,
Σταύρου Καρκαλέτση – Ἱστορικοῦ
……….Ἀπὸ τὸ 1920, ἄρχισαν νὰ λειτουργοῦν στὸν Πόντο μὲ ἐντολὲς τοῦ Μουσταφᾶ Κεμὰλ τὰ διαβόητα «ιστικλὸλ μαχκεμεσί», δηλαδὴ «δικαστήρια τῆς ἀνεξαρτησίας».Ἐπρόκειτο γιὰ ἔκτακτα στρατοδικεῖα τὰ ὁποῖα ἔδιναν «μεγαλοπρέπεια» καὶ νομιμοφάνεια στὶς ἐκτελέσεις ἐπιφανῶν Ποντίων. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ «ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ» ΤΩΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΩΝ
,
,
Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ
Εἰσήγηση κ. Δημήτριου Μιχαλόπουλου, Διευθυντοῦ τοῦ Μουσείου τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν
(…) πολὺ λίγα εἴμαστε σὲ θέση νὰ ξέρουμε ὄσον ἀφορὰ τὶς διαδικασίες μέσῳ τῶν ὁποίων πραγματοποιήθηκε ἡ πορεία πρὸς τὴν Ἐπανάσταση. Αὐτὰ τὰ πολὺ λίγα, δὲν εἶναι στὴν οὐσία τίποτα περισσότερο ἀπὸ τὴν σημασία τοῦ θανάτου τῶν Νεομαρτύρων. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ
,
,
ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
Παναγιώτη Γ. Τανιμανίδη.
(…) Είναι αλήθεια ότι οι Έλληνες «θρησκεύουν» περισσότερο από κάθε άλλο λαό και είναι θεολάτρες στην κυριολεξία. Αυτή τους την ψυχική διάθεση και ανάταση, την θρησκευτική τους πίστη, την εκφράζουν κάθε τόσο με διάφορες γιορτές. Πολλές φορές ειπώθηκε ότι «δεν υπάρχει γένος πιό φιλέορτο από το δικό μας. Ζούμε κάνοντας κάποια γιορτή και περιμένοντας κάποια γιορτή θρησκευτική, ή εθνική, ή σπιτική…» (Στρ. Μυριβήλης).
Μέσα σ’ αυτό το πάνθεο των γιορτών είναι και τα Φώτα, γύρω από τα οποία έπλασε και ζει και ο ποντιακός λαός αξιοπρόσεκτα λατρευτικά έθιμα. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
,
,
.
……….(…) Ἐκεῖνοι ποὺ ξεκίνησαν τὶς πρῶτες ἀποικίες στὸν Πόντο ἦταν οἱ Μιλήσιοι, οἱ κάτοικοι τῆς Ἰωνικῆς Μιλήτου, τῶν παραλίων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἵδρυσαν τὴν ἀποικία τῆς Σινώπης καὶ ἀκολούθως ἔγιναν οἱ ἀποικίες τῆς Ἀμισοῦ, τῶν Κοτυώρων, τῆς Κερασοῦντας καὶ τῶν Ἀθηνῶν κοντὰ στὰ σύνορα τῆς πρώην Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ποὺ καὶ σήμερα ὑπάρχει σὰν μία ἄσημη ὅμως πολίχνη, μὲ τὸ ὅνομα ‘τήνα. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟ 1918 ΠΟΝΤΟΣ-ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
,
,
Γράφει η Μυροφόρα Ε. Ευσταθιάδου, Εθνολόγος.
Μια από τις πιό ευχάριστες περιόδους τού χρόνου είναι το Δωδεκαήμερο των γιορτών από τα Χριστούγεννα έως και τα Θεοφάνεια. Υπάρχει μία μαγεία στην ατμόσφαιρα, γεγονός καθόλου τυχαίο.
Από την αρχαιότητα γιόρταζαν αυτή την περίοδο, με τις γιορτές των Ανθεστηρίων. Η λαϊκή πίστη περιγράφει δαιμόνια, μαγείες, δεισιδαιμονίες, μύθους, ευχές που πραγματοποιούνται, προλήψεις… Καλικάντζαρους! Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΟΦΩΝΑ – ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ
,
Κωνσταντίνου Φωτιάδη
……….(…) Μία ἰδιαίτερη τραγικὴ κατηγορία κατοίκων ποὺ ζοῦν ἀκόμη σήμερα στὸν Πόντο εἶναι οἱ ἑλληνόφωνοι μουσουλμάνοι τῶν περιοχῶν Τόνυας, Ὄφεως, Σουρμένων καὶ Ματσούκας, οἱ ὁποῖοι ἀλλαξοπίστησαν βίαια τὸν 17ο καὶ 18ο αἰῶνα, ἀλλὰ ἡ πλειοψηφία τους δὲν ξέχασε τὴν καταγωγὴ της. Ὁ χρόνος καὶ οἱ βίαιες μέθοδοι ἀφομοίωσης ποὺ συστηματικὰ ἀξιοποιήθηκαν, μπορεῖ νὰ ἀλλοίωσαν, ὅμως δὲν ἐξαφάνισαν τὴν ἱστορικὴ τους μνήμη. Σήμερα 75 χρόνια μετὰ τὴν μικρασιατικὴ καταστροφὴ διατηροῦν ἀκόμη ἀτόφια τὴν ποντιακὴ γλῶσσα, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, τὶς παραδόσεις, τὰ τραγούδια καὶ τοὺς χορούς. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΛΑΘΡΟΒΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ