22 Αυγούστου
392.—Ὁ Ἀρβογάστης πρόδωσε τὴν ἐμπιστοσύνη ποὺ τοῦ ἔδειξε ὁ Αὐτοκράτορας τοῦ Ἀνατολικοῦ τμήματος τῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, Θεοδόσιος Α΄, δολοφονῶντας τὸν Οὐαλεντινιανὸ Β΄ καὶ ἀνακηρύσσοντας στὸ Λούγδουνο, Αὐτοκράτορα τῆς Δυτικῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, τὸν ῥήτωρα Φλάβιο Εὐγένιο· ὁ νέος Αὐτοκράτορας ἀποκηρύξε τὸ βάπτισμά του κι’ ἐπέστρεψε στὴν παλαιά λατρεία. Τὸν Μάϊο τοῦ 394 ὁ Θεοδόσιος ἐξεστράτευσε ἐναντίον τοῦ Εὐγένιου κατανικῶντας τον, καὶ παραμένοντας πλέον ὁ μόνος Αὐτοκράτορας σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση.
1645.—Κατόπιν δίμηνης σχεδόν πολιορκίας από τους οθωμανούς, με την φρουρά του αποδεκατισμένη και χωρίς πολεμοφόδια, το φρούριο των Χανίων υπό Βενετική μέχρι τότε κατοχή, παραδίδεται στους πολιορκητές του. Τα κλειδιά τής πόλεως παραδόθηκαν από τον προβλεπτή των Χανίων, Αντώνιο Ναβατζιέρο. Ο αρχιστράτηγος των τουρκικών χερσαίων δυνάμεων Γιουσούφ πασάς, προσπάθησε να περιορίσει τις βιαιότητες σε βάρος των κατοίκων, ενώ όρισε μητροπολίτη τον Νεόφυτο Πατελλάρο, τον πρώτο ορθόδοξο επίσκοπο στην πόλη, ύστερα από πέντε σχεδόν αιώνες λατινοκρατίας.
1686.—(20-22/8) Ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς Ἐνετίας Φραγκίσκος Μοροζίνι, κυρίευσε τὸ κατεχόμενο ἀπό τοὺς ὀθωμανούς Ναύπλιο, μετὰ ἀπό μακρὰ πολιορκία. Εἶχε προηγηθεῖ ἡ κατάληψη τοῦ κάστρου τοῦ Μυστρᾶ στὶς 15 Αὐγούστου.
1688.—Οι πολιορκημένοι τούρκοι τής Χαλκίδας επιχειρούν νέα μεγάλη έξοδο, η οποία αυτήν την φορά είναι επιτυχής. Κατάφεραν να καταλάβουν παρακείμενο λόφο, με τις ενωμένες χριστιανικές δυνάμεις να μετρούν πολλές απώλειες.
1716.—Λύεται ἡ πολιορκία τῆς Κέρκυρας ἀπό τούς τούρκους μὲ τρόπο ποὺ θεωρήθηκε θαυματουργικὸς (βλ. καὶ 20/8-ν.ἡμ.)· οι τοῦρκοι ἄφησαν πίσω πλῆθος λαφύρων καὶ προμηθειῶν. Τὴν Κέρκυρα ὑπεράσπιζαν βενετικὰ στρατεύματα ὑπό τὸν Σούλεμπουργκ.
1822.—Ημερομηνία θανάτου τού Φιλικού, λογίου και ιδιαίτερου γραμματέα και συμβούλου τού Αλή Πασά, Μάνθου Οικονόμου. Σύμφωνα με μία εκδοχή, συνελήφθη από τον αρχηγό τής εμπροσθοφυλακής τού Δράμαλη ο οποίος τον αποκεφάλισε, ενώ κατά μία άλλη, εκτελέστηκε όταν παρουσιάστηκε στον Κιουταχή ζητώντας του, μετά από υπόδειξη τής Φιλικής Εταιρείας, να προσληφθεί ως γραμματέας.
1825.—«Ὁ Αὐστριακὸς Ναύαρχος Παυλοῦκας ἧλθεν εἰς Μύκονον.»
.—(22-23) «Καταστροφὴ προχωμάτων Μεχμὲτ Ῥεσὶτ πασᾶ Κιουταχῆ ἔξω τοῦ Μεσολογγίου, ὑπὸ τοῦ ὑπονομευτοῦ Π. Σωτηροπούλου.» Οἱ Ἕλληνες φρουροὶ τοῦ Μεσολογγίου, μέσῳ νέων ὑπονόμων ποὺ κατασκευάστηκαν ἀπὸ τὸν Π. Σωτηρόπουλο, ἀνατινάσσουν καὶ καταστρέφουν προχώματα τῶν τούρκων πολιορκητῶν.
1834.—Σύλληψη τού Κόλια Πλαπούτα σε δάσος κοντά στο Παλαιόκαστρο Τριφυλίας. Ήταν ένας από τους πρωτεργάτες τού λεγόμενου «Μεσσηνιακού κινήματος». Πρόκειται γιά τις τελευταίες μάχες και την τελική καταστολή τού κινήματος το οποίο άρχισε στα τέλη τού Φεβρουαρίου (βλ. 28/2ου).
1836.—Συνεστήθη διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ἡ «Φιλεκπαιδευτικὴ Ἑταιρεία», μὲ σκοπὸ τὴν ἐξάπλωση τῆς Παιδείας καὶ εἰδικώτερα τὴν μέριμνα γιὰ τὴν ἵδρυση παρθεναγωνείου. Ἡ Φιλεκπαιδευτικὴ Ἑταιρεία προσπάθησε νὰ λειτουργήσῃ ὡς «ἀντίπαλον δέος» στὶς ἐνέργειες τῶν ἀλλοδαπῶν, στοχεύοντας σὲ μία ὅσο τὸ δυνατὸν ἀμιγῶς ἑλληνοκεντρικὴ Παιδεία. Τὸ 1861, οἱ ἀπόφοιτες δασκάλες ἀνέλαβαν τὴν ὑποχρέωση νὰ διδάξουν σὲ σχολεῖα καὶ στὶς πιὸ ἀπομακρυσμένες περιοχὲς τοῦ μείζονος Ἑλληνισμοῦ.
1869.—Ημερομηνία θανάτου τού αντισυνταγματάρχη Νικόλαου Τσαλακώστα, αγωνιστή τής Επαναστάσεως αλλά και μετέπειτα υπαρχηγού τού σώματος Χωροφυλακής. Είχε γεννηθεί στο Συρράκο τής Ηπείρου το έτος 1803.
1881.—Νέος σεισμός καταγράφεται στην Κρήτη. Δεν προκάλεσε καταστροφές.
1882.—Ημερομηνία γεννήσεως τού πολιτικού και συγγραφέα Δημήτρη Γληνού στην Σμύρνη, όπου και αποφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή· έμεινε γνωστός γιά την συμμετοχή του στην “γλωσσοεκπαιδευτική μεταρρύθμιση”, προωθώντας την εισαγωγή τής δημοτικής στην στοιχειώδη εκπαίδευση. Σε ένα βιογραφικό του σημείωμα – γραμμένο το 1936 – ο ίδιος αξιολογούσε ως εξής την ζωή και το έργο του : «Οι κεντρικές πράξεις τής ζωής μου είναι τρεις: 1) Η Θεσσαλονίκη και η δημοτική γλώσσα στα σκολειά. 2) Η διάσπαση τού εκπαιδευτικού ομίλου και η διακήρυξη τού 1927. 3) Ο κομμουνισμός».
1896.—(Ίσως στὶς 29/8 – Μακεδονία). Ο Παναγιώτης Βερβέρας, επικεφαλής σώματος 75 ανδρών μεταξύ των οποίων ο Δ. Βιβής, ο Π. Καρβελάς και ο Β. Γκίζας, αποβιβάστηκαν στον Πλαταμώνα· δέχτηκαν όμως επίθεση από τουρκικό απόσπασμα και είχαν σοβαρές απώλειες. Ύστερα από ολιγοήμερη παραμονή στο υπό τουρκική κατοχή έδαφος, πέρασαν τα σύνορα στις 4 Σεπτεμβρίου.
1899.—Απεβίωσε σε ηλικία περίπου 100 ετών ο Σωφρόνιος Γ΄, Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Κωνσταντινουπόλεως.
1904.—Ο Γεν. Αντιπρόσωπος τού Μακεδονικού Κομιτάτου στην Λάρισα, γράφει επιστολή προς τους εν Μακεδονία Μακεδονομάχους ενημερώνοντάς τους ότι ο κομιστής τής επιστολής, Παύλος Μελάς, θα είναι πλέον ο αρχηγός και επιθεωρητής όλων των Μακεδονομάχων. Επρόκειτο γιά Διαταγή τής αρχής τής Διευθύνσεως τού Μακεδονικού Κομιτάτου.
1905.—Οι αρχές συλλαμβάνουν στον Πειραιά αναρχικά στοιχεία, με καταγωγή από την Αρμενία.
.—Σε έκτακτη συνεδρίαση των αρχηγών Βέργα και Μάλλιου, καθώς επίσης των καπεταναίων των σωμάτων τους, αποφασίζεται επιχείρηση με στόχο τούς αιμοβόρους Μήτρο Βλάχου και Κυριάζο, οι οποίοι εντοπίστηκαν στην Οσνίτσανη. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι δύο βούργαροι με τα μαντρόσκυλά τους διανυκτέρευαν στο χωριό, αλλά στην διάρκεια τής ημέρας αποσύρονταν στα λημέρια τους στα Όρλια, εκεί όπου αποφασίστηκε να δοθεί το χτύπημα στις 24 τού μήνα (βλ. ημ.)
1909.—Η εφημερίδα Εμπρός, σε άρθρο της σαν σήμερα, αναφέρει: «Κατά την σημερινήν συνεδρίασιν τού διεθνούς Ιατρικού Συνεδρίου, ο εκ Καλύμνου Έλληνας ιατρός κ. Σκεύος Ζερβός απέδειξεν εις τα μέλη τού Συνεδρίου πολλά ζώα ζώντα με μεταμοσχευμένους όρχεις. Ο κ. Σκεύος Ζερβός προς επιβεβαίωσιν των δηλώσεών του τούτων, επέδειξε τα ζώντα ζώα άπαντα εις ολόκληρον το Συνέδριον. Αι εφημερίδες χαρακτηρίζουν τας ανακοινώσεις ταύτας ως θρίαμβον τής ελληνικής επιστήμης.»
1910.—Λίγους μήνες μετά την εκλογή του ως βουλευτή, ιδρύεται το κόμμα των Φιλελευθέρων με πρόεδρο τον Ελ. Βενιζέλο. Η διακήρυξή του έγινε στο ξενοδοχείο «Ερμής» τής οδού Πανεπιστημίου.
1913.—Η Ιταλία, δύο ημέρες μετά την κήρυξη πολέμου κατά τής τουρκίας, αποποιείται των υποχρεώσεών της από την συμφωνία τού «Ouchy» την οποία υπέγραψε στην Ελβετία. Έτσι, με βάση το διεθνές δίκαιο, αποδεσμεύεται από την «προσωρινή» κατοχή των Δωδεκανήσων και τα οικειοποιείται πλήρως.
.—Ἡ Ἀλεξανδρούπολη περιῆλθε ὑπὸ νέα ἐπώδυνη βουργαρικὴ κατοχή. Προηγήθηκε ἡ ἀποχώρηση ἀπὸ τὶς 11 Αὐγούστου τῶν Ἑλληνικῶν δυνάμεων καὶ σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τῆς Συνθήκης τοῦ Βουκουρεστίου ἡ Δυτικὴ Θρᾲκη παραχωρήθηκε στοὺς βούργαρους. Οἱ Θρακιῶτες παρ’ ὅτι δὲν ἔμειναν ἄπρακτοι, ἀναγκάστηκαν νὰ ὑπομείνουν ἑπτὰ ἀκόμη χρόνια μύριων βασάνων στυγνῆς βουργαρικῆς κατοχῆς, μὲχρι τὴν δεύτερη ἀπελευθέρωση τῆς – δυτικῆς- Θρᾲκης. Τὸ τηλεγράφημα ποὺ ἔστειλε ὁ πρωθιερεὺς τῆς Μητροπόλεως Μαρωνείας Παπακυπριανὸς ἐξ ὀνόματος τῆς ἑλληνικῆς κοινότητος Κομοτηνῆς πρὸς τοὺς Βασιλεῖς τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Ἰταλίας, τοὺς αὐτοκράτορες τῆς Ῥωσίας, τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Αὐστροουγγαρίας, καθὼς καὶ πρὸς τὸν Πρόεδρο τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας ὅταν γνωστοποιήθηκε ἡ παραχώρηση τῆς Δυτικῆς Θρᾲκης στὴν βουργαρία, ἐκφράζει ὅλη τὴν ἀγωνία τῶν Ἑλλήνων. «Ἐκχώρησις τῆς χώρας ἡμῶν τῇ Βουλγαρικῇ κυβερνήσει, ἐβύθισεν ἡμᾶς εἰς βαθείαν θλίψιν καὶ τελείαν ἀπόγνωσιν. Ὁ Βουλγαρικὸς πληθυσμὸς τῆς περιφερείας ἡμῶν, ἐλάχιστος ὧν, παρουσιάζει ἀσήμαντον μειονοψηφίαν, συγκριτικῶς πρὸς τὰ ἄλλα στοιχεῖα. Ὑπομιμνήσκομεν προσέτι τῇ Ὑμετέρα Μεγαλειώτητι τὴν σκληρὰν τυραννίαν καὶ τὰς παντοειδεῖς καὶ ἀγρίας καταδιώξεις, ἐθνισμοῦ, τῆς οἰκογενειακῆς τιμῆς καὶ τῆς περιουσίας, εἰς ἄς ἦτο ἔκτεθειμένος ὁ πληθυσμός». […] Ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση, παρὰ τὶς ἀπεγνωσμένες κραυγὲς ἀγωνίας καὶ ἀνείπωτου τρόμου τῶν Θρᾳκῶν τήρησε προκλητικῷ τῷ τρόπῳ ἄψογη οὐδέτερη στάση καὶ οὐδεμία ἀντίδραση προέβαλε κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνθήκης τοῦ Βουκουρεστίου.
1915.—Υπογράφεται στο Λονδίνο μυστική συνθήκη μεταξύ Ιταλίας και Entente (ΑΝΤΑΝΤ), με σκοπό η Ιταλία να θεμελιώσει κυριαρχικό δικαίωμα στα Δωδεκάνησα, ως αντάλλαγμα τής συμμετοχής της στο πλευρό τής Συμμαχίας. Με το τέλος των βαλκανικών πολέμων, οι περισσότερες ευρωπαϊκές κτήσεις τής οθωμανικής αυτοκρατορίας διαμοιράστηκαν στα βαλκανικά κράτη. Ακολούθησε ο Α΄Π. Πόλεμος, στον οποίο οι Μεγάλες Δυνάμεις άλλαξαν στάση έναντι τού Ανατολικού Ζητήματος. Κήρυξαν τον πόλεμο στην καταρρέουσα οθωμανική αυτοκρατορία και η Ιταλία έμεινε μόνη κυρίαρχη στα Δωδεκάνησα μετά την κατάληψή τους το 1912. Γιά να θεμελιώσει δικαιώματα σ’ αυτά, υπέγραψε το μυστικό σύμφωνο στο Λονδίνο, το οποίο μόλις έγινε γνωστό στα νησιά προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Στο μεσοδιάστημα από το 1912 έως το 1915, σημαντικοί Δωδεκανήσιοι, όπως ο Καλύμνιος ιατρός Σκεύος Ζερβός, ο Ιωάννης Καζούλλης τής Δωδεκανησιακής παροικίας τής Αλεξάνδρειας και ο Νικόλαος Μαύρης, προωθούσαν το Δωδεκανησιακό ζήτημα στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. Αλλά οι ελπίδες των Δωδεκανησίων διαψεύστηκαν.
1916.—Συμμαχικά στρατεύματα απαρτιζόμενα από Ιταλούς και Ρώσους στρατιώτες, καταφθάνουν στην Θεσσαλονίκη γιά να ενωθούν με τις υπόλοιπες δυνάμεις στο Μακεδονικό μέτωπο.
1919.—Στο Μέτωπο τής Μικράς Ασίας γίνονται μάχες περιπόλων.
.—Αρχίζει η σύγκληση τού Εθνικού Συνεδρίου των τούρκων στην Σεβάστεια, όπου παίρνονται στρατιωτικές αποφάσεις γιά την μεθόδευση με την οποία θα αντιμετωπίσουν το Ελληνικό Εκστρατευτικό σώμα στην Μικρά Ασία. Αντίστοιχη σύγκληση έγινε νωρίτερα και στο Ερζερούμ (10-23/7/1919). Σκοπός τού Συνεδρίου ήταν η εξασφάλιση συνενώσεως τής Ανατολικής με την Δυτική Μικρά Ασία, καθώς και με ολόκληρη την Θράκη. Από τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν η επιτάχυνση των βουλευτικών εκλογών τις οποίες είχε προκηρύξει η σουλτανική κυβέρνηση, και, τις οποίες είχε επιτρέψει ο Κεμάλ στις περιοχές που είχε υπό την επιρροή του μετά από πολλούς δισταγμούς. Οι αντιπρόσωποι όλων των περιοχών τής τουρκίας συγκεντρώθηκαν με κάθε μυστικότητα στην Σεβάστεια στις 31/8, χωρίς πολιτικό πρόγραμμα, αλλά με μόνη επιθυμία τον μη διαμελισμό τής τουρκίας.
1920.—(Α΄Σ.Σ.-Ουσάκ- Τσεντίζ). Η ΧΙΙΙ Μεραρχία σε συνεργασία με το Απόσπασμα Σιμάβ, κατέλαβε το Τσεντίζ όπου και ασχολήθηκε με την αμυντική εγκατάσταση. Κατά την επιχείρηση καταλήψεως τού Τσεντίζ, η Μεραρχία κινήθηκε σε δύο φάλαγγες καλυπτόμενη δεξιά από πλαγιοφυλακή η οποία έτρεψε σε φυγή φάλαγγα 300 έφιππων αρχικά και ακολούθως 500. Η δεξιά φάλαγγα τής ΧΙΙΙ Μεραρχίας κατέλαβε αρχικά τον αυχένα βορειοανατολικά τού Τσεντίζ, ενώ η αριστερή κατέλαβε την διασταύρωση τής οδού Τσεντίζ– Ιντίς. Το απόσπασμα Σιμάβ ανέτρεψε τουρκικά τμήματα στα ανατολικά τού Ιντίς.
.—Μετά την κατάληψη τής γραμμής Προύσας-Τσεντίζ-Ουσάκ, λήγει η πρώτη περίοδος των επιχειρήσεων τού Ελληνικού Στρατού στην Μικρά Ασία.
.—Έφτασε στο λιμάνι τής Σμύρνης ο Πρόεδρος τής Κυβερνήσεως γιά την επίλυση διάφορων πολιτικών και στρατιωτικών ζητημάτων. Στην σύσκεψη που ακολούθησε, αποφασίστηκε μεταξύ άλλων και η αποστολή στην Νικομήδεια τής Μεραρχίας Μαγνησίας, τής οποίας το 16ο Σώμα Πεζικού βρισκόταν ήδη εκεί από τον Ιούλιο.
.—Αποφασίστηκε από την Κυβέρνηση, η αποστολή στην Νικομήδεια ολόκληρης τής Μεραρχίας Μαγνησίας. Από τον Ιούνιο τού 1920 οι Βρετανοί είχαν ζητήσει από την Ελληνική Κυβέρνηση την αποστολή μιάς Ελληνικής Μεραρχίας γιά την εξασφάλιση τής χερσονήσου Νικομήδειας και των νότιων παραλίων των Δαρδανελλίων. Ήδη όμως η προέλασή μας προς Πάνορμο και Προύσα εξασφάλισε τα Στενά, οπότε η Μεραρχία Ξάνθης που είχε αποβιβαστεί στον Πάνορμο και το Τσανάκ Καλέ, επέστρεψε στην Θράκη, ενώ το 16ο Σώμα Πεζικού τής Μεραρχίας Μαγνησίας εστάλη στην Νικομήδεια το πρώτο δεκαήμερο τού Ιουλίου. Μετά από την απόφαση τής Κυβερνήσεως να αποσταλεί ολόκληρη η Μεραρχία Μαγνησίας στην Νικομήδεια, η μεταφορά ξεκίνησε από τον Πάνορμο στις 3 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 21 τού ίδιου μήνα, οπότε και η Μεραρχία αντικατέστησε την εκεί 242 Βρετανική Ταξιαρχία.
1921.—Η Στρατιά Μικράς Ασίας, εισηγείται την επιστροφή της στις θέσεις εξορμήσεως Δορύλαιου-Αφιόν Καραχισάρ, διότι σύμφωνα με την εκτίμησή της, η παραμονή τού στρατού στον Σαγγάριο ήταν επικίνδυνη λόγω δυσκολιών ανεφοδιασμού από την επιμήκυνση των γραμμών συγκοινωνιών, αλλά και τής εποχής των βροχών που θα ακολουθούσε. Όπως σημειώνει ο Κωνσταντίνος Χαλάστρας: «Στην ύστατη στιγμή τής μεγάλης μάχης, την 22/8η τού μηνός η διοίκηση τής Ελληνικής Στρατιάς αποφάσισε την διακοπή τής επιθέσεως, δίνοντας τεράστια ανάσα στον αντίπαλο που και αυτός βρισκόταν στα όριά του. Αποτελεί κατά τη γνώμη μου, μεγάλο σφάλμα τού Αρχιστράτηγου Παπούλα ο οποίος ως υπεύθυνος γιά την έκβαση τής συγκρούσεως, έχοντας την ενημέρωση από τις αναφορές τού πεδίου τής μάχης, ενήργησε γιά άλλη μία φορά με διστακτικότητα αναμένοντας την απάντηση τής Κυβερνήσεως στο υπόμνημά του, η οποία τελικά τού άφηνε περιθώρια συμπτύξεως. Οι τουρκικές αντεπιθέσεις που κράτησαν ως την 29η Αυγούστου αποκρούσθηκαν, αλλά παρ’ όλα αυτά η επιλογή που απέμενε δεν ήταν άλλη από την αποχώρηση.»
.—Η Στρατιά Μικράς Ασίας με την προοπτική αποχωρήσεώς της από τα δυτικά τού Σαγγάριου, διέταξε το Γ΄ Σώμα Στρατού το οποίο είχε ενισχυθεί με την ΙΧ Μεραρχία, να καταλάβει αντέρεισμα τής κορυφογραμμής δυτικώς Καρακαγιά, με απώτερο αντικειμενικό σκοπό την γραμμή Καγιάμπασι-Καργαλί. Την επίθεση, κατόπιν διαταγής τής Στρατιάς θα συνέτρεχε το Α΄ Σ. Σ., το οποίο όμως σε συνεννόηση με την ΙΙ Μεραρχία δέχτηκε πρότασή της να επιχειρήσει εκείνη αντ’ αυτού, λόγω αποτελεσματικότερης θέσεώς της. Μάλιστα η πρωτοβουλία αυτή δημιούργησε ένταση μεταξύ τού υπουργού Στρατιωτικών τής Κυβερνήσεως ο οποίος παρέμενε στην Προύσα, και τού Διοικητή τής Στρατιάς Αντιστράτηγου Παπούλα, ο οποίος ζήτησε να παραιτηθεί. Εν προκειμένω, οι Ελληνικές δυνάμεις κατέλαβαν το Εσκή Πολατλί, χωρίς όμως να ολοκληρωθεί ο αντικειμενικός σκοπός εκείνη την ημέρα.
1922.—Μικρή επιτυχία των δυνάμεων τής 11ης Μεραρχίας, η οποία ανέτρεψε τις εχθρικές θέσεις, αναπτερώνοντας γιά λίγο το ηθικό των δυνάμεων τής Μ. Ασίας. Τις επόμενες ημέρες, από 25 μέχρι 27 τού μήνα, στον ίδιο υποτομέα κάθε τουρκική επίθεση αποκρούστηκε εξ ίσου και μάλιστα με βαριές απώλειες των επιτιθέμενων. Αναλυτικότερα:
.—Το απόσπασμα Λούφα, κατά διαταγή και με ευθύνη τού Χ. Λούφα, καταλαμβάνει τα Κούλα πριν ανακαταλάβουν αυτά οι τούρκοι. Μάχεται σκληρά, εμποδίζοντας έτσι τα τουρκικά στρατεύματα να κυκλώσουν την ελληνική στρατιά Φράγκου (Νότιο Συγκρότημα). Με διαταγή Φράγκου όλες οι Μεραρχίες τού Α΄και Β΄ Σ. Σ. θα αποτελούσαν το Νότιο Συγκρότημα. Ήταν η πρώτη σοβαρή προσπάθεια ανασυγκροτήσεως των Ελληνικών μονάδων. Την σημερινή, ο Διοικητής τού Αποσπάσματος, Λούφας, παρά την διαταγή τής VII Μεραρχίας να κατευθυνθεί στο Τακμάκ, αποφάσισε να κινηθεί προς Φιλαδέλφεια μέσω Κούλων γιά να καλύψει την διάβαση, θεωρώντας ότι οι τούρκοι είχαν σκοπό να αποκόψουν την υποχώρηση τού Νοτίου Συγκροτήματος μεταξύ Κούλων και Φιλαδέλφειας. Η VII Μεραρχία από την πλευρά της, χωρίς την συνδρομή τού Αποσπάσματος Λούφα δεν μπόρεσε να καταλάβει τον τομέα που τής όρισε η διαταγή Φράγκου.
.—Το Νότιο Συγκρότημα διέταξε το Απόσπασμα Πλαστήρα ενισχυμένο από το 3ο Τάγμα Μηχανικού και το Σύνταγμα Ασφαλείας Σιδηροδρόμων, να μεταβεί σιδηροδρομικώς από Φιλαδέλφεια στο Σαλιχλή, επιζητώντας σύνδεσμο με την Μεραρχία Ιππικού, με αντικειμενικό στόχο να προλάβουν τους τούρκους οι οποίοι κατευθύνονταν στο Σαλιχλή γιά να ανακόψουν την ελληνική υποχώρηση. Λόγω συρροής μεγάλου αριθμού Ελλήνων κατοίκων τής πόλεως και σημαντικού αριθμού τραυματιών με προορισμό την Σμύρνη, αντί να αναχωρήσουν στις 14:30 βάσει τής διαταγής, αναχώρησαν στις 18:00 και στις 20:30, με δύο διαφορετικούς συρμούς.
.—Στον σιδηροδρομικό σταθμό τού Γκιουνέκιοϊ συγκεντρώθηκαν τα υπολείμματα τού Β΄Σ.Σ. των οποίων η κατάσταση ήταν τέτοια, που δεν μπορούσαν να αναλάβουν οποιαδήποτε πολεμική επιχείρηση.
1925.—Επικαλούμενο λόγους οικονομίας, το καθεστώς Πάγκαλου αποφασίζει ότι τα καταστήματα τής πρωτεύουσας θα κλείνουν από τις 19:00.
1926.—Πτώση τής δικτατορίας Πἀγκαλου. Την αρχή ανέλαβε ο στρατηγός Γ. Κονδύλης, ο οποίος προκήρυξε μετά από λίγο εκλογές γιά την επάνοδο τής χώρας στην ομαλή πολιτική ζωή.
.—Στο αξίωμα τού προέδρου τής Δημοκρατίας επανέρχεται ο Παύλος Κουντουριώτης.
1927.—Η νέα οικουμενική κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή.
1931.—Η Ελληνική Αστυνομία ιδρύει γυναικείο τμήμα στις τάξεις της.
1935.—Απεβίωσε ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, ο οποίος είχε διατελέσει Υπουργός, Αντιβασιλέας και Πρόεδρος τής Δημοκρατίας. Υπήρξε ο ατρόμητος Στόλαρχος των Βαλκανικών Πολέμων 1912-13 και κυβερνήτης τής θρυλικής Ναυαρχίδας “Γ. Αβέρωφ”, που έδρεψε δάφνες κατά τις ναυμαχίες Έλλης (3 Δεκ. 1912) και Λήμνου (5 Ιαν. 1913), νικώντας κατά κράτος τον τουρκικό στόλο και επιβεβαιώνοντας έτσι την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο. Ο Κουντουριώτης διετέλεσε Αντιβασιλέας (1920, 1923-24) και Πρόεδρος τής Α΄ Ελληνικής Δημοκρατίας (1924-29).
1940.—Μετά από τον ύπουλο τορπιλισμό τού «Έλλη» και τής εντάσεως των ελληνοϊταλικών σχέσεων, η Μεγάλη Βρετανία ανακοινώνει ότι οι ναυτικές και αεροπορικές της δυνάμεις θα ενισχύσουν την Ελλάδα εάν τυχόν υποστεί επίθεση.
1941.—Το επίτακτο Ναρκαλιευτικό «Άγιος Γεώργιος», εντάχθηκε στην υπηρεσία τού Π.Ν.. Είχε μετασκευαστεί γιά να χρησιμοποιηθεί γιά την αλιεία μαγνητικών ναρκών.
1943.—Το ελληνικό αντιτορπιλικό “Πίνδος” και το αγγλικό “Ήστον” βυθίζουν γερμανικό υποβρύχιο κοντά στις Συρακούσες.
1943.—Άνδρες τής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ, επιτίθενται σε βουργάρικη διμοιρία στην Άνω Καμήλα τού Νομού Σερρών, εξοντώνοντάς την πλήρως. Επίσης, έλαβαν 13 αιχμαλώτους από τους οποίους ήταν ένας αξιωματικός, δύο υπαξιωματικοί και 11 στρατιώτες.
1944.—Το ολοκαύτωμα στην κοιλάδα τού Αμαρίου. Η όλη Γερμανική επιχείρηση που ξεκίνησε από τις 13 Αυγούστου και κράτησε έως τις 5 Σεπτεμβρίου, στόχο είχε να εκδικηθεί την συνεχή αντιστασιακή δράση των Κρητών και να τρομοκρατήσει την ανυπότακτη φύση τους. Την προηγουμένη είχαν εκτελέσει τριάντα άνδρες γιά την δολιοφθορά τής Δαμάστας. Η σφαγή τού Αμαρίου διαπράχθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής υπό τον Στρατηγό Φρίντριχ Βίλχεμ Μίλλερ κατά των άμαχων κατοίκων των εννέα χωριών που βρίσκονται στην κοιλάδα τού Αμαρίου. Τα χωριά αυτά ονομάζονταν χωριά τού Κέδρους και μερικά από αυτά ήταν τα Γερακάρι, Γουργουθί, Καρδάκι, Βρύσες, Δρυγιές και Χορδάκι. Το κοντινό χωριό Κρύα Βρύση, επίσης περικυκλώθηκε. Ο αριθμός των θυμάτων μεταξύ τού τοπικού πληθυσμού υπολογίζεται σε 164 νεκρούς. Τα πτώματα των εκτελεσθέντων περιλούστηκαν με βενζίνη και κάηκαν. Ακολούθησε λεηλασία των περιουσιών, ενώ τα σπίτια κάηκαν ή ανατινάχτηκαν. Οι συγκομιδές και τα ζώα κατασχέθηκαν. Όσοι από τούς άνδρες δεν εκτελέστηκαν, μεταφέρθηκαν στο Ρέθυμνο, όπου κρατήθηκαν στην Φορτέτζα γιά μερικές εβδομάδες.
.—Η καταστροφή τού Άνω Μέρους Ρεθύμνου και η εκτέλεση των τριάντα οκτώ (38) κατοίκων του.
.—Εκτελούνται στα Σίσαρχα δεκαπέντε (15) Σαρχιανοί όμηροι. Μετά την εκτέλεση, οι σοροί κάηκαν. Τούς ομήρους που κρατούσαν οι Γερμανοί, μέχρι να τους εκτελέσουν, τους χρησιμοποιούσαν γιά να μεταφέρουν τα λάφυρα από τα λεηλατημένα σπίτια πριν τα κάψουν.
.—Η ίδια ακριβώς καταστροφή έγινε και στο Σμιλέ. Τους άνδρες τού Σμιλέ τους σκότωσαν στις Βρύσες και μετά έκαψαν τον συνοικισμό.
.—Εκτελείται από τους Γερμανούς κατακτητές ο πατήρ Συμεών Δρετουλάκης, μαζί με άλλους χωρικούς από επτά χωριά τού Κέδρους στην Κρήτη.
.—Συνέβη μία σύντομη μάχη στην Αξιούπολη με ομάδα πενήντα ένοπλων ΕΛΑΣιτών, να επιτίθεται εναντίον ομάδας τής Π.Α.Ο., την οποία αποτελούσε κυρίως μέλη τής οικογένειας των μακεδονομάχων Δογιάμα.
.—Δύο συντάγματα βούργαρων επιτίθενται σε αντάρτες των εθνικών αντιστασιακών ομάδων ΕΑΟ – ΕΣΕΑ, στο ορεινό συγκρότημα Ελατιάς (Καρά Ντερέ) στην Δράμα. Ακολούθησαν σκληρές μάχες μέχρι και την 25η Αυγούστου.
.—(ίσως 29 τού μήνα). Ο πατήρ Ζήσης Παπακωνσταντίνου πέθανε από τις στερήσεις και την κακομεταχείριση, μετά από τα βασανιστήρια και την εξορία που τον υπέβαλαν ΕΛΑΣίτες.
1947.—Συνεχίζουν τα επεισόδια και οι δηώσεις στην Νιγρίτα τού Νομού Σερρών. Η μαρτυρική πόλη, ακόμη δεν ησύχασε από τα γεγονότα των σφαγών τής νύχτας τής 22ας προς 23η Ιουλίου (βλ. ημερομηνία), μετά από επίθεση κομμουνιστών υπό τους Μαύρο και Αθανασάρα. Χαρακτηριστικό εκείνης τής ενέργειας, είναι το γεγονός ότι, στους φυλακισμένους που αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τους αντάρτες πέταξαν χειροβομβίδες (…)
1948.—Στις 22 Αυγούστου, από την στιγμή που το Σώμα Στρατού ξεπέρασε τους τελικούς αντικειμενικούς σκοπούς όπως αυτοί είχαν καθοριστεί από το ΓΕΣ [ΓΡΑΜΜΟΣ (υψ. 2520) – ΣΚΙΡΤΣΗ – ΚΙΑΦΑ – ΑΝΩ – ΚΑΤΩ – ΑΡΕΝΑΙ], και κινούμενο με δική του πρωτοβουλία μέσα στην ζώνη τού Β’ Σώματος Στρατού, έφτασε ταχύτατα μέσω τής κορυφογραμμής των συνόρων [(ύψ. 2.520) – ΓΚΟΥΜΠΕΛ – ΠΟΡΤΑ ΟΣΜΑΝ μέχρι ΦΟΥΣΙΑ – ΣΛΙΜΝΙΤΣΑ]. Η υπόθεση ολόκληρου τού Γράμμου είχε λυθεί και συνεπώς τερματίστηκαν ουσιαστικώς οι επιχειρήσεις «ΚΟΡΩΝΙΣ». Εθεάθησαν τμήματα τού Εθνικού Στρατού κινούμενα επί τής κορυφογραμμής των συνόρων προς υψ. 2.520 με βηματισμό τροχάδην. Αυτό δείχνει την τεράστια μεταβολή στο ηθικό των Μονάδων. Ο ελιγμός, τού Σώματος Στρατού αιφνιδίασε πλήρως τους συμμορίτες, παρέλυσε την διάθεσή τους γιά άμυνα, αναγκάζοντάς τους να τραπούν πανικόβλητοι προς βορρά ζητώντας καταφύγιο στην αλβανία και να εγκαταλείψουν το σύνολο τής ισχυρώτατα οργανωμένης τοποθεσίας τού Γράμμου, τον οποίο διατυμπάνιζαν ως απόρθητο φρούριο και τάφο μας.
.—(ίσως 29 τού μήνα). Ο π. Κωνσταντίνος Στολής κομματιάστηκε με το τσεκούρι από τους κομμουνιστές.
1950.—Ο Έλληνας αξιωματικός Ιάσωνας Ζηργάνος, διέσχισε κολυμπώντας την Μάγχη. Στο βιβλίο του «Πώς πέρασα την Μάγχη», που έγραψε ο ίδιος, περιγράφει όλη αυτή την συγκλονιστική εμπειρία.
1952.—Αρχίζει η δίκη των αεροπόρων οι οποίοι κατηγορούνται ως ένοχοι γιά «κομμουνιστική συνωμοσία». Επρόκειτο γιά μία σκευωρία των κυβερνήσεων Σοφοκλή Βενιζέλου και Νικόλαου Πλαστήρα, με στόχο παρασημοφορημένους πιλότους. Η δίκη έληξε στις 17 Σεπτεμβρίου με ποινές θανάτου και ισοβίων, αλλά μερικά χρόνια αργότερα οι καταδικασθέντες αθωώθηκαν.
1956.—Ὁ Βρετανός κυβερνήτης τής Κύπρου Χάρτινγκ, μὲ ἀνακοίνωσή του μέσῳ ραδιοφώνου καὶ φυλλαδίων, ζήτησε ἀπό τὴν ΕΟΚΑ τὴν παράδοση τῶν ἀνδρῶν της μὲ τὸν ὁπλισμὸ τους. Αὐτὴ ἦταν ἡ ἀπάντησή του στὴν πρόταση τοῦ Διγενὴ γιὰ ἐκεχειρία καὶ ἔναρξη διαπραγματεύσεων μὲ σκοπὸ τὴν λύση τοῦ Κυπριακοῦ προβλήματος.
1964.—Η μεσολάβηση Άτσεσον γιά το θέμα τής Κύπρου τερματίζει χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
1974.—Ἡ ἑλληνική κυβέρνηση ἔστειλε ὑπόμνημα στὴν Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπὴ (Commission) καὶ στὴν προεδρία τοῦ Συμβουλίου Ὑπουργῶν, τὸ ὁποῖο ἀναφερόταν στὴν «ἀποκατάσταση τῆς δημοκρατίας» καὶ τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων, ζητῶντας τὴν ἄμεση ἐπανενεργοποίηση τῆς συμφωνίας συνδέσεως μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κοινότητα (ΕΟΚ).
1976.—Νεκρή βρέθηκε στο δωμάτιό της από καρδιακή ανακοπή, η μουσικός μας (πιανίστα) Τζίνα Μπαχάουερ. Αναμενόταν στο Ηρώδειο, στα πλαίσια τού Φεστιβάλ Αθηνών με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα τής Ουάσιγκτον. Η διάσημη πιανίστα γεννήθηκε το 1910, και, έως τον αιφνίδιο θάνατό της έδωσε εκατοντάδες συναυλίες.
1983.—Την Ελλάδα επισκέπτεται ο πρωθυπουργός τής Σουηδίας Ούλοφ Πάλμε, μετά από πρόσκληση τού Ανδρέα Παπανδρέου.
1993.—Ευθύνες στον τουρκοκύπριο ηγέτη Ντενκτάς, γιά το αδιέξοδο στις διακοινοτικές συνομιλίες, επιρρίπτει ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Μπιλ Κλίντον στην διμηνιαία του έκθεση γιά το Κυπριακό.
.—Σκοτώθηκαν κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως, οι πιλότοι μας Κωνσταντίνος Παλαμιώτης και Κελετσέκης Στυλιανός, όταν το πυροσβεστικό αεροσκάφος τους έπεσε στην περιοχή Άνω Ροδινής Αιγίου.
1996.—Την πρόωρη διάλυση τής Βουλής και την διεξαγωγή εκλογών αποφασίζει το υπουργικό συμβούλιο, μετά από εισήγηση τού πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη.
1997.—Στην Αυστραλία, μεγάλη δημοσιότητα λαμβάνει η ανακάλυψη εμβολίου γιά τον καρκίνο τού μαστού από την ελληνοαυστραλέζα Βάσω Αποστολοπούλου.
.—Ο υπουργός Παιδείας Γεράσιμος Αρσένης, καταθέτει στην Βουλή πολυνομοσχέδιο, το οποίο συνθέτει το θεσμικό πλαίσιο τής (γιά άλλη μία φορά) πολύπαθης εκπαιδευτικής μεταρρυθμίσεως…
2004.—Ὁ Βασίλης Πολύμερος καὶ ὁ Νῖκος Σκιαθίτης, κατέκτησαν τὸ Χάλκινο Μετάλλιο στὸ διπλὸ σκίφ ἐλαφρῶν βαρῶν στὴν κωπηλασία. Στὰ τελευταῖα χίλια πεντακόσια μέτρα στὸ κωπηλατοδρόμιο τοῦ Σχοινιᾶ, μὲ ὑπερπροσπάθεια ξεπέρασαν τοὺς Δανοὺς καὶ τερμάτισαν στὴν τρίτη θέση. Εἶναι τὸ πρῶτο μετάλλιο στὴν ἱστορία τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων ποὺ κατακτοῦν τὰ ἑλληνικά κουπιά.
.—Ὁ Δημοσθένης Ταμπᾶκος χαρίζει στὴν Ἑλλάδα ἀκόμα ἕνα Χρυσὸ Μετάλλιο. Τὸ Χρυσό Μετάλλιο ποὺ κατέκτησε ὁ Δημοσθένης στοὺς κρίκους τῆς ἐνόργανης γυμναστικῆς δὲν ἦταν ἔκπληξη, μιᾶς καὶ οἱ ἐπιδόσεις του μέχρι τότε ἔδειχναν ὅτι δύσκολα θὰ ἔμενε ἐκτός βάθρου. Στὰ προκριματικὰ πέτυχε τὴν καλλίτερη βαθμολογία συγκεντρώνοντας 9.850 βαθμούς. Στον τελικό, ἄν καὶ ἀγωνίστηκε πρῶτος στὴν σειρά, ἡ βαθμολογία του ἦταν τόσο ὑψηλὴ (9.862 βαθμοὶ) ποὺ ἦταν πολὺ δύσκολο γιὰ τοὺς ἀντιπάλους του νὰ τὸν ξεπεράσουν.
2005.—Νέος Πατριάρχης Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης, ο Θεόφιλος. «Τῇ 9/22-08-2005, παμψηφεὶ καὶ ὁμοφώνῳ γνώμῃ τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου, ἐξελέγη εἰς Πατριάρχην τοῦ Παλαιφάτου καὶ Πρεσβυγενοῦς Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων. Τῇ 9/22-11-2005 ἐγένετο ἡ τελετὴ τῆς ἐνθρονίσεως αὐτοῦ ἐν τῷ Καθολικῷ τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.»
2010.—Το μεγαλύτερο μέρος τού πανέμορφου φοινικόδασους στην Πρέβελη (Ν. Ρεθύμνου – Κρήτη) αποτεφρώθηκε στην μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε στην περιοχή, τα ξημερώματα τής Κυριακής.
2015.—Ημερομηνία θανάτου τού παλαίμαχου ποδοσφαιριστή τού ΠΑΟΚ, Δημήτρη Παρίδη. Υπήρξε τεράστιο ταλέντο, ξεκίνησε από την ΑΕ Καβάλας και ήταν μέλος πολύτεκνης οικογένειας προσφύγων από τον Πόντο (Νικόπολη)· έχασε την μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 70 ετών.
2019.—Τον διορισμό τού νέου προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου, Γιώργου Στάσση, καθώς και τον διορισμό πέντε νέων μελών που θα στελεχώσουν το διοικητικό συμβούλιο τής καταρρέουσας Δ.Ε.Η., ενέκρινε σαν σήμερα η έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων τής εταιρείας. […] Ο Γ. Στάσσης τόνισε ότι το ταμειακό πρόβλημα τής Δ.Ε.Η. είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που αρχικά είχε υπολογιστεί. Σχολιάζοντας δημοσιεύματα τα οποία ανέφεραν ταμειακό πρόβλημα ύψους 750 εκατ. ευρώ, ο Γ. Στάσσης έκανε λόγο γιά μεγαλύτερο κενό σε ορίζοντα δωδεκαμήνου που ξεπερνά τα 800 εκατ. ευρώ.