ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-06 ΙΟΥΝΙΟΥ

Η πυρπόληση τής τουρκικής ναυαρχίδας στην Χίο από τον Κωσταντή Κανάρη -The Burning of the Turkish Flagship by Kanaris Έργο Νικηφόρου Λύτρα (Nikiforos Lytras)
6 Ιουνίου

552.—Ο Στρατός τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπό τον Στρατηγό Ναρσή, ανακαταλαμβάνει την Ρώμη, την οποία κατείχαν οι Γότθοι. Το 533, την επιχείρηση γιά την ανάκτηση τής βορείου Αφρικής είχε αναθέσει ο Ιουστινιανός στον στρατηγό Βελισσάριο, ο οποίος μέσα σε ένα χρόνο και με λίγες αριθμητικές δυνάμεις κατάφερε να συντρίψει το κράτος των Βανδάλων. Η περιοχή από την Καρχηδόνα έως τις Ηράκλειες Στήλες καθώς και οι Βαλεαρίδες νήσοι, Σαρδηνία και Κορσική, επανήλθαν στην Αυτοκρατορία. Το επόμενο βήμα του, η ανάκτηση τής Ιταλίας και η σύγκρουση με τους Οστρογότθους, διήρκεσε 20 σχεδόν χρόνια. Από το 534 που τα ρωμαϊκά στρατεύματα υπό τον Στρατηγό Βελισσάριο αποβιβάστηκαν στην Σικελία, οι μάχες με τους Οστρογότθους ήταν συνεχείς έως το 540 και την υποταγή τού βασιλιά τους Ουίτιγι. Κατά την διάρκεια τής επιστροφής τού Βελισσάριου στην Ανατολή γιά να αντιμετωπίσει τους Πέρσες, ξέσπασε επανάσταση των Γότθων, οπότε ο Ιουστινιανός έστειλε τον Ναρσή, ο οποίος μετά από σφοδρές μάχες οριστικοποίησε την επικράτηση τής Αυτοκρατορίας το 554. Έτσι το μεγάλο όραμα τού Ιουστινιανού γιά την αποκατάσταση τής παλαιάς έκτασης και αίγλης τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Imperium Romanum), έγινε πραγματικότητα.    

913.—Απεβίωσε ο Αυτοκράτορας Αλέξανδρος. Γυιός τού Βασίλειου Α΄, ιδρυτή τής Μακεδονικής δυναστείας, διαδέχτηκε στον θρόνο τής Αυτοκρατορίας το 912 τον αδελφό του, Λέοντα ΣΤ΄ Σοφό. Η βασιλεία του ήταν σύντομη, μόλις ενός έτους και 27 ημερών.

1616.—Ο στόλος τού δούκα τής Τοσκάνης με τους Ιππότες τής Μάλτας, γιά δεύτερη φορά μέσα σε μικρό διάστημα καταπλέει και λεηλατεί τα περίχωρα τής Κω. Ευτυχώς, δεν μπόρεσαν να καταλάβουν το φρούριό της.

1627.—Οι γαλέρες τού Αγίου Στεφάνου, στα πλαίσια των ετήσιων καταδρομών τους στο ελληνικό Αρχιπέλαγος, κουρσεύουν τέσσερα σκάφη τής Σουλτάνας, δύο μαυριτανικά και άλλα δεκαέξι πλοία τής καραβάνας τής Αλεξάνδρειας! Τα ρυμούλκησαν διασχίζοντας ολόκληρο το Αιγαίο, αν και κατά την πορεία τους είχαν δεχτεί επίθεση τού τουρκικού στολίσκου τής Ρόδου.

1775.—Έκθεση τού Ενετικού Προξενείου Θεσσαλονίκης αναφέρει: «Ο εδώ έμπορος Καμμέρα έλαβε διαταγήν εκ Κων/λεως ίνα πάρη από τους αγάδες των Σερρών ό,τι είχον αφαιρέσει από την περιουσίαν του Δήμου Πέτρου μετά τον θάνατόν του».

1792.—Μεγάλη επίθεση από τουρκογάλλους εναντίον τού Ταίναρου, αποκρούεται από τον Λάμπρο Κατσώνη, ο οποίος κυριολεκτικά θερίζει ναύτες και αξιωματικούς τους. Σημαντικός συνεργάτης τού Κατσώνη εναντίον των ενωμένων εχθρών τού Ελληνισμού, υπήρξε ο Λέων Ανδρούτσος με τους Αρματολούς του.

1811.—Προεστοί των Ψαρών καταγγέλλουν ληστρικές δράσεις Υδραίων πειρατών στην θάλασσα, οι οποίες τους επιφέρουν μεγάλες καταστροφές.

1821.—(6-7/6) Τα ελληνικά σώματα πλησίασαν στην περιοχή Δραγατσανίου μετά από την διαταγή τού αρχιστράτηγου Αλέξανδρου Υψηλάντη· είχαν ξεκινήσει από τις 3 Ιουνίου με σκοπό να ενωθούν με την οπισθοφυλακή στην περιοχή Δραγατσανίου. Η πορεία διάρκειας οκτώ ωρών, καθυστέρησε λόγω τής ραγδαίας και διαρκούς βροχής. Ο δε Γεωργάκης, έχοντας σκοπό τον αποκλεισμό των τούρκων, λόγω και τής αριθμητικής υπεροχής των Ελλήνων έστειλε διάφορα σώματα και κατέλαβε τις γύρω από το χωριό θέσεις. «Μάχη Δραγατσανίου τής Μολδοβλαχίας και καταστροφή Ιερού Λόχου. Ταύτην διεξήγαγον αφ’ ενός οι Υψηλάντης, Βασ. Καραβιάς κ.λπ. και αφ’ ετέρου οι Γιουσούφ πασάς Περκόφτσαλης, Καραφεΐζμπεης, Σελήμ Μεχμέτ αγάς και Καρά Χατζή Αχμέτ εφέντης.»

.—Οι Έλληνες επαναστάτες υπό τους Χορμόβα, Σκαλτσοδήμο, Σιαδήμα, Πιλάλαν επιτίθενται σφοδρώς εναντίον των τούρκων τού φρουρίου Αντιρρίου, χωρίς να κατορθώσουν να το κυριεύσουν. Κατά την μάχην εφονεύθη ο οπλαρχηγός Χορμόβας.

1822.—(6-7/6) «Πυρπόλησις τουρκικῆς Ναυαρχίδος ἐν Χίῳ ὑπὸ Κ. Κανάρη καὶ θάνατος Ναυάρχου Νουαΐχ Ζααδὲ Καρᾶ-Αλῆ πασᾶ. Τὸν διεδέχθη τὴν αὔριον ὁ καπετὰν Μουστάρμπεης, δυνάμει Πουγιουρδὶ (διάταγμα) τοῦ Διοικητοῦ τῆς Κρήτης Μεχεμμὲτ Ἐμὶν Βαχὶτ πασᾶ.» Δύο ἑλληνικά πυρπολικά, τὸ μὲν ὑπό τὸν Ἀνδρέαν Πιπῖνον Ὑδραῖον, τὸ δὲ ὑπό τὸν Κωνσταντῖνον Κανάρην Ψαριανόν, ἀπέπλευσαν διὰ νυκτὸς ἐκ Ψαρῶν κατὰ τὸ ἀρκτικόν μέρος τῆς Χίου. Συναπέπλευσαν καὶ τέσσερα πολεμικά, δύο πρὸς τὸ νότειον καὶ δύο πρὸς τὸ βόρειον μέρος τοῦ πορθμοῦ ἐπί σκοπῷ νὰ παραλάβωσι τὰ πληρώματα τῶν πυρπολικῶν μετὰ τὸν ἐμπρησμόν αὐτῶν. Μετὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον, βοηθούμενα ὑπό τῆς πνεούσης ἀπογείου αὔρας ἔπεσαν αἴφνης, τὸ μὲν Ψαριανὸν εἰς τὴν πρώραν τῆς ναυαρχίδος καὶ περιπλεχθὲν μετέδωκεν ἀμέσως τὰς φλόγας του, τὸ δὲ ὑδραϊκόν εἰς τὴν πρώραν τῆς ὑποναυαρχίδος, ὅπου ἐκόλλησεν, ἀλλ’ ἐξεκόλλησε προτοῦ μεταδώσῃ τὰς φλόγας του καὶ καιόμενον ἐκυμαίνετο τῇδε κἀκεῖσε ἐν μέσῳ τοῦ στόλου ἐνσπεῖρον φόβον καὶ ταραχήν.

.—Ο Νικ. Οικονόμου με επιστολή του προς τους προκρίτους τής Ύδρας, γνωστοποιεί την μεγάλη δυσκολία να συγκεντρώσει τα χρήματα τής επιβολής έκτακτης εισφοράς την οποία επέβαλλε η Προσωρινή Διοίκηση τής Ελλάδος (βλ. 19/1ου). Οι κάτοικοι των νησιών στους οποίος επιβλήθηκε το έκτακτο τέλος, επικαλούνταν διάφορες προφάσεις γιά να το αποφύγουν.

1823.—(6-7/6) Κατόπιν τής σθεναράς πολιορκίας τού φρουρίου Κανδάνου Κρήτης υπό των Ελλήνων, οι πολιορκούμενοι τούρκοι παραδίδονται εις τον Εμμανουήλ Τομπάζην. Παρά τις αντιρρήσεις τού Έλληνα Αρμοστή Κρήτης Τομπάζη, οι αγωνιστές περικύκλωσαν την πομπή  οπλοφόρων και αμάχων και σκότωσαν πάνω από 1.000 εχθρούς. Η εικόνα τής σφαγής ήταν αληθινά τραγική, αλλά ήταν εκδήλωση τού μίσους όλων των χρόνων τής σκλαβιάς και των εξευτελισμών. Λάφυρα δεν υπήρξαν και όσοι τόλμησαν να πάρουν το πλήρωσαν με την ζωή τους λόγω τής πανώλης. Οι απώλειες των Ελλήνων ήταν 30 αγωνιστές και ο γενναιότατος οπλαρχηγός Πωλιός Μποτωνάκης.

.—«Άφιξις τουρκικού στόλου έξω των Πατρών οδηγουμένου υπό τού Καπετάν Χουσρέφμπεη.»

1824.—«Άφιξις Αιγυπτιακού στόλου μετά στρατευμάτων εις Κάσσον οδηγουμένου υπό τού Χουσεΐνμπεη.»

1825.—(6-7/6) Στην Δραμπάλα Μεσσηνίας οι Έλληνες με αρχηγό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη δέχτηκαν επίθεση από τους τουρκοαιγύπτιους. Οι Έλληνες αμύνθηκαν με σθένος. Από άλλη πηγή: «Μάχη εν θέσει Δραμπόλα έναντι χωρίου Άκωτα τού Δήμου Φαλαισίας τής Επαρ. Μεγαλουπόλεως εν η επληγώθη ο οπλαρχηγός Γ. Γιατράκος. Φυγή Ελλήνων, ων αρχηγοί ήσαν οι Δημ. Πλαπούτας, Θ. Κολοκοτρώνης, Κανέλλος Δεληγιάννης και Ιωάννης Κολοκοτρώνης, των δε τούρκων ο Ιμβραήμ πασάς.»

1827.—«Ο Αντιβασιλεύς τής Αιγύπτου Μεχμέτ Αλής, εμβάς εις πολεμικόν πλοίον εξήλθε προς καταδίωξιν τού Ελληνικού στόλου.»

1828.—«Άφιξις τού αδελφού τού Κυβερνήτου, Αυγουστίνου Καποδιστρίου εις Αίγιναν.»

1852.—Απεβίωσε ο γερουσιαστής Λάζαρος Κουντουριώτης (αδελφός τού Γεώργιου), όστις είχε διαθέσει υπέρ τα 2 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα διά τον Αγώνα και είχε συντελέσει πολλαπλώς εις την επιτυχίαν του.

1854.—Τουρκική επίθεση κατά των Θεσσαλών επαναστατών που υποχωρούν στην Καλαμπάκα. Μετά από την γενική τουρκική επίθεση εναντίον των επαναστατών στην Καλαμπάκα, οι Έλληνες αναγκάζονται να υποχωρήσουν. Η μάχη κράτησε τρείς μέρες και οι τούρκοι είχαν απώλειες 1.000 νεκρούς. Ο στρατηγός Χατζηπέτρος, αποχωρώντας, εξέφρασε την βαθιά του ευγνωμοσύνη στους Μανιάτες, τους Κρήτες, τους Υδραίους και τους Θεσσαλούς συμπολεμιστές του. Έτσι τερματίστηκε η Επανάσταση τής Θεσσαλίας τού 1854.

1887.—Κατατίθενται στις αρμόδιες αρχές τα σχέδια γιά την διαπλάτυνση τού ποταμού Στρυμόνα [στοιχεία Σάκης Αραμπατζής].

1902.—Η Πάτρα απέκτησε τροχιόδρομο (τραμ), επί δημαρχίας Δημήτριου Βότση και επί νομαρχίας Χρήστου Παλαμά, αδερφού τού Κωστή Παλαμά. Ο τροχιόδρομος τής Πάτρας ήταν πρωτοποριακός, διότι ήταν το πρώτο ηλεκτροκίνητο τραμ στην Ελλάδα, με την Αθήνα να αποκτά λίγα χρόνια αργότερα την δική της ηλεκτροκίνητη γραμμή.

1906.—Στις φυλακές Μοναστηρίου φονεύονται οι Μακεδονομάχοι Οδ. Παναγιωτάκος, Εμμ. Επισκοπάκης και Ν.Τζόβελος.

.—Φονεύθηκαν από τους βούργαρους καθ’ οδόν επιστρέφοντας στην πόλη των Σερρών τρείς Έλληνες.

.—Στο Μπαλτσίκ τής σημερινής βουργαρίας (οι αρχαίοι Κρουνοί και μετέπειτα Διονυσιούπολη), οι βάρβαροι βούργαροι συνεχίζουν τις διώξεις τού ελληνικού στοιχείου. Πλέον, έχουν εκκαθαρίσει τις εκκλησίες από Έλληνες ιερείς τοποθετώντας δικούς τους, τις οποίες σήμερα χρησιμοποιούν και εκμεταλλεύονται γιά να προσελκύσουν τουρισμό, όπως οι τούρκοι εκμεταλλεύονται αντιστοίχως τα ελληνικά μνημεία.

1907.—Πλημμύρες σε Τρίκαλα και Θεσσαλία. Η υπερχείλιση τού ποταμού Ληθαίου των Τρικάλων άφησε πίσω της τουλάχιστον 100 νεκρούς.

.—Ο Ανδρέας Παπαμικρόπουλος από την Πάτρα, διδάσκαλος τού πτωχοκομείου, προσπάθησε να αφυπνίσει την τότε Ελληνική βουλή επί κυβερνήσεως Θεοτόκη γιά την κατάντια τής χώρας, με την ρίψη αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού, χωρίς όμως επιτυχία.

1909.—Ισχυρός σεισμός, με επίκεντρο την Λαμία, γίνεται αισθητός σε ολόκληρη την Θεσσαλία και την Στερεά Ελλάδα.

1917.—Το βενιζελικό πραξικόπημα τής Θεσσαλονίκης, ξεκινά τους εξοστρακισμούς των αντιπάλων του. Στο υπουργείο των Εσωτερικών διαβιβάζονται αναλυτικές καταστάσεις πολιτικών, στρατιωτικών και άλλων προσώπων, που πρέπει να απελαθούν από την χώρα […]

1919.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Στρατιάς Μικράς Ασίας συνάπτουν μάχας με τους τούρκους στα υψώματα τής Περγάμου.

.—Το βράδυ τής σημερινής, το τμήμα τού Ελληνικού Στρατού το οποίο κατείχε την πόλη Ναζιλί, αποχώρησε μετά από πληροφορίες γιά επικείμενη επίθεση. Τις επόμενες ώρες τουρκικά τμήματα λεηλάτησαν τις εκεί ελληνικές περιουσίες και σκότωσαν Έλληνες πολίτες.

1920.—Το Ανώτατο Συμμαχικό Συμβούλιο δίνει επί τέλους την άδεια προελάσεως τού Ελληνικού Στρατού γιά την κατάληψιν τής σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι την Πάνορμο. «Ἡ αὐξανόμενη δύναμη τοῦ κεμαλικοῦ στρατοῦ, ἰδίως μετὰ τὴν γαλλικὴ ἀνακωχή, ἐπέβαλε τὴν ἀνάγκη ὅπως ὁ Ἑλληνικός Στρατὸς προελάσῃ καὶ καταλάβῃ τὴν σιδηροδρομικὴ γραμμὴ Πανόρμου, ποὺ ἦταν ἀπολύτως ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἀσφάλεια τοῦ Στρατοῦ μας καὶ τῶν Συμμάχων στὴν Κωνσταντινούπολη.» Αποτέλεσμα αυτής τής αποφάσεως ήταν η προσωρινή αναβολή κάθε ενέργειας γιά την απελευθέρωση τής Ανατολικής Θράκης.

1921.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μικρά Ασία επεκτείνει την δραστηριότητα των προφυλακών της διά λήψην επαφής.

1922.—Στην Μικρά Ασία σημειώνεται δράση περιπόλων.

.—Αποβίβαση τού βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄ και τής συνοδείας του στα Ψαρά. Τον Ιούνιο τού 1922, ο βασιλέας Κωνσταντίνος Α΄ επισκέφτηκε με το θωρηκτό «Αβέρωφ» τα Ψαρά, συνοδευόμενος από μέλη τής Ελληνικής κυβερνήσεως και τον πρίγκιπα Νικόλαο. Ήταν η πρώτη φορά που Έλλην Βασιλέας επισκεπτόταν το ηρωικό νησί και η υποδοχή που τού επιφυλάχτηκε ήταν υπεράνω πάσας περιγραφής. Τελικός προορισμός τού Βασιλέα ήταν η Σμύρνη με σκοπό την εμψύχωση των Ελλήνων στρατιωτών. Στα Ψαρά αποβιβάστηκε γιά να τιμήσει τους ήρωες τής μαρτυρικής νήσου. Οι Ψαριανοί γιά να ετοιμάσουν το τιμητικό τραπέζι, πρόσφεραν ο καθένας ό,τι μπορούσε. Από αντικείμενα έως τρόφιμα. Ο λιτοδίαιτος όμως Βασιλέας έφαγε μόνο λίγο ψωμί με τυρί και συνομίλησε με τους νησιώτες.

1923.—Στην Διάσκεψη τής Λωζάννης καθορίζονται οριστικά τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Σύνορο μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας ορίζεται το μέσο τού ρού τού ποταμού Έβρου. Η Άγκυρα ανακαλεί κάθε αντίρρηση γιά παραχώρηση στην Ιταλία τού Καστελόριζου. Η υπογραφή τής Συνθήκης θα γίνει στις 24 Ιουλίου. 

1924.—Φτάνουν στην Τραπεζούντα τα ελληνικά ατμόπλοια «Θρασύβουλος» και «Καβάλα» έχοντας αποστολή την μεταφορά κατοίκων τής Αργυρουπόλεως τού Πόντου στην μητροπολιτική Ελλάδα, στα πλαίσια τής υποχρεωτικής ανταλλαγής των πληθυσμών. Ένας γιατρός και δύο νοσοκόμες τού Ερυθρού Σταυρού τής Ελλάδος εμβολιάζουν όλους τους πρόσφυγες με αντιτυφικό ορό. Έργο τής τοπικής επιτροπής ανταλλαγής, είναι η καταγραφή των προσφύγων, η συγκέντρωση των νέων κοριτσιών και των παιδιών που βρίσκονται σε χέρια τούρκων, η αναζήτηση και διάσωση των κρατούμενων στις φυλακές ομογενών και των εξόριστων στο Ερζερούμ και στο Βαν. Μεταξύ αυτών και ο γραμματέας τής επιτροπής Γ. Κανδηλάπτης (Κάνης), ο οποίος την προτελευταία εβδομάδα τής παραμονής του στην Τραπεζούντα κατορθώνει να περισυλλέξει και να εξασφαλίσει την μεταφορά των οστών τού Αυτοκράτορα Αλεξίου Δ΄ Κομνηνού.

1925.—Αργά τη νύκτα, οι αδελφοί  Ιωάννης, Κίμων και Κωνσταντίνος Γιαγά ή Γιαγιά, γνωστοί ως “Γιαγιάδες”,  ξεκινούν Στάση στην Σάμο, με σκοπό την απόσχιση τής νήσου από το Ελληνικό κράτος και την εγκατάσταση καθεστώτος αυτονομίας. Πίσω από τους αδελφούς Γιαγιά βρισκόταν η Ιταλία, η οποία έχοντας στην κατοχή της τα Δωδεκάνησα, προσδοκούσε στην αυτονόμηση τής γειτονικής Σάμου. Η δε τουρκία, στο αίτημα τού υπουργείου Δικαιοσύνης τής Ελλάδος γιά έκδοση των φυγόδικων, όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκε, αλλά τους επιφύλαξε ηρωική υποδοχή και ανεπανάληπτη φιλοξενία. Οι στασιαστές επιχείρησαν γιά πρώτη φορά να κινηθούν στις 6 Ιουνίου, λόγω όμως αποτυχίας, και αφού σκότωσαν σε συμπλοκές έναν ενωμοτάρχη τής Χωροφυλακής, διέφυγαν στην απέναντι Μικρασιατική ακτή ζητώντας άσυλο στη νέα Έφεσο. Την τάξη αποκατέστησε ο στόλος, αλλά ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, τοπικός αντίπαλος των «Γιαγιάδων», συνέστησε στην κυβέρνηση να παύση την δίωξή τους.

1926.—Στα Τίρανα, ο Αχμέτ Ζώγου και ο Χρύσανθος Τραπεζούντος υπογράφουν συμφωνία η οποία ρυθμίζει τα εκκλησιαστικά ζητήματα στην αλβανία. Ήδη από τις 23 Φεβρουαρίου, η Σύνοδος εξέδωσε απόφαση η οποία επέτρεπε το Αυτοκέφαλο τής εκεί Εκκλησίας, εκδίδοντας παράλληλα ειδικό Τόμο. Ο μεγάλος ιεράρχης έμεινε στο νεόδμητο κράτος 40 ημέρες γιά όλες τις λεπτομέρειες.

1931.—Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα έρχονται στο φως από τις ανασκαφές στην Αρχαία Αγορά, την οποία διενεργεί η Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή, υπό τον καθηγητή Σίαρ.

1933.—Γίνεται απόπειρα δολοφονίας εναντίον τού Ελευθέριου Βενιζέλου στην λεωφόρο Κηφισιάς στην Αθήνα. Κατά την απόπειρα αυτή τραυματίστηκε «η ευρισκομένη μετ’ αυτού σύζυγός του Έλενα». Αποκαλύπτεται ότι την απόπειρα είχε σχεδιάσει ο διοικητής τής Γενικής Ασφάλειας Αθηνών, Ι. Πολυχρονόπουλος, με τον γνωστό ληστή Καραθανάση. Ο Βενιζέλος στην κατάθεσή του αναφέρει, ανάμεσα στα άλλα και τα εξής: «[…] Θεωρώ διά την απόπειραν υπεύθυνον την Κυβέρνησιν και κυρίως, τον υπουργόν των Εσωτερικών, Ιωάννην Ράλλην.»

1941.—Ο Γερμανός διοικητής Brunz αφήρεσε εκ τού φρουρίου των Κυθήρων μαρμάρινον λέοντα. Οι Γερμανοί με τους Ιταλούς υπήρξαν οι μεγαλύτεροι μακράν αρχαιοκάπηλοι.

1942.—Το υποβρύχιο ΤΡΙΤΩΝ αποβίβασε μία ομάδα καταδρομέων και πολεμικό υλικό στην Κρήτη.

1943.—Εις σύσκεψιν γενομένην εις Λιάσκοβο, μεταξύ των ανταρτικών οργανώσεων Ε.Δ.Ε.Σ., Ε.Λ.Α.Σ. και τής εν Ελλάδι βρεττανικής αποστολής, απεφασίσθη η ίδρυσις κοινού στρατηγείου, διά την διεξαγωγήν τού εναντίον των Γερμανοϊταλών κατακτητών αγώνος. Η λειτουργία τού εν λόγω κοινού στρατηγείου υπήρξε πρόσκαιρος, διότι ο Ε.Λ.Α.Σ. απεσίσθη μετ’ ολίγον και ηκολούθησε ιδίαν γραμμήν.

1944.—Ιερολοχίτες ανατινάζουν γερμανικό πολεμικό υλικό στον λιμένα τής Χίου.

.—Απόβαση τής Νορμανδίας. Η μεγαλύτερη συμμαχική στρατιωτική δύναμη τής ιστορίας αποβιβάζεται γιά την απελευθέρωση τής Ευρώπης από τους Γερμανούς. Στην απόβαση μετέχουν οι κορβέτες «ΚΡΙΕΖΗΣ» και «ΤΟΜΠΑΖΗΣ», το αντιτορπιλικό «ΣΑΛΑΜΙΣ» και εμπορικά πλοία.

1945.—Τις πρώτες κιόλας ημέρες καταγραφής των ζημιών από την σκληρή βουργάρικη κατοχή στην πόλη των Σερρών, κατατίθενται  6.500 δηλώσεις ζημιών.

1949.—Νέος αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Σπυρίδων. Είχε εκλεγεί δύο ημέρες πριν (4/6). Γεννήθηκε στην Χηλή, μία παραθαλάσσια πόλη τής Βιθυνίας, στα 1873 και το κοσμικό του όνομα ήταν Σπυρίδων Βλάχος.

.—Μία «Ντακότα» τής Τ.Α.Ε. (Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις) συνετρίβη κοντά στην Μαλακάσα. Η πτήση εκτελούσε την διαδρομή Καβάλα – Αθήνα. Και οι 22 επιβαίνοντες (18 επιβάτες και 4 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν.

1950.—Η κυβέρνηση συνασπισμού τού Νικόλαου Πλαστήρα, τής Ε.Π.Ε.Κ. (Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου), καταθέτει στην Βουλή πέντε νομοσχέδια γιά τα «μέτρα επιείκειας». Εξ αιτίας των αντιδράσεων που δημιουργήθηκαν λόγω των μέτρων αυτών, αναγκάστηκε να παραιτηθεί στις 15 Αυγούστου τού ίδιου έτους.

1958.—Εκτελώντας ως τελειόφοιτος τριτοετής Ίκαρος διατεταγμένη πτήση, ο Στυλιανός Σταυρουλάκης βρήκε τον θάνατο όταν το αεροπλάνο του χτυπήθηκε από κεραυνό και έπεσε στη θάλασσα κοντά στην Σαλαμίνα. Γεννήθηκε το 1937 στον Άγιο Βασίλειο Ρεθύμνης.

1964.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών ο Ιωάννης Παπακωνσταντίνου. Στην θέση αυτήν παρέμεινε γιά τρείς μήνες, μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου τού 1964, όπου και την παρέδωσε τελικά στον Γεώργιο Πλυτά.

1967.—Το καθεστώς τής 21ης Απριλίου απαγορεύει την πώληση δίσκων βινυλίου τού Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και την αναμετάδοση τής μουσικής του.

1980.—Στην θαλάσσια περιοχή τής νήσου Μήλου, λόγω πτώσεως και συντριβής τού αεροσκάφους στο οποίο επέβαινε, σκοτώθηκε ο πιλότος τής Π.Α. Μιλτιάδης Μπισμπιγιάννης.

1988.—Εντός τής Βουλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου παραδέχτηκε ότι συμφώνησε με τον Οζάλ να μπει το Κυπριακό στο «ράφι». Αρχικά το είχε αρνηθεί, εκφράζοντας μάλιστα την απορία του γιά το πώς δημιουργήθηκε αυτή η εντύπωση!.. Σε ανταλλαγή λόγων με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (αυτόν που είχε πει ότι το θέμα τής ονομασίας των Σκοπίων θα ξεχαστεί σε λίγα χρόνια…), παραδέχτηκε τελικά ότι όντως έβαλε το Κυπριακό στο «ράφι» λέγοντας την λατινική φράση:  Μέα κούλπα «Mea culpa».

1990.—Συνάντηση τού Έλληνα πρωθυπουργού (Κ. Μητσοτάκη) με τον  πρόεδρο των Η.Π.Α. στην Ουάσιγκτον. Κυρίαρχα θέματα ήταν τα ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό και οι αλλαγές στα Βαλκάνια. Σε αυτή την συνάντηση. ο Μητσοτάκης πήγε «οπλισμένος» με τις πληροφορίες που διοχέτευε ο σημαντικότερος γνωστός Έλληνας πράκτορας, Σταύρος Λάλας. Σύμφωνα με τα λεγόμενα τού Νίκου Γρυλάκη, στρατηγού ε.α. και σύμβουλου τού Μητσοτάκη, ο Λάλας «[…] ενημέρωνε την ελληνική κυβέρνηση γιά την Εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. στα βαλκάνια, και ιδίως στα θέματα που αφορούν την Ελλάδα, το Βορειοηπειρωτικό, το Σκοπιανό και το μουσουλμανικό. Η ελληνική κυβέρνηση μπορούσε να κινείται άνετα σε παράλληλη γραμμή με την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α., και σε περιπτώσεις που εθίγοντο τα εθνικά συμφέροντα, είχε έγκαιρο ενημέρωση για να αντιδράσει και να διορθώσει τα πράγματα σε σωστή βάση.» 

2001.—Δημοσιεύεται στον Τύπο ότι, στην αλβανία ιδρύθηκε «Λίγκα τής Τσαμουριάς» με συμμετοχή 100 βουλευτών και σκοπό την μελλοντική απελευθέρωσή της (…)

2014.—Τελετή επαναπατρισμού γιά δύο μοναδικά έργα μεγάλης καλλιτεχνικής και υλικής αξίας τού προ-ομηρικού κυκλαδικού πολιτισμού μας. Πρόκειται γιά ένα εξαιρετικά σπάνιο ειδώλιο από μάρμαρο ύψους περίπου 89 εκατοστών, καθώς και γιά ένα μοναδικό (όσον αφορά την ποιότητα και την τεχνοτροπία), τηγανόσχημο σκεύος από σχιστόλιθο διαμέτρου 18 εκατοστών διακοσμημένου με ανάγλυφη αλληλοσυνδεόμενη σπείρα. Τα αρχαιολογικά αντικείμενα βρίσκονταν στην κατοχή τού Κρατικού Μουσείου Μπάντεν. Το ειδώλιο χρονολογείται στο 2.700 – 2.400/2.300 π. Χ. και προέρχεται από την Αμοργό, ενώ το τηγανόσχημο σκεύος χρονολογείται και αυτό στο διάστημα από 2.700- 2.400 έως 2.300 π. Χ. Εκτίθενται πλέον στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Το κρατίδιο τής Βάδης Βυρτεμβέργης, μετά από πολύχρονες διαπραγματεύσεις, αποφάσισε να επιστρέψει τις δυο αρχαιότητες όταν αποδείχτηκε ότι είχαν εξαχθεί παράνομα από την Ελλάδα. Η αρχαιοκαπηλία και τα κυκλώματα που την συντηρούν, επί τής ουσίας ακρωτηριάζουν και διαγράφουν μνήμες με αυτή την εγκληματική ενέργεια. Κλέβοντας αρχαιολογικά ευρήματα εις το όνομα τού κέρδους, τους αφαιρούν την υπόστασή τους ως μέρος τής ιστορίας και πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου, μετατρέποντάς τα σε αντικείμενα, χωρίς αναφορά και αφηγηματική ικανότητα.

2017.—Μετά τον ορυμαγδό αντιδράσεων από δήθεν ‘’δημοκράτες’’ τού ΣΥΡΙΖΑ και τού ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με αφορμή την απόφαση γιά παρασημοφόρηση τού δημοσιογράφου και πρώην Προέδρου τής Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Ν. Μέρτζου από τον πρόεδρο τής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, αναβλήθηκε η επίσημη τελετή απονομής. Την πρόταση γιά παρασημοφόρηση είχε υποβάλει ο (επίσης ‘’δημοκράτης’’), ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς. Οι αντιδράσεις των ομοϊδεατών τού ΥΠΕΞ, οφείλονταν στο δεξιό παρελθόν τού Νικόλαου Μέρτζου, και, ειδικότερα, στην συμμετοχή του σε Συμβουλευτική Επιτροπή τού δικτατορικού καθεστώτος τής 21ης Απριλίου. Βεβαίως το 2018, το αρνητικό κλίμα στο πρόσωπο τού Ν. Μέρτζου ανατράπηκε, και οι ‘’δημοκράτες’’, οι οποίοι ζητούσαν την ανάκληση τής βραβεύσεως τού ‘’χ ο υ ν τ ι κ ο ύ’’ (όπως τον χαρακτήριζαν) Μέρτζου, έφτασαν να τον επαινούν γιά την προδοτική μεταστροφή του έναντι τής  προδοτικής ‘’Συμφωνίας των Πρεσπών’’ (βλ. 17/12/2017 & 07/01/2018).

2018.—Συλλαλητήριο γιά το Σκοπιανό με χιλιάδες πολίτες στους δρόμους σε είκοσι τρείς πόλεις τής Ελλάδος. Την διοργάνωση ανέλαβε η «Επιτροπή γιά την Ελληνικότητα τής Μακεδονίας», η οποία κάλεσε τους πολίτες να προσέλθουν με ελληνικές σημαίες και χωρίς κομματικά σύμβολα.

2019.—Δημοσιεύματα εφημερίδων αναφέρονται στις εκατόν πενήντα προσλήψεις εργαζόμενων στην ΕΥΑΘ (Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης), οι οποίες πραγματοποιήθηκαν την διετία 2017-18. Η αύξηση τού προσωπικού κατά 70%, βάσει των οικονομικών καταστάσεων, συμπαρέσυρε τα έξοδα τα οποία από το 2017 έως το 2018 αυξήθηκαν κατά περίπου 3 εκατ. ευρώ φτάνοντας τα 54 εκατ. Η άνοδος αυτή αποδίδεται αποκλειστικά στην αύξηση τής μισθοδοσίας. Η διοίκηση τού κρατικού οργανισμού δεν κατάφερε να είναι πειστική στις εξηγήσεις της.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση