ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-04 ΙΟΥΝΙΟΥ

4 Ιουνίου

470 π. Χ.—Την 6η τού μηνός Θαργηλίωνος, το τέταρτο έτος τής 77ης Ολυμπιάδας, γεννήθηκε ο σημαντικός Σωκράτης, φιλόσοφος που σημάδεψε όλη την ανθρωπότητα. Ωφελιμότατος γιά να προάγει τους ανθρώπους «εις αρετήν», ευσεβής, δίκαιος, εγκρατής, φρόνιμος, αυτάρκης σε γνώση, ικανός να διαλέγεται και να ορίζει τις έννοιες, ικανός να ελέγχει τα σφάλματα, ικανός να οδηγεί στην αρετή και την καλοκαγαθία. Όταν ο μαθητής του Ερμογένης τού επεσήμανε τον κίνδυνο τής καταδίκης του και το ότι δεν ετοίμαζε την απολογία του γιά να γλυτώσει, εκείνος απάντησε: «Τί απολογία να ετοιμάσω; Σε όλη μου την ζωή αυτό έκανα, ετοίμαζα την απολογία μου ! Δεν αδίκησα ποτέ κανέναν, προσπάθησα πάντοτε να κάμω όσους με συναναστράφηκαν βέλτιστους. Απολογία μου είναι όλη μου η ζωή.»

713.—Ο Αναστάσιος Β΄ Αρτέμιος ανέρχεται στον θρόνο τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στην θέση τού Φιλιππικού Βαρδάνη. «Τὴν ἐπιοῦσαν τοῦ τολμήματος (τῆς καθαιρέσεως τοῦ Φιλιππικοῦ), τελουμένης τῆς πεντηκοστῆς τοῦ ἔτους 713, ὁ λαὸς ἀθροισθείς εἰς τὴν μεγάλην τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας ἐκκλησίαν, ἔστεψε βασιλέα αὐτόν τοῦ Φιλιππικοῦ τὸν Πρωτοασηκρῆτιν, δηλαδὴ τὸν ἀρχιγραμματέα τῆς ἐπικρατείας Ἀρτέμιον, μετονομασθέντα Ἀναστάσιον Β΄, ἄνδρα μὴ στερούμενον συνέσεως καὶ ἐμπειρίας.» Ο Αναστάσιος Β΄ επανέφερε την Ορθοδοξία, καταργώντας τα υπέρ τού μονοθελητισμού διατάγματα τού προκατόχου του, τιμώρησε τους δύο στρατηγούς που έριξαν τον Βαρδάνη από τον θρόνο γιά την συνομωσία τους και «…ἀνέλαβε μετὰ πλείστης δραστηριότητος καὶ δεξιότητος τήν διοίκησιν τῶν πολιτικῶν καὶ τῶν πολεμικῶν πραγμάτων».

968.—Άφιξη στην βασιλεύουσα τού πρέσβη Λουιτπράνδου ο οποίος εκπροσωπούσε τον Γερμανό βασιλέα Όθωνα Α΄. Σκοπός τής διπλωματικής αποστολής ήταν να ζητήσει ως νύφη γιά τον γυιό τού Όθωνα την πριγκίπισσα Θεοφανώ, με την ελπίδα ότι ο γάμος αυτός θα έφερνε ως προίκα την Απουλία και την Καλαβρία. Ο Αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς αντιθέτως, επέμενε να ανακτήσει την κεντρική και την άνω Ιταλία έχοντας ως σύμμαχο, τον γυιό τού αντίπαλου τού Όθωνα Α΄, Ιταλό Αδαλβέρτο, ο οποίος είχε καταφύγει στην Κωνσταντινούπολη μετά από τον πρόσφατο θάνατο τού πατέρα του, Βερεγγάριου Β΄. Ο πρέσβης Λουιτπράνδος συνάντησε τον Αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά στις 7 Ιουνίου. Η υπερβολικά κενόδοξη, εμπαθής και ιδιοτελής συμπεριφορά του, είχε ως αποτέλεσμα να προκαλέσει την δυσπιστία τού Αυτοκράτορα. Η δε δυστροπία και αυθάδειά του, αντί να ελαττώσει την δυσπιστία τού Φωκά την αύξησε. Δεν είναι λοιπόν παράδοξο ότι η αποστολή απέτυχε. Επιστρέφοντας ο Λουιτπράνδος στην Δύση έγραψε έναν λίβελο κατά τού Αυτοκράτορα Νικηφόρου Β΄ Φωκά και τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.  

1456.—Οι τούρκοι τού Τουραχάνογλου Ομέρ Μπέη, καταλαμβάνουν την Αθήνα. Ο δούκας Φράγκο Ατζαλιώτη ή Ατζαγιόλι, κράτησε και υπερασπιζόταν μόνο την Ακρόπολη, μέχρι τον Ιούλιο τού 1458 !..

1528.—Ο Μητροπολίτης Ρόδου Ευθύμιος, αφού νωρίτερα ήλθε σε συνεννόηση με τον πάπα, αποστέλλει μία επιστολή ζητώντας του να επισπεύσει την επιχείρηση απελευθερώσεως τού νησιού διότι κινδυνεύουν πολλοί.

1628.—Ο πειρατής sir Kenelm Digby φθάνει κοντά στην Μεγίστη (Καστελλόριζο) και κουρσεύει τρία μικρά ελληνικά ιστιοφόρα με τα εμπορεύματά τους. Ο συγκεκριμένος Άγγλος ευγενής (…), υπήρξε από τους χειρότερους εγκληματίες που πέρασαν από τα ελληνικά νερά.

1636.—Ξημερώνοντας Σάββατο, ένας τρομερός σεισμός μεγέθους 6 και πλέον Ρίχτερ χτυπά με δύναμη την Λέσβο. Επλήγησαν ιδιαίτερα οι καλλιέργειες, όπως σημειώνει μία «ενθύμηση» στην Ιερά μονή Λειμώνος τού νησιού.

1686.—Οι τούρκοι τού (νέου) Ναβαρίνου παραδίδονται στον Μοροζίνι. Δύο ημέρες νωρίτερα οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν κατατροπώσει τον Ισμαήλ πασά, ο οποίος ζήτησε την βοήθεια των ομοπίστων του.

1821.—«Σφαγαί χριστιανών εν Σμύρνη.» Οι τούρκοι συνεχίζουν τις τρομερές σφαγές στην πόλη τής Σμύρνης (3-4/6).

.—(3-5/6) «Μάχη εις το χωρίον Γάλλον τής Ρεθύμνου Κρήτης αμφίρροπος. Ταύτην διηύθυναν εκ μεν των Ελλήνων οι Μανουσέλης, Γ. Δεληγιαννάκης, Πωλογεωργάκης, Πρωτοπαπαδάκης, Μελιδόνης, εκ δε των τούρκων Οσμάν πασάς.»

.—Το Καρπενήσι επαναστατεί και μπαίνει στον Αγώνα με επικεφαλής τους αδελφούς Γιολδάση. Ακολούθησαν οι περίφημες στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Ασπροπόταμο στις 5 Ιουλίου, από τον Νικόλαο Στουρνάρη. Βεβαίως οι τούρκοι δεν παρέμειναν ούτε απαθείς ούτε απλοί θεατές στον επαναστατικό ξεσηκωμό των Ελλήνων. Σε πρώτη φάση στάλθηκαν στην Ρούμελη περίπου 6.000 τουρκαλβανοί γιά να αντιμετωπίσουν τους επαναστάτες.

1823.—«Μάχη Σελίνου Κρήτης. Θάνατος Χασάν πασά. Νίκη Ελλήνων αρχηγηθέντων υπό των Αρμοστού Μανώλη Τομπάζη, Β.Χάλη, Δεληγιαννάκη.» Οι Έλληνες τής επαρχίας Σελίνου Κρήτης, επιτέθηκαν με σφοδρότητα εναντίον των τούρκων και νικώντας τους. Στην μάχη σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Γ. Ζερβουδάκης από τα Σφακιά.

.—«Το Νομοτελεστικόν σώμα διώρισεν Γενικόν Έπαρχον Αιτωλοακαρνανίας τον Κωνσταντίνο Μεταξά.»

1824.—«Εξήλθον τού φρουρίου Ναυπλίου, αδεία τής Κυβερνήσεως, οι αντικυβερνητικοί Ανδρέας Μεταξάς και Χ. Περούκας.»

1825.—«Ο Ιμβραήμ πασάς εκυρίευσε την Πολιανήν, χωρίον τού Δήμου Φαλαισίας τής Επαρχίας Μεγαλουπόλεως.» Ο Ιμπραήμ κυρίευσε την Πολιανή Μεσσηνίας, γενέτειρα τού Γρηγορίου Δικαίου (Παπαφλέσσα) αλλά και τού γενναίου Αναγνωσταρά.

1826.—(3-5/6). «Καταστροφή Γιανιτσάρων εν Κωνσταντινουπόλει υπό τού Σουλτάν Μαχμούτ.» Λήγει η στάση των γενίτσαρων στην Πόλη, όταν ο σουλτάνος Μαχμούτ ο Β΄ εκτελεί έξι ή κατ’ άλλους επτά χιλιάδες από αυτούς. Τα γεγονότα άρχισαν όταν ο σουλτάνος θέλησε να τους ενσωματώσει στον στρατό και αυτοί αντέδρασαν.

1827.—«Ο Κανάρης έκαυσε εντός τού λιμένος Αλεξανδρείας την προφυλακίδα τού Αιγυπτιακού στόλου». (Στις 29/7/1825, αναφέρεται και άλλη καταδρομική επιχείρηση τού Κανάρη στην Αλεξάνδρεια).

1854.—Αρχίζει η μεγάλη μάχη των Ελλήνων στην Καλαμπάκα. Η μάχη κράτησε 3 μέρες και οι τούρκοι είχαν απώλειες 1.000 νεκρούς. Μετά από γενική τουρκική επίθεση, οι Έλληνες θα αναγκαστούν να υποχωρήσουν (βλ. 6/6ου).

1878.—Ο υποπρόξενος τής Ελλάδος στην Αλεξανδρούπολη, κοινοποιεί στο Υπ. Εξ. αναφορά φέρουσα υπογραφές των κατοίκων, με την οποία ζητούν να μην υπαχθούν υπό βουργαρική διοίκηση. Μετά από την Συνθήκη τού Αγίου Στεφάνου, την δημιουργία τής μεγάλης βουργαρίας και την διάψευση των αγαθών προθέσεων τού λεγόμενου «ξανθού γένους», οι Έλληνες τής Αλεξανδρουπόλεως (όπως και τόσων άλλων πόλεων τής Θράκης), κινητοποιήθηκαν μέσω υπομνημάτων και αναφορών με σκοπό να γνωστοποιήσουν την εθνική τους συνείδηση καθώς και την βούλησή τους να μην τεθούν υπό βουργαρική διοίκηση όπως επιθυμούσε η Ρωσία. Η αναφορά των κατοίκων τής Αλεξανδρουπόλεως είχε ημερομηνία 2 Μαΐου 1878, αλλά ο Υποπρόξενος Γεώργιος Καραγιαννόπουλος την έστειλε στο Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών στις 4 Ιουνίου. Ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης την συμπεριέλαβε στο υπόμνημα με τις ελληνικές θέσεις στο Συνέδριο τού Βερολίνου. Εκτός από τις ελληνικές κοινότητες που αντέδρασαν σθεναρά δηλώνοντας την αντίθεσή τους με έγγραφες διαμαρτυρίες, υπήρξαν αντιδράσεις και από τους Πομάκους. Εκδήλωσαν την πρόθεσή τους να ενταχθούν στην ελληνική κυριαρχία και ζήτησαν να μην συμπεριληφθεί η περιοχή τους στην υπό συγκρότηση μεγάλη βουργαρία.

.—(ν. ημ.) Στην Κωνσταντινούπολη, υπογράφηκε σαν σήμερα μία μυστική Σύμβαση «αμυντικής συμμαχίας», μεταξύ Αγγλίας και τουρκίας [στα παρασκήνια τού Συνεδρίου τού Βερολίνου (4/6ου-1/7ου)]. Μεταξύ των ανταλλαγμάτων που υποσχέθηκε η Υψηλή Πύλη, ήταν και η εκχώρηση τής Κύπρου στην Μεγάλη Βρετανία και ακολούθως η  κατάληψη και διοίκησή της από τους Άγγλους. Η εν λόγω Συνθήκη όριζε την Κύπρο ως «αντικείμενο νομής και κατοχής» από την Βρετανία. Το νησί μας θα καταληφθεί στρατιωτικά στις 28/6ου, και στις 12/7ου θα υψωθεί η αιματοβαμμένη σημαία τής Αγγλίας. Η Μεγάλη Βρετανία από την πλευρά της, δεσμευόταν να βοηθήσει τον Σουλτάνο με τα όπλα της στην υπεράσπιση τού Βατούμ, τού Αρδαχάν και τού Καρς, εάν η Ρωσία ήθελε να κατακρατήσει αυτές τις περιοχές.

1897.—Υπογράφεται μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας οριστική ανακωχή, η οποία σήμανε την λήξη τού Ελληνοτουρκικού Πολέμου. Ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ ο Β΄ προβλέποντας την ανακωχή, είχε δώσει εντολή στον αρχιστράτηγο Ετέμ Πασά να καταλάβει όσο το δυνατόν περισσότερα εδάφη νοτίως των παλαιών συνόρων τού 1831, τα οποία βρίσκονταν επί τής Όθρυος. Η υπογραφή τής ειρήνης έγινε μερικούς μήνες αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, υπό την κηδεμονία των Μεγάλων Δυνάμεων. Συνέπεια αυτού τού πολέμου ήταν, 395 τετρ. χιλ. Ελληνικού εδάφους να περιέλθουν στην οθωμανική αυτοκρατορία, και η επιβολή οικονομικού ελέγχου στην Ελλάδα από την Διεθνή Οικονομική Επιτροπή, προκειμένου να διασφαλιστεί η πληρωμή των δανείων, και η καταβολή οικονομικής αποζημιώσεως στην τουρκία.

1905.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι, στήνουν ενέδρα θανάτου και δολοφονούν τους Έλληνες Δημήτριο Ζώζη και Σωτήριο Γεωργίου από το Μοναστήρι. Οι δύο άτυχοι ήταν ξενοδόχος και μουσικός αντίστοιχα.

.—Συμμορία βούργαρων οργανώνει και εκτελεί την δολοφονία τού Έλληνα προύχοντα τού Μοναστηρίου, Σωτηρίου Τάντη. Το φονικό έγινε στην μέση τής αγοράς τής πόλεως.

1907.—Μια ημέρα μετά την απαγωγή τού καπετάν Άγρα κοντά στο χωριό Αγία Φωτεινή Εδέσσης, φθάνει στην περιοχή ισχυρό σώμα Μακεδονομάχων υπό τον καπετάν Αμύντα (Λοχαγό Δουμπιώτη). Η άγρια καταδίωξη των ύπουλων βούργαρων έχει ήδη αρχίσει και σύντομα οι αρχικομιτατζήδες Κασάπτσε και Μαναφής, από τους υπεύθυνους τής δολοφονίας τού ηρωικού και ιπποτικότατου Άγρα, θα εξοντωθούν από τους λέοντες τού Αμύντα.

.—(ίσως στις 4/7ου). Σε επίσημη έκθεση τού Έλληνα πρόξενου Σερρών Αντώνιου Σαχτούρη προς το υπουργείο, περιγράφεται το γεγονός τής απόπειρας δολοφονίας του από βούργαρους όπως και η δολοφονία τού μητροπολίτη Σερρών Γρηγόριου. Στο σακίδιο ενός φονευθέντα βούργαρου, βρέθηκε έγγραφο τού κομιτάτου των βουργάρων, το οποίο περιείχε όλες τις πληροφορίες σχετικά με το ανοσιούργημα που είχαν σχεδιάσει. Η επιστολή τού υπάνθρωπου Τάτσκα έγραφε επί λέξη: «Τσεκούρι στο ντόκτορ Γιάννη, μολύβι στον Έλληνα πρόξενο, μαχαίρι στον Έλληνα μητροπολίτη.» Βασική αιτία υπήρξε η ανακοίνωση τού Άγγλου βουργαρόφρονα Γενικού Πρόξενου τής Θεσσαλονίκης, Γκραίβς, ο οποίος έγραφε ότι: «Από τής εις Σέρρας μεταβάσεως τού Έλληνος προξένου Σαχτούρη η Ανατολική Μακεδονία απωλέσθη διά την Βουλγαρίαν.»

.—Μία ισχυρότατη φονική καταιγίδα  και η υπερχείλιση τού ποταμού Ληθαίου στα Τρίκαλα, προκάλεσαν τον θάνατο εκατοντάδων (400;) ανθρώπων.

1908.—Το σώμα τού Κρήτα Μακεδονομάχου Εμμ. Γ. Σκουντρή συναντά αυτό τού Λάζου Αποστολίδη, στο λημέρι «Πίστρα» λίγο πάνω από το χωριό Ντόλιανι τής περιφέρειας Γρεβενών. Ο ακάματος Σκουντρής με τους άνδρες του, από τις 12 Μαΐου μέχρι την σημερινή είχε βρεθεί περιπολώντας την επιστασία του, σε τουλάχιστον δέκα διαφορετικά λημέρια. Από το λημέρι «Πίστρα» θα αναχωρήσει δύο ημέρες μετά, γιά να περάσει άλλα 3 ή 4 όπου στις 16 τού μήνα θα βρεθεί κοντά στο χωριό Αραπετάκι. Από το συγκεκριμένο μάλιστα «τουρκαλβανικό» χωριό, έλαβε τρόφιμα από τους κατοίκους, οι οποίοι τον προειδοποίησαν να αποφύγει την είσοδο καθότι  υπήρχε στρατός των τούρκων.

.—Φασαρίες, συλλήψεις και καθεστώς τρομοκρατίας στην Σάμο. Ο αντίπαλος τού Θεμιστοκλή Σοφούλη και φιλότουρκος ηγεμόνας Ανδρέας Κοπάσης, με την τυραννική συμπεριφορά του προκάλεσε την αντίδραση των Σαμίων. Αποτέλεσμα ήταν η εξορία και η θανατική καταδίκη τού Σοφούλη από το ηγεμονικό καθεστώς. Τέσσερα χρόνια μετά, στις 9/3/1912, ο φιλότουρκος Κοπάσης θα εκτελεστεί από μαχητές τού Μακεδονικού Κομιτάτου, μετά από επαφές που είχε ο Θ. Σοφούλης.

1910.—Σοβαρά επεισόδια με θύματα Έλληνες σημειώνονται στην Σμύρνη, με τουλάχιστον τέσσερεις νεκρούς.

1912.—Μεγάλη πυρκαγιά στην Κωνσταντινούπολη καταστρέφει 1.000 περίπου σπίτια.

.—Οι αντιπρόσωποι τής Δωδεκανήσου οργανώνουν το Συνέδριο τής Πάτμου κηρύσσοντας την ανεξαρτησία των νησιών. Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε στο «Ιερόν Σπήλαιον τής Αποκαλύψεως», στο κείμενο δε τού ψηφίσματος διακηρύσσεται ο προαιώνιος πόθος των Δωδεκανησίων γιά Ένωση. Το ψήφισμα τού Συνεδρίου και οι διαμαρτυρίες των Δωδεκανησίων γιά την μη τήρηση των Ιταλικών υποσχέσεων και διαβεβαιώσεων, έφτασαν στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, λαμβάνοντας ευρεία δημοσιότητα και αφυπνίζοντας συνειδήσεις. Το “Δωδεκανησιακό” είχε ήδη γίνει διεθνές ζήτημα. Οι κατοχικές ιταλικές αρχές αρνήθηκαν την παραλαβή τού ψηφίσματος και η Ελληνική κυβέρνηση αδιαφόρησε.

1913.—Η χολέρα που έκανε την εμφάνισή της στις 30/5ου, αφήνει πίσω της 17 νεκρούς στην πόλη των Σερρών.

1916.—Εξ αιτίας τού αποκλεισμού από τους Ευρωπαίους Συμμάχους τού Βενιζέλου, προκαλείται έλλειψη ψωμιού και άλλων τροφών σε Αθήνα και Πειραιά. Η ίδια κατάσταση επικρατεί και στις επαρχίες. Αντίστοιχα στην Μακεδονία, οι Έλληνες τής Δράμας και τής Καβάλας στενάζουν υπό τον βουργαρικό ζυγό. Η πείνα ήταν γενική, η χώρα δεχόταν ελάχιστα τρόφιμα, με αποτέλεσμα να πεθάνουν χιλιάδες άνθρωποι. Μόνο στην Καβάλα σε διάστημα 40 ημερών πέθαναν 1.800. Στην Δράμα, γιά τον ίδιο λόγο, ημερησίως πεθαίνουν περίπου τριάντα άτομα και το ίδιο συμβαίνει σ’ όλα τα κατεχόμενα κέντρα.

1918.—Η Συμφωνία τού Βατούμ. Γεωργιανοί, Αζέροι και Αρμένιοι, στο τέλος Μαΐου, ανακήρυξαν την ανεξαρτησία των χωρών τους από την ρωσική κυριαρχία, διαλύοντας την Υπερκαυκασιανή Ομοσπονδιακή Δημοκρατία. Βρισκόμενες όμως σε αδυναμία υπερασπίσεως των εδαφών τους, αναγκάστηκαν να έλθουν σε συμβιβασμό με τους αντιπάλους τους. Στο Βατούμ η Γεωργία συνήψε συμμαχία με την Γερμανία, ενώ η Αρμενία υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με την τουρκία, αναγνωρίζοντας τα σύνορα που προέβλεπε η συνθήκη τού Μπρέστ Λιτόφσκ, παραχωρώντας στους τούρκους και άλλα εδάφη. Οι Αζέροι, αφού δέχτηκαν την ρωσική κυριαρχία στην περιοχή τού Μπακού, τέθηκαν υπό την προστασία των ομοφύλων τους τούρκων. Η απληστία τής τουρκίας όμως συνεχίστηκε και μετά από την Συμφωνία τού Βατούμ, υποδαυλιζόμενη από την Γερμανία, η οποία θέλοντας τα πετρέλαια τής Κασπίας ενίσχυε τις τουρκικές δυνάμεις στον Καύκασο με αξιωματικούς, βαρύ οπλισμό και τεχνικά μέσα. Οι επιπτώσεις αυτού τού πολέμου γιά τους Έλληνες τού Πόντου, ήταν τραγικές.

1919.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Μικράς Ασίας στην περιοχή τής Μαινεμένης, συνάπτουν σκληρές μάχες με τους τούρκους.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μ. Ασία μάχεται με περιπόλους.

1921.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία συντάσσεται σε επίκαιρες θέσεις γιά νέες εξορμήσεις εναντίον των τούρκων.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά δρα με περιπόλους εναντίον των τούρκων.

1929.—Γεννιέται στα Ιωάννινα τής Ηπείρου ο πολιτικός και μετέπειτα Πρόεδρος Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας.  

1931.—Οι αρχές τής χώρας, ανακάλυψαν σοβαρότατες καταχρήσεις από τον διευθυντή τού Εθνικού Τυπογραφείου και κατόπιν συνοπτικών διαδικασιών, τον οδηγούν στις φυλακές.

1932.—Η κυβέρνηση Παπαναστασίου, η οποία ορκίστηκε μόλις στις 26 Μαΐου, υποβάλλει την παραίτησή της. Τα ηνία τής χώρας αναλαμβάνει και πάλι ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

1934.—Επεισόδια σημειώνονται στην Βουλή κατά την αγόρευση (γιά την αλλαγή τού Εκλογικού νόμου) τού Αλ. Παπαναστασίου, όταν ο κυβερνητικός βουλευτής Τρικάλων Αναγνωστόπουλος, τού πέταξε ένα κάθισμα. Ακολούθησε το χάος, ενώ ο Παπαναστασίου νοσηλεύτηκε με κάταγμα στον ώμο από την… καρεκλιά.

.—Τα 3 από τα 4 μέλη τού Βαλκανικού Συμφώνου (βλ. 9/2/1934), εκτός από την Ελλάδα, συναντώνται μυστικά και συνυπογράφουν ξεχωριστή Στρατιωτική Σύμβαση. Οι πάντοτε πονηροί γείτονες εξαίρεσαν την χώρα μας κρατώντας κρυφή την εν λόγω Σύμβαση, έως ότου τα μέλη συναντήθηκαν εκ νέου στις 10/11/1936 γιά νέα Στρατιωτική Σύμβαση (συμπεριλαμβανομένης αυτή την φορά και τής χώρας μας), όπου έγινε γνωστή.

1941.—Γίνονται εις Αθήνας αι πρώται εκτελέσεις Ελλήνων υπό των Γερμανών.

.—Μετά από πολλά έκτροπα, με σοβαρότερο το επεισόδιο στις 20/5ου (βλ. ημερομηνία), οι βούργαροι καταφέρνουν να εκδιώξουν τον μητροπολίτη Κωνσταντίνο από την έδρα του, την πόλη των Σερρών.

1942.—Αρχίζει επίθεση ανδρών τής εθνικής αντιστασιακής οργανώσεως Π.Α.Ο., εναντίον Ιταλών και βουργαροφρόνων στον Γάβρο Καστοριάς. Οι μάχες έληξαν την επόμενη ημέρα, με τους εχθρούς να έχουν δύο νεκρούς Ιταλούς και άλλους έντεκα βουργαρόφρονες. Συλλάβαμε επίσης δέκα έξι αιχμαλώτους (9 Ιταλούς & 12 γενίτσαρους).

.—Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στην Καισαριανή ο πιλότος μας Μιχαήλ Ακύλας.

1947.—Καταγράφεται σεισμική δόνηση 6,1 Ρίχτερ στο βόρειο Αιγαίο, χωρίς όμως να προκαλέσει καταστροφές.

1948.—Η εφημερίδα «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει την πρόταση ειρηνεύσεως τής «Προσωρινής Κυβέρνησης τού Βουνού» [η οποία γιά λόγους σκοπιμότητας πρόσθεσε τον όρο «Δημοκρατική» στο όνομά της], προς την Εθνική Ελληνική Κυβέρνηση.  Η υποκριτική πρόταση – επιστολή των σλαβόφρονων, άρχιζε ως εξής: «Δημοκρατική Κυβέρνηση και Δ.Σ. έχουν σήμερα όλη την δύναμη να επιβάλλουν τη θέλησή τους στον μοναρχοφασισμό και στους ξένους πάτρωνές του, με την δύναμη των όπλων …»

1949.—Εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος ο Ιωαννίνων, Σπυρίδων (Σπυρίδων Βλάχος 1949-1956).

1952.—Απεβίωσε η πρώτη σύζυγος τού ποιητή Άγγελου Σικελιανού, Εύα Πάλμερ – Σικελιανού, ενώ παρακολουθούσε την παράσταση τού «Προμηθέα Δεσμώτη» στους Δελφούς. Στην Ελλάδα την έφερε ένα ποίημα τού Άγγελου Σικελιανού που τής διάβασε η αδελφή του, Πηνελόπη, στο Παρίσι. Έχοντας από τα παιδικά της χρόνια μία παιδεία εμπνευσμένη από τον οραματιστή και ιδεαλιστή πατέρα της, άρχισε να αναζητά την Απολλώνεια και ιδεατή Ελλάδα μέσα στο ίδιο το φυσικό της τοπίο. Γνώρισε τον κατά δέκα χρόνια νεώτερό της Άγγελο Σικελιανό και μεταξύ τους αναπτύχθηκε ένα μεγάλο αίσθημα. Τους ένωσε η πίστη τους στην λυτρωτική δύναμη τής τέχνης και το ενδιαφέρον τους στην εύρεση και συλλογή στοιχείων που δήλωναν την επιβίωση των πανάρχαιων θεσμών στην ζωή των Ελλήνων. Αναθρεμένη με το κλασικό ελληνικό όραμα και με λαμπρές θεατρικές σπουδές στις ΗΠΑ και την Γαλλία, στάθηκε γερό στήριγμα γιά τον Σικελιανό. Τον βοήθησε με όλες της τις δυνάμεις, προσφέροντάς του άφθονα οικονομικά μέσα και απεριόριστη συμπαράσταση γιά να πραγματοποιήσει τις Δελφικές γιορτές (1927 και 1930). Ο Σικελιανός μπόρεσε χάρις στο πάθος τής Εύας Πάλμερ που τον πίστεψε και αγάπησε βαθιά, να κάνει έργο και πράξη τους οραματισμούς του. Απέκτησαν ένα αγόρι που ονόμασαν Γλαύκο. Κάποια στιγμή ο κοινός τους δρόμος σαν ζευγάρι χώρισε, ο πνευματικός τους όμως δεσμός έμεινε αδιάσπαστος έως την στιγμή που πέθανε ο Σικελιανός. Ένα χρόνο μετά από τον θάνατό του, τον ακολούθησε. Τάφηκε, σύμφωνα με επιθυμία της δίπλα στον Σικελιανό, στους Δελφούς.

1956.—Σκοτώθηκε σε αεροπορικό ατύχημα ο πιλότος μας Δημήτριος Μαστρακάς, όταν το αεροσκάφος του κατέπεσε και συνετρίβη στην θαλάσσια περιοχή τού αεροδρομίου τής Νέας Αγχιάλου Μαγνησίας. Από τον Ιούλιο τού 1951 μέχρι τον Φεβρουάριο τού 1953, υπηρέτησε στο Ελληνικό Εκστρατευτικό Σμήνος Κορέας και πήρε μέρος στις εκεί επιχειρήσεις.

1957.—Εγκαινιάζονται τα πρώτα γραφεία τής Ολυμπιακής Αεροπορίας στην οδό Όθωνος.

1963.—Στην Λευκάδα, τα 5,0 Ρίχτερ ενός νέου σεισμού προκαλούν μόνο ζημιές.

1964.—Οι τούρκοι μάς απειλούν με απόβαση στην Κύπρο. Τεταμένες και πάλι οι σχέσεις με τους θρασύτατους και αποκτηνωμένους «γείτονες».

1973.—Σε ραδιοφωνική συνέντευξή του στην Αγγλία, ο βασιλέας Κωνσταντίνος B’ επαναλαμβάνει τα όσα ανάφερε κατά το διάγγελμά του στις 2/6ου (βλ. σχετική ημερομηνία).

1990.—Μεγάλες πυρκαγιές καταπίνουν δάση στο λεκανοπέδιο Αττικής. Καισαριανή, Λυκαβηττός και Φιλοπάππου, βρίσκονται στο έλεος τής πύρινης λαίλαπας.

1991.—Σκοτώθηκαν στην περιοχή Βρωμονερίου Γαργαλιάνων Μεσσηνίας, κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, οι πιλότοι Παναγιώτης Σπύρου και Λουκάς Μαρδίκης.

1992.—Υπόμνημα, με το οποίο ο Ελληνισμός τής Βαυαρίας ζητά την προσωπική παρέμβαση τού τοπικού πρωθυπουργού προς τον Γερμανό καγκελάριο γιά την αποτροπή αναγνωρίσεως των Σκοπίων με το όνομα “Δημοκρατία τής Μακεδονίας“, επιδίδουν στο Μόναχο Έλληνες ομογενείς.

1993.—Ο σκοπιανός Πρόεδρος Κίρο Γκλιγκόροφ, απορρίπτει την πρόταση τού Προέδρου τής Σερβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς να επιλυθεί η διαφορά μεταξύ Σκοπίων και Αθηνών με την επονομασία “Δημοκρατία τής Σλαβομακεδονίας”.

.—Σε 2,6 δισ. δολάρια υπολογίζει η χώρα μας τις ζημιές που υπέστη από τον οικονομικό αποκλεισμό τής Ε.Ο.Κ. κατά τής Σερβίας και τού Μαυροβουνίου.

1994.—Ο πρωθυπουργός τού «Αττίλα» Μπουλέντ Ετζεβίτ, προτείνει την εγκαθίδρυση καθεστώτος αυτονομίας στην Κατεχόμενη Κύπρο, μία μεταβατική φόρμουλα, όπως την χαρακτήρισε ο Ντενκτάς.

.—Δολοφονική απόπειρα κατά των υποψηφίων τού Κ.Κ.Ε., Βασίλη Εφραιμίδη, Γιάννη Θεωνά και Μιχάλη Σπυριδάκη, στην διάρκεια προεκλογικής συγκεντρώσεως στην Θεσσαλονίκη.

1996.—Οι τούρκοι, μέσω ανώτερου αξιωματικού τους, αμφισβητούν την ελληνικότητα τής Γαύδου. Την γνωστή τους τακτική θα εφαρμόσουν και σε άλλα νησιά τού Αιγαίου.

1997.—Τιμούνται με το βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας «Ιπεκτσί», μεταξύ άλλων, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο αναπληρωτής Υπ. Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου. «Ο Κ. Μητσοτάκη είναι γνωστός γιά την πρόταση αποστρατικοποίησης τής Θράκης, και ο Γ. Παπανδρέου γιά τις προωθημένες απόψεις του στα θέματα τουρκίας, όπως και γιά την δεδηλωμένη πρόθεση προσέγγισης και ρεαλισμού στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Ο Ιπεκτσί, μπορεί να χαρακτηριστεί σύμφωνα με τον Νεοκλή Σαρρή, ως “ο κύριος εκπρόσωπος τού πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου τής τουρκίας”… Οι απόψεις του γιά το Αιγαίο και την Κύπρο είναι οι γνωστές επίσημες τουρκικές, δηλαδή συγκυριαρχία, διχοτόμηση, συνεκμετάλλευση γιά το αρχιπέλαγος και αποδοχή των τετελεσμένων γιά την μεγαλόνησο». Ο Ιπεκτσί δεν παρέλειψε να γράψει και γιά την καταπίεση των “τούρκων” τής Θράκης με το άρθρο του: “Αυτός θα πρέπει να είναι ο δρόμος γιά να κρατήσουμε τους αδελφούς μας στην Δυτική Θράκη” στο περιοδικό “Τουρκικός Κόσμος”.

2001.—Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών ο δημοφιλής ηθοποιός με το συγγραφικό ταλέντο, Ντίνος Ηλιόπουλος. Σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε στα “ΝΕΑ” στις 23/10/2000 είχε πει: «Το γέλιο κάνει τον άνθρωπο προς στιγμή να γίνεται καλός άνθρωπος. Αυτό που μού έμαθε η ζωή είναι πόσο πολύτιμη είναι η υγεία. Αυτό που μού έμαθε η τέχνη είναι πόσο πολύτιμη είναι η αισθητική. Όταν το γέλιο γεφυρώνει αυτά τα δύο, είναι ευλογία.»

2007.—Απεβίωσε στην Αθήνα ο ηθοποιός Σωτήρης Μουστάκας, γνωστός και αγαπητός στο κοινό γιά το κωμικό του χάρισμα, το οποίο πρόσφερε τόση χαρά και γέλιο μέσω τού θεάτρου και τού κινηματογράφου. Τελευταία του επιθυμία ήταν να σκεπαστεί η σορός του με την γαλανόλευκη. Με έναν χαρακτήρα σεμνό, διακριτικό, και αξιοπρεπή έως τις τελευταίες του στιγμές, σε ό,τι είχε σχέση με την προσωπική του ζωή έδειχνε πάντοτε το χαμογελαστό του πρόσωπο. Έλληνας στην εθνικότητα, Κύπριος στην καταγωγή, ο Σωτήρης Μουστάκας, γεννήθηκε στην Λεμεσό το 1940, με την Κύπρο να βρίσκεται υπό τον Βρετανικό ζυγό. Άγνωστη παραμένει γιά τους περισσοτέρους η συμμετοχή του στον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα τής ΕΟΚΑ. Δεκαπεντάχρονος μαθητής μυήθηκε στον Ενωτικό Απελευθερωτικό αγώνα τής ΕΟΚΑ, μοιράζοντας φυλλάδια και γράφοντας συνθήματα στους τοίχους. Συνελήφθη γι’ αυτό από τις αγγλικές δυνάμεις κατοχής και φυλακίστηκε γιά επτά μήνες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο αγγλικής «φιλοξενίας»». Αφού αποφυλακίστηκε και τελείωσε την Εμπορική Ακαδημία Λεμεσού, με πλαστό διαβατήριο βρέθηκε στην Αθήνα γιά να κυνηγήσει το όνειρό του· να γίνει ηθοποιός. Εμπνευστής γι’ αυτή του την απόφαση ήταν μία παράσταση με τον Νίκο Σταυρίδη που παρακολούθησε στην Κύπρο. Από τότε έπαιξε σε δεκάδες παραγωγές τού ελληνικού κινηματογράφου και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, έως το αιφνίδιο τέλος τής ζωής του.

2010.—«Θα μάς πάρουν με τις πέτρες»… δήλωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου από το βήμα τής Βουλής: «Αν δεν λάβουμε μέτρα γιά την αποκατάσταση τού αισθήματος δικαίου, θα μάς πάρουν όλους με τις πέτρες». Η δήλωσή του έγινε στο πλαίσιο συζητήσεως (άλλης μίας) περί συστάσεως εξεταστικής επιτροπής ( ; ) γιά διάφορα σκάνδαλα μεταξύ των οποίων και τής «Ζίμενς». Την φράση «με τις πέτρες» είχε ξαναχρησιμοποιήσει στις 26 Ιουνίου τού 2008, σε συνέντευξη Τύπου στο Ζάππειο. Τότε είχε πεί ότι «…γιά τον πολιτικό κόσμο τα ψέματα τελειώσανε. Είτε θα δράσουμε, είτε θα μάς πάρει ο κόσμος με τις πέτρες…» Και βεβαίως, έδρασε (και αυτός) υπέρ τού αισθήματος δικαίου, διορίζοντας υπουργό Οικονομικών τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, μετέπειτα καταδικασθέντα γιά αλλοίωση και απόκρυψη στοιχείων τής περιβόητης λίστας Λαγκάρντ (ένοχος γιά νόθευση εγγράφου σε βαθμό πλημμελήματος…).

2018.—Οι τέσσερεις τελευταίοι (από τους οκτώ συνολικά) τούρκοι στρατιωτικοί που βρίσκονται στην χώρα μας, απελευθερώθηκαν από το Αστυνομικό Τμήμα τού Ολυμπιακού Χωριού όπου και κρατούνταν το τελευταίο διάστημα. Οι οκτώ τούρκοι είχαν διαφύγει με στρατιωτικό ελικόπτερο το βράδυ τού πραξικοπήματος εναντίον τού Ερντογάν τον Ιούλιο τού 2016, ζητώντας αρχικά άσυλο στην Ελλάδα. Αυτό που ζήτησαν μεταγενέστερα, ήταν να φύγουν από την Ελλάδα (όταν τους χορηγηθεί άσυλο), όπου έχοντας πλέον τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα θα μπορέσουν να ταξιδέψουν σε οποιαδήποτε χώρα τής Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

2019.—Πρωτοφανείς καταστάσεις συμβαίνουν στον ελλαδικό κοινοβούλιο από την αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση αξιοποιεί κάθε μέρα και κάθε λεπτό μέχρι τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, γιά να «περάσει» με κατεπείγουσες διαδικασίες νομοθετήματα, των οποίων ο χαρακτήρας -κατά γενική ομολογία- έχουν χαρακτήρα εξυπηρέτησης προεκλογικών σκοπιμοτήτων γιά το κυβερνών κόμμα.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση