Στὶς 4 Ὀκτωβρίου 1669, ὁ ἀρχηγὸς τῶν ὀθωμανῶν Κιουπριλής, εἰσέρχεται στὴν πανέρημη πόλη τοῦ Χάνδακος, ἡ ὁποία διὰ τοῦ Μοροζίνη ἔχει παραδοθεῖ μὲ συνθήκη. Ἡ δεύτερη πολιορκία της εἶχε ἀρχίσει ἀπὸ τὸ 1666, καί, μὲ τὴν παραλαβὴ της εἶχε ἀπομείνει σωρὸς ἀπὸ ἐρείπια. Κατὰ τὴν 25ετή πολιορκία τοῦ Χάνδακος καὶ μάλιστα τὰ τελευταῖα τρία ἔτη, ὑπολογίζονται σὲ 30.000 οἱ ἀπώλειες τῶν ἀμυνομένων καὶ 100.000 τῶν ὀθωμανῶν.  Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΧΑΝΔΑΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ (1648-1669) →

……….Μὲ τὴν συνθήκη εἰρήνης ποὺ ὑπογράφηκε τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1540 μεταξὺ τῆς  Βενετίας καὶ τῆς τουρκίας, ἡ ὁποία τερμάτισε τὸν τρίτο βενετο-τουρκικὸ πόλεμο,  ἡ Ἀστυπάλαια παραχωρήθηκε ὁριστικὰ στοὺς τούρκους.  Συνέχεια ανάγνωσης ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ →

,

,

……….Ἀκόμη ἕνα προϊστορικὸ εὕρημα τῆς Μακεδονικῆς γῆς, καθιστᾶ ἀμφισβητήσιμη τὴν θεωρία ὅτι ὁ πρόγονος τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου ἔχει ὡς κοιτίδα τὴν Ἀφρική.

……….Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1977 (χωρίς ἐπιβεβαιωμένη τὴν ἡμέρα), ὁ κ. Ἰσαὰκ Πασαλίδης στὴν θέση τοῦ Περδίκκα Πτολεμαΐδος (Πεντάβρυσο), ἀνακάλυψε τὸν πλήρη σκελετὸ ἑνὸς προϊστορικοῦ πρωτελέφαντα, τοῦ ὁποίου ἡ χρονολόγηση ποὺ διενήργησε ἡ ἐπιστημονικὴ ὁμάδα τοῦ δρ. Ἄρη Πουλιανοῦ, ἀνέτρεψε τὴν μέχρι τότε θεωρία ὅτι τὰ ἀρχαιότερα ἐργαλεῖα ποὺ βρέθηκαν μέχρι σήμερα στὴν Γῆ, εἶναι ἀφρικανικά καὶ ἄρα ἡ κοιτίδα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ Ἀφρική. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΔΙΚΚΑ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΟΝΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΑΝΘΡΩΠΟΥ – ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1977 →

,

,

……….Στὶς 26 Σεπτεμβρίου τοῦ  1904, ἀπεβίωσε αἰφνιδίως στὸ Τόκιο, ὁ ἑλληνικῆς καταγωγῆς (γεννημένος στὴν Λευκάδα) συγγραφέας καὶ ἐθνικὸς ποιητὴς τῆς Ἰαπωνίας, Λευκάδιος Χέρν ἤ Γιάκουμο Κοϊζούμι. Ἡ Ἑλληνίδα μητέρα του, Ῥόζα Κασιμάτη, καταγόταν ἀπὸ τὰ Κύθηρα, καὶ γνώρισε τὸν Ἰρλανδό πατέρα του, Κάρολο Μπούς Χέρν, ὅταν ὑπηρετοῦσε ὡς στρατιωτικὸς γιατρὸς στὰ κατεχόμενα τότε ἀπὸ τοὺς Βρετανοὺς Ἑπτάνησα. Συνέχεια ανάγνωσης ΛΕΥΚΑΔΙΟΣ ΧΕΡΝ – ΓΙΑΚΟΥΜΟ ΚΟΪΖΟΥΜΙ (+26/9/1904) →

,

,

Τοῦ Νίκου Ζουρνατζίδη

Οἱ  Ἕλληνες τοῦ Πόντου ἐγκαταστάθηκαν στὶς ἀκτὲς τῆς Μαύρης θάλασσας στὰ μέσα τοῦ 8ου αἰῶνα π.Χ. Ἡ πρώτη πόλη ἦταν ἡ Ἡράκλεια, ἀποικία τῶν Μεγαρέων, ἔπειτα ἡ Σινώπη, ἀποικία τῶν Ἰώνων τῆς Μιλήτου καὶ μετὰ ὅλες οἱ ὑπόλοιπες πόλεις. Ὁ κύριος ὄγκος ἄρχισε νὰ ἔρχεται στὴν Ἑλλάδα τὸ 1922 πάνω σὲ μία συμφωνία γιὰ τὴν ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν.

Μαζὶ τους ἔφεραν τὰ ἤθη, ἔθιμα καὶ τὶς παραδόσεις τους. Λέγοντας ἤθη ἐννοοῦμε τὴν ψυχικὴ ποιότητα τῶν ἀτόμων ποὺ ἀποτελοῦν μία κοινωνία. Σὰν ἔθιμα ἐννοοῦμε τὶς πράξεις ποὺ ἐνδιαφέρουν τὸ σύνολο τῶν ἀτόμων τὰ ὁποῖα κατοικοῦν σ’ ἕναν τόπο. Οἱ πράξεις αὐτὲς εἶναι κοινωνικὰ ἤ θρησκευτικὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ νὰ διατηρηθῇ ἕνα σύνολο. Τὰ ἔθιμα διατηροῦνται μὲ τὴν παράδοση καὶ παραμένουν ἀναλλοίωτα σὲ κάθε λαὸ γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα, ἄν καὶ πολλὲς φορὲς ἡ κοινωνικὴ μορφή, ἡ ὁποία κατέστησε ἀναγκαία τὴν ἐμφάνιση καὶ ὕπαρξή τους καὶ τὰ δικαιολόγησε, πέρασε χωρὶς νὰ ὑπάρχει ἐλπίδα νὰ ἐπανέλθῃ.

Τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα ἔπαιξαν σπουδαῖο ῥόλο στὴν δημιουργία, διατήρηση καὶ ἐξέλιξη τοῦ χοροῦ. Γιὰ τοὺς Πόντιους ὁ χορὸς ἦταν συνυφασμένος μὲ τὴν ζωή τους. Συνέχεια ανάγνωσης ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ →