,
……….
……….13/7/1913.—Μετὰ τὴν εἴσοδο τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ στὸ Δεδὲ Ἀγὰτς (Ἀλεξανδρούπολη) στὶς 12 Ἰουλίου, τὴν ἐπομένη ἡμέρα (13/7), ἐπισημοποιεῖται ἡ ἀπελευθέρωσή του. Τὸ φύλλο τῆς 20ῆς Ἰουλίου τῆς ἐφημερίδας «ΣΚΡΙΠ» περιγράφει: Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ (ΤΟ ΔΕΔΕΑΓΑΤΣ) – ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟ 1913
,
.
……….Στὶς 4 Αὐγούστου τοῦ 1878, ἀπεβίωσε ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Ἰωακείμ Β΄(κατὰ κόσμον Ἰωάννης Κοκκώνης). Γεννημένος στὰ 1802, στὴν διάρκεια τῆς πολυτάραχης σταδιοδρομίας του ἀνέβηκε δύο φορὲς στὸν πατριαρχικὸ θρόνο. Ἀπ’ τὶς 4/10/1860 ἔως τὶς 9/7/1863 – ὁπότε ἐξαναγκάσθηκε σὲ παραίτηση ἀπὸ τὴν Ὑψηλὴ Πύλη – καὶ κατόπιν ἐπανακλογῆς του, ἀπὸ τὶς 23/11/1873 ἔως τὸν θάνατό του, στὶς 4/8/1878.
……….Ἐνδιαφέρον ἔχει ἡ ἀναφορὰ τοῦ Γεωργίου Βιζυηνοῦ στὸ ἐξαιρετικὸ διήγημά του: «Τὸ ἁμάρτημα τῆς μητρὸς μου», στὸ πρόσωπο τοῦ Πατριάρχου, ὁ ὁποῖος ἐξομολόγησε τὴν μητέρα του κατόπιν δικῆς του παρακλήσεως, Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ Γ. ΒΙΖΥΗΝΟΥ «ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ» ΚΑΙ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΩΑΚΕΙΜ Β΄(+4/8/1878)
.
,
,
……….Μὲ τὴν Συνθήκη τῆς Λωζάνης, ἀποτελουμένη ἀπό 143 ἄρθρα, τερματίσθηκε ἡ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τουρκίας ἐμπόλεμη κατάσταση, ρυθμίζοντας τὰ μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν σύνορα. Οἱ συζητήσεις εἶχαν ἀρχίσει ἀπό τὶς 20 Νοεμβρίου 1922, ἀλλ’ ἡ ἐπίμονη τουρκικὴ ἀδιαλλαξία συντέλεσε ὥστε νὰ παραταθοῦν ἐπί μακρὸ διάστημα. Ἡ Ἑλλάς ἀντιπροσωπεύθηκε ἀπό τοὺς Ε. Βενιζέλο καὶ Δ. Κακλαμάνο. Ἐκτός τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς τουρκίας, συμμετεῖχαν καὶ οἱ τρεῖς Δυνάμεις τῆς ΑΝΤΑΝΤ (Μ. Βρετανία, Γαλλία-Ἰταλία), τὸ κράτος τῶν Σέρβων-Κροατῶν-Σλοβένων, ἡ Ἰαπωνία, ἡ Ρουμανία καὶ οἱ ΗΠΑ ὡς παρατηρητής. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΛΩΖΑΝΝΗΣ-ΜΟΝΤΡΕ- ΠΑΡΙΣΙΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
,
Άννα Αβραμέα
Οι Ρωμαίοι δεν περίμεναν την τελική προσάρτηση της Θράκης για να παρέμβουν και να εφαρμόσουν τις μεθόδους διακυβέρνησής τους. Η ρωμαϊκή διείσδυση είχε αρχίσει πολύ πριν από την τελική κατάλυση του Θρακικού βασιλείου τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η προσάρτηση του Μακεδονικού βασιλείου το 146 π.Χ. έφερε τους Ρωμαίους αντιμέτωπους με τη γειτονική Θράκη και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την ανάμειξή τους στις θρακικές υποθέσεις. Οι φυλές των θρακικών παραλιών προσαρτήθηκαν ενωρίς στη Μακεδονική επαρχία και η Θρακική Χερσόνησος έγινε ρωμαϊκή κτήση, ενώ ελεύθερες κηρύχτηκαν οι παράλιες ελληνικές πόλεις Άβδηρα, Μαρώνεια και Αίνος. Με την εκστρατεία του Μ. Λικίνιου Κράσσου, το 29 και 28 π.Χ. οι Ρωμαίοι εγκαθιδρύουν την κυριαρχία την κυριαρχία τους στις ελληνικές πόλεις του Ευξείνου Πόντου και εισχωρώντας στο ρεύμα του ποταμού Δούναβη, περικλείουν τους Θράκες από τον Αίμο και τη Ροδόπη. Το θρακικό βασίλειο περικυκλώνεται το 15 π.Χ. από τους Ρωμαίους. Οι συνεχείς έριδες μεταξύ Θρακών βασιλέων και οι αλλεπάλληλες επεμβάσεις των Ρωμαίων θα κορυφωθούν με τη δολοφονία του τελευταίου βασιλιά των Οδρυσών το 44 μ.Χ. Παρά την αντίσταση των κατοίκων, ο αυτοκράτωρ Κλαύδιος καταλύει τα προνόμια των Θρακών ηγεμόνων και καθιστά τη Θράκη το 46 μ.Χ. ρωμαϊκή επαρχία. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΘΡΑΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
.
Η ΙΩΝΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Διαμαντή Τριαντάφυλλου
Τον 7ο αι. π.Χ. ιδρύθηκαν οι ελληνικές αποικίες στα παράλια της Θράκης από Έλληνες αποίκους των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και των ιωνικών πόλεων της Μ. Ασίας. Οι άποικοι εγκατέλειπαν τις πατρίδες τους όχι μόνο για κοινωνικού και πολιτικούς λόγους, αλλά κυρίως γιατί αναζητούσαν νέες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Από τις εκβολές του Νέστου έως το δέλτα του Έβρου ιδρύθηκαν τα Άβδηρα, η Δίκαια, η Στρύμη, η Μαρώνεια, η Ορθαγορία, η Μεσημβρία-Ζώνη, η Δρυς και η Σάλη.
Στη δυτική παραλία του Εύξεινου Πόντου οι Μιλήσιοι ίδρυσαν την Απολλωνία, την Οδησσό, του Τόμους και την Κάλλατιν, ενώ οι Μεγαρείς την Μεσημβρία.
Άβδηρα. Οι ανασκαφές που άρχισαν πριν από σαράντα χρόνια και συνεχίστηκαν με μεγάλες διακοπές έως σήμερα, έχουν προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για την ίδρυση της πόλης και έχουν διευρύνει σε μεγάλο βαθμό τις γνώσεις μας για την οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική και θρησκευτική ζωή των Αβδηριτών. Η αποκάλυψη αρχαϊκού τείχους βόρεια της κλασικής πόλης, που ανήκει στον βόρειο περίβολο και χρονολογήθηκε στο γ’ τέταρτο του 7ου αι. π.Χ., μαρτυρεί την εγκατάσταση εδώ, στο μυχό ενός μεγάλου κόλπου, των πρώτων αποίκων από τις Κλαζομενές της Μ. Ασίας. Την άποψη αυτή ενισχύουν και τα ευρήματα του αρχαϊκού νεκροταφείου, που χρονολογούνται στο β’ μισό του Ρου αϊ. π.Χ. και στις, αρχές του 6ου αι. π.Χ. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΙΩΝΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
.
.
Χρύση Πελεκίδη
……….Η Αθήνα δεν ανέπτυξε νωρίς μεγάλη αποικιστική δραστηριότητα, όπως η Χαλκίδα, η Ερέτρια ή η Μίλητος. Ο Αθηναϊκός αποικισμός άρχισε αργά, στα τέλη του Β΄ αποικισμού, και είχε μόνιμους στόχους τον έλεγχο (ή την κατοχή) του Ελλησπόντου και της χρυσοφόρου περιοχής του Παγγαίου στο βόρειο Αιγαίο. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ. Η Α΄ΚΑΙ Η Β΄ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ