……….Οι Σειρήνες, καθώς αναφέρουν ο Ντεκαρμέ και ο Ρισπέν στην «Ελληνική μυθολογία», ο Απολλόδωρος στην «Βιβλιοθήκη» του και ο Όμηρος στην «Οδύσσεια», είναι τα πιό δημοφιλή μυθικά όντα· το όνομά τους μάς φέρνει στον νου την γοητεία και την σαγήνη μα και την αδυναμία εκείνων που τις άκουγαν, ν’ αντισταθούν στον πειρασμό. Η Κίρκη στην Οδύσσεια, λέει στον Οδυσσέα: Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ→
…………..Ορθώς τις τελευταίες δεκαετίες στον Δυτικό κόσμο, αλλά και στην Ελλάδα, θεωρείται μη αποδεκτή κοινωνικά και έχει περιοριστεί σημαντικά η χρήση ενός αριθμού λέξεων, οι οποίες, είτε ήταν εξ’ αρχής υβριστικές και περιφρονητικές, είτε κατέληξαν να είναι έτσι λόγω του τρόπου με τον οποίον χρησιμοποιήθηκαν (π.χ. «νέγρος», «αράπης», «γύφτος», «αδερφή» κλπ).
Ο Νικόλαος Παναγιώτου και ο Γιάννης Ούρδας (+3/12/1907)
.
Κώστα Τριανταφυλλίδη(Ρίζα Αγρινιωτών Σεπτεμβρίου 1990)
.
……….«Ο Νικόλαος Παναγιώτου γεννήθηκε στο Αγρίνιο στα 1880. Ο πατέρας του ήταν καπνεργάτης. Κοντά στους γονείς του πέρασε τα τρυφερά παιδικά του χρόνια και μαζί τους έζησε την πικρή ζωή τής εργατιάς. Στα 1897, αν και έφηβος ακόμα, έζησε σπαραχτικά την εθνική ταπείνωση. Τότε ήταν που άναψε μέσα του ο καημός τής ελευθερίας. Γι’ αυτό κι όταν, στην ανατολή τού αιώνα μας, ακούστηκε το μήνυμα τού Μακεδονικού Αγώνα, ο νεαρός Νικόλαος Παναγιώτου έγινε ένας από τούς ευπαθέστερους και ενθουσιωδέστερους δέκτες του. Μέσα του, οι μορφές τού Μίκη Ζέζα (Παύλου Μελά) και τού Ίδα (Ίωνα Δραγούμη)έγιναν ιερά εικονίσματα. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ – ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (ΚΟΥΜΠΟΥΡΑΣ) +3/12/1907→