,,
.
,
Ἀπό τὸν Ἰσαάκιο Κομνηνὸ στὸν Ριχάρδο τὸν Λεοντόκαρδο, τοὺς Ναΐτες καὶ τοὺς Λουζινιάν.
.……….Ὁ Μανουὴλ Α’ Κομνηνὸς (1143 – 1180), ἔστειλε τὸν Ἰσαάκιο Κομνηνὸ ὡς στρατηγὸ στὴν Ταρσὸ τῆς Κιλικίας, ὅπου, στοὺς ἀγῶνες ποὺ διεήγαγε μὲ τοὺς Ἀρμενίους, συνελήφθη αἰχμάλωτος. Τὸν ἐξαγόρασαν οἱ Ναΐτες τῶν Ἱεροσολύμων. Ὁ Μανουὴλ δὲν ἐνδιαφέρθηκε γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσή του. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟΝ ΔΩΔΕΚΑΤΟ ΑΙΩΝΑ
,
.
……….Στὶς 25 Αὐγούστου τοῦ 450, ὁ Θρᾳκικῆς καταγωγῆς Μαρκιανός, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Θεοδόσιου ΙΙ, ἀνακηρύχθηκε ἀπό τὸν βάρβαρο Ἄσπαρ καὶ τὴν ὑποστήριξη τῶν Γότθων, ποὺ ἐκείνη τὴν περίοδο εἶχαν διεισδύσει σὲ σημαντικὲς στρατιωτικὲς θέσεις ἀσκώντας ἔλεγχο σὲ μερίδα τοῦ στρατοῦ, Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΘΡΑΞ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΜΑΡΚΙΑΝΟΣ [396-457]
.,,
.
.
.
Ελένη Αρβελέρ
……….Ο πρωταρχικός ρόλος τής Ηπείρου ως προγεφύρωμα τής μεταξύ Ιταλίας και Βαλκανίων επικοινωνίας, γίνεται πασιφανής γιά την βυζαντινή πολιτική και διπλωματία, κυρίως μετά την συρρίκνωση τής Κωνσταντινοπολίτικης εξουσίας στα δυτικά σύνορα, μετά δηλαδή την πτώση τής βυζαντινής Ιταλίας (1071). Συνέχεια ανάγνωσης Η ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΚΡΑΙΟΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
.
6-7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
……….[ ] Η αφορμή των γεγονότων τής 6ης Σεπτεμβρίου 1955 οδηγεί στην Κύπρο. Στην Κύπρο, που από τον Απρίλιο τού 1955, η ΕΟΚΑ, έχει κηρύξει ένοπλο επαναστατικό αγώνα εναντίον τής Μ. Βρετανίας μετά το ναυάγιο όλων των προσπαθειών να πειστεί η Αγγλία να αναγνωρίσει το δικαίωμα αυτοδιαθέσεως τού Κυπριακού λαού. Η Μ. Βρετανία με την σειρά της, γιά να εξυπηρετήσει την απόφασή της να παραμείνει στην Κύπρο με κάθε τρόπο, καθοδηγεί αριστοτεχνικά την Τουρκία, σαν αντίβαρο, βάζοντάς την να διατυπώνει ανύπαρκτες απαιτήσεις της πάνω στο νησί. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ 1955 – Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΚΡΥΣΤΑΛΩΝ
,
……….
……….Στὶς 30 Ἰανουαρίου τοῦ 1880, ὁ γεννηθὴς στὸ Βαφεοχῶρι τοῦ Βοσπόρου ἀλλὰ φερόμενος νὰ ἔχει Ποντιακὴ καταγωγή, Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Ἰωακεὶμ Γ΄ ὁ Μεγαλοπρεπής, ἔθεσε τὰ θεμέλια τοῦ νέου οἰκοδομήματος τῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς, στὸν λόφο τοῦ Φαναρίου. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – Από την Άλωση έως τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα
.
.
.
……….Στὰ τέλη τοῦ 12ου αἰῶνος ἡ πολιτικὴ άτμόσφαιρα στὴν Κωνσταντινούπολη ἦταν βαριά. Ἡ παρουσία μεγάλου ἀριθμοῦ Λατίνων – κάπου 80.000 συνολικὰ – ποὺ ἦταν ἐγκαταστημένοι ἐκεῖ καὶ ἀπολάμβαναν τὰ ποικίλα προνόμια ποὺ τοὺς εἶχαν παραχωρήσει κατὰ καιροὺς οἱ βυζαντινοὶ Αὐτοκράτορες, ἀποτελοῦσε πάντοτε πρόκληση γιὰ τὸν γηγενῆ πληθυσμό. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ