,
Ὁ Ἑλληνικός Ἀγώνας στὴν Μακεδονία 1897 – 1913, Douglas Dakin, ἐκδ. ἀδελφῶν Κυριακίδη, 1996.
,
……….[ ] Ἀπό τὸ 1905 κιόλας, οἱ Ἕλληνες εἶχαν συνειδητοποιήσει τὴν σημασία τοῦ Βάλτου καὶ εἶχαν κάνει κάποια προσπάθεια νὰ ἀποκτήσουν πρόσβαση στὴν περιοχή. Ἐκείνη τὴν ἐποχή, οἱ κομιτατζῆδες ἦταν ἀριθμητικὰ ἰσχυροὶ στὴν δυτικὴ πλευρὰ τῆς λίμνης, ποὺ τὴν περιέβαλλαν πυκνὲς δασικὲς ἐκτάσεις. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ
.
τού Αναστασίου Στάμου
.
……….Στην παραλία τής Ελευσίνας, στην νέα μαρίνα προς το «ΙΡΙΣ», μπορείτε να επισκεφθείτε το Μνημείο τού Κυναίγειρου, για να γνωρίσετε τον Ελευσίνιο ήρωα τής μάχης τού Μαραθώνα. Στην όμορφη πλατεία, που προτείνουμε να ονομασθεί πλέον Πλατεία Κυναιγείρου, δεσπόζει το ανάγλυφο μαρμάρινο δημιούργημα τού ερασιτέχνη γλύπτη Τιμολέοντος Ρεντούμη, ως προσφορά στην κοινωνία τής Ελευσίνας και τού Θριασίου. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΝΗΜΕΙΟΝ ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ ΕΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙ
« Ἑλλήνων προμαχοῦντες Ἀθηναῖοι Μαραθῶνι χρυσοφόρων Μήδων ἐστόρεσαν δύναμιν.» (Σιμωνίδης ὁ Κεῖος)
,.
ΚΕΙΜΕΝΟ: Δρ Πηγὴ Π.Καλογεράκου, ἱστορικός-ἀρχαιολόγος. Διεύθυνση Ἱστορίας Στρατοῦ.
……….Μὲ βάση τὴν χρονολόγηση ἀπό τὸ Ἀττικὸ καὶ Σπαρτιατικὸ ἡμερολόγιο, στὶς 12 Σεπτεμβρίου τοῦ 490 π.Χ., ἔγινε ἡ μεγάλη μάχη τοῦ Μαραθῶνος. Δέκα χιλιάδες Ἀθηναῖοι καὶ χίλιοι Πλαταιεῖς ὑπὸ τὸν Στρατηγὸ Μιλτιάδη, συνέτριψαν πενήντα πέντε χιλιάδες Πέρσες, ὑπὸ τοὺς Δάτι καὶ Ἀρταφέρνη. Ἡ μάχη αὐτὴ ἔδειξε τὸ στρατηγικὸ δαιμόνιο τοῦ Μιλτιάδη. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΜΑΧΟΥΝΤΕΣ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΜΑΡΑΘΩΝΙ ΧΡΥΣΟΦΟΡΩΝ ΜΗΔΩΝ ΕΣΤΟΡΕΣΑΝ ΔΥΝΑΜΙΝ
.
.
……….[]Οἱ ὑπερασπιστὲς τῆς Λευκωσίας, ἀμύνθηκαν γενναῖα στὶς θέσεις τους, ἀποκρούοντας δύο γενικὲς ἐχθρικὲς ἐφόδους, κατὰ δὲ ὅμως τὴν τρίτη ποὺ ἔλαβε χώρα στὶς 18 Αὐγούστου, ἔχασαν πολλοὺς ἀξιωματικούς. [] Ἡ Λευκωσία κατελήφθη ὕστερα ἀπό σκληρώτατες μάχες στοὺς προμαχῶνες, στὰ τείχη καὶ τοὺς δρόμους της, ποὺ κράτησαν ἑπτὰ ἔως ὀκτὼ ὧρες. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΤΟ 1570 ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗΣ
Μιά πρώτη εισαγωγή
Ελάχιστο απόσπασμα εργασία τής
Μαρίνας Σωφρονίδου
……….Ο Αντώνιος Κεραμόπουλος επανήλθε στην περιοχή το 1940 και διενήργησε ανασκαφική έρευνα σε δύο διαφορετικές περιοχές. Η μία από αυτές ήταν στην θέση «Νησί»14. Η συγκεκριμένη θέση ήταν ήδη γνωστή στην βιβλιογραφία τουλάχιστον από το 1932, όχι βέβαια για τα προϊστορικά της ευρήματα, αλλά για το τείχος που την περιβάλει και χρονολογείται, από όλους σχεδόν τους ερευνητές που ασχολήθηκαν με αυτό, στους ιστορικούς χρόνους. Το τείχος αυτό πρώτος είχε καταγράψει στις αρχές τής δεκαετίας τού 1910 ο Ν. Γ. Παπαδάκις, κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων. Τα τεχνικά όμως έργα που είχαν πραγματοποιηθεί στην περιοχή μετά το 1935, περίοδο κατά την οποία κατασκευάστηκε και ο δρόμος που συνδέει το Δισπηλιό με την Καστοριά, είχαν ως αποτέλεσμα την πτώση τής στάθμης τής λίμνης Ορεστίδας, όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά από τον Κεραμόπουλο, και την αποκάλυψη ενός σημαντικού αριθμού πασσάλων που αποτέλεσαν και την αφορμή τής έρευνας. Συνέχεια ανάγνωσης ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΝΑΣΚΑΦΩΝ ΤΟΥ ΔΙΣΠΗΛΙΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
.
.
Γεωργίου Θ. Ζῶρα
Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Μεσαιωνικῆς καὶ Νεωτέρας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας – Διευθυντοῦ τοῦ Σπουδαστηρίου Βυζαντινῆς καὶ Νεοελληνικῆς Φιλολογίας
.
……….Παρὰ τὴν διαβρωτικὴν δύναμιν τοῦ χρόνου, ἡ φυσιογνωμία τοῦ Σολωμοῦ ἐπιβάλλεται περισσότερον, ἡ δὲ μνήμη του, διαρκῶς ἀνανεουμένη καὶ περισσότερον πάντοτε ζωντανή, θὰ παραμένῃ φωτεινὸν ὑπόδειγμα εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, ἵνα δεικνύῃ τὸ μεγαλεῖον τῆς φυλῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς πορείας αὐτῆς τὰ ὑψηλὰ πεπρωμένα. Συνέχεια ανάγνωσης ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (1798 – 21/11/1857 ἤ 9/2/1857)