,
,
.
……….Στὶς 16 ἤ 19 Ἰανουαρίου 1962, ἕνα τυχαῖο γεγονός στὴν περιοχὴ Δερβένι Θεσσαλονίκης, ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια μετὰ ἀπὸ χιλιάδες χρόνια, Συνέχεια ανάγνωσης ΔΕΡΒΕΝΙΟΥ ΚΡΑΤΗΡ – ΑΣΤΙΟΥΝΕΙΟΣ ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΙΟΙ ΕΣ ΛΑΡΙΣΑΣ
,
,
Θρᾲκη - Ἡ τιμωρία τοῦ Λυκούργου
……….«Διόνυσος δὲ εὑρετὴς ἀμπέλου γενόμενος, Ἥρας μανίαν αὐτῷ ἐμβαλούσης περιπλανᾶται Αἴγυπτον τε καὶ Συρίαν. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον Πρωτεὺς αὐτὸν ὑποδέχεται βασιλεὺς Αἰγυπτίων, Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΗΡΑ ΤΟΥ ΔΕΡΒΕΝΙΟΥ
,
……….
……….Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1993, στὴν λεωφόρο Ἀμαλίας, στὸ σημεῖο ὅπου ἐκτελοῦντο τὰ ἔργα τοῦ Μετρό, ἀνασκάφηκαν τέσσερεις ἀκόμα τάφοι τῆς κλασικῆς ἐποχῆς, μὲ πλούσια κτερίσματα.
.
……….[ ]Μόλις ἡ μάχη μὲ τὸν θάνατο τελείωνε, οἱ συγγενεῖς ἑτοίμαζαν τὸ σῶμα τοῦ νεκροῦ γιὰ τὴν πρόθεσιν, δηλαδὴ τὴν δημόσια ἔκθεση, τὸ ξενύχτισμα. Στὴν πρώιμη περίοδο, ἡ πρόθεσις ἀποτελοῦσε ἕνα ἐπιβλητικό, δημόσιο γεγονός, καὶ πιθανῶς γινόταν ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι. Ὡστόσο, μετὰ τοὺς περιορισμοὺς ποὺ ἐπέβαλαν οἱ νομοθετικὲς ῥυθμίσεις τοῦ 6ου καὶ τοῦ 5ου αἰῶνα π.Χ., ἡ πρόθεσις γινόταν μέσα στὴν οἰκία, ἤ τουλάχιστον στὸ προαύλιό της.
……….Ἀρχικά, ὁ πλησιέστερος συγγενὴς ἔκλεινε τὰ μάτια καὶ τὸ στόμα τοῦ νεκροῦ, καὶ οἱ γυναῖκες τοῦ σπιτιοῦ ἔπλεναν, ἀρωμάτιζαν καὶ ἔντυναν τὸ σῶμα του, συνήθως στὰ ἄσπρα· ὅταν μάλιστα ἐπρόκειτο γιὰ ἀνύπαντρο ἤ νιόπαντρο, στόλιζαν τὸν νεκρὸ του μὲ γαμήλια ἐνδύματα. Κατόπιν, τὸν τοποθετοῦσαν σὲ νεκρικὴ κλίνη μὲ στρῶμα, προσκέφαλο καὶ κάλυμμα, μὲ τὰ πόδια πρὸς τὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ ἤ τὸν δρόμο.
……….Μερικὲς φορὲς ἡ νεκρικὴ κλίνη στρωνόταν μὲ ἄγρια μαντζουράνα, σέλινο καὶ ἄλλα φυτά, ποὺ θεωροῦνταν ὅτι ἀπέτρεπαν τὰ κακὰ πνεύματα· ἔπειτα πρόσθεταν καὶ κληματίδες καὶ φύλλα μυρτιᾶς ἤ δάφνης. Τὸ κεφάλι τοῦ νεκροῦ, ποὺ σ’ αὐτὸ τὸ στάδιο ἔμενε ἀκάλυπτο, ἦταν στολισμένο μὲ στεφάνια ἀπὸ δάφνη καὶ σέλινο. Στὴν πόρτα ἦταν τοποθετημένο ἕνα δοχεῖο μὲ νερὸ ποὺ εἶχαν φέρει ἀπ’ ἔξω γιὰ τὸν ἐξαγνισμὸ ὅσων εἶχαν ἔρθει σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸν νεκρό· ἐπίσης, ἔβαζαν κάτω ἀπὸ τὴν νεκρικὴ κλίνη ἀγγεῖα μὲ ἀρωματικὲς ἀλοιφές. Μεταγενέστεροι συγγραφεῖς ἀναφέρουν τὸ ἔθιμο νὰ κρεμοῦν κλαδὶ ἀπὸ κυπαρίσσι πάνω ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ, γιὰ νὰ προειδοποιούνται οἱ περαστικοὶ ὅτι μέσα ὑπάρχει νεκρός.
……….Ὅλα τότε ἦταν ἕτοιμα γιὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ πρόθεσις. Ἡ πανάρχαιη τελετουργικὴ της σημασία μαρτυρεῖται ἤδη ἀπὸ τὰ ὁμηρικὰ ἔπη, καθὼς καὶ ἀπὸ ἀγγειογραφίες τῆς γεωμετρικῆς καὶ τῆς ἀρχαϊκῆς περιόδου· ὡστόσο, ἡ καθόλου συχνὴ ἀπεικόνισή της σὲ ἀγγεῖα τοῦ 5ου καὶ τοῦ 4ου αἰῶνα, ὑποδηλώνει ἴσως σχετικὴ μείωση τῆς σημασίας της κατὰ τὴν κλασικὴ περίοδο.
,
……….Στις 21 Δεκεμβρίου τού 1875, στην περιοχή τής αρχαίας Ολυμπίας, οι ανασκαφές έφεραν στο φως το υπέροχο άγαλμα τής Νίκης, έργο τού γλύπτη Παιωνίου από την Μένδη. Το συνολικού ύψους 12 μέτρων γλυπτό τής Νίκης, είναι ανάθημα των συμμάχων των Αθηναίων, Μεσσηνίων και Ναυπακτίων, και παριστάνει με μοναδικό τρόπο την ευνοϊκή έκβαση τού πολέμου με την ήττα των Λακεδαιμονίων στην Σφακτηρία το 425 π.Χ., κατά την διάρκεια τού Πελοποννησιακού Πολέμου. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΟΡΥΦΑΣΙΟΝ (ΠΥΛΟΣ) 425 Π.Χ. Η ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ ΤΩΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ ΠΟΥ ΕΞΕΠΛΗΞΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
,
,
Ὅταν ἡ ἱστορία καὶ ἡ ἀρχαιολογία ἀποστομώνουν τοὺς ἱστοριοκάπηλους καὶ παραχαράχτες
……….Ἡ ἀρχαιολογικὴ ἔκθεση μὲ τίτλο «Οἱ Ἕλληνες: Ἀπὸ τὸν Ἀγαμέμνονα ἔως τὸν Μέγα Ἀλεξάνδρο», ἐγκαινιάστηκε στὶς 12 Δεκεμβρίου 2014 στὸ Μουσεῖο (Pointe-à- Calliere) Ἀρχαιολογίας καὶ Ἱστορίας τοῦ Μόντρεαλ, παρουσιάζοντας σὲ ἕνα πολυπληθὲς κοινό, πέντε χιλιάδες χρόνια Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Περισσότερα ἀπὸ πεντακόσια ἔργα τέχνης, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ταξίδεψαν ἐκτὸς Ἑλλάδος γιὰ πρώτη φορά, παρουσιάστηκαν στὸ Μουσεῖο Ἀρχαιολογίας καὶ Ἱστορίας τοῦ Μόντρεαλ, μέχρι τὸ τέλος Απριλίου τοῦ 2015. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ ΕΩΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ (12/12/2014-9/10/2016)
,
Πηγή τὸ βιβλίο τοῦ Σταύρου Π. Ἀλούπη: «Ἡ ἀρχαία Μασσαλία καὶ ὁ πολιτισμὸς της-Ἱστορικὰ καὶ γλωσσικὰ μελετήματα», ἐκδόσεις Ἐλεύθερη Σκέψις, ἐπανατύπωσις τῆς ἐκδόσεως τοῦ 1930.
,
……….Ἀφορμὴ τῆς συγγραφῆς τοῦ βιβλίου, ἦταν μία εἴδηση ποὺ δημοσιεύθηκε στὸν Τύπο τὴν περίοδο τοῦ μεσοπολέμου (Ἐφημ. Ἔθνος 28/6/1928), γιὰ ἕναν ὅμιλο σοφῶν ἀνδρῶν στὴν Ἐλβετία ὁ ὁποῖος προκήρυξε διαγωνισμὸ γιὰ τὴν συγγραφὴ πραγματείας «περὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἀποικιῶν εἰς τὰ παράλια τῆς Μεσογείου, ἀπὸ τῆς γαλλικῆς Νικαίας μέχρι τῆς ἱσπανικῆς Βαλεντίας καὶ περὶ τῆς Ἑλληνικῆς διεισδύσεως ἐν Γαλλίᾳ διὰ τῆς κοιλάδος τοῦ Ῥοδανοῦ καὶ τῶν παρακειμένων κοιλάδων». Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΣΣΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΙΣΤΩΝ