ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 27 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

27 Ιουλίου

,

1203.—Ο στόλος των Σταυροφόρων (4η Σταυροφορία) εμφανίζεται προ τής Κωνσταντινουπόλεως.

1302.—Ήττα τού στρατηγού Μουζάλωνα από τις κατά πολύ υπέρτερες δυνάμεις τού οθωμανού Οσμάν στην μάχη τού Βαφέα, κοντά στην Νικομήδεια. Αυτή η ήττα είχε ως συνέπεια την κατάληψη τής υπόλοιπης Μικράς Ασίας από τους τούρκους. Τα ογουζικά τουρκικά φύλα, και το ισχυρότερο από αυτά με την ονομασία οθωμανοί οσμανλίδες, διωγμένα από τις επιδρομές των Μογγόλων στην ανατολική Μ.Ασία, κατόρθωσαν να εγκαθιδρύσουν ένα πανίσχυρο Εμιράτο στην βορειοδυτική Ανατολία. Από τα τέσσερα τελευταία χρόνια τού 13ου αι., ο Οσμάν ξεκίνησε τις συγκρούσεις με τον Ανδρόνικο Β΄, τον οποίο και νίκησε στην περιοχή Βαφέα.Το 1326, ο γιός του Ορχάν, έγινε κύριος τής Προύσας, η οποία από τότε έγινε η έδρα των οθωμανών.

1423.—Νέο ψήφισμα τής Ενετικής Γερουσίας επικυρώνεται από τον Δόγη και περιγράφει με λεπτομέρειες τον τρόπο και τους όρους παραλαβής τής Θεσσαλονίκης. Πέρα από το καθήκον υπεράσπισης τής πόλης, θα έπρεπε να προχωρήσουν και σε διπλωματικές επαφές και διαπραγματεύσεις με τους τούρκους γιά την λύση τής πολιορκίας (βλ. 7/7 και 13/7).

1480.—Οθωμανικά στρατεύματα με 2.500 γενίτσαρους εισέρχονται στην πόλη τής Ρόδου από τον πύργο Ιταλίας. Λίγο έλειψε να καταληφθεί η πόλη.

1596.—Πειρατές από παντού και τούρκοι, σαρώνουν όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Ισπανοί, Μαλτέζοι κ.α. επιτίθενται καθημερινώς, με τους πειρατές τής Μπαρμπαριάς να φονεύουν (σαν σήμερα) στην Σάμο τον Συριανό μοναχό τής Μονής στην Πάτμο, Νικόδημο.

1645.—Οι τούρκοι καταφέρνουν να ανατινάξουν τον προμαχώνα τού Αγίου Δημητρίου στα πολιορκούμενα Χανιά. Οι πολιορκημένοι των Χανίων στην Κρήτη, καταφέρνουν και αποκρούουν την σφοδρότατη επίθεση.

1684.—Μετά από μακρές σε διάρκεια επιχειρήσεις οι οποίες ξεκίνησαν στα τέλη Μαΐου (βλ. 31/5ου), οι Βενετοί καταφέρνουν να γίνουν κύριοι τού φρουρίου τής Αγίας Μαύρας στην Λευκάδα, τού οποίου η φρουρά δεν άντεξε και παραδόθηκε.

1686.—Οι ενωμένες Χριστιανικές Δυνάμεις, αποβίβασαν στρατό στον όρμο Ρόδι (Τολό) με σκοπό να καταλάβουν το πανίσχυρο τότε Ναύπλιο, που είχε πληθυσμό περισσότερο από δέκα χιλιάδες κατοίκους (τούρκους, Ρωμιούς και Εβραίους). Ο Καίνιξμαρκ κινήθηκε ταχέως, κατέλαβε το Παλαμήδι και κατανίκησε πάλι τον Ισμαήλ πασά, ο οποίος με τέσσερεις χιλιάδες ιππείς προσπάθησε να τον σταματήσει στην πεδιάδα τού Άργους. 

.—Μία φελούκα (είδος βάρκας) τουρκική, επήγε στου Ψαρού (Ζάκυνθος) και επήρε τρεις σκλάβους και εκόψανε το κεφάλι τού παπά.

1714.—Γύρω στις 10 η ώρα το πρωί, ένας ισχυρός σεισμός κτυπά την Πάτρα. Ήταν ημέρα Κυριακή όταν ο σεισμός κατακρήμνισε καμπαναριά τής πόλης, φρούρια τού κάστρου και προξένησε πάρα πολλές ζημιές. Υπολογίζεται στα 6,6 Ρίχτερ. Οι μετασεισμοί συνεχίστηκαν γιά αρκετούς μήνες.

1718.—Υπογράφεται η τελική Συνθήκη Πασάροβιτς (Σερβία) μεταξύ Βενετίας, Αυστρίας και τουρκίας, η οποία άρχισε την 21η Ιουλίου (βλ. ημ.). Με αυτήν τερματίστηκε ο πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων, ο οποίος βέβαια κατέληξε μόνον μεταξύ τούρκων και Βενετίας. Οι τούρκοι είχαν καταλάβει την Τήνο, τα Κύθηρα, ολόκληρη την Πελοπόννησο και τα φρούρια των κακόδοξων στην Κρήτη. Εκτός άλλων, η Συνθήκη προέβλεπε και ειδική εμπορική συμφωνία η οποία ευνόησε το εμπόριο των Ελλήνων στον Δούναβη.

1769.—Αναφορά γιά πειρατικό πλοίο από την Μπαρμπαριά το οποίο έφθασε στο λιμάνι των Χανίων, με 40 τούρκους πλήρωμα. Ήταν προφανώς αυτό το οποίο κούρσεψε το εμπορικό σκάφος έξω από τα Κήθυρα στις 11 τού μήνα (βλ. ημερ.)

1775.—Απεβίωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κύριλλος Ε΄ (1748-1751 και 1752-1757), κατά κόσμον Καράκαλλος. Είχε καταγωγή την Δημητσάνα ή το Ναύπλιο. Το 1749 με πρωτοβουλία τού Πατριάρχου, ιδρύθηκε από τον λόγιο Βατοπεδινό Προηγούμενο Μελέτιο, κοντά στην μονή Βατοπεδίου, η περίφημη Αθωνιάς Σχολή, που πρόσφερε ανυπολόγιστη υπηρεσία στην πνευματική αναγέννηση τού Έθνους στα χρόνια τής σκλαβιάς. Μεταξύ των μαθητών τής Αθωνιάδος, υπήρξε και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

1777.—Οι τούρκοι απαγχονίζουν κοντά στον ναό τού Αγίου Μηνά στην Θεσσαλονίκη τον νεομάρτυρα Χριστόδουλο από το χωριό Βάλτα τής χερσονήσου Κασσάνδρας Χαλκιδικής.

1792.—Καθοριστική μάχη γύρω από την Κιάφα. Τα στρατεύματα τού Αλή Πασά κατατροπώθηκαν.

1807.—Ενώ ο Αλή πασάς πολιορκεί την Λευκάδα, έγινε γνωστή η διαταγή προς τους Ρώσους να την παραδώσουν στις Γαλλικές δυνάμεις.

1821.—Ο Γ. Δράκος με 500 Σουλιώτες, κατακόπτει στα στενά των Πέντε Πηγαδιών, την εμπροσθοφυλακή τού Μουσταφά πασά δυνάμεως 800 ανδρών. Από αυτούς, 123 φονεύθηκαν και 97 αιχμαλωτίσθηκαν, οι δε υπόλοιποι, έφυγαν σε κακή κατάσταση προς την Άρτα. Μετά από λίγο προσπάθησε να περάσει από τα στενά και το κύριο σώμα, αλλ’ αποκρούσθηκε από τους Σουλιώτες, και αναγκάσθηκε να υποχωρήσει, εγκαταλείποντας στο πεδίο τής μάχης πάνω από διακόσιους νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

1822.—Ἡ ἐπόμενη ἡμέρα τῆς συντριβῆς τῆς τουρκικῆς στρατιᾶς στὰ Δερβενάκια καὶ στὸν Ἅγιο Σώστη. Μετὰ ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς 26ης Ἰουλίου 1822 στὰ Δερβενάκια, τὸ μισὸ τῆς στρατιᾶς τοῦ Δράμαλη ποὺ διάβηκε τὸ στενὸ τοῦ Ἁγίου Σώστη, δὲν μποροῦσε πλέον νὰ λογαριάζεται. Κατὰ τὴν παράδοση τόσο ἦταν τὸ κακὸ κατὰ τὴν πολύωρη ἐκείνη πολεμικὴ λαίλαπα, ὥστε ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρο ἑξάμηνο μετὰ τὴν 26η Ἰουλίου δὲν φάνηκε στὰ στενὰ τοῦ Ἁγίου Σώστη οὔτε ἕνα πουλί…

.—Η απόφαση παραιτήσεως τού Ιωάννη Καποδίστρια από την υπηρεσία τής Ρωσικής αυτοκρατορίας. Σχετικά με αυτή του την απόφαση ο  Ιωάννης Καποδίστριας έγραψε στην αυτοβιογραφία του:«[…] τὸ σύστημα ὅπερ ἠσπάζετο, μὲ ἔθετεν εἰς τὸ δίλημμα ἤ νὰ παραβιάσω τὰ αἰσθήματά μου καὶ πάντα τὰ καθήκοντα τὰ ἐπιβαλλόμενα ὑπὸ τῆς πατρίδος  ε ἰ ς  ἥ ν  ο ὐ δ έ π ο τ ε  ἔπαυσα   ν ὰ   ἀ ν ή κ ῳ   ἤ νὰ ἀθετήσῳ τὰ καθήκοντά τῆς πρὸς τὸν αὐτοκράτορα ὑπηρεσίας μου. Τοιαύτη θὰ ἧτο πράγματι ἡ θέσις μου, ἐὰν ἐθεώρουν εἰσέτι ἐμαυτὸν ἱκανὸν νὰ τὸν ὑπηρετῷ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, εἰς στιγμὴν καθ’ ἥν θὰ ἐρχησιμοποίει ὅλην τὴν ἰσχὺν του ἐναντίον τοῦ ἀτυχοῦς Ἑλληνικοῦ Ἔθνους…».

1825.—Οι τούρκοι πολιορκητές τού Μεσολογγίου προσπάθησαν δι’ εφόδου να καταλάβουν την πόλη, αλλ’ απέτυχαν. «Έφοδος Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή προς άλωσιν τού φρουρίου Μεσολογγίου και αποτυχία. Νίκη Ελλήνων».

.—«Μάχη εν Βερβαίνοις τής Επαρχίας Κυνουρίας και φυγή των Ελλήνων ων εστρατήγησε ο Δ. Υψηλάντης των δεν τούρκων ο Ιμβραήμ πασάς».Τα Βέρβενα Κυνουρίας δέχονται επίθεση από τα στρατεύματα των τουρκοαιγυπτίων. Η τεράστια αριθμητική υπεροχή τού στρατού τού Ιμπραήμ, υποχρέωσε σε άτακτη φυγή το μισό ελληνικό στράτευμα. Ο Κολοκοτρώνης που έφτασε τελευταία στιγμή, με κίνδυνο τής ζωής του ξέφυγε μαζί με τον Υψηλάντη στον Άγιο Πέτρο, όπου ανασυντάχθηκαν οι ελληνικές δυνάμεις. Ένα μέρος των Ελλήνων αγωνιστών κράτησε το ταμπούρι τού Μεγάλου Βράχου. Την ώρα που οι τούρκοι έμπαιναν στο χωριό, ο Ανδρέας Κοντάκης από τον Άγιο Πέτρο μαζί με άλλα έντεκα παλικάρια, ταμπουρώθηκε στον πύργο τού Παπακωνσταντίνου. Οι τουρκοαιγύπτιοι ρίχτηκαν με μανία στον πύργο αλλά αποκρούστηκαν. Τού έβαλαν φωτιά αλλά αυτός άντεξε. Τελικά, δεν μπόρεσαν να τον κυριεύσουν, ενώ αποχωρώντας για την Τρίπολη άφησαν είκοσι νεκρούς και πήραν μαζί τους δεκάδες τραυματίες. Το 1826, η Βέρβενα πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ. Συνολικά το χωριό κάηκε δυο φορές σύμφωνα με την παράδοση.

.—Χίλιοι πεντακόσιοι Έλληνες δέχτηκαν επίθεση στην Μονή τού προφήτη Ηλιού, κοντά στην Άμφισσα, από 7.000 τουρκαλβανούς. Αντεπιτέθηκαν όμως και τους ανάγκασαν να τραπούν σε άτακτη φυγή, εγκαταλείποντας στο πεδίο τής μάχης 73 νεκρούς.

1826.—«Άφιξις Ελληνικού στόλου εις Χίον υπό την οδηγίαν των Μιαούλη, Κολανδρούτσου, Ν. Αποστόλη και Σαχτούρη».

1828.—(ν.ημ.). Υπογράφεται μεταξύ τού Άγγλου Ναυάρχου Κόδριγκτον και τού Μωχάμετ Άλη τής Αιγύπτου η Συνθήκη τής Αλεξάνδρειας, σύμφωνα με την οποία υποχρεώνεται ο Αιγύπτιος να αποσύρει από την Πελοπόννησο τα στρατεύματα τού Ιμπραήμ, αλλά και να απελευθερώσει τους Έλληνες αιχμαλώτους που βρίσκονταν στην Αίγυπτο (βλ.και 25/7).

1829.—«Οι εν Κωνσταντινουπόλει Πρέσβεις των τριών Συμμάχων Αυλών Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, επεσκέφθησαν επισήμως τον υπουργόν των Εξωτερικών τής Πύλης Ρεΐζ Εφέντην και τω εκοινοποίησαν το πρωτόκολλον τής 10 Μαρτίου ε.ε. (ενεστώτος έτους).»

1831.—Ο στασιαστικός Στόλος υπό τον Μιαούλη, παραμένει έγκλειστος στον Πόρο. Την ίδια ημέρα, μετά από άρνηση των αλλοδαπών πολιορκητών του να τού ανοίξουν δίοδο, δίδει τρίωρη και φονική ναυμαχία, με σοβαρές απώλειες και από τις δύο πλευρές.

1832.—Η Δ΄ Εθνοσυνέλευση, που συνήλθε γιά δεύτερη φορά στην κεντρική πλατεία τής Πρόνοιας στο Ναύπλιο, αναγνώρισε και επικύρωσε την εκλογή τού Όθωνα στον Ελληνικό Θρόνο.

1834.—Πριν προλάβει να καθαρίσει η ατμόσφαιρα από την «Επανάσταση τής Μάνης» αρχίζουν οι εχθροπραξίες με μία νέα, η οποία έμεινε γνωστή ως η «Επανάσταση τής Μεσσηνίας». Την σημερινή, Ι. Κρίτζαλης, Μήτρος Αναστασόπουλος και άλλοι, καταλαμβάνουν το χωριό Ψαρί τής Τριφυλίας, ακολούθως δε την Κυπαρισσία. Στην Μεσσηνία ξέσπασε επανάσταση με αιτήματα την αποφυλάκιση των Θ. Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα καθώς και την παραχώρηση Συντάγματος. Την ήδη τεταμένη κατάσταση ενίσχυσε η γενικότερη δυσαρέσκεια γιά την πολιτική τής Αντιβασιλείας που είχε οδηγήσει τον λαό σε αβάσταχτη φτώχεια. Επικεφαλής τής επανάστασης ήταν ο Μητροπέτροβας κι ο Γιαννάκης Γκρίτζαλης, και οι δύο μέχρι θανάτου πιστοί στον Θ.Κολοκοτρώνη. Κατά των στασιαστών εστάλη ο συνταγματάρχης Χατζή Χρήστος και ο στρατηγός Σμαλτς· συνέστησαν στρατοδικείο υπό την προεδρία τού Θωμά Γόρδωνος, αποτελούμενο από τους Α. Λόντο, Σπύρο Μήλιο, Φωκά, Γιατράκο και τον Δ. Σούτσο ως βασιλικό επίτροπο. Αυτή την φορά όμως η Αντιβασιλεία κατάλαβε ότι η ήπια αντιμετώπιση και όχι η αυστηρότητα θα είχε καλλίτερα αποτελέσματα, και άλλαξε πολιτική. Έτσι στις 13 Αυγούστου 1834, δόθηκε πλήρης αμνηστία σε όλους τους στασιαστές. Εν τούτοις οι στάσεις στην Αρκαδία και την Μάνη, κατέληξαν στην μεταβολή των προσώπων τής Αντιβασιλείας με αποτέλεσμα να ανακληθούν (με την επιμονή και τής Αγγλίας), οι Μάουρερ και Άβελ, που αντικαταστάθηκαν από τον Κόβελ.

1864.—(ν.ἡμ.ἤ 17). Ὁ θάνατος τοῦ ἁπλοῦ καὶ ταπεινοῦ ἥρωα τοῦ ’21 Δημητρίου Πλαποῦτα καὶ τὸ πραγματικὰ σπάνιο ποὺ τοῦ συνέβη. Προβλέποντας τὸν θάνατό του μία ἡμέρα πρὶν αὐτὸς ἐπέλθει, ὁ ἥρωας τοῦ ’21 ἐτοίμασε μόνος του τὰ τοῦ θανάτου του, ἀποχαιρέτησε ἤρεμος τοὺς οἰκείους του, λέγοντάς τους ὅτι θὰ ἀναχωρήσῃ χωρὶς ἐπιστροφή, καὶ τὸ βράδυ τῆς 27ης Ἰουλίου ξεψύχησε μὲ τὸ γέλιο στὸ στόμα. «Μίαν ἡμέραν πρό τοῦ θανάτου, προϊδών τοῦτον, ἠτοίμασε μόνος τά τοῦ θανάτου του, προεῖπεν εἰς τούς οἰκείους του ὅτι θά ταξιδεύση ἀνεπιστρεπτί, ἀποχαιρέτησε ὅλους καί ἤρεμος τό βράδυ τῆς 27 Ἰουλίου 1864 ξεψύχησε μέ τό γέλιο στό στόμα». Ἡ ἐφημερίδα «Αὐγή» τὸ ἔτος 1864 ἀφοῦ ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιό του, ἔγραψε χαρακτηριστικά: «Τοιοῦτος ἦτο ὁ ἀποθανών κατά τήν 5 Ἰουλίου ἀφανῶς ἐν τῷ χωρίῳ του Δημήτρης Πλαποῦτας». Ἐτάφη «παρά τῇ συζύγῳ του» καὶ ἡ τελετὴ πραγματοποιήθηκε λιτὰ χωρὶς ἰδιαίτερες ἐκδηλώσεις καὶ τιμές, ὅπως ἐπιθυμοῦσε. (Σύμφωνα μὲ τὴν διαφορὰ μεταξὺ νέου καὶ παλαιοῦ ἡμερ., ἡ ἡμερομηνία θανάτου ἐφόσον στὸ παλαιὸ εἶναι ἡ 5η Ἰουλίου, μὲ τὸ νέο εἶναι ἡ 17η.)

1885.—Ὁ σοβαρὸς τραυματισμὸς τοῦ Ἐμμανουὴλ Ῥοΐδη. «Κατὰ τήν 01:00 μὲ 01:30 μετὰ τὰ μεσάνυχτα, ἐξερχόμενος ὁ Ἐμμανουήλ Ῥοΐδης ἀπό τὸ καφενεῖο Γιαννοπούλου τῆς Πλατείας Συντάγματος, κατ΄ἐξοχή λογοτεχνικὸ στέκι ὅπου σύχναζαν τὰ διανοητικὰ εἴδωλα τῆς ἐποχῆς γιὰ νὰ μεταβῇ στὸ σπίτι του, ἐνεπλάκη σὲ τροχαῖο ἀτύχημα μὲ δύο ἄμαξες, ποὺ εἶχε ὡς συνέπεια νὰ ὑποστῇ κάταγμα τῆς ἄνω γνάθου ἀπό τὸν τροχὸ τῆς ἄμαξας ποὺ πέρασε πάνω ἀπό τὸ κεφάλι του».

1896.—(Μακεδονία). Τμήμα από το Σώμα τού Μπρούφα ήλθε σε σύγκρουση με τούρκους στο Ποζάρ.

1900.—Μία ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ή ς σημασίας δήλωση Ρώσων επιστημόνων γιά τους εν Ελλάδι σλαβόφωνους! Ομάδα επιστημόνων η οποία κλήθηκε από βούργαρους να αναγνωρίσει την τοπική διάλεκτο συγκεκριμένης περιοχής τής Ανατολικής Μακεδονίας ως δικής τους (ενν. βουλγάρικης), απαντά δημοσίως στο σημερινό φύλλο τής εφημερίδος «Ειδήσεις Πετρουπόλεως» γράφοντας: «Δέον να απαλλάξωμεν τής μομφής εκείνης περί τής ως σλαβικής ούσης τής γλώσσης των Δαρνακοχωριτών και τής Μεσημβρινής Μακεδονίας. Δεν μπορούμε να συγχέωμεν την σλαβική γλώσσα, μήτε να αποδώσομε τοιαύτην ιδιότητα στους κατοίκους τής Μεσημβρινής Μακεδονίας ειμή, Eθνικήν, Eλληνικήν». Αν και οι βούργαροι προσπάθησαν να δωροδοκήσουν τους καθηγητές Δραγάνωφ και Mάϊκωφ, καθώς επίσης τον ιστορικό Δορνουβώ, αυτοί δεν υπέκυψαν σε πιέσεις με αποτέλεσμα το μεγάλο σκαμπίλι σε ανθέλληνες και ανιστόρητους όπως ο μουσικός και «φρέντλι» τής κυβέρνησης (Τ)ΣΥΡΙΖΑ, Σταμάτιος Κραουνάκης (βλ. 30/11/2014). [Στοιχεία Κ. Κυριάκος Παπακυριάκος, «Ο Μ.Α. στον Νομό Σερρών»]

.—Γεννιέται στον Πειραιά ο παιδαγωγός και δοκιμιογράφος Ευάγγελος Παπανούτσος. Είχε καταγωγή από το Σοπωτό τής Αχαΐας. Υπηρέτησε την εκπαίδευση από το 1920, και ως εκπαιδευτικός πέρασε όλες τις βαθμίδες τής ιεραρχίας, έως ότου (μετά την απελευθέρωση τής χώρας) διορίστηκε γενικός διευθυντής και αργότερα (1950 και 1963) γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Παιδείας. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει δεκάδες βιβλία, αλλά και υπό την διεύθυνσή του δημοσιεύτηκαν 15 τόμοι τού Περιοδικού “Παιδεία”, και 100 τόμοι Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων. Επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Καραμανλή, συμμετέχοντας στην περιβόητη “Επιτροπή Παιδείας”, πρότεινε μεταξύ άλλων και την κατάργηση (!..) τής διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών από τα σχολεία.

1901.—Η εφημερίδα «ΣΚΡΙΠ» σε άρθρο της, ενημέρωσε ότι ο γενικός έφορος αρχαιοτήτων Καββαδίας, επέστρεψε την προηγούμενη ημέρα από την Ευρώπη όπου βρισκόταν σε περιοδεία.  Κατά την διάρκειά της συνεννοήθηκε στην Βιέννη με τον Αυστριακό τεχνίτη Στουρμ, ο οποίος δέχτηκε εν τέλει να έρθει στην Ελλάδα γιά 15 μόνο ημέρες, με σκοπό την συγκόλληση τού αγάλματος τού Ερμού το οποίο είχε βρεθεί στο ναυάγιο των Αντικυθήρων. Ο αρθρογράφος σχολίασε ότι η κάθοδος τού Αυστριακού τεχνίτη είναι περιττή, εφ’ όσον ο χρόνος των δεκαπέντε ημερών δεν θα επαρκέσει γιά την συγκόλληση τού αγάλματος.

1903.—Βουργάρικες συμμορίες ανατινάζουν την αμαξοστοιχία Θεσσαλονίκης – Κωνσταντινουπόλεως.

1904.—Μεσάνυκτα προς 27, στο κουτσοβλάχικο χωριό Πατατσίνα, οι Καραβίτης, Μπολάνης και Καρασεβδάς, αφού το έχουν από πριν περικυκλώσει, ξεκινούν έρευνες συλλήψεως κομιτατζήδων και συνεργατών των βουργάρων από σπίτι σε σπίτι. Βρήκαν τουλάχιστον δέκα από τους καταζητούμενους εγκληματίες, όταν ξαφνικά δέχθηκαν ομοβροντία όπλων από κάποιο σπίτι μέσα στο χωριό. Η εκδίκηση ήταν τρομερή, αφού ο Μπολάνης εισέβαλε στο συγκεκριμένο σπίτι και σε κάθε άλλο από όπου έπεφταν πυροβολισμοί, φονεύοντας μέχρι και τον τελευταίο οπλισμένο κομιτατζή. Στην συνέχεια πυρπόλησε τα σπίτια, ενώ το  μόνο που γλύτωσε ήταν τού αρχιπροδότη (ο οποίος παρίστανε τον ιερέα στο χωριό), λόγω τής οχυρότατης θέσης του και τού πάνοπλου πλήθους των αμυνόμενων εγκληματιών που το προστάτευαν.

1905.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι, στο Μοναστήρι, πυρπολούν την ιερά μονή Λιοσιλέ και κατόπιν κατακρεουργούν τον ηγούμενο Αναστάσιο (Σλαβάκο).

1907.—Ακόμη ένα περιστατικό, χαρακτηριστικότατο γιά την συνεργασία τούρκων και βουργάρων στην Μακεδονία. Μετά από παράκληση τού τούρκου στρατιωτικού επικεφαλής τού χωριού του, ο νεαρός Μανδέλας αποφασίζει τελικά να επιστρέψει στο χωριό του Φράστανη (Ορεινή Ν. Σερρών) από τις Σέρρες όπου ζούσε το τελευταίο διάστημα. Συνοδευόμενος από δύο στρατιώτες και τον ιερέα τού χωριού, π. Νεκτάριο, λίγο πριν το χωριό, δέχθηκε επίθεση από βουργάρικη συμμορία εγκληματιών η οποία τον σκότωσε, ενώ ο ιερέας γλύτωσε με τα ράσα του διάτρητα. Η ίδια συμμορία είχε φονεύσει τον πατέρα του και μετά από 7 μήνες τον αδελφό του. Όπως έγραψε ο πρόξενος Σαχτούρης: «ουδεμία υπολείπεται αμφιβολία ότι ο δεκανέας αποσπασματάρχης μισθωτός ων τού δολοφονικού κομιτάτου, αφού έπεισε το Μανδέλα να επανέλθει εις Φράστανην, πρόδωσε είτα τους δυστυχείς χωρικούς εις τους βουλγάρους, πεσόντες εις παγίδα».

.—Συμμορία βουργάρων επιτίθεται κατά τού Μελένικου αλλά εκδιώκεται από τουρκικό απόσπασμα. Από ελληνικής πλευράς υπήρξε ένας νεκρός.

1910.—Η οθωμανική αυτοκρατορία απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα, σε περίπτωση, που το Ελληνικό Κοινοβούλιο δεχόταν στους κόλπους του Κρήτες βουλευτές.

1916.—Αυξάνουν τα κρούσματα ευλογιάς σε Αθήνα, Πειραιά και αλλού.

1919.—Στο Μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός καταλαμβάνει την Κούλα και γύρω περιοχές.

1921.—Ο Ελληνικός Στρατός τής Στρατιάς Μ. Ασίας συνάπτει μάχες αναγνωρίσεως εναντίον των τούρκων.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δέχεται επιθέσεις αναγνωρίσεως εκ μέρους των τούρκων.

1924.—Από τηλεγράφημα τού προξένου μας στην κατεχόμενη από τους Ιταλούς Ρόδο, προς το Υπουργείο Εξωτερικών, μαθαίνουμε ότι αφίχθησαν στο νησί περίπου 500 οικογένειες Ιταλών εργατών και αναμένονται άλλες 60. Πρόκειται γιά το σχέδιο εκτοπίσεως τού Ελληνικού στοιχείου στα Δωδεκάνησα, και αντικατάστασής του με Ιταλούς φασίστες (μέχρι το 1931, υπολογίστηκε ότι ο αριθμός των Ιταλών εποίκων που έφθασαν στην περιοχή ήταν 5.866 άνθρωποι).

.—Λήγουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Παρίσι.

1943.—Τα σημερινά θύματα σφαγών από τους αιμοδιψείς Τσάμηδες στην Θεσπρωτία, είναι ο Ιωάννης Σωτ. Νάστας, ετών 40, από Μουζακέϊκα και ο Χρίστος Αθανασόπουλος, ετών 47. Επίσης κάποιος Μιχαήλ, αγνώστου επωνύμου, ετών 42 από την Βαλανιδούσα Πρέβεζας. Οι άτυχοι Έλληνες δολοφονήθηκαν από τους μουσουλμάνους στον Ασπρόπυργο Γλυκής.

.—Μετά την αποτυχία τής επιθέσεως κατά τού χωρίου Αγία Κυριακή (Πόποβο), 800 Τσιάμηδες τής «Ξίλια», υπό την αρχηγία των αδελφών Ντίνο, σε συνεργασία με τις δυνάμεις Κατοχής, έκαναν επιδρομή στα χωριά τού Φαναριού. Λεηλατήθηκαν και πυρπολήθηκαν 519 κατοικίες, σκοτώθηκαν 800 άνθρωποι (από αυτούς οι 231 ήσαν γυναίκες που προηγουμένως βιάσθηκαν), και συνελήφθησαν 500 άτομα που στάλθηκαν όμηροι στα Ιωάννινα. Ολοσχερής ήταν η απώλεια τού κτηνοτροφικού πλούτου. Περίπου 24 χωριά ερημώθηκαν.

.—Οι κτηνώδεις Γερμανοί ολοκληρώνουν τον χαλασμό τού χωριού Κουκλέσι στην Ήπειρο (βλ. και 26/7ου).  «Οι Γερμανοί συνέλαβον μέγα μέρος κατοίκων και εξ αυτών 16 μεν εξετέλεσαν την 27ην Ιουλίου επί τόπου, περί τους 170 δε, εξ ων πολλαί γυναίκαι και παιδιά, συνελήφθησαν ως όμηροι και μεταφερθέντες εις Ιωάννινα, ενεκλείσθησαν εις την, ως φυλακήν, χρησιμοποιουμένην, Ζωσιμαίαν Σχολήν. Εκεί οι όμηροι υπέστησαν πλείστας κακώσεις και εκρατήθησαν επί 15θήμερον μεν αι γυναίκες, οι δε άνδρες επί 4—6 μήνας. Εκ των τελευταίων τούτων 6 (εξ) εστάλησαν εις Θεσσαλονίκην, εκ των οποίων ετυφεκίσθη ο Κων. Γρηγ. Νάστος.» Την προηγούμενη ημέρα, τα κτήνη έκλεψαν όλα τα υπάρχοντα των πτωχών κατοίκων μαζί και 4.500 ζωντανά. Μεταξύ δε των νεκρών, ήταν και παιδάκια 2, 3 και 4 ετών αντίστοιχα.

.—Την ίδια ημέρα στην Παραμυθιά τής Θεσπρωτίας, Τσάμηδες και αλβανοί φονεύουν δύο κατοίκους. Στην μαρτυρική Ήπειρο, θα ακολουθήσουν νέα φονικά από Τσάμηδες τον Αύγουστο, με αποκορύφωμα την απαγωγή και δολοφονία των 49 προκρίτων στις 29 Σεπτεμβρίου.

.—Στην μαρτυρική Ποταμιά Θεσπρωτίας, έκαναν την εμφάνισή τους οι συνεργαζόμενοι Γερμανοί, αλβανοί και Τσάμηδες. Αφού προέβησαν σε γενική λεηλασία (άρπαξαν 400 αγελάδες και αροτριώντα βόδια, 200 ίππους, φοράδες και ημίονους, καθώς και όλη την γεωργική παραγωγή, την οποία μετέφεραν διά τής βίας οι κάτοικοι), προέβησαν στην δολοφονία τόσο τεσσάρων εντοπίων, αλλά και τριών αγνώστων ανθρώπων. Τα ίδια ακριβώς έκανε η συμμορία στην Ποταμιά (μάλλον) στις 10 Αυγούστου, με μόνες διαφορές ότι πυρπόλησαν 45 οικίες και δολοφόνησαν έξι ανθρώπους.

.—Ώρα 11:30 το πρωί, όταν κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ επιτίθενται στην Ερυμάνθεια Αχαΐας. Λόγω τής μικρής τους αριθμητικής δυνάμεως, οι 22 Ιταλοί τού τοπικού φυλακίου παραδόθηκαν, δίχως καμμία απώλεια από τις δύο πλευρές. Όμως, αυτή η δίχως στρατηγικό συμφέρον κίνηση, υπήρξε η αιτία τής ισοπέδωσης τής Ερυμάνθειας μόλις δύο ημέρες μετά. Οι Γερμανοί κατέστρεψαν ό,τι υπήρχε.

.—Βάρβαροι Γερμανοί συλλαμβάνουν δίχως αιτία τον ιερέα τού χωριού Κωσταράζι, τής Ι. Μητροπόλεως Καστοριάς, Άνθιμο Γαλάνη, τον οδηγούν έξω από το χωριό και τον δολοφονούν με βασανιστήρια. Άλλη πηγή θέλει τον θάνατό του στις 25 τού μήνα.

1945.—Φονεύθηκαν λόγω πτώσεως τού αεροσκάφους τους τύπου “Χάρβαρντ” (Harvard) στην θάλασσα, 5 μίλια έξω από την Μαθάνια Παλαιστίνης, οι πιλότοι μας Χαράλαμπος Νικολάου και Πέτρος Λιακαντωνάκης. http://www.pasoipa.org.gr/

1947.—Ο παλαιός Μακεδονομάχος, π. Γεώργιος Ντούλας, φονεύθηκε στο Αμύνταιο μαζί με πολλούς άλλους πολίτες, σε μιά επιδρομή πολυμελούς  ομάδας κομμουνιστών.

.—Ἡ συμμαχία βουργαρίας-Γιουγκοσλαυίας κατά τῆς Ἑλλάδος. Σὰν σήμερα οἱ Τῖτο καὶ Δημητρὼφ μονογράφουν τὴν Συμφωνία  φιλίας καὶ ἀμοιβαίας βοήθειας γιὰ κοινὴ δράση κατὰ τῆς Ἑλλάδος (χωρὶς ὅμως νὰ ἐνημερώσουν τὸν πατερούλι Στάλιν). Ἡ Συμφωνία ἔγινε στὸ πλαίσιο τῆς βουργαρο-γιουγκοσλαυικῆς διασκέψεως τοῦ Μπλέντ, ὅπου ἡ μόνη ὑποχώρηση τῆς βουργαρίας ἦταν ἡ χορήγηση πολιτιστικῆς αὐτονομίας στὸν πληθυσμὸ τῆς «βουργαρικῆς Μακεδονίας» γιὰ τὴν διαμόρφωση «μακεδονικῆς» συνειδήσεως στὸν πληθυσμό. Ἔθεσε δὲ ὡς ὅρο, τὴν συγκρότηση τῆς Νοτιοσλαυίας καὶ κατόπιν τὴν λύση τοῦ «Μακεδονικοῦ» συνολικά. Ἤδη, ἀπὸ τὴν Συνδιάσκεψη τῆς εἰρήνης (Αὔγουστος 1946-Φεβρουάριος 1947), ἡ Γιουγκοσλαυία ὑποστήριξε τὶς βουργαρικὲς διεκδικήσεις ἐπὶ τῆς Δυτικῆς Θρᾲκης καὶ παραιτήθηκε ἀπὸ τὶς βουργαρικὲς πολεμικὲς ἐπανορθώσεις, ὡς ἀντάλλαγμα γιὰ τὴν μέχρι τότε πολιτικὴ τῆς βουργαρίας στὸ «Μακεδονικό». Τόσο ὁ Δημητρὼφ ὅσο καὶ ὁ Τῖτο, ἤθελαν τὴν «ἀνεξάρτητη Μακεδονία» γιὰ νὰ τὴν προσαρτήσουν μελλοντικὰ ὁ καθένας γιὰ τὸν ἑαυτὸ του. Ὁ Δημητρὼφ ἐπέτρεψε τὴν γιουγκοσλαυικὴ προπαγάνδα ποὺ θὰ καθόριζε τὸ «Μακεδονικὸ ἔθνος». Σὲ ἀνταμοιβή, ἡ βουργαρία ἔλαβε τὰ γιουγκοσλαυικὰ ἐδάφη Vrania-Perot. Ἡ στάση ποὺ ἀκολούθησε ἡ βουργαρία στὸ Μακεδονικὸ Ζήτημα μετὰ τὴν ῥήξη τοῦ Γιουγκοσλαύου Στρατάρχη Τῖτο μὲ τὸν Στάλιν, διαμορφώθηκε ὑπὸ τὴν ἐπίδραση πολλῶν καὶ ποικίλων παραμέτρων. Διῆλθε ἀπὸ παλινωδίες καὶ ἀντιφάσεις, ἀναλόγως τῆς πορείας τῶν σοβιετογιουγκοσλαυικῶν σχέσεων, ἔως ὅτου ἀποκρυσταλλώθηκε τελικῶς τὸ 1963.

.—Διαταχθείς να διακόψει την Θεία Λειτουργία, ο εφημέριος τού χωριού Αγίου Αθανασίου Μαραθιάς, τής Ι. Μ. Καρπενησίου, ιερέας Θεοφάνης Μπίκας, αρνήθηκε. Όμως, μετά το πέρας αυτής, οι κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ τον απήγαγαν, τον οδήγησαν έξω από το χωριό και τον δολοφόνησαν με φρικτά βασανιστήρια. (Άλλη πηγή, θέλει ως ημερομηνία θανάτου του, την 25η Ιουλίου.)

1951.—Πεθαίνει από καρδιακή εμβολή, ο αρχηγός τής “Ενώσεως Δημοκρατικών Αριστερών” Ιωάννης Σοφιανόπουλος.

1952.—Οι βούργαροι εκδιώκονται με ταχεία επέμβαση τού Ελληνικού Στρατού από την νησίδα «Γ» τού Έβρου, την οποία είχαν καταλάβει δολίως, σκοτώνοντας Έλληνες στρατιώτες.

1953.—(βλ. και 26/7). Πέθανε από καρδιακή πάθηση και μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη, ο στρατηγός και πολιτικός Νικόλαος Πλαστήρας. Είχε μετάσχει των δύο βαλκανικών πολέμων, τού πρώτου Παγκοσμίου πολέμου και τής Μικρασιατικής εκστρατείας. Μετά την ατυχή έκβασή της, ηγήθηκε τού βενιζελικού πραξικοπήματος στα 1922 με τον συνταγματάρχη Στυλιανό Γονατά και τον πλοίαρχο Δ. Φωκά, και διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στα διάφορα γεγονότα τής ταραχώδους εκείνης εποχής. Το 1944, επανήλθε από την Γαλλία όπου είχε μείνει καθ’ όλη την διάρκεια τού Β΄παγκοσμίου πολέμου, και έγινε πρωθυπουργός. Αργότερα ηγήθηκε κυβερνήσεων συνασπισμού.

.—Υπογράφεται στην πόλη Μουνσάν τής Βορείου Κορέας η ανακωχή με την οποία τερματίζεται ο πόλεμος τής Κορέας. Έκτοτε το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα Κορέας αναβαθμίστηκε από Τάγμα σε Σύνταγμα και επαναπατρίσθηκε τον Οκτώβριο τού 1955.

1957.—Το τραμ τής Θεσσαλονίκης το οποίο διέσχιζε την Εγνατία οδό, πραγματοποιεί γιά τελευταία φορά το δρομολόγιό του. Αυτός ο τρόπος αστικής συγκοινωνίας στην Συμπρωτεύουσα, είχε αρχίσει στις 28/5/1893, ενώ η κατασκευή του είχε γίνει από μία βελγική εταιρεία.

1960.—Χρηματοδοτείται ευρύ πρόγραμμα μεταλλευτικών ερευνών στην χώρα.

1961.—Θεμελιώνεται η υψικάμινος τής Χαλυβουργικής. Είναι η πρώτη βιομηχανική μονάδα τού είδους στην Ελλάδα.

1966.—Νέα φάση στον πόλεμο Αριστοτέλη Ωνάση με τον πρίγκιπα Ρενιέ τού Μονακό γιά τον έλεγχο τού καζίνο και των τουριστικών εγκαταστάσεων τού πριγκιπάτου. Αφορμή η Εταιρία Θαλασσίων Λουτρών, τής οποίας ο Έλληνας κροίσος κατέχει 520.000 μετοχές και η έκδοση 6.000 νέων μετοχών, τις οποίες θα κατέχει το πριγκιπάτο.

1973.—Σαν σήμερα ιδρύθηκε το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (Δ.Π.Θ.) με το Νομοθετικό Διάταγμα υπ’ αριθ. 87. Η λειτουργία του ξεκίνησε το ακαδημαϊκό έτος 1974-1975. Ονομάστηκε “Δημοκρίτειο” προς τιμήν τού αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Δημόκριτου, ο οποίος καταγόταν από τα Άβδηρα τής Θράκης.

1974.—Απεβίωσε στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας από εκτεταμένα εγκαύματα που είχε πάθει λόγω αναφλέξεως αεροπλάνου στο αεροδρόμιο τής 115 Πτέρυγας Μάχης (Σούδα), ο πιλότος μας Γεώργιος Μαργαριτόπουλος.

1976.—Έναρξη επισήμων διαπραγματεύσεων γιά την πλήρη ένταξη τής Ελλάδος στην Ε.Ο.Κ. Η ουσιαστική φάση τους ξεκίνησε στις 10 Φεβρουαρίου τού 1978 και ολοκληρώθηκε στις 21 Δεκεμβρίου τού ιδίου έτους.

1992.—Σαν σήμερα τα πιό όμορφα μάτια τού Ελληνικού κινηματογράφου έκλεισαν γιά πάντα, όταν η Τζένη Καρέζη (Ευγενία Καρπούζη), έχασε την μάχη με τον καρκίνο. Τελειώνοντας το «Εθνικό», έκανε τα πρώτα της βήματα στην θεατρική σκηνή, όπου αμέσως φάνηκε η λάμψη τού άστρου της. Η είσοδός της στα κινηματογραφικά πλατώ, εκτίναξε την καριέρα της, κάνοντάς την δημοφιλή στο ευρύτερο κοινό που δεν είχε πρόσβαση στις θεατρικές αίθουσες. Στροφή στην θεατρική της καριέρα έκανε μετά την γνωριμία με τον δεύτερο σύζυγό της, Κώστα Καζάκο, όπου ασχολήθηκε πλέον με κλασικούς ρόλους· παράλληλα πολιτικοποιήθηκε έντονα, και αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις επιλογές των έργων που ανέβαζε. Η αρρώστια που την κτύπησε, έκλεισε νωρίς την αυλαία τής ζωής και τού θεάτρου.

.—Στην Βουλή των Ελλήνων, αρχίζει η εξέταση γιά την επικύρωση τής Συνθήκης τού Μάαστριχτ.

1993.—Την απογοήτευσή της γιά την αναγνώριση των Σκοπίων από την Ουκρανία, εκφράζει η Ελληνική Κυβέρνηση (ενώ επί τής ουσίας η ίδια διέπραξε απανωτά σφάλματα ως προς τον χειρισμό τής υποθέσεως).

1994.—Ο Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος ανακοινώνει την υποψηφιότητά του γιά την δημαρχία τής Θεσσαλονίκης, και ο βουλευτής τής ΠΟΛΑΝ Ανδρέας Λεντάκης την δική του γιά την Αθήνα.

1996.—Ο Λεωνίδας Κόκκας κερδίζει το αργυρό μετάλλιο στην άρση βαρών στην κατηγορία των 91 κιλών στους Ολυμπιακούς Αγώνες τής Ατλάντα, σηκώνοντας 175 κιλά στο αρασέ, 215 στο ζετέ και 390 στο σύνολο.

2001.—Η αλβανική επιτροπή η οποία διορίστηκε από την βουλή των γειτόνων, δηλώνει ότι: «Η Τσαμουριά είναι εθνική υπόθεση τής αλβανίας». Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο αλβανός πρωθυπουργός Μπερίσα είχε δηλώσει: «Η μετονομασία Τσαμουριά σε οδό τής πρωτεύουσας Τίρανα, είναι φόρος τιμής στους νεκρούς τής γενοκτονίας των Τσάμηδων από τους Έλληνες».

2004.—Ισχυρές καταιγίδες πλήττουν την Θεσσαλία και την Μακεδονία. Δυστυχώς, εκτός από τις εκτεταμένες ζημιές θρηνήσαμε και έναν νεκρό.

2012.—Εν μέσω τής οικονομικής κρίσεως και των Μνημονίων, το υγιές τμήμα τής Αγροτικής Τραπέζης Ελλάδος απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς. Προηγουμένως είχε τεθεί σε καθεστώς ειδικής εκκαθαρίσεως. Η άδεια τής παλαιάς Τράπεζας ανακλήθηκε. Η ΑΤΕ είχε ιδρυθεί στις 4 Ιουλίου 1929 με βασικό σκοπό να είναι ο κύριος συνεργάτης τού κράτους στην άσκηση τής αγροτικής πολιτικής γιά την ανάπτυξη τής εθνικής παραγωγής…

.—Πραγματοποιήθηκε ἡ τελετὴ ἔναρξης τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων στὸ Λονδῖνο, ὅπου ὁ Πρόεδρος τῆς Διεθνοῦς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς Ζὰκ Ρόγκ, ἀνακοίνωσε ὅτι, «οἱ Ἀγῶνες γύρισαν στὸ σπίτι τους.»(!..). Ἡ ἔπαρση τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ ἡ ἀνάκρουση τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου δὲν ἔγινε γιὰ νὰ αποδοθοῦν τιμὲς στὴν χώρα ποὺ εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ Ὀλυμπισμοῦ, δὲν ἐψάλη ὁ Ὀλυμπιακός Ὕμνος τοῦ Σπύρου Σαμᾶρα, σὲ ποίηση τοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ, καὶ ὅταν ἡ Ὀλυμπιακή Φλόγα εἰσῆλθε στὸ Ὀλυμπιακό Στάδιο, ὁ ἐκφωνητής ἀνέφερε ὅτι ἔφτασε ἐκεῖ ἀφοῦ διέτρεξε μιὰ διαδρομἠ 22.000 χλιομέτρων(!..).Τὸ ἀπό ποῦ ξεκίνησε, προφανῶς δὲν τοὺς ἐνδιέφερε νὰ ἀναφερθῇ. Ἐπίσης κατὰ τὸ πέρασμα τῆς Ἱερῆς Ὀλυμπιακῆς φλόγας ἀπό τὴν Σκωτία, ὁ λαμπαδιδρόμος σταμάτησε καὶ τὴν πρόσφερε ὡς ἀναπτήρα σὲ θεατή, γιὰ νὰ ἀνάψῃ τὸ τσιγάρο του. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐξ ἴσου αἰσχρή φωτογραφία, με δύο εὐρωπαῖες «κυρίες», ἡ μία ἐκ τῶν ὁποίων ἐπίσης ἀνάβει τὸ τσιγάρο της μὲ τὴν Ὀλυμπιακή φλόγα.

2013.—Μεγάλη πυρκαγιά ξέσπασε στην Ρόδο, σε δασική έκταση στην περιοχή Ίστριο, στο νότιο τμήμα τού νησιού. Παρά τις προσπάθειες των πυροσβεστικών δυνάμεων και των αεροπλάνων που επιχειρούσαν μέχρι την δύση τού ηλίου, λόγω των ισχυρής εντάσεως ανέμων 8-9 μποφόρ, δεν κατάφεραν να την ελέγξουν, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι τού χωριού Βάτι να μεταφερθούν σε ασφαλέστερη περιοχή. Σχέδιο εκκενώσεως υπήρξε και γιά άλλα χωριά στην περίπτωση που η πορεία τής φωτιάς απειλούσε κι΄ αυτά. Εξηνταπέντε πυροσβέστες και οχήματα διαφόρων υπηρεσιών, ήλθαν στο νησί από την Θεσσαλονίκη, προκειμένου να συνδράμουν στις προσπάθειες κατάσβεσης τής πυρκαγιάς. Η καταστροφή τής πανίδας και χλωρίδας τού άλλοτε σμαραγδένιου νησιού, ήταν γιά άλλη μία φορά ανυπολόγιστη. Αθέατοι και σιωπηλοί στην προσφορά τους, οι εθελοντές που έτρεξαν από την πρώτη στιγμή.

2017.—Το τεράστιο πρόβλημα τής εγκληματικότητας που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία αναδεικνύεται μέσα από τα πρώτα αποτελέσματα που δημοσιοποιήθηκαν μετά την γιγαντιαία αστυνομική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες εβδομάδες σε Δυτική Αττική, Λαγανά Ζακύνθου, Χερσόνησο Ηρακλείου και στον Κάβο τής Κέρκυρας. Στις τέσσερεις «καυτές» περιοχές, συνελήφθησαν 1.196 άτομα γιά εμπόριο ναρκωτικών, ληστείες και λαθρεμπόριο.

2018.—Με την κλήση των πρώτων μαρτύρων και τον ορισμό ανεξάρτητου πραγματογνώμονα, πυραγού, άρχισε η εισαγγελική έρευνα σχετικά με τις φονικές φωτιές στην Αττική που στοίχισαν την ζωή σε 102 ανθρώπους.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση