληρος ο Ελληνικός στρατός βρίσκεται σε συνεχή επιφυλακή και μάχεται με αποσπάσματα εναντίον των τούρκων.

1922.—Μαχητικά συλλαλητήρια σε πολλές κυπριακές πόλεις με κυρίαρχο αίτημα την Ένωση τής Κύπρου με την Ελλάδα.

1924.—Λήγει στην Αθήνα το 3ο Έκτακτο Συνέδριο τού Κ.Κ.Ε. (26/11-3/12/1924), με την παρουσία τού εκπροσώπου τής Γ΄ Διεθνούς, Δ. Μανουήλσκι. Το συνέδριο «Μπολσεβικοποιήσεως», άλλαξε το όνομα τού κόμματος από Σοσιαλιστικό Εργατικό (Κομμουνιστικό) σε Κομμουνιστικό Κόμμα τής Ελλάδος (ελληνικό τμήμα τής Κομμουνιστικής Διεθνούς). Σε αυτό επικυρώθηκαν οι αποφάσεις τού 5ου Συνεδρίου τής Γ΄ Διεθνούς και τού 7ου τής Β.Κ.Ο., σχετικά με την αλλαγή γραμμής τού «αγώνος γιά την Μακεδονία». Οι Αποστολίδης και Κορδάτος που διαφώνησαν, καθαιρέθηκαν από την Κεντρική Επιτροπή τού Κ.Κ.Ε. Η απόφαση καθόριζε ακόμα την θέση τού Κόμματος γιά «τα δικαιώματα των προλεταρίων τής Μακεδονίας και τής Θράκης ν’ αποκτήσουν την πλήρη κοινωνική και εθνική ανεξαρτησία». Ο νεοεκλεγείς Γραμματέας Π. Πουλιόπουλος άρχισε την προώθηση τού συνθήματος γιά το μακεδονικό, με ενυπόγραφα άρθρα του στον «Ριζοσπάστη».

1929.—Κινητοποιήσεις των αγροτών και εργατών κατά τής κυβερνήσεως γιά την ικανοποίηση διαφόρων αιτημάτων τους.

1930.—Τελετή ενάρξεως  εργασιών γιά την μετασκευή των Παλαιών Ανακτόρων σε Μέγαρο τής Βουλής και τής Γερουσίας. Η μελέτη τού Κριεζή είχε προϋπολογισμό 100.000.000 δραχμών, αλλά η τελική δαπάνη ξεπέρασε το ποσό των 123.000.000 δραχμών. Το 1929 αποφασίστηκε από την κυβέρνηση Ελευθέριου Βενιζέλου η μετεγκατάσταση τού Ελληνικού Κοινοβουλίου, το οποίο μέχρι τότε στεγαζόταν στο Βουλευτήριο τής οδού Σταδίου, στα Παλαιά Ανάκτορα. Γιά την εφαρμογή αυτής τής αποφάσεως, πραγματοποιήθηκε μεταξύ των ετών 1930-1935  μεγάλης εκτάσεως επέμβαση, βάσει σχεδίων τού αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή.

1934.—(ίσως στις 3/12ου) Απεβίωσε σε ηλικία σαράντα τεσσάρων ετών ο συγγραφέας και διανοούμενος Φώτος Πολίτης, σημαντικός “θεατράνθρωπος” τής εποχής τού μεσοπολέμου, που υπηρέτησε το θέατρο με πολλές ιδιότητες· τού μεταφραστή, τού σκηνοθέτη, τού κριτικού και συνεργάτη τού Εθνικού Θεάτρου.

1940.—Το Απόσπασμα Δημοκωστούλα μετά από σκληρό αγώνα και αντίξοες καιρικές συνθήκες, απελευθερώνει την Πρεμετή και καταλαμβάνει την γέφυρα τού Αώου. Συνεχίζεται η προώθηση προς Αυλώνα. Γιά να αποφύγουν την κύκλωσή τους, οι Ιταλοί εγκαταλείπουν τις θέσεις τους αφού εκδιώχθηκαν από την Πρεμετή, και συμπτύσσονται προς Κλεισούρα με την κάλυψη αρμάτων μάχης και αεροπλάνων.

.—Την ίδια ημέρα άλλες δυνάμεις μας καταλαμβάνουν τα χωριά Κουτάλι και Μποντάρι.

.—Ο αντισυνταγματάρχης Μπασιάκος, διοικητής τού 31ου Συντάγματος, επί κεφαλής παράτολμης καταδρομικής ενέργειας και υπό συνθήκες απάνθρωπης παγωνιάς, κατέλαβε το κρίσιμο ύψωμα 1.532, όπου «…μετά την μάχη βρέθηκαν στρατιώτες Έλληνες και Ιταλοί λογχισμένοι μεταξύ τους, ολόρθοι ακόμα. Η παγωνιά τους είχε κρουσταλλιάσει σε συμπλέγματα μελανιασμένα». Στην μάχη τού όρους Κάμια, αιχμαλωτίστηκαν 13 αξιωματικοί και 400 οπλίτες Ιταλοί. Από την πλευρά τού Συντάγματος, πεσόντες ήταν 6 αξιωματικοί και 50 οπλίτες. Επίσης υπήρξαν 17 αξιωματικοί και 350 οπλίτες τραυματίες και 36 οπλίτες αγνοούμενοι.

.—Στο ύψωμα 669, ο διοικητής, με τηλεφωνική του αναφορά στην Μεραρχία δηλώνει ότι σταματά πλέον την κατά μέτωπον φονική επίθεση και προτείνει την κατάληψη μέσω πλευροκοπήσεως ως τον μόνο τρόπο.

.—Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἱερόθεος Μπαζιώτης, ἐτῶν 39, χάνει τὴν ζωὴ του στὸ μέτωπο. Ἦταν ἐφημέριος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀργολίδος καὶ Ἔφεδρος Ὑπολοχαγὸς Πεζικοῦ. Γεννηθεῖς τῷ 1901, σπούδασε στὴν Μαράσλειο Ἀκαδημία καὶ στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Χειροτονήθηκε Διάκονος στὶς 19 Ἰουλίου 1925, ἀκολούθως Πρεσβύτερος στὶς 8 Σεπτεμβρίου 1928, καὶ τοποθετήθηκε ὡς ἐφημέριος τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ναυπλίου. Ἐπιστρατεύθηκε στὶς 12 Ἰουνίου 1940 καὶ τοποθετήθηκε στὸ 67ο Σύνταγμα Πεζικοῦ τῆς ΧVΙΙ Μεραρχίας.  Ἔπεσε ὑπὲρ Πατρῖδος στὴν Μάχη τοῦ Πόγραδετς. (Ἡ προτομὴ τοῦ ἥρωα ἱερέα ἔχει βεβηλωθεῖ πολλὲς φορές).

1943.—Κομμουνιστές ΕΑΜικών Επιτροπών τής αλβανίας, δολοφονούν άνανδρα τον Γ. Μπολήνο (ή Μπολάνος). Ο Μπολήνος ήταν από τούς τελευταίους ηγέτες τής Εθνικής Αντιστάσεως των Ελλήνων στην Χιμάρα τής Βορείου Ηπείρου. Μετά από την δολοφονία του, η τοπική αντίδραση έσβησε. Λίγες ημέρες πριν, οι αλβανοί δολοφόνησαν την ψυχή τού Αγώνα στην περιοχή και εμβληματική μορφή τού ΜΑΒΗ, Βασίλειο Σαχίνη.

1944.—Ημέρα Δευτέρα. Από τις πρώτες πρωινές ώρες, πριν το συλλαλητήριο, πράκτορες των κομμουνιστών ενεργούν: α) στον τομέα ηλεκτρικού ρεύματος διακόπτουν την παροχή, β) διακόπτουν τις επικοινωνίες τής τηλεφωνικής εταιρείας στις 9 π.μ. με συνέπεια η Διεύθυνση Αθηνών να μην μπορεί να επικοινωνήσει με 22 από τα 26 Αστυνομικά της τμήματα, ενώ στις 11 π.μ. ξεκίνησε η αιματηρή διαδήλωση/επίθεση. Ο όχλος των κομμουνιστών προσπάθησε να καταλάβει την Αστυνομική Δ/νση και κατόπιν παρεμποδίσεως από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις ορισμένοι διαδηλωτές άνοιξαν πυρ, ρίχνοντας και χειροβομβίδες. Ήταν το πρώτο πυρ στις ταραχές, το οποίο κόστισε την ζωή τού Υπαρχιφύλακα Τ. 57 Γ. Παπαδόπουλου (το πρώτο πραγματικό θύμα τής ημέρας) και τον τραυματισμό άλλων δύο. Λίγο μετά τις 7 μ.μ., ομάδα αστυνομικών δέχθηκε δεύτερη επίθεση στην οποία απάντησε άμεσα, δημιουργώντας την πρώτη ένοπλη σύγκρουση τής ημέρας, με θύματα 3 κομμουνιστές εκ των οποίων ο ένας βούργαρος.

.—Ομάδα κομμουνιστών υπό την αρχηγία τού πολιτικού μηχανικού Προβελέγγιου, αποκόπτεται από το κυρίως μέρος τής διαδηλώσεως και φθάνοντας μπροστά στην κατοικία τού πρωθυπουργού Γεώργιου Παπανδρέου, επιτίθεται με όπλα ρίχνοντας και χειροβομβίδες. Επρόκειτο γιά ειδικό τμήμα ΕΛΑΣιτών, από το οποίο έγινε προσπάθεια εισβολής στο σπίτι (με θύματα τραυματίες τής προσωπικής φρουράς τού πρωθυπουργού). Άνδρες τού Γ΄ Αστυνομικού Τμήματος απέτρεψαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή την εισβολή και κατάληψη τής πρωθυπουργικής οικίας.

.—Την νύκτα προς 4 τού μήνα, ομάδα ΕΛΑΣιτών απαγάγει από το σπίτι του τον Υπαστυνόμο Β’ Όμηρο Τσενόγλου. Ήταν σύνδεσμος ξένων με τις ελληνικές Μυστικές Υπηρεσίες.

.—Κατά την διάρκεια τού (ένοπλου) συλλαλητηρίου τους στην Αθήνα, οι κομμουνιστές επιτίθενται στα γραφεία τής Εθνικής Αντιστασιακής οργανώσεως «Χ» στο Θησείο. Το γεγονός ότι η οργάνωση τού Γρίβα και το Σύνταγμα Μακρυγιάννη έσωσαν την πρωτεύουσα τής χώρας, δεν συγχωρέθηκε ποτέ από τους κομμουνιστές. Ακόμη και σήμερα, προσπαθούν να αμαυρώσουν τον αγώνα τής «Χ», τού Γεωργίου Γρίβα, αλλά και αυτόν τής Ε.Ο.Κ.Α., τής οποίας αρχηγός στην Κύπρο ήταν ο μεγάλος ηγέτης.

.—Ο υφυπουργός Στρατιωτικών Λεωνίδας Σπαής, καλεί τον Γεώργιο Γρίβα και όλους τους αξιωματικούς τής οργανώσεως «Χ» να πλαισιώσουν τα τάγματα εθνοφυλακής, ένεκα τής προβλεπόμενης επιθέσεως των κομμουνιστών. Λίγη μόλις ώρα μετά, αρχίζει η μάχη στο Θησείο.

.—Ἡ σφαγὴ τῆς οἰκογένειας Χαμόδρακα ἀπὸ τὴν Ο.Π.Λ.Α. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ δῆθεν ἄοπλου καὶ εἰρηνικοῦ συλλαλητηρίου τοῦ ΕΑΜ ΕΛΑΣ, οἱ μπράβοι του ἀπήγαγαν καὶ δολοφόνησαν ἀπὸ τὴν οἰκογένεια Χαμόδρακα τὸν πατέρα Ἀριστείδη, Ταγματάρχη Πεζικοῦ καὶ πολεμιστὴ στὸ Ἔπος τοῦ ’40-41 ἐτῶν 46 καὶ τοὺς δύο γυιούς του, Ἰωάννη ἐτῶν 22 καὶ Κωνσταντῖνο ἐτῶν 20, φοιτητὲς τῆς Νομικῆς. Τὴν ἐπομένη δολοφονήθηκε μὲ τσεκούρι ὁ τρίτος γυιός, Ὀδυσσέας, ἀπόφοιτος Βαρβακείου, 18 ἐτῶν. Ἀπὸ τὰ τέσσερα συνολικὰ ἀγόρια τῆς οἰκογένειας ἐπέζησε μόνο τὸ μικρότερο σὲ ἡλικία, ὀνόματι Φάνης.

1946.—Σχεδὸν πέντε χρόνια μετὰ τὸν θάνατο τοῦ υἱοῦ του Θεόδωρου στὶς 28 Φεβρουαρίου 1941, ὁ πατέρας Γεώργιος Θ. Κανδηλάπτης – Κάνεως, ἔγραψε στὸ λατρεμένο του παιδί μία ἐπιστολή, στὴν ὁποία τοῦ περιγράφει μὲ γλαφυρὸ καὶ συγκινητικὸ τρόπο τὰ συναισθήματα ποὺ βίωσε μέχρι νὰ συνειδητοποιήσῃ ὅτι πράγματι δὲν θὰ ἐπέστρεφε ποτὲ ἀπὸ τὰ πεδία τῶν μαχῶν.

.—Το Συμβούλιο Ασφαλείας παραλαμβάνει προσφυγή τής χώρας μας κατά τής Γιουγκοσλαβίας, τής βουργαρίας και τής αλβανίας. Το «Ελληνικό Ζήτημα» όπως ονομάστηκε, αφορούσε τον φερόμενο ως «εμφύλιο» πόλεμο και την παντοιοτρόπως ενίσχυση των ελλαδιτών κομμουνιστών από τις γειτονικές χώρες. Το Συμβούλιο Ασφαλείας δικαίωσε την Ελλάδα με το ψήφισμα τής 19ης Δεκεμβρίου.

1948.—Το Γ.Ε.Σ. ζήτησε την εκκαθάριση των περιοχών Χαλκιδικής και Αγίου Όρους από τις συμμορίες κομμουνιστών, γι’ αυτό και ενισχύθηκαν με δυνάμεις Χωροφυλάκων και εφόδια. Μετά την ενίσχυσή τους, οι Χωροφύλακες επιτέθηκαν και αιφνιδίασαν τις αντάρτικες ομάδες και με τον τρόπο αυτό επιτεύχθηκε η εκκαθάριση τού Α.Ο. από τις δυνάμεις τού ΔΣΕ.

1960.—Υπογράφεται η σύμβαση γιά την εξαγορά από την Δ.Ε.Η. τής Ηλεκτρικής Ενέργειας. Με τον νόμο 3523 τού 1956, η Δ.Ε.Η. ορίστηκε ως μοναδικός φορέας γιά την παραγωγή και διανομή ηλεκτρικής ενέργειας και ανέλαβε την εξαγορά των υφιστάμενων τοπικών ηλεκτρικών εκμεταλλεύσεων και την εφαρμογή ενιαίου χαμηλού τιμολογίου σε ολόκληρη την χώρα. Αφορούσε 415 επιχειρήσεις, κυρίως μικρές και μεσαίες, αλλά και την ΗΕΑΠ, μιά πολύ μεγάλη γιά τα ελληνικά δεδομένα και το κυριότερο, αλλοδαπών συμφερόντων εταιρεία. Το έργο των εξαγορών ξεκίνησε το 1956 και ολοκληρώθηκε το 1968, με την εξαγορά και τής τελευταίας ηλεκτρικής εταιρείας, τού «Γλαύκου» τής Πάτρας.

1961.—Μετά την ρήξη μεταξύ Σοβιετικής Ενώσεως και αλβανίας και την διακοπή των διπλωματικών τους σχέσεων, οι αλβανοί έκλεισαν την σοβιετική ναυτική βάση τής νήσου Σάσσωνος και απέλασαν όλους τους συμβούλους. Φημολογείται ότι με αφορμή αυτό, σχεδιάστηκε στρατιωτική επιχείρηση ανακαταλήψεως τής νήσου από Έλληνες στρατιωτικούς, ερήμην τής πολιτικής ηγεσίας, αλλά λόγω διαρροής η επιχείρηση ματαιώθηκε.

1963.—Στην Ελλάδα, αποφασίζεται ότι τα διδακτικά βιβλία θα διανέμονται δωρεάν στους μαθητές των Δημοτικών Σχολείων και των Γυμνασίων.

1967.—Σε εφαρμογή τής Συμφωνίας Παπαδόπουλου-Τσαγλαγιαγκίλ, οι πρώτες μονάδες τής Ελληνικής Μεραρχίας η οποία είχε σταλεί στην Κύπρο επί Γεωργίου Παπανδρέου, εγκαταλείπουν το νησί ανυπεράσπιστο.

1988.—Σαν σήμερα, απεβίωσε ο αξιόλογος τραγουδιστής, συνθέτης και μουσικός, Πάνος Γαβαλάς.

1991.—Την ενοχή τού κατηγορούμενου πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου γιά το αδίκημα τής ηθικής αυτουργίας σε απιστία, σχετικά με τις καταθέσεις των ΔΕΚΟ στην Τράπεζα Κρήτης, προτείνει στο ειδικό δικαστήριο ο κατήγορος βουλευτής τής ΝΔ, Νίκος Κατσαρός.

1992.—Σημειώνεται έκρηξη στην Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία (ΔΟΥ)  Αμαρουσίου από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.

1993.—Ομαδικός τάφος ηλικίας 6.000 ετών αποκαλύπτεται στο νεολιθικό σπήλαιο Αλεπότρυπα, τού Διρού τής Μάνης.

1996.—Με βούλευμα τού Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιά, αποφυλακίζεται ο Παλαιστίνιος Μοχάμεντ Ρασίντ ο οποίος έχει κριθεί ένοχος γιά ανθρωποκτονία από πρόθεση και πρόκληση σοβαρών βλαβών σε αεροσκάφος τής ΠΑΝ-ΑΜ το 1982, έχοντας εκτίσει τα 3/5 τής ποινής του.

1997.—Στην τουρκία, άγνωστοι πραγματοποιούν επίθεση με χειροβομβίδα κατά τού Οικουμενικού Πατριαρχείου, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά ένας διάκονος.

1998.—Αρχίζει στη Νέα Υόρκη ο πρώτος γύρος των εκ τού σύνεγγυς συνομιλιών γιά το Κυπριακό, υπό την αιγίδα τού Γενικού Γραμματέα τού ΟΗΕ Κόφι Ανάν.

2000.—Σε δημοσίευμά της, η εφημερίδα «Τύπος τής Κυριακής» κατήγγειλε την παρουσία τού Χασίμ Θάτσι, γνωστού ως «Φίδι», σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα τού υπουργείου Εξωτερικών επί θητείας Γιώργου Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Θάτσι είχε σημαντική θέση στον Ου-τσε-κά και στον Ου-τσε-τσε (βλ. Τσάμηδες) και η εκδήλωση έγινε κεκλεισμένων των θυρών σε πολυτελές ξενοδοχείο.

2008.—Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν (ή Οτσαλάν), ιδρυτής-ηγέτης τού Εργατικού Κόμματος τού Κουρδιστάν γνωστού ως Ρ.Κ.Κ., καταθέτει αγωγή με την οποία ζητά την καταδίκη τού Ελληνικού Δημοσίου από τα Ελληνικά και Διεθνή Δικαστήρια. Μετά από την αποτυχία των χειρισμών τής ελλαδικής κυβερνήσεως και με δέκα χρόνια παραμονής του στις τουρκικές φυλακές, ο Οτζαλάν έδωσε εντολή στους δικηγόρους του να προχωρήσουν στην αγωγή.

2018.—«Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν»… Τα ξεκατινιάσματα τού Φέις Μπουκ και τού τουίτερ…Με μία οργισμένη ανάρτησή του στο ΦΜ ο στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος εγκαλεί τον υπ. Άμυνας Πάνο Καμένο ο οποίος πολύ συχνά, ειδικά στις ασκήσεις, φορά την στολή των Ενόπλων Δυνάμεων και τα διακριτικά τους. Στην επίθεση αυτή, ο Πάνος Καμένος απάντησε (επίσης) οργισμένος, γράφοντας στο twitter: «Ο Στρατηγός Κωσταράκος αφού δώριζε από μία στολή σε κάθε υπουργό, τώρα ως απόστρατος κάνει φαρμακερές αναρτήσεις στο διαδίκτυο προφανώς γιατί ως υπουργός δεν ενέκρινα αυτοκρατορική συνοδεία 21 μάγειρες, υπασπιστές γιά την σύζυγο, σερβιτόρους να πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος».

2019.—Στο περιθώριο τής Συνόδου τού ΝΑΤΟ στο Λονδίνο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον τούρκο Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και με τον Ντόναλντ Τραμπ των Η.Π.Α., κατά τη διάρκεια τού γεύματος των ηγετών. Κυβερνητικοί παράγοντες σημειώνουν ότι «δεν έχουμε κρίση» τονίζοντας ότι η Αθήνα δεν πρέπει να υποστηρίξει το παιχνίδι τής Άγκυρας. Η αντιπολίτευση τού ελλαδικού κοινοβουλίου, με τους Αλέξη Τσίπρα και Φώφη Γεννηματά, ζητά άμεσα τη σύγκληση τού Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής και τη σύγκληση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών αντιστοίχως.

.—Ο υπ. Εξωτερικών Δένδιας, συναντήθηκε με τον Ύπατο Εκπρόσωπο τής Ε.Ε. γιά την Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφαλείας Ζοσέπ Μπορέλ. Μετά από την συνάντηση, ζήτησε από την Ε.Ε. να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, γιά τα μνημόνια κατανόησης τουρκίας-Λιβύης. Όχι μόνο λόγω τής ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς χώρες-μέλη τής Ε.Ε., αλλά κυρίως από την ανάγκη υπερασπίσεως τού Διεθνούς Δικαίου και τού Δικαίου των Θαλασσών.

.—Οι τεταμένες ελληνοτουρκικές σχέσεις προκαλούν δήθεν αμηχανία στη Βορειοατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ). Ο Γ.Γ. τού ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Καθημερινή», τόνισε ότι το ΝΑΤΟ παραμένει ουδέτερος παρατηρητής τής νέας ελληνοτουρκικής κρίσεως. Στο ζήτημα τού κατά πόσον ανησυχεί το ΝΑΤΟ γιά τις τουρκικές γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, απάντησε ότι ένας από τους λόγους που έχει επιτύχει η Βορειοατλαντική Συμμαχία, είναι ότι «δεν συμμετέχει σε όλα τα δύσκολα θέματα που την περιβάλλουν».

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση