ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 12 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

,

12 Ιουλίου

,

375 ἤ 400.—Ο σεισμός που σημειώθηκε στο Γύθειο, καταπόντισε την πόλη στα νερά τού Λακωνικού κόλπου.Τμήματα των ερειπίων τής αρχαίας πόλεως, βρίσκονται στο βόρειο άκρο τής σημερινής. Η σεισμική δόνηση έγινε αισθητή στην Κρήτη, την Πελοπόννησο αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα. Πολλές πόλεις πανελλαδικά καταστράφηκαν εκτός από την Αθήνα.

400.—Οι Ρωμαίοι κάτοικοι τής Κωνσταντινουπόλεως μαζί με τον Αυτοκράτορα Αρκάδιο (χρησιμοποιώντας έναν άλλο Γότθο, τον Φραβίττα), κατακόπτουν τους Γότθους και καταδιώκουν τον αρχηγό τους Γαϊνά. Ο Συνέσιος είχε αντιληφθεί πολύ καλά την γερμανική απειλή και συνέταξε μία διατριβή με τίτλο: «Η δύναμη τού Αυτοκράτορα» ή «Περί βασιλείας», προειδοποιώντας τον Αρκάδιο γιά τις τραγικές επιπτώσεις τής παρουσίας των βαρβάρων σε διοικητικές και στρατιωτικές θέσεις, συμβουλεύοντάς τον ότι: «Πρέπει […] πριν γίνει αυτό, να διωχθούν οι ξένοι από τις διοικητικές θέσεις και να στερηθούν το δικαίωμα συμμετοχής στην Σύγκλητο, γιατί κάθε τι που οι Ρωμαίοι θεωρούσαν στην αρχαιότητα σαν κάτι το πολύ ανώτερο, έχει χάσει την αξία του, λόγω τής ξένης επιρροής». 

1097.—(π.ημ.). Διεξάγεται η μεγάλη μάχη στο Δορύλαιο (Εσκί-Σεχίρ)Ο στρατός των Σταυροφόρων με επικεφαλής τον πρίγκιπα Βοϊμόνδο Α΄, κατανικά τον τούρκικο τού Κιλίτζ Αρσλάν τον Α΄.

1446.—Ο Ενετός στόλαρχος Βίκτωρ Καπέλλο κυριεύει την κατεχόμενη από τους Φράγκους Αθήνα, και την λαφυραγωγεί.

1470.—(11-12/7). Οἱ τοῦρκοι πραγματοποιοῦν τὴν 5η κατὰ σειρὰ μεγάλη ἔφοδό τους, μὲ τὴν ὁποία κατορθώνουν τελικὰ νὰ εἰσβάλουν στὴν Χαλκίδα καὶ νὰ τὴν κυριεύσουν ἀπό τοὺς Βενετούς. Ἐπί τρεῖς ἡμέρες ἡ πόλη μετατράπηκε σὲ ἀπέραντο σφαγεῖο· στρατιῶτες, πολῖτες, ἄμαχοι, γυναῖκες καὶ παιδιὰ ἄνω τῶν 10 ἐτῶν, σφάζονταν κατὰ ἑκατοντᾶδες στοὺς δρόμους, στοὺς πύργους, στὶς ἐκκλησίες καὶ στὶς γέφυρες.

1481.—Μετά την συμβολή τού Κροκόνδειλου Κλαδά στην ανακατάληψη τής Υδρούντας – Otranto, ο Φερδινάνδος, με βασιλικό διάταγμα, τού χορηγεί ετήσια σύνταξη 300 χρυσά καρολικά δουκάτα. «Τω αυτώ παρήγγειλε στον υιό του να πράττει και μετά τον θάνατό του».

1538.—Ο στόλος των συμμάχων (Ενετοί, Γερμανοί και παπικοί), συναντάται στην Κέρκυρα και πλέει προς Ηγουμενίτσα. Αμέσως μετά, θα αναχωρήσει προς Κρήτη –Ρέθυμνο και Χανιά– όπου μετά από πολλές απώλειες θα καταφέρει να λεηλατήσει τον Μηλοπόταμο και την Σητεία.

1715.—Άρχισε η πολιορκία τής πρωτεύουσας των Βενετών στον Μωρέα από τούς τούρκους, τής επονομαζόμενης Napoli di Romania, δηλαδή τού Ναυπλίου. Παρ’όλο που οι Βενετοί είχαν κατασκευάσει το σπουδαίο φρουριακό σύμπλεγμα στο Παλαμήδι και είχαν οχυρώσει το νησάκι τού Αγίου Θεοδώρου (Μπούρτζι), το Ναύπλιο έπεσε σε μία εβδομάδα.

1719.—«Ενθύμηση» Κώδικα τής Ιεράς μονής Αγίου Παντελεήμονος, στο Άγιον Όρος, μάς μεταφέρει είδηση γιά καταστροφικό σεισμό ο οποίος έπληξε την Κεντρική Μακεδονία. Πολλοί ήταν οι μετασεισμοί που ακολούθησαν και γιά πολλές ημέρες. Η αρχική έντασή του υπολογίστηκε στα 6,2 Ρίχτερ.

1776.—Μανιάτικο πειρατικό με κυβερνήτη τον Σπύρο Ζησιμόπουλο από την Κορώνη, και 49 ακόμη Μανιάτες ως πλήρωμα, αφού εξοπλίστηκε στο Ναύπλιο τραβά κατά τον κάβο Γκρόσο γιά να συνεχίσει τον θαλάσσιο κλεφτοπόλεμο.

1809.—Ο καπετάνιος Δημήτριος Βάλβης από την Νάξο, με σημαία οθωμανική, πίπτει θύμα πειρατείας έξω από τα Κύθηρα. Τα τρία κουρσάρικα με γαλλική σημαία, πούλησαν τα προϊόντα του στον μαυραγορίτη Γάλλο διοικητή των Κυθήρων, ο οποίος κακούργος φερόταν δυναστικότατα στους κατοίκους τους οποίους συν τοις άλλοις κατάκλεβε, και κατόπιν μεταπουλούσε τις λείες του στην Κρήτη.

1821.—Ο Ελληνικός στόλος ναυμαχεί με τον τουρκικό, μεταξύ Κω και Βουδρουμίου. Στην ναυμαχία ουδείς ενίκησε. «Ναυμαχία αμφίρροπος μεταξύ Βουδρουμίου και Κω, καθ’ ην οι τούρκοι εκυρίευσαν εν πυρπολικόν. Ενταύθα αρχηγοί των αντιπάλων στόλων ήσαν των μεν Ελλήνων οι Ιακωβος Τομπάζης, Ν. Αποστόλης, Γ. Σαχτούρης, Γκίκας Τσούπας, Ι. Βούλγαρης, Α. Τσαμαδός και Λαζ. Λελεχός των δε τούρκων ο καπετάν Νουαίχ Ζααδέ Αλήμπεης (Καραλής)».

.—«Μάχη έξω τού Άργους αμφίρροπος, καθ’ ην οι Έλληνες εισήλθον εις το φρούριον. Έλληνες στρατηγοί ενταύθα ήσαν οι Π. Κολοκοτρώνης, Γεώρ. Μαυρομιχάλης, Κρεβατάς, Γιατράκος κλπ κατά τούρκων Ερείπ Αχμέτ πασά, Τουρκατσή Αλή πασά, Μεχμέτ Χασάν πασά».

1822.—Ο Θ. Κολοκοτρώνης αποχωρεί από το αρχηγείο, στο Άργος, και πηγαίνει στον Άη-Γιώργη τής Νεμέας όπου απέστειλε τον συγγενή του Αντώνιο (βλ. 8/7ου) να στήσει ενέδρα στον στρατό τού Δράμαλη. Στο μεταξύ, ο Πλαπούτας φυλάει το Σκινοχώρι.

1823.—Φθάνει στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας ο σπουδαίος Φιλέλλην Λόρδος Βύρων«Άφιξις Λόρδου Βύρωνος εις Αργοστόλιον».

.—Στο χωρίον ΙαράτσοΤαράτσο) Κρήτης οι Έλληνες επιτίθενται εναντίον των τούρκων και τους τρέπουν σε φυγή. «Μάχη παρά το χωρίον Ταράτσον πλησίον τού Μεγάλου Κάστρου τής Κρήτης και νίκη Κρητών. Κατά ταύτην εφονεύθη ο Χατζή Δερβίσης Γιανίτσαρης. Αρχηγοί ενταύθα των μεν Ελλήνων ήσαν οι Γ. Δρακονιανός, Ι. Μουτσάκης, Γ. Λούπης και Ιω. Γερανιώτης των δεν τούρκων ο Χουσείνμπεης».

1824.—Στα Λεχαινά Ηλείας, οι Έλληνες υπό τους Σισίνη και Κώστα Μπότσαρη, μάχονται εναντίον των τούρκων. Την μάχη ουδείς εκέρδισε. «Μάχη εν Λεχαινοίς τού Δήμου Μυρτουντίων τής Επαρχίας Ηλείας αμφίρροπος. Κατ’ αυτήν αρχηγοί ήσαν των μεν Ελλήνων οι Κωνσταντίνος Μπότσαρης και Χρήστος Σισίνης, των δε τούρκων ο Δελή Αχμέτμπεης».

1826.—Οι πολιορκημένοι Αθηναίοι, με αρχηγό τον Γιάννη Γκούρα, απορρίπτουν το τελεσίγραφο παράδοσης τού Κιουταχή και η μάχη αρχίζει με δριμύ βομβαρδισμό των ελληνικών οχυρών. «Εξήλθον οι Έλληνες των τειχών των Αθηνών και κατεδίωξαν τον εχθρόν μέχρι τής μονής Πετράκη. Ενταύθα αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήτο ο Ι. Γκούρας των δε τούρκων ο Μουχτάρμπεης».

.—Οι τούρκοι κατέκαυσαν τα χωρία Μάνδρα και Μαγούλα Αττικής. «Οι τούρκοι έκαυσαν την Μάνδραν και Μαγούλαν, χωρία τού Δήμου Ελευσίνος τής Επαρχίας Μεγαρίδος».

.—Στο Θριάσιο Πεδίο, οι Έλληνες ενίκησαν τούς τούρκους. «Μάχη παρά το Θριάσιον πεδίον τής Αττικής και νίκη Ελλήνων, ων ηγήθησαν οι Βάσσος Μαυροβουνιώτης και Κριεζώτης κατά Ασλάνμπεη».

.—« Αὐστριακὸς Ναύαρχος Παυλοῦκας κανονιοβολήσας τὸ πολεμικὸν πλοῖον τοῦ Φωκᾶ ἐπέφερε βλάβας αὐτῷ». Ἡ Αὐστρία σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς ἐπαναστάσεως δὲν ἀναγνώριζε τὰ δίκαια τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους καὶ συμπεριφερόταν πρὸς αὐτό μὲ τὸν χειρότερο δυνατὸ τρόπο. Προσπάθησε λοιπὸν νὰ τὸ πολεμήσῃ τόσο στὰ πεδία τῆς διπλωματίας, συμπαρασύροντας στὶς θέσεις της καὶ τὶς ὑπόλοιπες εὐρωπαϊκὲς δυνάμεις, ὅσο καὶ στὸ πεδίο τῶν μαχῶν, προκαλῶντας προβλήματα μὲ τὸν Στόλο της στὸν Ἑλληνικὸ Στόλο καὶ βοηθῶντας τὶς τουρκικὲς ἀρχικὰ καὶ τὶς αἰγυπτιακὲς ἀργότερα δυνάμεις.

1827.—Γίνεται δεκτή από τον Τσάρο τής Ρωσίας Νικόλαο Α΄, η παραίτηση τού Ιωάννη Καποδίστρια από την θέση τού υπουργού Εξωτερικών τής αυτοκρατορίας.

1836.—Ἀνεβαίνει ἡ πρώτη θεατρικὴ παράσταση στὴν Ἀθήνα. Τὸ ἔτος 1836 ἦταν τὸ τρίτο ἀπό τὴν ἄφιξη στὴν Ἑλλάδα τοῦ βασιλέως Ὄθωνος, ὅπως ἐπίσης αὐτό κατὰ τὸ ὁποῖο τοποθετήθηκε ὁ θεμέλιος λίθος τῶν Ἀνακτόρων ἀπό τὸν πατέρα του, Λουδοβῖκο. Τὸ ἴδιο ἔτος ἀναγγέλθηκαν οἱ γάμοι τοῦ βασιλέως μὲ τὴν πριγκίπισα Ἀμαλία, καθὼς καὶ ἡ ἵδρυση τοῦ σημερινοῦ Πολυτεχνείου, μὲ τὴν γενναία χρηματοδότηση τοῦ φιλέλληνα πατέρα τοῦ Ὄθωνος. Ἡ πρωτεύουσα αὔξανε τὸν πληθυσμὸ της καὶ ἡ ζωὴ ἄρχισε νὰ ἐξευρωπαΐζεται τὰ ἐπόμενα χρόνια. Μία ἔκφραση αὐτῆς τῆς τάσης ἦταν καὶ οἱ θεατρικὲς παραστάσεις. Ἡ πρώτη θεατρικὴ «σκηνὴ» στήθηκε στὴν Ἀθήνα τὸ 1835, κοντὰ στὴν Πλατεία Λουδοβίκου (σημερινὴ πλατεία Δημαρχείου -Ἐθνικῆς Ἀντίστασης -Κοτζιᾶ). Ἐπρόκειτο γιὰ ἕνα πρόχειρο ξύλινο παράπηγμα, χωρὶς στέγη, μὲ ξύλινους πάγκους γιὰ καθίσματα, ὅπου οἱ θεατὲς χάζευαν Ἰταλούς σαλτιμπάγκους οἱ ὁποῖοι ἐπιδίδοντο σὲ ἀκροβατικά. Τὸ 1836, ὁ Α. Σκοντζόπουλος συμμάζεψε κάπως τὴν σκηνὴ αὐτή, ἐξακολουθοῦσε ὅμως νὰ παραμένῃ χωρὶς στέγη. Τὴν «δόξα» τοῦ Σκοντζόπουλου ζήλεψε ἕνας ἰταλοέλληνας, ὁνόματι Γαετᾶνο Μέλη, ποὺ στὰ τέλη τοῦ 1836 ἄνοιξε τὸ δικό του θέατρο κοντὰ στὴν Αἰόλου, προοριζόμενο κατὰ τὰ λεγόμενα τοῦ ἰδιοκτήτη, «διὰ τὴν ἀριστοκρατίαν». Ἦταν ξύλινο, στεγασμένο καὶ διέθετε ἀκόμη καὶ ὑποβολεῖο. Θὰ ἀκολουθήσῃ δυναμικὰ ὁ τολμηρὸς ναυτικὸς Ἰωάννης Μπούκουρας, πατέρας τῆς ζωγράφου Ἑλένης Ἀλταμοῦρα, ὁ ὁποῖος ἀσχολήθηκε ἐπιχειρηματικά μὲ τὸ θέατρο καὶ ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἡ Ἀθήνα ἀπέκτησε τὸ πρῶτο λίθινο θέατρό της. Ἔτσι ἀπό τὶς ἀρχικὲς ὑποτυπώδεις παραστάσεις στὶς ὁποῖες μάλιστα μέχρι τὸ 1840 τοὺς γυναικείους ρόλους ὑποδύοντο ἄνδρες, μὲ ὅλα τὰ εὐτράπελα ποὺ ἀκολουθοῦσαν ἀπό τὸ φιλοθεάμων κοινό, τέθηκαν οἱ βάσεις γιὰ τὶς ἐπερχόμενες θεατρικὲς σκηνές.

1856.—Σκοτώνεται στὸ Ζεμενὸ Βοιωτίας ὁ λήσταρχος Χρῆστος Νταβέλης ἤ Χρῆστος Νάτσιος, ὅπως ἦταν τὸ πραγματικὸ του ὅνομα. Ἡ εἰκοσιτετραμελὴς  ληστρικὴ συμμορία ἐντοπίστηκε ἀπὸ τὸ καταδιωκτικὸ ἀπόσπασμα καὶ στὴν συμπλοκὴ ποὺ ἀκολούθησε σκοτώθηκαν δεκαοκτὼ ληστές, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Νταβέλης, ἐνῶ ἕξι, συνελήφθησαν. Τὸ κεφάλι τοῦ Νταβέλη, καρφωμένο σ’ ἕνα κοντάρι, ἐκτέθηκε στὴν πλατεία Συντάγματος στὴν Ἀθήνα

1859.—Μετά την άρνηση τού Πατριάρχη γιά διορισμό βούργαρου επισκόπου στην περιοχή τής Θεσσαλονίκης, οι βούργαροι αναγνωρίζουν τον πάπα ως υπέρτατο αρχηγό τής Ενωμένης βουργαρικής Εκκλησίας (Ουνία).

1867.—Μάχη μεταξύ επαναστατημένων Κρητών και τούρκων παρά τον Καλλικράτη και την Αράδαινα Σφακιών.

1878.—(ν.ημ.). Υψώνεται επισήμως στην Λευκωσία η Αγγλική σημαία, κατόπιν των συμφωνηθέντων τής Συμβάσεως μεταξύ Άγγλων και τούρκων στις 4 Ιουνίου στην Κωνσταντινούπολη. Αρχίζει μία ακόμη μαύρη περίοδος γιά το νησί μας, από τους αποικιοκράτες και αρχιβασανιστές Βρετανούς. Γιά το ανοσιούργημα αυτό, ακόμη και ο μετέπειτα Άγγλος Πρωθυπουργός Γλάδστων δεν δίστασε να δηλώσει πως, η συγκεκριμένη Συνθήκη είναι μία «χονδροειδής πράξις παρανομίας και ασυγχώρητος παράβασις του Διεθνούς νόμου» (βλ.& 25/6 με το παλ.ημ.) Σε αναφορά του ο Γάλλος πρόξενος έγραφε στον προϊστάμενό του, υπουργό των Εξωτερικών, ότι οι Κύπριοι “….μετά τής Ελλάδος ελπίζουσι να ενωθή η πατρίς των όταν η θεία πρόνοια ευδοκιμήσει και αι κραταιαί τής Ευρώπης Δυνάμεις εγκρίνουν την συμπλήρωσιν τού μεγάλου έργου το οποίον ανεδέχθησαν, τής απελευθερώσεως όλης τής Ελλάδος, υπέρ τής οποίας και οι δυστυχείς Κύπριοι και πολλά έπραξαν και πολλά έπαθον….”».

1900.—Στην Καρλσρούϊ τής Γερμανίας, λαμβάνει χώρα η σύλληψη τού υπασπιστή τού διαδόχου τής Ελλάδος, γιά προσβολή τής δημοσίας αιδούς.

1901.—Ἐν ἐσχάτῃ ἐνδείᾳ καὶ ἐν τῷ Πολ. Νοσοκομείῳ [Βόλου] ὅπου πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν μετὰ μυρίας παρακλήσεις εἰσῆλθε, ἀπεβίωσεν ὁ Ναοὺμ Κωνσταντινίδης ἀγωνισθεὶς κατὰ τὸ 1854 καὶ 1878 ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Θεσσαλίας. Αἰτία θανάτου τοῦ Ναοὺμ Κωνσταντινίδου ἦτο ἡ ἐγκατάλειψις καὶ ἡ πενία, διότι ἔνεκεν τῆς γεροντικῆς του ἡλικίας  […] δὲν ἠδύνατο νὰ ἐργασθῇ. Ὁ ὁπλαρχηγὸς Ναοὺμ Κωνσταντινίδης ἀπὸ τὴν Ἱεροπηγή [Κοστενέτση] Καστοριᾶς, ἔγινε γνωστὸς γιὰ τὴν ἀπαγωγὴ τοῦ τούρκου ἐπάρχου, τὸ 1880, στὴν Φλώρινα. Συμμετεῖχε ἐπίσης στὸ συνέδριο ποὺ ἔγινε στὴν Λάρισα στὶς 28 Ἰουνίου 1878, στὸ ὁποῖο καταρτίστηκε τὸ πρῶτο τμῆμα ἐνόπλων ποὺ εἰσῆλθαν στὴν τουρκοκρατούμενη Μακεδονία ὑπὸ τὸν ὁπλαρχηγό Μπροῦφα.

.—Ακρότατα γιά την εποχή καιρικά φαινόμενα. Μία ισχυρή καταιγίδα στον Βόλο, είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο μιάς γυναίκας στο κέντρο τής πόλης, από κτύπημα κεραυνού, ενώ άλλοι  3 ήταν οι νεκροί στην περιοχή των Φαρσάλων (γεωργοί) και μία ακόμη γυναίκα στο Αρμένιο τού Νομού Λαρίσης. Όλοι από την ίδια φρικτή αιτία.

1902.—Καταγράφηκε αρκετά ισχυρός σεισμός στην Κρήτη, κατά τον οποίο αποσπάστηκαν βράχοι στο χωριό Κουρνά τού Αποκόρωνα οι οποίοι κατέπεσαν στην παρακείμενη λίμνη. Δεν αναφέρονται καταστροφές.

1904.—Εκατονταμελής συμμορία με αρχηγό τον λήσταρχο Ντότσιο, μπήκε στο Στάρτσοβο και ζήτησε από τούς κατοίκους τού χωριού, να τους παραδώσουν τους Έλληνες δασκάλους, Αντώνιο Πλουμή από το Μελένικο και Φωτεινή Παπαδημητρίου από τις Σέρρες, με σκοπό να τους δολοφονήσουν. Οι Σταρισοβίτες αρνήθηκαν και γιά να σώσουν τους δασκάλους, αναγκάστηκαν να προσχωρήσουν στην Εξαρχία πληρώνοντας και 100 χρυσές λίρες σε τέσσερεις δόσεις, γιά ενίσχυση τού ταμείου των κομιτατζήδων (πληροφορία τού Σάκη Αραμπατζή). (Σύμφωνα με  έρευνα τού κυρίου Βασιλείου Γιαννογλούδη, το περιστατικό συνέβη στις 12 Δεκεμβρίου τού ιδίου έτους και όχι σαν σήμερα.)

1906.—(Μακεδονικός Αγώνας). Τα σώματα των αρχηγών  Ντόγρη και Φούφα,  συγκρούστηκαν με τουρκικό στρατό έξω από το Ρόκοβο.

.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι, αφού απέτυχαν να προσηλυτίσουν στην μιαρή Εξαρχία τον Μητρούση Γκογκολάκη από το χωριό Χομόνδος (νυν Μητρούση) των Σερρών, σαν σήμερα αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν. Δυστυχώς γι’ αυτούς τον τραυμάτισαν ελαφρά, αλλά έκαναν ακόμη μεγαλύτερο λάθος όταν εκτέλεσαν την σύζυγο και το μονάκριβο παιδί του (βλ. 1/9ου). Μετά από αυτά ο Μητρούσης αρχικά θα ενταχθεί στο σώμα τού τρομερού Χαλκιδικιώτη καπετάν Γιαγκλή, με τους άνδρες τού οποίου έβγαινε κάθε νύκτα ξεπαστρεύοντας πράκτορες τής Σόφιας, αλλά η πρώτη μεγάλη εκδίκησή του θα παρθεί στις 8/11ου (βλ. ημερ.) με την σφαγή 36 βουργάρων. Έλεγε και ξαναέλεγε υπερήφανα ο Έλλην σλαβόφωνος Μητρούσης: «Εγκώ Γκρεκός Ορτόντοξος γκεννήτηκα Γκραικός Ορτόντοξος τα πετάνω».

1907.—Βάρδας και Ανδριανάκης, αφού έλαβαν οδηγούς από το τουρκικό χωριό Σέρβεκ, οδεύουν προς τα Κορέστια. Κοντά στο χωριό Μπαμπιώρη κατάφεραν να εξολοθρεύσουν δύο φανατικούς κομιτατζήδες, Αμέσως μετά, οι τούρκοι οδηγοί πήγαν τους Μακεδονομάχους στο χωριό τους (ενν. Σέρβεκ ή Σέρβενη), γιά να τους περιποιηθούν αλλά και να τους προφυλάξουν από τα τουρκικά αποσπάσματα τής περιοχής.

1908.—Η εξέγερση η οποία ιστορικώς είναι γνωστή ως ‘’επανάσταση των Νεότουρκων’’ κηρύχθηκε –αρχικά– στο Μοναστήρι, στις 10-12 Ιουλίου, ενώ ελάχιστες ημέρες μετά (23/7/1908) στην Θεσσαλονίκη.

1913.—Ναυτικά αγήματα τού Ελληνικού βασιλικού πολεμικού ναυτικού υπό τον Πλοίαρχο Γκίνη, εισέρχονται στο Δεδέ Αγάτς (Αλεξανδρούπολη ). Λίγο αργότερα, με την υπογραφή τής Συνθήκης τού Βουκουρεστίου, τα στρατεύματα θα αποχωρήσουν, γιά να επανέλθουν το 1920, οριστικά αυτήν την φορά.

.—Υπό αντίξοες συνθήκες λόγω προβλημάτων ανεφοδιασμού και ελλείψεως πυροβολικού, η VIII Μεραρχία τού Ελληνικού Στρατού επιτίθεται εναντίον των βουργαρικών θέσεων και αρχίζει την προέλασή της προς την Δυτική Θράκη. Απελευθερώνει την Ξάνθη, όπου από τις 8 Νοεμβρίου 1912 είχαν εγκατασταθεί οι βούργαροι. Τον Αύγουστο, τα Ελληνικά στρατεύματα αποχώρησαν, διότι η συνθήκη τού Βουκουρεστίου επιδίκασε την Ξάνθη στην βουργαρία (η Ξάνθη απελευθερώθηκε οριστικά από τον Ελληνικό Στρατό τον Μάιο τού 1920 ).

.—Κατόπιν λυσσαλέας μάχης η I Μεραρχία λυγίζει την αντίσταση των βουργαρικών στρατευμάτων στην οχυρή τοποθεσία τού Σιμιτλί και τα εκπορθεί ύστερα από διήμερο αγώνα. Κατά την συγκεκριμμένη μάχη σκοτώθηκαν ένας αξιωματικός και σαράντα ένας στρατιώτες, ενώ τραυματίστηκαν επτά αξιωματικοί και τριακόσιοι σαράντα δύο στρατιώτες· οι βούργαροι οπισθοχωρούσαν σε όλα τα Μέτωπα. Κατά τις προσεχείς ημέρες  – και μέχρι την σύναψη τής ανακωχής – ο Ελληνικός Στρατός προέλασε ακάθεκτος προς την Άνω Τζουμαγιά.

.—Στὴν μάχη τῆς Ἄνω Τζουμαγιᾶς ἔπεσε ἡρωικῶς μαχόμενος ὁ Ταγματάρχης Πεζικοῦ,  Κολοκοτρώνης Γεώργιος. «Ὁ νεκρὸς τοῦ Κολοκοτρώνη εἶναι κατάστικτος ἐκ τῶν βολίδων. Πρὶν εἰσέτι τὸ φῶς τῆς νέας ἡμέρας ἀρχίσῃ,  τὸν προπέμπουν ὁ Συνταγματάρχης Βελισσαρίου, ὁ Βασιλούκης καὶ δύο τρεῖς ἀξιωματικοὶ των.»

.—Ξεκινά η μεγάλη μάχη τής Τζουμαγιάς. Η VIη Μεραρχία, συμμετέχοντας με άλλες δυνάμεις στην μάχη τής Κρέσνας, ανέλαβε από το Γενικό Στρατηγείο την αποστολή να ωθήσει το αριστερό της προς Ουράνοβο, γιά να κυκλώσει το άκρο τής αμυνομένης βουργαρικής παρατάξεως. Σύντομα, με τον τρόπο που εξελίχθηκαν οι μάχες, τον ρόλο εμπροσθοφυλακής ανέλαβε το 9ο Τάγμα Ευζώνων τού Βελισσαρίου. Κατά την διάρκεια τής μάχης γιά την κατάληψη τού υψώματος 1378, στο οποίο είχαν εγκατασταθεί αμυντικά οι βουργαρικές δυνάμεις, ο Βελισσαρίου και οι άνδρες του αντιμετώπισαν ισχυρή αντίσταση, ενώ οι απώλειες των Ελληνικών δυνάμεων ήταν μεγάλες.

1914.—Η Σερβία απευθύνεται στην Ελλάδα και ζητά την βοήθειά μας, γιά τις περιπτώσεις επιθέσεως εναντίον της από την Αυστροουγγαρία και την βουργαρία.

1917.—(ν.ημ.). Αναβιώνει η Βουλή των εκλογών τής 31ης Μαΐου 1915 («Βουλή των Λαζάρων») (βλ.και 29/6).

1919.—Στο Μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.

1920.—Πληροφορίες αναφέρουν ότι η Εθνοσυνέλευση τής Άγκυρας ανακηρύσσει τον Μουσταφά Κεμάλ δικτάτορα τής τουρκίας, δίνοντάς του απόλυτη εξουσία να συνάψει ανακωχή ή να υπογράψει την Συνθήκη ειρήνης.

.—(π.ημ.). Το 3/40 Σύνταγμα Ευζώνων εισέρχεται χωρίς αντίσταση και απελευθερώνει την Αδριανούπολη, στην οποία το υποδέχονται με ενθουσιασμό οι Έλληνες κάτοικοι. Με εντολή των Συμμάχων, η Ελληνική Στρατιά Δυτικής Θράκης και η Μεραρχία Σμύρνης καταστέλλουν το κίνημα τού συνταγματάρχη Τζαφέρ Ταγιάρ, ο οποίος αρνιόταν να δεχθεί την ανακωχή τού Μούδρου. Στα πλαίσια τής ανάγκης καταλήψεως τής Ανατολικής Θράκης, ο Στρατός ξεκίνησε τις επιχειρήσεις στην περιοχή ήδη από τις 7 τού μήνα καταλαμβάνοντας την Ηράκλεια, κατόπιν την Ραιδεστό και το Λουλέ Μπουργκάς. Έφθασε έως την Τσατάλτζα, έξω από την Κωνσταντινούπολη, ενώ η Κωνσταντινούπολη και τα Στενά κηρύχθηκαν ελεύθερη ζώνη ελεγχόμενη από τους Συμμάχους.

1921.—Οι προσπάθειες των τούρκων να διασπάσουν το Μέτωπο τής Μ. Ασίας συνεχίζονται στον τομέα Δορυλαίου.

.—Στην Σμύρνη και στην συνέχεια στην Κιουτάχεια, μεταβαίνει ο πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης γιά να συναντηθεί με τον Βασιλέα.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δρα με περιπόλους και πυροβολικό.

.—Ελληνικό αεροπλάνο με χειριστή τον Χριστόφορο Σταυρόπουλο, καταρρίπτει τουρκικό, βορειοδυτικά τού Αφιόν Καραχισάρ, κατά την διάρκεια τής Μικρασιατικής Εκστρατείας.

.—Ισχυρός σεισμός αναστατώνει τους κατοίκους τής Κυπαρισσίας στον Νομό Μεσσηνίας, στην Πελοπόννησο.

1926.—Μόλις τρείς ημέρες μετά την σύλληψη τού βούργαρου κομιτατζή Πάντο Τσάλωφ από τον ιερέα και Μακεδονομάχο Πέτρο Παπαναστασίου, στην Θεσσαλονίκη, ο ίδιος πάλι εξολοθρεύει άλλους δύο (Κούλεφ και Τάνεφ). Είχαν περάσει τα σύνορα με πλαστά διαβατήρια έχοντας ως στόχο να τοποθετήσουν βόμβα στην Διεθνή Έκθεση τής πόλεως, η οποία θα άνοιγε τις Πύλες της γιά πρώτη φορά.

1927.—Νέα εξέγερση των αξιωματικών, κυρίως τού Ναυτικού. Η κυβέρνηση λαμβάνει σκληρά μέτρα και προβαίνει σε ανακρίσεις.

1930.—Οι Έλληνες εργαζόμενοι διαμαρτύρονται γιά την ανεργία.

1932.—Η αρχαιολογική σκαπάνη ανακαλύπτει στην Αρχαία Αγορά των Αθηνών σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα. Μεταξύ αυτών, ανακαλύφθηκαν και τα όστρακα εξοστρακισμού τού Αριστείδη.

1940.—Επίθεση με βόμβες από ιταλικά αεροσκάφη εναντίον βοηθητικού πλοίου τού Ελληνικού στόλου. Επίσης, την ίδια ημέρα τα πολεμικά μας πλοία, Αντιτορπιλικό «Ύδρα» και βοηθητικό «Ωρίων», δέχονται σφοδρή επίθεση από ιταλικές δυνάμεις.

1943.—Το Κ.Κ.Ε. συνάπτει, στο Πετρίτσι Σερρών Σύμφωνο με το Κ.Κ. βουργαρίας […], σύμφωνα με το οποίο παραχωρείται η Θράκη στην βουργαρία και η Μακεδονία γίνεται αυτόνομη Σοβιετική Δημοκρατία. Συνεχίζοντας την επί μακρόν πολίτικη τους οι κομμουνιστές, μέσω των Δουσάν Δασκάλωφ και Γιάννη Ιωαννίδη, συναντήθηκαν στην περιοχή όπου σαν σήμερα υπέγραψαν το μεταξύ τους Σύμφωνο. «Τελικός σκοπός και των δύο κομμάτων καθορίζεται η εγκαθίδρυση στη βαλκανική, ‘’Ένωσης Σοβιετικών Δημοκρατιών’’ που θα περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Μακεδονία και την Σερβία». Αυτά και πολλά άλλα συνυπέγραψαν οι ομοϊδεάτες (…)

.—Εγκλήματα κατά τής θρησκείας. Οι υπάνθρωποι Γερμανοί, συλλαμβάνουν και εκτελούν τον άτυχο Αρχιμανδρίτη τού Λιτοχώρου (Κατερίνη), Κωνσταντίνο Τσιτσιρίκο. Μάλιστα, τον άφησαν ημιθανή στην κλίνη του, ώστε να υποφέρει περισσότερο αφού πυρπόλησαν την οικία του και τον ίδιο μαζί της.

.—Τα Ελληνικά αντιτορπιλικά «Κανάρης», «Βασίλισσα Όλγα», «Πίνδος» και η κορβέττα «Σαχτούρης», με Κυβερνήτες τους Πλωτάρχες Κ. Δαμηλάτη, Κ. Γ. Μπλέσσα, Δ. Φοίφα, Κ. Νικητιάδη, Αντιπλοίαρχο Μανωλάτο αντίστοιχα, συμμετέχουν στις συμμαχικές αποβατικές επιχειρήσεις στην Σικελία. Το αντιτορπιλικό «Κανάρης» εισπλέει πρώτο στο λιμάνι τής Αυγούστας.

1944.—Καταδρομική επιχείρηση τού Ιερού Λόχου στην νήσο Σύμη. Ο Ιερός Λόχος σαν σήμερα πραγματοποίησε καταδρομή στην νήσο Σύμη η οποία διήρκεσε μέχρι τις 15 τού μήνα. Απώλειες από πλευράς μας, 2 νεκροί και 7 τραυματίες. Φονεύσαμε 19, τραυματίσαμε 15 και αιχμαλωτίσαμε 152.

.—Οι κάτοικοι τού Πέτα στον Νομό Άρτης εγκαταλείπουν τις εστίες τους υπό τον φόβο επιδρομών από τους Γερμανούς. Δυστυχώς οι φόβοι τους βγήκαν αληθινοί, όταν κατά τον μήνα Αύγουστο το χωριό υπέστη και νέο ολοκαύτωμα. Εκτός από την πλήρη λεηλασία και τις διαρπαγές πάντων, συνολικά οι δυνάμεις κατοχής έκαυσαν: οικίες 316, βοηθητικά κτήρια 149, αχυροκαλύβες 260, ελαιοτριβεία 5, Σχολείο 1, καταστήματα 10. Κατά την συνήθειά τους (βλ. 3/10/1943), εκτέλεσαν και 10 άτυχους κατοίκους.

.—Αρχίζει μάχη μεταξύ ανταρτών και Γερμανών στην Αμφιλοχία, μέσα στον γεωγραφικό χώρο Ριβιό-Μοναστηράκι-Βόνιτσα-Αμφιλοχία-Κρίκελο-Άρτα. Τμήμα τού ΕΛΑΣ κτύπησε δύναμη Γερμανών η οποία έκανε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή, σε μιά πολύωρη μάχη, αλλά αναγκάστηκε να αποχωρήσει με μεγάλες απώλειες (περίπου το 1/3). Ως εκδίκηση γιά τις απώλειες, οι κομμουνιστές (…), «[…]την 3ην ώραν τής 14ης τρέχοντος προσεβλήθη υπό ΕΑΜ-ΕΛΑΣ η ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ και αμέσως ήρξαντο εμπρησμός οικιών και σφαγή των οικογενειών των Ελλήνων Πατριωτών από τον απελευθερωτικόν Στρατόν τού ΕΑΜ-ΣΤΟΠ. Ο αριθμός των σφαγέντων και καέντων δεν εξηκριβώθη απολύτως, πάντως υπερβαίνει τους εκατόν (100) ο δε αριθμός των απαχθέντων ανεξακρίβωτος-ΣΤΟΠ.» [Από αναφορά του Συντ/ρχη Απόστ. Κωνσταντινίδη].

.—Σε «τυφλό» κτύπημα τού ΕΑΜ στο Πικέρμι, σκοτώθηκε κατά λάθος ο Γερμανός διοικητής τής Ραφήνας. Οι αντάρτες είχαν σκοπό να κτυπήσουν άλλο αμάξι γιά να ελευθερώσουν κρατούμενους. Πέντε ημέρες μετά, ανήμερα τής Αγίας Μαρίνας, τα Ες-Ες έστησαν μπλόκο και συνέλαβαν 21 άτομα. Αφού τους οδήγησαν στο κτήμα Λεβίδη και τους έστησαν σε τοίχο, κάπου στην Παλλήνη, ως εκ θαύματος την τελευταία στιγμή γλύτωσαν την εκτέλεση αλλά όχι και τον βάναυσο ξυλοδαρμό, και στο τέλος το Στρατόπεδο στο Γουδή.

1946.—Ολοκληρώνει τις εργασίες της στο Παρίσι η Συνδιάσκεψη μεταξύ Η.Π.Α., Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών, με σκοπό τον καθορισμό των νέων συνόρων των Ευρωπαϊκών χωρών μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι αξιώσεις τής Ελλάδος επί τής Βορείου Ηπείρου ούτε καν συζητήθηκαν από τους τσαμπάζους των λαών. Την ζήτημα εισήγαγε η χώρα μας στην ‘’Συνδιάσκεψη των 21 εθνών’’, στο Παρίσι, η οποία άρχισε στις 29/7ου με κατάληξη την 15/10/1946. Τότε, ως απάντηση, οι «Σύμμαχοι» μας διαβεβαίωσαν πως… θα μοχθήσουν γιά την ανεξαρτησία και την ακεραιότητα τής Ελλάδος (…) Ευτυχώς όμως, κατόπιν ενεργειών των Ελλήνων (και κυρίως τού φλογερού Αρχιερέα Δαμασκηνού), θα καταστεί τελεσίδικη η Ένωση των Δωδεκανήσων με την μητέρα Ελλάδα. Οι συνεδριάσεις τής Διασκέψεως είχαν ξεκινήσει στις 22/4ου τής ίδιας χρονιάς.

1947.—Αρχίζουν οι συνεδριάσεις τής Συνδιασκέψεως των 16 υπουργών Εξωτερικών, οι οποίες θα καταλήξουν στην αποδοχή τού σχεδίου «Μάρσαλ». Το εν λόγω σχέδιο προέβλεπε οικονομική βοήθεια σε πληγέντα από τον πόλεμο κράτη, και στις αποφάσεις τής Συνδιασκέψεως ορίστηκε – επίσης – η ίδρυση μιάς Ευρωπαϊκής Επιτροπής Οικονομικής Συνεργασίας γιά τον ίδιο σκοπό.

.—Ὁ ἱερέας Ἀλέξανδρος Λάγιος δολοφονεῖται ἀγρίως ἀπὸ κομμουνιστὲς ἀντάρτες. Τὸ σῶμα του παρέμεινε ἐπὶ τρία χρόνια στὴν χαράδρα ὅπου ἐρίφθη, μέχρι ποὺ εὐσεβεῖς Χριστιανοί μάζεψαν τὰ ὀστᾶ του καὶ τὰ μετέφεραν στὸ χωριὸ ποὺ λειτουργοῦσε (Μητρόπολις Φθιώτιδος.)

.—Κομμουνιστές αντάρτες, θανατώνουν με φρικτά βασανιστήρια τον ιερέα Απόστολο Βεργίνη, εφημέριο τής Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφαρσάλων.

1951.—Μετά από μία παύση πέντε ημερών, ο Κωνσταντίνος Κοτζιάς επανέρχεται ως Δήμαρχος Αθηναίων. Όμως και πάλι η θητεία του θα είναι μικρή, αφού στις 8 Δεκεμβρίου τού ιδίου έτους θα παραδώσει την σκυτάλη στον Κων. Δεληγιάννη. Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο Δεληγιάννης δεν έμεινε περισσότερο από μία περίπου εβδομάδα, αφού στις 17 τού ιδίου μηνός, έδωσε την θέση του στον Κων. Νικολόπουλο.

1956.—Η βρετανική κυβέρνηση εξήγγειλε ότι ανέθεσε στον Λόρδο Ράντκλιφ την διαμόρφωση ενός σχεδίου γιά το Κυπριακό.

.—Ο Ίντεν, ενώ παραδέχεται στην Βουλή των Κοινοτήτων την αρχή τής αυτοδιαθέσεως των λαών, δηλώνει όμως, ότι εκ των πραγμάτων είναι τελείως αδύνατη η εφαρμογή της στην Κύπρο [!!]

1963.—Η Κύπρος και η τουρκία απορρίπτουν σοβιετική πρόταση γιά δημιουργία αποπυρηνικοποιημένης  ζώνης στην Μεσόγειο.

1964.—Πολύνεκρη τραγωδία στο χωριό Στύλια τής ορεινής Ναυπακτίας, όπου 18 άτομα  χάνουν την ζωή τους δηλητηριασμένα από κόλλυβα.

1967.—Το καθεστώς τής 21ης Απριλίου αφαιρεί την ελληνική ιθαγένεια από 480 πολίτες.

1971.—Σε υπόμνημά του το οποίο κατέθεσε σε υποεπιτροπή τής Βουλής, ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας των Η.Π.Α., Τζέϊμς Νόγιες, ανέφερε ότι «η στρατιωτική βοήθεια των Η.Π.Α. προς την Ελλάδα υπήρξε συνεχής από το 1949». Και σημείωσε ότι, οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα, ιδίως η αεροπορική τού Ελληνικού και η αεροναυτική στην Σούδα τής Κρήτης, χρησιμοποιήθηκαν στον Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, τον Ιούνιο τού 1967 γιά την μεταφορά εφοδίων προς το Ισραήλ.

1979.—Τοποθέτηση βόμβας στα γραφεία τής εταιρίας «Αερολιμήν Αθηνών», στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης στον Άγιο Δημήτριο. Πρόκειται γιά έργο τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ.

1982.—Ως συμπαράσταση (…) προς τους Παλαιστινίους, η τρομοκρατική οργάνωση ΕΛΑ εξαπολύει τριπλή επίθεση στην Αθήνα κατά ισραηλινών στόχων.

1990.—Το Δευτεροβάθμιο Κακουργιοδικείο Αθηνών, αθωώνει τον Αθανάσιο Νάσιουτζικ, λόγω αμφιβολιών. Ο Νάσιουτζικ δικάστηκε γιά τον φόνο τού συγγραφέα Αθανασίου Διαμαντόπουλου. Ευτυχώς, στην τέταρτη κατά σειρά δίκη στις 28/4/1993, το δικαστήριο έκρινε με ψήφους 6 – 1 τον Α. Νάσιουτζικ ένοχο γιά την δολοφονία τού 70χρονου συγγραφέα.

.—Η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη ανακοινώνει ιδιωτικοποίηση πολλών επιχειρήσεων τού EOT, «Ξενία», «καζίνο» κ.α.

1991.—Εγκαινιάζεται το μουσείο «Δελφικών Εορτών», στην παλαιά διώροφη οικία των Άγγελου και Εύας Σικελιανού, στους Δελφούς.

1994.—Ημέρα κοιμήσεως τού Οσίου Αγιορείτου Γέροντος Παϊσίου, από τα Φάρασα τής αγιοτόκου Καππαδοκίας. Το έτος που γεννήθηκε ο Άγιος Γέροντας (Αρσένιος Εζνεπίδης), έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών, και η οικογένειά του ξεριζώθηκε μαζί με τον Ελληνισμό τής Μικράς Ασίας. Σαράντα ημερών τον έφεραν οι γονείς του στην Ελλάδα. Μαζί με το γάλα που θήλαζε, μάθαινε από τούς γονείς του και την ευλάβεια προς τον Θεό. Ο ταπεινός βίος του, η αφοσίωσή του στην αγάπη τού Χριστού, η αδιαφορία του γιά τον εαυτό του και η αυτοθυσία του γιά τούς άλλους, η παρηγοριά που πρόσφερε, η υπομονή που τον διέκρινε, και η λεπτότητα στο να μην πληγώσει και κατακρίνει κανένα, είναι ελάχιστα γιά να περιγράψουν την πραγματικότητα.

.—Πεθαίνει ο δικηγόρος, εκδότης τοπικής εφημερίδος και πολιτικός, Ιωάννης Σεργάκης. Γεννήθηκε στα 1914 στην Νεάπολη του Νομού Λασιθίου.

2001.—Ένας αλβανός με όνομα Μπ. Μιστάρι, πρόεδρος τής οργάνωσης με το όνομα «Τσαμουριά», απειλεί με γενική αποσταθεροποίηση τής περιοχής στην περίπτωση που δεν λυθεί το «Τσάμικο ζήτημα». Μάλιστα, αυτός ο αλβανός, επικαλείται την συμπαράσταση τής κυβέρνησης του (!..)

2017.—Σὲ ποινὴ φυλακίσεως τεσσάρων ἐτῶν ἕκαστος, ἐξαγοράσιμη πρὸς 10 εὐρώ ἡμερησίως (14.600€) καὶ χρηματικὸ πρόστιμο 10.000 εὐρώ – ὅπως καὶ πρωτοδίκως εἶχε ἐπιβληθεῖ – γιὰ τὴν ὑποβολή ἀνακριβοῦς δηλώσεως «πόθεν ἔσχες»,  καταδικάστηκαν ὁ Γιᾶννος Παπαντωνίου καὶ ἡ σύζυγός του, Σταυροῦλα Κουράκου. Κομβικὸ σημεῖο γιὰ τοὺς δικαστές ἦταν ἡ μεταφορὰ τῶν χρημάτων στὴν Ἐλβετία μὲ τὴν μεσολάβηση συνεργάτη τοῦ πρώην ὑπουργοῦ τοῦ Πα.Σο.Κ.

2018.—Σε συνεντεύξεις τους σε γερμανικά Μέσα Ενημερώσεως, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς (Spiegel-Online) και ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας (Frankfurter Allgemeine Zeitung) διαβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα έχει την πρόθεση να υπογράψει συμφωνία με την Γερμανία γιά τις επαναπροωθήσεις ‘’προσφύγων’’. Ένα από τα μέτρα τής αποφάσεως τής Ε.Ε., αφορά την δημιουργία μονίμων ‘’κέντρων ασύλου’’ σε κράτη εκτός Ε.Ε.. Μετά όμως από την αρνητική στάση τής αλβανίας και των σκοπίων, δεν είναι σίγουρο κατά πόσο αυτή η απόφαση είναι πραγματοποιήσιμη. [Στο ελάντα όμως… όλα είναι πραγματοποιήσιμα.(βλ. 28/6 & 29/6/2018)].

.—Ο πρωθυπουργεύων Αλ. Τσίπρας, ευρισκόμενος στις Βρυξέλλες γιά την Σύνοδο Κορυφής τού ΝΑΤΟ, παραχώρησε σαν σήμερα συνέντευξη Τύπου όπου αναφερόμενος μεταξύ άλλων (με την χαρακτηριστική του επιπολαιότητα και ανευθυνότητα) και στις διμερείς συνεννοήσεις με την αλβανία, δήλωσε: «Τα δύο θέματα που απομένουν, πέραν τής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, είναι το ζήτημα τού εμπολέμου και των  σ υ ν ό ρ ω ν  (;;) το οποίο βρισκόμαστε πολύ κοντά στο να βρεθεί μιά κάποια διευθέτηση (!..)». Οι εύλογες απορίες που προκάλεσαν οι δηλώσεις τού πρωθυπουργεύοντος, απαντήθηκαν ανεπίσημα και ανώνυμα (non paper) από την κυβέρνηση ως εξής. «[…] Η αποστροφή τού Πρωθυπουργού στο ζήτημα των συνόρων με την αλβανία αναφέρεται στο θέμα τής συντήρησης των πυραμίδων στα υφιστάμενα σύνορα με τη γειτονική χώρα. Και η γελοιότητα έχει τα όριά της».» (!..) Σημειωτέον ότι μία ημέρα πριν, ο επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής και Διεύρυνσης τής Ε.Ε., Γιοχάνες Χαν, σε εκδήλωση  τού βρετανικού ινστιτούτου Chatham House στο Λονδίνο στο πλαίσιο τής Συνόδου γιά τα Βαλκάνια, έκανε λόγο γιά «αναδιάρθρωση των συνόρων» τής Ελλάδος με την αλβανία, εφ’ όσον υπάρξει συμφωνία στις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις.

.—Στην ίδια Σύνοδο ο Αλ. Τσίπρας συναντήθηκε και με τον τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν. Σαν σήμερα στην συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, ο πρωθυπουργεύων Τσίπρας δήλωσε ότι έθεσε επιτακτικά (…) το ζήτημα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στις τουρκικές φυλακές Αδριανουπόλεως από τον Μάρτιο. Σύμφωνα πάντα με όσα είπε στην συνέντευξη Τύπου, διαχώρισε το ζήτημα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών από τους οκτώ τούρκους, οι οποίοι κατέφυγαν στην Θράκη ζητώντας άσυλο μετά από το στρατιωτικό πραξικόπημα εναντίον τού Ερντογάν, και παραμένουν έκτοτε στην Ελλάδα.

.—Η Δίωξη Ναρκωτικών τής Ασφάλειας Αττικής εξάρθρωσε κύκλωμα αλλοδαπών το οποίο διακινούσε ναρκωτικά στο κέντρο τής Αθήνας. Αφανής αρχηγός τού κυκλώματος είναι γνωστός αλβανός ‘’επιχειρηματίας’’ που διαθέτει αλυσίδα καταστημάτων σιτίσεως και αρτοποιεία, ενώ η παρουσία του στην Ελλάδα είναι συχνή, κυρίως τα καλοκαίρια. Τα βρωμερά χρήματα από το εμπόριο ναρκωτικών, φρόντιζε να ‘’ξεπλύνει’’ μέσω των επενδύσεών του στην αλβανία. Έπειτα από την συντονισμένη επιχείρηση τής Διώξεως, συνελήφθησαν τρεις  Πακιστανοί ‘’υπάλληλοί’’ του, οι οποίοι είχαν πελατεία άνω των 250 ατόμων στον άξονα από την πλατεία Κουμουνδούρου μέχρι το τέρμα Πατησίων, διακινώντας σε καθημερινή βάση μεγάλες ποσότητες χασίς και κοκαΐνης.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση