..

.

Η ανάπτυξη τού αλβανικού εθνικισμού και οι επιπτώσεις επί τού  Βορειοηπειρωτικού

,

 Σαράντου Καργάκου

,

……….(Προσημείωση: Το κείμενο αυτό γράφεται με το ακόλουθο σκεπτικό: Αν δεν γνωρίζεις τούς γείτονές σου, δεν γνωρίζεις ούτε τον εαυτό σου.)

……….Το 1901 τυπώθηκε στην Αθήνα από το τυπογραφείο τού Υπουργείου Στρατιωτικών, κατά μετάφραση εκ τού γερμανικού από τον ίλαρχο Ευγένιο Ρίζο Ραγκαβή, το βιβλίο τού Αυστριακού αντιστράτηγου και Ιππότη τού «Τάγματος τού Φραγκίσκου Ιωσήφ», Αντωνίου Τούμα φον Βάλδκαμπφ με τίτλο «Ελλάς, Μακεδονία και Νότιος Αλβανία, ήτοι η Μεσημβρινή Ελληνική Χερσόνησος». Από το βιβλίο αυτό αποσπώ μερικές φράσεις που ενδιαφέρουν το θέμα μας: Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ →

,

,

«Ἠπειρῶται Ἱερολοχῖται, Συνέχεια ανάγνωσης ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ-Η ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ (3/1/1914) →

,

……….Στὶς 24 Ἀπριλίου 1970, ἀπεβίωσε ὁ Ἡρακλῆς Ἀποστολίδης, δημοσιογράφος, κριτικός, λογοτέχνης, ἀνθολόγος καὶ ἰδιόμορφος στοχαστής, μὲ νοοτροπία καὶ στάση ζωῆς ἐντελῶς προσωπική.

Ὁ γιὸς τοῦ ἐκλιπόντος, Ῥένος Ἀποστολίδης,ἔγραψε στὸ εἰσαγωγικὸ σημείωμα  τῆς 10^ης ἐκδόσεως «Ἀνθολογίας».

……….“Ὁ πατέρας μου πέθανε περὶ τὸ τέλος αὐτοῦ τοῦ τόμου, Μεγάλη Παρασκευὴ τ’ ἀπομεσήμερο, δύο ἡ ὥρα, 24 Ἀπριλίου τοῦ ’70, ἑβδομηνταεφτά χρονῶ. Θυμᾶμαι πούμουν παιδὶ σὰν πρωτοβγῆκε ἡ Ἀνθολογία, τὸ ’33, κ’ εἶχα δώσει κ’ ἐγώ καθὼς κ’ οἱ δικοὶ μου τώρα, τὰ λεφτᾶ τοῦ κουμπαρᾶ μου, μαζὶ μ’ ὅλα ὅσα μοῦχαν φυλαμένα ἀπ’ αὐτὸν στὴν τράπεζα, «γιὰ νὰ βγῇ τὸ βιβλίο» τοῦ πατέρα μου «μὲ γιαλιστερό χαρτί», «νάναι τέλειο !..» Συνέχεια ανάγνωσης ΗΡΑΚΛΗΣ Ν. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (18/1/1893 – 24/4/1970) →

,

,

……….Στις 21 Αυγούστου 2015 στούς Δρυμάδες τής Χιμάρας, η αλβανική κυβέρνηση γκρέμισε την ελληνορθόδοξη εκκλησία τού Αγίου Αθανασίου προκαλώντας νέα ένταση στις σχέσεις της με την Ελληνική μειονότητα. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ, Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ →

,

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ῥενὲ Πυῶ: «Δυστυχισμένη Βόρειος Ἤπειρος (Ὁδοιπορικὸ 1913 – Ἀπελευθέρωση – Αὐτονομία)

(…) Δὲν θὰ μποροῦσα νὰ διηγηθῷ ἐδῶ τὴν ἱστορία τῆς Χειμάρρας ἀπὸ τὸν 15^οαἰῶνα, ὅταν οἱ Χειμαρριῶτες ἀποτέλε­σαν, μὲ τὴν γαλανόλευκη σημαία, τὰ χρώματα τῶν Ἑλλήνων, ἕνα ἐπίλεκτο σῶμα στὰ στρατεύματα τοῦ Γεωργίου Καστριώτη, ὁ ὁποῖος μαχόταν ἐνάντια στοὺς σουλτάνους. Ἡ Χει­μάρρα ἦταν τότε μία ἐπαρχία διπλῆς σπουδαιότητας. Ὁ Ἀλῆ πασᾶς κατόρθωσε μὲ τὴν μέθοδο τοῦ ἀφανισμοῦ καὶ τῆς τρο­μοκρατίας νὰ ἐξισλαμίσῃ μερικὰ χωριὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ βουνοῦ. Παρ’ ὅλα αὐτά, ἡ ἐπαρχία ἐξακολουθοῦσε νὰ ἀποτελῇ ἔως τῷ 1833, ξεχωριστὴ ἑλληνική ἐπισκο­πη. Μέχρι σήμερα, οἱ Χειμαρριῶτες μὲ τὴν παλικαριὰ τους (καὶ εἶναι πάρα πολὺ καλοὶ σκοπευτές, ὅπως οἱ Ἐλβε­τοί), ἔχουν ἀπολαύσει τὸ προνόμιο νὰ ὁπλοφοροῦν, νὰ μὴν πληρώνουν ἔγγειο φόρο καὶ καπνικὸ φόρο καὶ ἀπαλλάχθηκαν ἀπὸ τοὺς τελωνειακοὺς δασμούς. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΧΕΙΜΑΡΡΑ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ →