,

,

ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Παναγιώτη Γ. Τανιμανίδη.

(…) Είναι αλήθεια ότι οι Έλληνες «θρησκεύουν» περισσότερο από κάθε άλλο λαό και είναι θεολάτρες στην κυριολεξία. Αυτή τους την ψυχική διάθεση και ανάταση, την θρησκευτική τους πίστη, την εκφράζουν κάθε τόσο με διάφορες γιορτές. Πολλές φορές ειπώθηκε ότι «δεν υπάρχει γένος πιό φιλέορτο από το δικό μας. Ζούμε κάνοντας κάποια γιορτή και περιμένοντας κάποια γιορτή θρησκευτική, ή εθνική, ή σπιτική…» (Στρ. Μυριβήλης).

Μέσα σ’ αυτό το πάνθεο των γιορτών είναι και τα Φώτα, γύρω από τα οποία έπλασε και ζει και ο ποντιακός λαός αξιοπρόσεκτα λατρευτικά έθιμα. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ →

,

,

Γράφει η Μυροφόρα Ε. Ευσταθιάδου, Εθνολόγος.

Μια από τις πιό ευχάριστες περιόδους τού χρόνου είναι το Δωδεκαήμερο των γιορτών από τα Χριστούγεννα έως και τα Θεοφάνεια. Υπάρχει μία μαγεία στην ατμόσφαιρα, γεγονός καθόλου τυχαίο.

Από την αρχαιότητα γιόρταζαν αυτή την περίοδο, με τις γιορτές των Ανθεστηρίων. Η λαϊκή πίστη περιγράφει δαιμόνια, μαγείες, δεισιδαιμονίες, μύθους, ευχές που πραγματοποιούνται, προλήψεις… Καλικάντζαρους! Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΟΦΩΝΑ – ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ →

,

Γιορτή στήν Τραπεζούντα τού Πόντου (Μπαϊράμι)

 Ὁ λαθρόβιος ἑλληνισμὸς τοῦ Πόντου

Κωνσταντίνου Φωτιάδη

……….(…) Μία ἰδιαίτερη τραγικὴ κατηγορία κατοίκων ποὺ ζοῦν ἀκόμη σήμερα στὸν Πόντο εἶναι οἱ ἑλληνόφωνοι μουσουλμάνοι τῶν περιοχῶν Τόνυας, Ὄφεως, Σουρμένων καὶ Ματσούκας, οἱ ὁποῖοι ἀλλαξοπίστησαν βίαια τὸν 17ο καὶ 18ο αἰῶνα, ἀλλὰ ἡ πλειοψηφία τους δὲν ξέχασε τὴν καταγωγὴ της. Ὁ χρόνος καὶ οἱ βίαιες μέθοδοι ἀφομοίωσης ποὺ συστηματικὰ ἀξιοποιήθηκαν, μπορεῖ νὰ ἀλλοίωσαν, ὅμως δὲν ἐξαφάνισαν τὴν ἱστορικὴ τους μνήμη. Σήμερα 75 χρόνια μετὰ τὴν μικρασιατικὴ καταστροφὴ διατηροῦν ἀκόμη ἀτόφια τὴν ποντιακὴ γλῶσσα, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, τὶς παραδόσεις, τὰ τραγούδια καὶ τοὺς χορούς. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΛΑΘΡΟΒΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ →

,

Ὡτία 

Συστατικά :

5 αὐγά, 1 φλιτζάνι γιαούρτι, 2 φλιτζάνια ζάχαρη, 1 μπέϊκιν, 1 κουτάλι
φαγητοῦ λάδι, ἁλάτι, ἀλεύρι ὅσο σηκώσει ἡ ζύμη.

Ἐκτέλεση :

Ἀνακατεύουμε ὅλα τὰ συστατικὰ καὶ προσθέτουμε ἀλεύρι ὅσο χρειάζεται  γιὰ νὰ γίνῃ μαλακὴ ἡ ζύμη. Χωρίζουμε τὴν ζύμη σὲ κομμάτια καὶ τ’ ἀνοίγουμε σὲ φύλλα (ὄχι πολὺ λεπτᾶ). Κόβουμε τὰ φύλλα σὲ λωρίδες  πλάτους 2-3 ἑκατοστῶν. Κόβουμε τὶς ἄκρες λοξά, κάνουμε μία τρύπα στὴν μέση καὶ περνᾶμε τὴν μία ἄκρη σχηματίζοντας φιογκάκι. Τηγανίζουμε σὲ ἀρκετὸ λάδι ποὺ ἔχει ζεσταθεῖ καλά, σὲ μέτρια φωτιά. Τὰ ὡτία εἶναι ἕτοιμα μόλις ἀρχίσουν νὰ ροδίζουν.

Ὡτία λέγονται λόγῳ τῆς ὁμοιότητας μὲ τὰ ὡτία (=αὐτιά).

________________________

Συνέχεια ανάγνωσης ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ →