ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 07 ΜΑΡΤΙΟΥ

Ενσωμάτωση Δωδεκανήσου.
7 Μαρτίου

322 π.X..—Απεβίωσε ο Αριστοτέλης, ένας από τους κορυφαίους φιλοσόφους και επιστήμονες τής Κλασσικής εποχής, θεμελιωτής και πρόδρομος πλήθους παλαιότερων όσο και νεώτερων κλάδων τής επιστήμης. Υπήρξε ιδρυτής τής περιπατητικής φιλοσοφίας, ο συστηματικότερος, μεθοδικότερος νους τού αρχαίου κόσμου κι’ ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές όλων των εποχών. Ο ρόλος που ανέλαβε αργότερα ως παιδαγωγός τού μικρού τότε Αλεξάνδρου, είχε κατά κάποιο τρόπο προετοιμαστεί από τότε που ο πατέρας του ήταν προσωπικός γιατρός και φίλος τού Αμύντα Γ΄, βασιλέα τής Μακεδονίας και παππού τού Μεγάλου Αλεξάνδρου.

961.—Οριστική και τελεσφόρος έφοδος των Ρωμαίων κατά τού Χάνδακος. Η εκδίκησις διά τα 135 έτη βασάνων τής νήσου Κρήτης, υπήρξε τρομερά. Άραψ ιστορικός υπολογίζει εις 200 χιλιάδας τους φονευθέντας και σφαγιασθέντας κατά τον πόλεμον αυτόν και άλλους τόσους αιχμαλωτισθέντας.

1573.—Συνθήκη ειρήνης μεταξύ Βενετίας και τουρκίας, κατόπιν μεσολαβήσεως τής Γαλλίας. Βάσει αυτής, η Βενετία αναγνώρισε και επισήμως την προσάρτηση τής Κύπρου στην οθωμανική επικράτεια, ενώ ρυθμίστηκαν τα όρια των συμβαλλομένων στην Δαλματία και την περιοχή τής σημερινής αλβανίας.  Η Βενετία κατέβαλε 300.000 δουκάτα στους τούρκους ως πολεμική αποζημίωση γιά την εκστρατεία τους και κατάληψη τής Κύπρου και τους χάρισε το Σοποτό. Μετά από την σύναψη τής ειρήνης, οι Πάργιοι μαζί με τους Ενετούς εγκατέλειψαν το Μαργαριτάριον τής Ηπείρου.

.—Μετά από την Συνθήκη ειρήνης μεταξύ Βενετίας και οθωμανικής αυτοκρατορίας, ακολούθησε και η τελική διάλυση τής Ιερής Συμμαχίας.  Υπογράφοντας η Βενετία την Συνθήκη ειρήνης με την Υψηλή Πύλη, ουσιαστικά διαχώρισε την θέση της από τα υπόλοιπα μέλη τής Ιερής Συμμαχίας. Αρκετούς μήνες αφ’ ότου υποχώρησε ο στόλος των χριστιανικών δυνάμεων από τα ελληνικά νερά, και αφού η οικονομία των Βενετών βασίζονταν εν πολλοίς στο εμπόριο με την Ανατολή, τελικά αποσύρθηκε από τις συγκρούσεις. Άμεσο (αρνητικό) αντίκτυπο είχε η πράξη στους Έλληνες πειρατές και κουρσάρους, τους οποίους οι ίδιοι οι Δυτικοί προέτρεψαν να βγουν στην θάλασσα ως σύμμαχοί τους. Σε λίγο θα αρχίσει ο «κλεφτοπόλεμος» στο ελληνικό Αρχιπέλαγος με πειρατές και κουρσάρους.

1770.—Ισχυραί δυνάμεις Μανιατών, ενισχυόμεναι από θαλάσσης υπό ρωσικών πλοίων, πολιορκούν τα φρούρια τής Κορώνης και τής Μεθώνης.

1771.—Τα νησιά τού Αιγαίου που απελευθερώθηκαν από τον ρωσικό στόλο, κατόπιν διαταγής τού ναυάρχου, δίνουν όρκο πίστης και αφοσίωσης στην αυτοκράτειρα τής Ρωσίας Αικατερίνη.

1772.—Σαν σήμερα γεννήθηκε ο μεγάλος ευεργέτης Κωνσταντίνος Βέλιος (Μπέλλος ή Μπέλλιος) στην Βλάστη τής Μακεδονίας. Ήταν ιδρυτής τής Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, δημιουργός τού Δημοτικού νοσοκομείου ‘’ΕΛΠΙΣ’’, καθώς και τού κληροδοτήματος Βελιείου Υποτροφείου. Μεταξύ πολλών άλλων, προσέφερε τεράστια ποσά και δαπάνες σε χρήματα και οπλισμό κατά τον Εθνοσωτήριο αγώνα, όπως επίσης έκανε δωρεές σε πολλά άλλα κράτη. Τιμήθηκε στην Αυστροουγγαρία με τον τίτλο τού Βαρώνου. Ο Βέλιος απεβίωσε στις 23 Δεκεμβρίου τού 1838 στην Βιέννη.

1795.—Οι Υδραίοι απάντησαν σαν σήμερα στον βαλή (διοικητή τής περιοχής) τού Μορέα, γιά την εξέλιξη τής εντολής καταδιώξεως τού κουρσάρου συντοπίτη τους Ανδρέα Τζακώνη (βλ. 3/3). Τον ενημέρωσαν  ότι καταδιώκουν μεν τον κουρσάρο, αλλά επειδή αυτός συνεργάζεται με τον Κλέφτη και Αρματολό τού Μοριά, Ζαχαρία Μπαρμπιτσιώτη και Μανιάτες, όταν τον πλησιάζουν, καταφεύγει στην στεριά. Έγραψαν μάλιστα ότι αυτός ο ίδιος τού δίνει άδεια να διαπράττει εγκλήματα, διότι το γιατάκι του ήταν στο Λεωνίδιο τής Τσακωνιάς. Κατήγγειλαν τον πειρατή ότι γύμνωνε πτωχούς Έλληνες, συχνά θανάτωνε τα θύματά του, προκαλούσε αφανισμούς και είχε σκλαβώσει πολλούς από Αίγινα και Ύδρα.

1803.—Ημερομηνία γεννήσεως τού Νικόλαου Παπά, γυιού τού Εμμανουήλ, ο οποίος έλαβε μέρος στον Αγώνα τής Παλιγγενεσίας και σκοτώθηκε πολεμώντας με τον Καραϊσκάκη στο Καματερό.

1822.—«Μάχη ἔξω τῶν Πατρῶν. Φυγὴ τούρκων. Κατ’ αὐτήν ἐστρατήγησαν τῶν μὲν Ἑλλήνων ὁ Ἰωάννης Κολοκοτρώνης, τῶν δὲ τούρκων ὁ Ἰουσοὺφ πασᾶς». Έξω των Πατρών οι Έλληνες υπό τον Ι.Κολοκοτρώνη μάχονται εναντίον των τούρκων τους νικούν και τους τρέπουν σε φυγή.

1823.—Ο υπολιμενάρχης Λέρου, Νικόλαος Τράκας, στις 7 Μαρτίου υποδέχτηκε θερμά το πλοίο «Θεμιστοκλής» τού ναυάρχου Δημ. Σαχτούρη, – γυιού τού Γεώργιου –, όπως φαίνεται από σχετική αναφορά του στο Ημερολόγιο τού πλοίου. «[…] Κατά την εις τα τέλη τού παρελθόντος εκστρατείαν και περιήγησιν με το πλοίον μου, επονομαζόμενον <Θεμιστοκλής> εξ Ύδρας εις την Ασιατικήν τού Αρχιπελάγους Οθωμανικήν επικράτειαν, έφθασα ελιμενισθής περί τας 7 τού τρέχοντος ενταύθα ένθα η φιλογένεια και ο πατριωτισμός τού Κυρίου Νικολάου Τράκα, λιμενάρχου τής αυτής νήσου με υποχρέωσε τα μέγιστα. Εις ένδειξιν δίδομι το παρόν. Εν Λέρω εκ τού πλοίου Θεμιστοκλέους τη 7 Μαρτίου 1823  καπιτάν Δημήτρης Σαχτούρης».

.—Ὁ Μιχαὴλ Κοκκίνης μηχανικός-τειχοποιός, ἄρχισε τὴν κατασκευὴ τῶν ὀχυρωματικῶν ἔργων τοῦ Μεσολογγίου. Τὸ ἔργο ἦταν ἄθλος, κατὰ γενικὴ ὁμολογία. Ὁ Κοκκίνης ἦταν «[…] ἕνας μηχανικός – ὅπως ἔγραψε ὁ Μάγερ στὰ “Χρονικά” –  διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἐξωδεύονταν περισσότερα ἀφ’ ὅσα χρειάζεται νὰ ζήσῃ οἰκονομικά ἕνας ἄνθρωπος, μὲ σεβασμὸ νὰ μὴν κάμη οὔτε ἕναν ὀβολὸν κατάχρησιν, διότι δὲν εἶναι μονάρχης, δὲν εἶναι βασιλικὸς θησαυρὸς ὅπου ἐξοδεύει, ἐξοδεύουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες».

1824.—Ο πρώτος εμφύλιος στην χώρα είναι γεγονός. Η κυβέρνηση Κουντουριώτη καταγγέλλει τον Πάνο Κολοκοτρώνη και πολλούς άλλους ως εχθρούς τού έθνους.

1826.—(5-12) «Πολιορκία τοῦ φρουρίου τῆς Καρύστου ὑπό Φαβιέρου».

1828.—Σε μία αναφορά των Ιερών Μοναστηριών τού Αγίου Όρους προς τον Καποδίστρια με ημερομηνία 7 Μαρτίου 1828, σημειώνεται ότι πειρατές με επικεφαλής τον Κωνσταντή Δουμπιώτη αποβιβάζονταν στο Άγιο Όρος και έστηναν ενέδρες στους Μοναχούς, ακρωτηριάζοντας και σκοτώνοντάς τους. Σύμφωνα με την αναφορά, οι μοναχοί δεν τολμούσαν πλέον να βγουν από τα Μοναστήρια τους, ούτε γιά να μαζέψουν χόρτα, ενώ όσοι ζούσαν μέχρι τότε σε κελιά, είχαν καταφύγει στα Μοναστήρια. Ο Μακεδόνας οπλαρχηγός τού 1821, συμμετείχε στα επαναστατικά κινήματα τής Χαλκιδικής και τής Νάουσας, των οποίων η θυσία επέτρεψε να εδραιωθεί η επανάσταση στην Πελοπόννησο. Συμμετείχε με τον Καρατάσο και άλλους Μακεδόνες οπλαρχηγούς σε πολλές μάχες στην νότιο και κεντρική Ελλάδα, όπως στην Σκιάθο το 1823, κατά τού Τοπάλ πασά, στο Νεόκαστρο τής Πελοποννήσου το 1825, κατά τού Ιμπραήμ, στην διαφύλαξη τής Ύδρας 1824-25, στο Τρίκερι το 1823 και το 1827, στην Αταλάντη το 1826, στα Βρυσάκια τής Εύβοιας το 1822, στην Αράχωβα το 1832. Σύμφωνα με τις κατηγορίες που τού αποδόθηκαν γιά πειρατεία, φυλακίστηκε από τον Καποδίστρια στις φυλακές τής Αίγινας (1828-1829).

1835.—Το τέλος τού τρομερού εγκληματία ληστή Γιώργου Κοντοβουνήσιου. Μετά από την χθεσινή μάχη κοντά στο χωριό Πλατανιά τής Ολυμπίας (βλ. ημ.), άνδρες τής Χωροφυλακής ακολούθησαν τα ίχνη τού αρχιληστή τον οποίο βρήκαν με τους άνδρες του στην θέση Άγιος Αθανάσιος τού χωριού Σμέρνη. Τους αιφνιδίασαν φονεύοντας αρκετούς, μαζί με τον Κοντοβουνήσιο, με τις απώλειες από πλευράς των χωροφυλάκων να είναι 1 νεκρός και 4 τραυματίες. Έλαβε τα επίχειρα των πράξεών του, και έτσι τελείωσε εκείνη η μάστιγα που άκουγε στο όνομα Γιώργος Κοντοβουνήσιος.

1848.—Η κυβέρνηση παραιτείται. Αιτία ήταν η κατάληξη που είχε το επεισόδιο με τον γενίτσαρο και πρέσβη τής οθωμανικής αυτοκρατορίας Μουσούρο, στις 13 Ιανουαρίου τής προηγούμενης χρονιάς.

1900.—Σημειώνονται ταραχές στην Ιατρική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών.

1904.—Ανέγερση τού μεγάλου Δημοτικού Νοσοκομείου στην περιοχή των Αμπελοκήπων Αθηνών, με προϋπολογισμό 1.000.080 δραχμές.

1904.—Την νύχτα τής 7ης προς 8η Μαρτίου, «[…] εισήλθον εις την Μακεδονίαν ο καπετάν Μίκης Ζέζας, με τον ψυχογυιόν του Γεώργιον Πέρον, ο καπετάν Σκούρτας με τον ψυχογυιόν του Ευθύμιον Καούδην, ο καπετάν Τάσος με τον ψυχογυιόν του Αποστόλην Μεσολογγίτην, ο καπετάν Γεώργης Κολοκοτρώνης με τον ψυχογυιόν του Γεώργιον Δικόνιμον ή Μακρήν, ο καπετάν Παύλος Κύρου με τον ψυχογυιόν του Ηλίαν Ζελοβίτην και ο καπετάν Κώττας με τον ψυχογυιόν του Σίμον Στογιάννην.» Μόλις λίγες ημέρες πριν, στις 28/2ου, είχαν δώσει όρκο λέγοντας «θα αποθάνωμεν υπέρ πατρίδος!»

1905.—Δράστες των τεσσάρων πυροβολισμών εναντίον των ανακτόρων, είναι ένας καφετζής και τρείς μαθητές.

.—Προξενικό έγγραφο προς το υπουργείο, μάς γνωστοποιεί την χρηματοδότηση των νέων αντάρτικων ομάδων στην Κεντρική Μακεδονία, η οποία μέσα στο πρώτο εξάμηνο τής χρονιάς έφθασε το ποσό των 2.000 χρυσών λιρών. Το ελληνικό υποπροξενείο Σερρών, σε αναφορά του προς το αρμόδιο υπουργείο τής Ελλάδος ενημέρωνε συνεχώς γιά την εκπληκτικά μεγάλη αντίδραση των Ελλήνων τής περιοχής η οποία εντάθηκε στο επόμενο διάστημα (βλ. 10/2/1906).

1906.—Την σημερινή, βρέθηκε απαγχονισμένος και με 30 μαχαιριές ο άτυχος Έλληνας από το χωριό Βλάδοβο (σημ. Άγρας) τής Μακεδονίας, Μήτσος Μέσιος. Τον είχε απαγάγει η αιμοχαρής συμμορία τού βούργαρου Τσάνεφ.

1907.—Στον Πυργετό Ραψάνης (Θεσσαλία) δολοφονείται ο Μαρίνος Αντύπας. Είχε διατελέσει βουλευτής, αλλά ως φοιτητής πολέμησε και στην Κρητική Επανάσταση τού 1896 στο πλευρό των Κρητικών.

1909.—Επιστολή συνοδευόμενη με σχετική φωτογραφία, ενημέρωνε τον Στέφανο Δραγούμη γιά την γυναίκα μακεδονομάχο Θ. Στεφάνου: «Τω αξιωτίμω κ.κ. Στεφάνω Δραγούμη. Η παρούσα φωτ/φία είνε τής κ. Θεοδώρας Στεφάνου εξ Ωρεχόβου, απέχων δύο ώρας εκ Μοναστηρίου, είτον Αγγελιοφόρος όλων σχεδόν των συμμοριών εφάνει άξιος επαίνου είτον και οπαδός τού Αρχηγού Γ. Μακρή ή Νικοδήμου». Σε δεύτερη φωτογραφία, με άλλα μέλη τής οικογένειας Στεφάνου, υπογράμμιζε: «[…] Εις την παρούσαν φωτ/φίαν είνε πάλιν η Θεοδώρα με την ενδυμασία τού τόπου, η δε άλλη κόρη είνε η Μαρία Στ. Μωραΐτου, η οποία κι αυτή είτον Αγγελιοφόρος γνωστή εις όλας σχεδόν τας ενταύθα συμμορίας, εφάνει εις το έπακρον πιγή ( ; ) και γενναία, ο μεσαίος είνε αδελφός της Νικόλαος Στ. οπαδός τού Νικ. Τσιολάκη οπλαρχηγού, ο οποίος έχει και δύο άλλας αδελφούς, ο μεν Μιχ. Στ. είνε και οπλαρχηγός, ο δε μικρότερος Θεόδωρος Στ. οπαδός πολλών αρχηγών. Εν Μοναστηρίω τη 7η Μαρτίου 1909. Ναούμ Καλαρρύτης.»

1910.—Στο χωριό Τοπουσλάρ (Θεσσαλία), γίνονται συγκρούσεις μεταξύ χωρικών και τής Χωροφυλακής. Σκοτώθηκαν έξι χωρικοί και τραυματίστηκαν δεκαπέντε. Μετά την ενσωμάτωση τής Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881, στην ζωή των αγροτών τού θεσσαλικού κάμπου δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα. Η γη απλώς άλλαξε χέρια και τον τούρκο δυνάστη διαδέχτηκε ο μεγαλοτσιφλικάς, με δικαιώματα ζωής και θανάτου. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι χωρικοί έγιναν δέκτες ενός επαναστατικού ευαγγελίου. Από το 1908, ο θεσσαλικός κάμπος ήταν αναμμένο ηφαίστειο, έτοιμο να εκραγεί. Οι αγρότες τής Θεσσαλίας βρίσκονται σε διαρκή κινητοποίηση.

1914.—Μετά από λυσσώδης μάχες κοντά στο χωριό Κόδρα, οι Βορειοηπειρώτες κυριολεκτικά διαλύουν τις αλβανικές δυνάμεις, οι οποίες απωθούνται προς τον βορρά.

.—(ν. ημ.) Οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσισαν ότι η αλβανία δεν έπρεπε να διαιρεθεί. Αντιθέτως έπρεπε να παγιωθεί σε πριγκιπάτο τής αλβανίας υπό τον Γερμανό πρίγκιπα, Γουλιέλμο τού Βιντ. Στις 7 Μαρτίου, ο πρίγκιπας αποβιβάστηκε στο Δυρράχιο. Στον θρόνο θα παραμείνει γιά μικρό χρονικό διάστημα, από τις 7 Μαρτίου έως τις 17 Σεπτεμβρίου 1914, με την ονομασία Βίντι τής αλβανίας.

1916.—Ο βαρύτατος χειμώνας και το δριμύ ψύχος των ημερών, σε συνδυασμό με την ισχυρή χιονοθύελλα, προκάλεσαν τον θάνατο 10 ανθρώπων στην Δ. Μακεδονία.

1919.—Διπλωματική μάχη τής Κυβερνήσεως, στην Διάσκεψη Ειρήνης γιά τα ελληνικά ζητήματα. Κατά την συνεδρίασή της, η Επιτροπή στην Συνδιάσκεψη ειρήνης στο Παρίσι, η οποία εξέταζε το θέμα των ελληνικών διεκδικήσεων υπέρ των ομογενών στην Μικρά Ασία και την Θράκη, συζήτησε τα εξής σημαντικά: Η Δυτική Θράκη να δοθεί στην Ελλάδα (συμφώνησαν όλοι...). Γιά την Ανατολική Θράκη, ενώ η Αγγλία και η Γαλλία συμφώνησαν, άκρως αντίθετες ήταν η Ιταλία και  και οι Η.Π.Α. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με την Σμύρνη, όπου η Ιταλία και οι Η.Π.Α. την ήθελαν τουρκική. Η έναρξη των συνεδριάσεων είχε γίνει στις 12 Φεβρουαρίου, και έληξαν στις 21 Μαρτίου.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός δέχεται επιθέσεις ατάκτων.

1921.—Εν όψει τής γενικής επιθέσεως των Ελληνικών δυνάμεων, ο αρχηγός τής Στρατιάς Μικράς Ασίας, αρχιστράτηγος Παπούλας, δήλωσε ότι:  «[…] ο στρατός μας, καλείται να φέρει εις πέρας το βαρύν έργον αυτού. Ουδεμία μού απομένει αμφιβολία περί τής νίκης. Η Ελλάδα προορίζεται να ζήσει, να μεγαλυνθεί και να δοξασθεί πάλι». Η γενική επίθεση θα εκδηλωθεί στις 10 Μαρτίου. Ο αρχιστράτηγος Παπούλας, επιθυμώντας να εξαλείψει την αρνητική εντύπωση από την αποτυχία των αναγνωριστικών επιχειρήσεων τού περασμένου Δεκεμβρίου, βιαζόταν να καταλάβει τα δύο στρατηγικά σημεία, Εσκή Σεχίρ και Αφιόν Καραχισάρ, γιά να αποκόψει τον εχθρό, έτσι ώστε να μην μπορεί να κάνει χρήση τής σιδηροδρομικής γραμμής (Βαγδάτης). Με τις προϋποθέσεις αυτές, και με την υπόσχεση τής Κυβερνήσεως γιά αποστολή ενισχύσεων, όρισε την εξόρμηση των Μεραρχιών γιά τις 10 Μαρτίου (υπ. Αριθμ. 1138 διαταγή τής Στρατιάς).

.—Πρόσκληση τριών επί πλέον κλάσεων στον στρατό και προετοιμασίες γιά τον μεγάλο πόλεμο στην Μικρά Ασία.

1922.—Ο Ελληνικός Στρατός βελτιώνει με ανακατατάξεις των δυνάμεών του, την θέση του.

1927.—Η απολογισμός τού δημόσιου χρέους τής χώρας μέχρι το τέλος τής προηγούμενης χρονιάς, ανέρχεται σε 8.700.000.000 δραχμές.

1933.—Στο κενό πέφτει το  πραξικόπημα τού Ν. Πλαστήρα, που είχε ως στόχο να προλάβει τον σχηματισμό κυβερνήσεως από τον Τσαλδάρη.

1941.—Αρχίζει η άφιξη στην Ελλάδα βρετανικών ενισχύσεων, αποτελούμενων από 2 μεραρχίες πεζικού και 1 ταξιαρχία αρμάτων μάχης.

.—Στο Μέτωπο, οι Ελληνικές δυνάμεις προβαίνουν σε θυελλώδη επίθεση εναντίον των Ιταλών και καταλαμβάνουν τα υψώματα 1143, 739, 659 και 167.

.—Ιταλικά πλωτά νοσοκομεία μεταφέρουν πάμπολλους Ιταλούς τραυματίες από την αλβανία στην Ιταλία.

.—Το βρετανικό αντιτορπιλικό με το οποίο η Ελληνίδα ηθοποιός Κατίνα Παξινού μετέβαινε στις Η.Π.Α., τορπιλίστηκε από γερμανικό υποβρύχιο, με αποτέλεσμα οι διασωθέντες ναυαγοί – μεταξύ αυτών και η Παξινού– να παραμείνουν επί 30 ώρες στον Ατλαντικό ωκεανό μέσα σε σωστικές λέμβους. Τελικά, τους περισυνέλεξε ένα άλλο αντιτορπιλικό και επέστρεψαν πάλι στην Αγγλία.

1943.—Λήγει η μεγαλύτερη επιτυχία τής Εθνικής Αντιστάσεως των Ελλήνων. Επρόκειτο γιά την μάχη τού Φαρδύκαμπου Σιατίστης, μεταξύ ανταρτών τής εθνικής οργανώσεως ΠΑΟ σε συνεργασία με λίγους κομμουνιστές Πέλλας, εναντίον Ιταλών. Μετά από διήμερη μάχη οι κατακτητές νικήθηκαν κατά κράτος. Συνολικά, 16 Ιταλοί αξιωματικοί αιχμαλωτίστηκαν μαζί με 560 στρατιώτες. Δυστυχώς, λίγο αργότερα ακολούθησε η σφαγή των αξιωματικών τής ΠΑΟ από τους κομμουνιστές, στην προσπάθεια των δεύτερων να καρπωθούν την μεγάλη νίκη.

1944.—Καταδρομική επιχείρηση τού Ιερού Λόχου στην Σάμο, με διάρκεια μέχρι τις 18 Μαρτίου.

.—Οι Γερμανοί, εκτελούν φρικωδώς τον άτυχο ιερέα τού Μανδάλου (Ν. Πέλλης), Ιωάννη Καρδάμη.

.—Οι Γερμανοί στο Διδυμότειχο, εκτέλεσαν εν ψυχρώ 12 αθώους πολίτες. Η εκτέλεσή τους πραγματοποιήθηκε στην δυτική είσοδο τού Διδυμότειχου, και συγκεκριμένα μεταξύ τής παλαιάς κλινικής τού Ιωάννη Τιρρή και τού παρεκκλησίου τής Αγίας Φωτεινής.

1945.—Ο πρωθυπουργός Πλαστήρας δεν δέχεται την συμμετοχή τού ΕΑΜ στην Κυβέρνηση. Την ίδια στάση τηρεί και ο αντιβασιλέας.

1948.—Τα Δωδεκάνησα ενσωματώνονται επισήμως στην Ελλάδα. Η 7η Μαρτίου 1948, ορίστηκε ως ημέρα τής πανηγυρικής τυπικής ενσωματώσεως. Ο βασιλέας των Ελλήνων Παύλος και η βασίλισσα Φρειδερίκη, μέσα σε φρενίτιδα ενθουσιασμού, έφτασαν στην Ρόδο συνοδευόμενοι από τον αντιπρόεδρο τής κυβερνήσεως, Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, υπουργούς, στρατιωτικούς και άλλους επισήμους. Επικεφαλής τής Κεντρικής Δωδεκανησιακής Επιτροπής, ήταν οι πρωτεργάτες τού Δωδεκανησιακού αγώνα, ο γιατρός από την Κάλυμνο Σκεύος Ζερβός και ο πανεπιστημιακός καθηγητής Μιχαήλ Βολονάκης από την Σύμη. Η περίοδος τής Ιταλοκρατίας και ειδικότερα η εικοσαετία 1923-1943, στάθηκε η πιό επικίνδυνη γιά την ταυτότητα των Δωδεκανήσων. Τα είκοσι αυτά χρόνια ήταν τα πιό κρίσιμα γιά την εθνική, την θρησκευτική, την γλωσσική και την πολιτιστική ταυτότητά τους. Με τις επεμβάσεις των κυβερνητών, Μάριο Λάγκο (Mario Lago) και Τσέζαρε Μαρία ντε Βέκι (Cesare Maria De Vecchi conte di Val Cismon) στην οικονομία, την θρησκεία, την εκπαίδευση, με την δημογραφική αλλοίωση, την αλλοτρίωση τού χώρου, επιταχύνθηκαν οι διαδικασίες για τον πλήρη εξιταλισμό των Δωδεκανησίων. Η δήλωση τού Βενιζέλου ότι Δωδεκανησιακό Ζήτημα δεν υφίσταται μεταξύ Ελλάδος και Ιταλίας, αλλά μόνο μεταξύ Ιταλίας και Δωδεκανήσου, μεγιστοποίησε την θανάσιμη μοναξιά των Δωδεκανησίων, η οποία ολοκληρώθηκε στις 23/9/1928, όταν ο Βενιζέλος υπέγραψε στην Ρώμη με τον Μουσολίνι το πενταετούς ισχύος Σύμφωνο «φιλίας, συνδιαλλαγής και δικαστικού διακανονισμού».

1951.—Το Τάγμα τού Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας, καταλαμβάνει, μετά από σκληρό αγώνα το ύψωμα 326, κοντά στην περιοχή Γιονγκτού-Ρι και προκαλεί τα εγκωμιαστικά άρθρα τού διεθνούς Τύπου.

1953.—Τα μέλη τής Επιτροπής Αγώνα τής ΕΟΚΑ, επισφράγισαν την πίστη τους στον σκοπό τού Αγώνα με όρκο στην Καινή Διαθήκη. Πρόεδρος τής Επιτροπής αυτής ορίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’, ο οποίος ενεργούσε ως πολιτικός αρχηγός τού Απελευθερωτικού Αγώνα, τον οποίο και χρηματοδοτούσε. Η Επιτροπή διόρισε ένα από τα μέλη της, τον Γεώργιο Γρίβα, στρατιωτικό αρχηγό τού Αγώνα, ο οποίος ήταν συνταγματάρχης εν αποστρατεία και διέθετε πλούσια στρατιωτική πείρα κυρίως σε θέματα τακτικής πολέμου. Ως αρχηγός τής Εθνικής Οργανώσεως Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ), χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Διγενής.

1954.—Το ελληνικό κράτος εξαγοράζει την σιδηροδρομική γραμμή Αλεξανδρουπόλεως—Πυθίου—Σβίλεγκραντ.

1957.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ Κκέλης Χρίστος, ετών 23 εκ Κισσονέργας, εφονεύθη υπό Άγγλων μεταξύ Τάλας και Κισσόνεργας, κατόπιν ενέδρας.

.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ Στυλιανού Μιλτιάδης, ετών 21 εκ Τάλας, εφονεύθη μεταξύ Τάλας και Κισσόνεργας, κατόπιν ενέδρας.

1964.—Σημειώνονται αιματηρές επιθέσεις τουρκοκυπρίων εναντίον Ελλήνων στην Πάφο. Τα γεγονότα συνέβησαν μετά από σειρά προκλητικών ενεργειών των τούρκων, με αποκορύφωμα την τοποθέτηση βόμβας στην «τουρκική κοινοτική Βουλή», ενώ είχαν σαν αποτέλεσμα τον θάνατο 7 Ελλήνων.

1969.—Αποφασίζεται η ίδρυση Πολεμικού Μουσείου στην πρωτεύουσα Αθήνα. Σκοπός του είναι η έκθεση πολεμικών κειμηλίων και η τεκμηρίωση και μελέτη τής πολεμικής ιστορίας τού Ελληνικού Έθνους, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

1986.—Ολοκληρώνεται η αναθεώρηση τού Συντάγματος τού 1975 στις μη θεμελιώδεις διατάξεις. Σύμφωνα με αυτήν, αρκετές από τις εξουσίες τού προέδρου τής Δημοκρατίας μεταβιβάζονται στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση. Το 1986 αποτελεί σίγουρα σημείο αναφοράς γιά τον θεσμό. Οι αρμοδιότητες τού Προέδρου τής Δημοκρατίας σήμερα, είναι αρκετά περιορισμένες σε σχέση με το παρελθόν. Μεταξύ των καθηκόντων του, είναι η έκδοση προεδρικών διαταγμάτων, με την προσυπογραφή τού αρμόδιου υπουργού, η σύνταξη διαγγελμάτων, ο διορισμός πρωθυπουργού, η ανάθεση διερευνητικής εντολής, η διάλυση τής βουλής, η αναπομπή νομοσχεδίου, ο διορισμός τού προσωπικού τής προεδρίας κ.α. Σε περίπτωση αρνήσεως υπογραφής διατάγματος λόγω διαφωνίας του με την κυβέρνηση, είναι αναγκασμένος, αφού πρώτα συζητήσει με την κυβέρνηση, να υποχωρήσει.

.—Απεβίωσε στην Νιγρίτα τής Μακεδονίας, ο ζωγράφος και γιατρός, Μικές Μαρκαδάκης. Γεννήθηκε στην Κάλυμνο το 1910.

1989.—Ο ιπτάμενοί μας Ιωάννης Γαλανός (κυβερνήτης) και Τότσας Ιωάννης (συγκυβερνήτης), έχασαν την ζωή τους ενώ βρίσκονταν σε διατεταγμένη αποστολή στην περιοχή τής Νότιας Βοιωτίας, λόγω προσκρούσεως τού αεροσκάφους στο έδαφος. Ο Γαλανός ήταν έγγαμος και είχε τρεις κόρες.

1990.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Σπυρίδων Παπαδίτσας, όταν, κατά την εκτέλεση ασκήσεως στην νήσο Λέσβο, το αεροσκάφος του κατέπεσε και συνετρίβη σε ημιορεινή περιοχή τού νησιού.

1991.—Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, κρίνει αναγκαία την μεταφορά τής βυζαντινής εκκλησίας των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων (ἤ των τεσσαράκοντα Μαρτύρων) στην Κηφισιά, σε άλλη θέση (λίγα μέτρα παρακάτω), λόγω διαπλατύνσεως τής λεωφόρου Κηφισίας.

1995.—Η χώρα μας αναδεικνύεται ως το δέκατο πλήρες μέλος τής Δυτικοευρωπαϊκής Ενώσεως (Δ.Ε.Ε.). Η ΔΕΕ είναι προϊόν των πολιτικών και διπλωματικών εξελίξεων στην Ευρώπη μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι αντιμετώπιζαν τότε το ενδεχόμενο επανεμφάνισης τής γερμανικής απειλής, τον σοβιετικό επεκτατισμό, αλλά και την προοπτική οικοδομήσεως ενός θεσμικού πλαισίου το οποίο θα ευνοούσε την συνεργασία των χωρών τής δυτικής Ευρώπης. Παρά τον έντονα ευρωπαϊκό προσανατολισμό της, συνδέθηκε στενά με την Ατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ).

2003.—Το ελληνικό δημόσιο είναι πλέον ο νέος ιδιοκτήτης τού κτήματος Τατοΐου. Στην συνέχεια, με το Προεδρικό Διάταγμα τού 2007, καταργήθηκαν τα ιστορικά όρια τού Κτήματος, υπάγοντας το μεγαλύτερο μέρος τής δασικής του εκτάσεως στον Φορέα Διαχειρίσεως τού Δρυμού Πάρνηθας. Παράλληλα, το Κτήμα τεμαχίστηκε σε ζώνες, σε ορισμένες από τις οποίες ορίστηκαν (βάσει τού Π.Δ.) χρήσεις ασύμβατες με τα υπάρχοντα σ’ αυτές κτήρια. Ως επιστέγασμα και ομολογία παταγώδους αποτυχίας στην διαχείρισή του, ήλθε η ανακοίνωση περί τής υπαγωγής τού Τατοΐου στα περί εκποιήσεως ή περί μακροχρονίου διαθέσεως ακίνητα τού Δημοσίου.

2004.—Περίπου 7,6 εκατομμύρια ψηφοφόροι προσέρχονται στις κάλπες γιά να εκλέξουν την νέα Κυβέρνηση τής χώρας. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε η «Νέα Δημοκρατία», με μία ισχυρή πλειοψηφία 165 εδρών. Το ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσε το 40,5% και η διαφορά άγγιξε τις 4,9 μονάδες. (Κυβέρνηση ανεψιού Καραμανλή: 10/3/2004 έως 19/9/2007).

2016.—Ἡ Σύνοδος τῶν ἀρχηγῶν κρατῶν καὶ κυβερνήσεων τῆς Ευρωπαϊκής Ενώσεως μὲ τὴν τουρκία, καὶ τὰ παζαρέματα. Σὰν σήμερα τῷ 2016, ὁ πρωθυπουργεύων Ἀλέξης Τσίπρας ἔλαβε μέρος στὴν Σύνοδο τῶν ἀρχηγῶν κρατῶν καὶ κυβερνήσεων τῆς Ε.Ε. μὲ τὴν τουρκία, γιὰ νὰ ὑπερασπιστῇ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, σύμφωνα μὲ τὸν ὅρκο ποὺ ἔδωσε. Στὸ πλαίσιο τῆς Συνόδου, συναντήθηκε μὲ τὸν πρόεδρο τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, Νῖκο Ἀναστασιάδη, μὲ τὸν πρωθυπουργό τῆς Ὁλλανδίας καὶ πρόεδρο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, Μάρκ Ροῦτε, μὲ τὸν τοῦρκο πρωθυπουργό, Ἀχμέτ Νταβούτογλου, καὶ μὲ τὴν καγκελάριο τῆς Γερμανίας, Άγγελα Μέρκελ. Στόχος τῆς τουρκίας σὲ αὐτή τὴν Σύνοδο ἦταν νὰ χρησιμοποιήσῃ ἐκβιαστικὰ τὶς ῥοές τῶν λαθρομεταναστῶν ὡς μοχλό πιέσεως στὶς διαδικασίες ἐντάξεώς της στὴν Ε.Ε. καθὼς καὶ στὸ θέμα τοῦ Κυπριακοῦ. Βεβαίως ἡ κυβέρνηση Ἀλέξη Τσίπρα μὲ τοὺς χειρισμοὺς καὶ τὶς ἀποφάσεις της, φρόντισε νὰ προσφέρει στὴν τουρκία ὅλες τὶς διευκολύνσεις γιὰ νὰ ἀσκήσῃ τὴν έκβιαστική της πολιτική.

2017.—Ο Πατήρ Ζήσης επαύθη των καθηκόντων του με τις κατηγορίες τού σχίσματος, τής απείθειας, τής εξυβρίσεως και τής φατρίας (βλ &.5/3).

2018.—Ο χρυσοπληρωμένος Επίτροπος τής Ευρωπαϊκής Ενώσεως Δημήτρης Αβραμόπουλος, στην έναρξη τού ετήσιου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου γιά την υποτιθέμενη ‘’Μετανάστευση’’, τόνισε ότι πρέπει να μετατρέψουμε αυτό το φαινόμενο σε ευκαιρία προς όφελος τής Ευρώπης, με αποτελεσματική ένταξη όλων όσοι έχουν νόμιμο δικαίωμα παραμονής. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο πόσο επωφελής (!..) είναι γιά τις γηράσκουσες κοινωνίες μας και γιά τις αγορές εργασίας η εισροή (μυριάδων ανειδίκευτων και παράνομων) αλλοδαπών, οι οποίοι [δήθεν] θα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των ελλείψεων σε εργατικό δυναμικό και δεξιότητες που παρουσιάζονται σε πολλούς τομείς (!..) Γιά τον διωγμό των αρίστων Ελλήνων και την αναγκαστική νόμιμη μετανάστευση/εξορία εκατοντάδων χιλιάδων άξιων νέων επιστημόνων σε Ευρώπη, Η.Π.Α. και αλλού, κουβέντα ο Επίτροπος…

2019.—Στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων που πραγματοποιήθηκε σαν σήμερα (Πέμπτη 7/3) στις Βρυξέλλες, διαψεύστηκαν οι προσδοκίες τής κυβερνήσεως Τσίπρα γιά αλληλεγγύη… Από την ελλαδική κυβέρνηση τέθηκε το θέμα τού καταμερισμού εξετάσεως των αιτημάτων ασύλου των παράνομων αλλοδαπών και σε άλλα κράτη-μέλη, έστω σε εθελοντική βάση, προκειμένου να αποσυμφορηθεί η τραγική κατάσταση στα ελληνικά νησιά αλλά και στα λεγόμενα κέντρα ‘’φιλοξενίας’’ στην ενδοχώρα. Ωστόσο, από την πλευρά των άλλων κρατών-μελών δεν υπήρξε κ α μ ί α  απολύτως ανταπόκριση. Ήδη από την αρχή τού 2019 έως και τις 4 Μαρτίου σύμφωνα με τα στοιχεία τής Ύπατης Αρμοστείας τού Ο.Η.Ε., έφθασαν στην Ελλάδα 5.137 άτομα, εκ των οποίων οι 3.634 μέσω θαλάσσης. Τα δεδομένα καταδεικνύουν το αδιέξοδο: Από τον Απρίλιο τού 2016, οπότε και ξεκίνησε επίσημα η εφαρμογή τής Κοινής Δήλωσης Ε.Ε. – τουρκίας, μόνο 1.838 άτομα έχουν επιστραφεί στην τουρκία. Παράλληλα, όμως, το 2017, 36.310 παράνομοι αλλοδαποί εισέβαλαν στην Ελλάδα εκ των οποίων οι 29.718 στα νησιά (Λέσβο, Σάμο, Χίο, Λέρο, Κω) και οι 6.592 από τον Έβρο. Το 2018 εισέβαλαν 50.511 παράνομοι αλλοδαποί, εκ των οποίων οι 32.497 στα νησιά και οι 18.014 από τον Έβρο.Τρία χρόνια πέρασαν από την εφαρμογή τής κοινής δήλωσης Ε.Ε. – τουρκίας (20 Μαρτίου 2016), και οι παράνομοι αλλοδαποί που βρίσκονται στην χώρα έχουν ξεπεράσει τις 70.000, σύμφωνα με δηλώσεις τού υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρη Βίτσα. Βάσει των δηλώσεών του αναμένεται τους επόμενους μήνες αύξηση των παράνομων εισροών λόγω βελτιώσεως των καιρικών συνθηκών…

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση