ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

14 Νοεμβρίου

 

565.—Απεβίωσε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Ιουστινιανός, ξεχωριστή προσωπικότητα που άφησε ανεξίτηλο στίγμα.Κατά την διάρκεια τής βασιλείας του, όσον αφορά το εσωτερικό οργάνωσε το νομοθετικό σύστημα τής Αυτοκρατορίας, συγκεντρώνοντας όλους τους νόμους και τα διατάγματα, κωδικοποιώντας και καταργώντας οτιδήποτε ήταν αναχρονιστικό και άχρηστο. Παράλληλα κάλυψε νομοθετικά κενά εκδίδοντας νέους νόμους. Αναδιάρθρωσε την διοίκηση τής Αυτοκρατορίας, απαγορεύοντας την εξαγορά τής διοικητικής θέσεως από ιδιοτελείς και ανίκανους, θεσμοθετώντας παράλληλα την θέση τού «Defensores Civitatis», ένα είδος συνήγορου τού πολίτη. Έδωσε ώθηση στην καλλιέργεια τού μεταξιού καταφέρνοντας μέσω δύο καλόγερων, να φέρει γιά πρώτη φορά μεταξοσκώληκες στην Κωνσταντινούπολη σπάζοντας το κινέζικο μονοπώλιο. Η παρέμβασή του σε εκκλησιαστικά ζητήματα δεν έφερε τα αποτελέσματα που επεδίωκε, αλλά αντιθέτως δημιούργησε περισσότερες συγκρούσεις στο εσωτερικό και εντάσεις στις εξωτερικές σχέσεις τής Αυτοκρατορίας.

1359/60 ἤ 1356.—Απεβίωσε ο Γρηγόριος Παλαμάς, Άγιος τής Ορθοδόξου  Εκκλησίας. Ήταν Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και τιμάται ως ένας από τους σημαντικότερους Αγίους τής Ορθοδόξου Εκκλησίας, το δε θεολογικό του έργο θεωρείται ως η βάση γιά την ελληνική θεολογική παραγωγή των τελευταίων επτά αιώνων. Ο Γρηγόριος γεννήθηκε το 1296 στην Κωνσταντινούπολη.

1538.—Μετά από πολλούς μήνες ο αρχηγός των τούρκων πολιορκητών τού Ναυπλίου, Κασήμ πασάς, λύνει την ασφυκτική πολιορκία του και επιστρέφει στο Άργος. Οι υπερασπιστές τού Ναυπλίου, αφού έδωσαν σκληρή μάχη ανακατέλαβαν το Παλαμήδι συνεχίζοντας την άμυνα γιά όλο τον χειμώνα. Ενώ στο Αιγαίο το 1537 τα νησιά που βρίσκονται υπό φραγκική κατοχή δέχονται τις ανελέητες επιδρομές τού Μπαρμπαρόσα, στην Πελοπόννησο εκείνη την περίοδο, ο διοικητής τού Μορέως Κασίμ Μπέης πολιόρκησε τα δύο τελευταία βενετικά φρούρια, το Ναύπλιο και την Μονεμβασιά. Η πολιορκία τού Ναυπλίου διήρκεσε τρία χρόνια. Στις 2 Οκτωβρίου 1540 ακολούθησε μία ακόμα τουρκο-βενετική συνθήκη, με την οποία όλα τα νησιά τού Αιγαίου που είχε κατακτήσει ο Μπαρμπαρόσα, καθώς και το Ναύπλιο και η Μονεμβασιά, παραδίδονταν στην οθωμανική αυτοκρατορία.

1646.—Κατάληψη τού Ρεθύμνου Κρήτης από τους οθωμανούς και επικράτησή τους σε ολόκληρη την ύπαιθρο.

1710.—Ο Έλληνας Δημήτριος Καντιμήρης αναλαμβάνει τα καθήκοντά του ως ηγεμόνας τής Μολδαβίας.

1788.—Στην Τεργέστη, καταφθάνει και το τελευταίο από τα 10 πλοία τού στόλου τού Λ. Κατσώνη, μία πολάκα (είδος πλοίου) με καπετάνιο τον Σπύρο Καλλιγά και πλήρωμα 23 ανδρών. Με αφετηρία την Ζάκυνθο το πλοίο είχε αναχωρήσει στις 13 τού προηγούμενου μήνα. Η καθυστέρηση τής αφίξεώς του, καθώς και άλλων πλοίων τού Έλληνα θρύλου, οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν κατάφορτο με λείες από τις καταδρομές τού Κατσώνη στα ελληνικά νερά και τα νερά τής Αν. Μεσογείου. Ο αρχηγός είχε φθάσει στην Τεργέστη ήδη από την 26η τού προηγούμενου μήνα κατόπιν αιτήσεως των Ρώσων, η οποία τού μεταβιβάστηκε με την μεσολάβηση τού Βενετού ναυάρχου Α. Έμο.

1800.—Οι τούρκοι απαγχονίζουν τον Αγιορείτη νεομάρτυρα Κωνσταντίνο από την Ύδρα. Είναι ο πολιούχος άγιος τής πόλεως τής Ρόδου, διότι εκεί ήταν ο τόπος μαρτυρίου του. Μετά από πεντάμηνο εγκλεισμό του στις φυλακές και σε βασανισμούς που υπέστη, ομολόγησε ξανά με την ίδια πίστη και θάρρος και στις 14 Νοεμβρίου τού 1800, μετά από διαταγή τού Σουλτάνου, υπέστη τον δι’ απαγχονισμού μαρτυρικό θάνατο που έλαβε χώρα κατ’ άλλους στην θέση Κολώνα και κατ’ άλλους στο Μανδράκι.

1821.—Οι τούρκοι, μετά την καταστολή τής επαναστάσεως στην Χαλκιδική, παραδίδουν τον Πολύγυρο στις φλόγες και σφάζουν πολλούς από τους κατοίκους του. Ο «χαλασμός» χιλιοτραγουδήθηκε, μοιρολογήθηκε, υμνήθηκε ως γεγονός μεγίστης αυτοθυσίας και λεβεντιάς γιά την υπεράσπιση τού πατρίου εδάφους, αλλά και ως τόπος μαρτυρίου των χιλιάδων ανυπεράσπιστων παιδιών, γυναικών, και γερόντων που έπεσαν στα χέρια των οθωμανών και υπέστησαν φρικτό θάνατο. Ο ίδιος ο σφαγέας τής Χαλκιδικής Αμπού Λουμπούτ πασάς σε μία αναφορά του προς τον μουτεσελίμη τής Θεσσαλονίκης ανέφερε σαν σήμερα μεταξύ άλλων τα εξής: «[…] εξακόσιαι δε περίπου γυναίκες και άνδρες εξανδραποδισθέντες εδέθησαν με αλύσεις».

1822.—(βλ. και 11/11) Μοίρα υδραΐκων πλοίων αποβιβάζει στο Μεσολόγγι  εκστρατευτικό σώμα από Πελοποννήσιους, υπό την αρχηγία τού Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, με σκοπό την ενίσχυση τής πολιορκημένης ηρωικής πόλεως. Το σώμα αποτελείτο από 1.488 άνδρες, οι 500 από τους οποίους ήταν Μανιάτες. Σε αυτό μετείχαν οι, Ηλίας Σαλαφατίνος, Κανέλλος Δηληγιάννης, Ανδρέας Ζαΐμης κ.α.

1824.—Ο Θ. Κολοκοτρώνης μαθαίνει γιά τον θάνατο τού γυιού του Πάνου Κολοκοτρώνη. Ο Πάνος σκοτώθηκε σε εμφύλια σύρραξη λίγο έξω από το χωριό Παλλάντιο (Μπεσίρι) τής Αρκαδίας και ήταν ο πρωτότοκος γιός τού Γέρου τού Μοριά. Το πτώμα του μεταφέρθηκε στην Σιλίμνα και τάφηκε έξω από την εκκλησία τού χωριού, σαν σήμερα, αλλά ο πατέρας του δεν κατάφερε να παραστεί στην κηδεία.

1825.—Ο Ελληνικός στόλος συνέχισε την αμφίρροπη ναυμαχία με τον τουρκικό έξω από την Πάτρα.  «Ναυμαχία παρὰ τὸ ἀκρωτήριον τοῦ Πάπα ἀμφίρροπος, καθ’ ἥν ἐκάη τὸ πυρπολικὸν τοῦ Ἀ. Θεοφάνη. Αὕτη διεξήχθη μεταξὺ τῶν ἡμετέρων Μιαούλη, Σαχτούρη καὶ τῶν τούρκων Τοπὰλ πασᾶ, Μουχαρέμπεη καὶ Χαλίλμπεη».

1826.—«Ὁ Καραϊσκάκης ἐκ Δομβραίνης εἰς Χώστια, χωρίον τοῦ Δήμου Θίσβης τῆς Ἐπαρχίας Θηβῶν».

1827.—Στις παραθαλάσσιες αποθήκες στο Τρίκκερι Βόλου, οι Έλληνες υπό τους Γάτσο, Βάσο, Καρατάσο κ.α. επιτέθηκαν εναντίον των τούρκων και τους έτρεψαν σε φυγή. «Μάχη παρὰ τὸν Ἰσθμόν παραθαλασσίων ἀποθηκῶν τῶν Τρικκέρων καὶ νίκη Ἑλλήνων. Ἐν αὐτῇ ἐφονεύθη ὁ Νουρκάμπεης Σέρβανης καὶ ἐκυριεύθησαν πέντε σημαῖαι. Ἀρχηγοί εἰς ταύτην, τῶν μὲν Ἑλλήνων ἦσαν οἱ Βάσσος Μαυροβουνιώτης, Καρατάσος, Γάτσος, Δουμπιώτης κ.ἄ. τῶν δὲ τούρκων οἱ Νουρκάμπεης Σέρβανης, Δεϋρὴμ Κονίτζμπεης καὶ Ταχὴρ Ἀγᾶς».

1828.—«Μάχη ἐν θέσει “Μερμιγκάκι” τῆς Ναυπακτίας καὶ νίκη Ἑλλήνων. Εἰς ταύτην ἔλαβον μέρος οἱ ἀρχηγοὶ ἀφ’ ἑνὸς Κῖτσος Τζαβέλας, Ν.Τζαβέλας, καὶ Γιαννάκης Στράτος καὶ ἀφ’ ἑτέρου, Ὀσμὰν πασᾶς, Ἀχμέτμπεης Πρέβεστας καὶ Ἰσλὰν μπέης».

1834.—Στην εφημερίδα των Αθηνών «Αθηνά», δημοσιεύεται λίβελος κατά τού πολεοδόμου Σταμάτιου Κλεάνθη (ο οποίος είχε αναλάβει το κτίσιμο των ανακτόρων). «[…]Πώς σε φαίνεται και η εκλογή τού εκτελεστικού τής πόλεως, όστις ελθών εις την Ελλάδα υπέρου γυμνότερος, ορίζει τώρα εις τας Αθήνας τα περισσότερα και ωραιότερα οικόπεδα; Ούτος ο κερδοσκόπος, έκαμε και το τής πόλεως σχέδιον εις τρόπον ώστε και οι καλλίτεροι τόποι να πωλώνται από αυτόν και όχι από άλλον εν βαρύτητι χρυσίου. Αλίμονο εις τους κατοίκους των Αθηνών όσοι δεν τον εσυμβουλεύθησαν… και όσοι δεν τον επλήρωσαν τον κτιστικόν φόρον! Τούτων τα οσπήτια κρημνίζει και τον τόπον των παίρνει…». Έπειτα από λίγες ημέρες η εφημερίδα αναγκάσθηκε, κατόπιν μηνύσεως που υπέβαλλε ο θιγόμενος, να ανακαλέσει. «Ήσαν δε τότε αι Αθήναι, κωμόπολις 10 ή 12.000 κατοίκων, πλήρης ερειπίων, ολίγας οικίας παρά τους πρόποδας τής Ακροπόλεως έχουσα».

1848.—Οι τούρκοι απαγχονίζουν στην Κρήτη τον νεομάρτυρα Παντελεήμονα. Καταγόταν από τις Σπέτσες και μαρτύρησε στην Κρήτη.

1854.—Ο Κωνσταντίνος Γαλάτης είναι ο νέος Δήμαρχος Αθηνών (14/11/1854 – 7/6/1855). Η θητεία του έληξε στις 7 Ιουνίου τού επομένου χρόνου, όπου ανέλαβε και πάλι ο ίδιος (8/6/1855 – 24/3/1857).

1861.—Ο Γεώργιος Σκούφος (4/12/1857 -13/11/1861), εκλέγεται γιά δεύτερη φορά Δήμαρχος Αθηνών. Η δεύτερη θητεία του θα λήξει στις 12 Οκτωβρίου τού 1862 όπου τον διαδέχθηκε ο Εμμανουήλ Κουτσικάρης.

1863.—Αρχίζουν οι εργασίες Συνθήκης στο Λονδίνο, μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας, Πρωσίας και Αυστρίας. Οι Εγγυήτριες Δυνάμεις αποδέχονται την παραχώρηση των Επτανήσων στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης και τής νήσου Σάσσων, ως αναπόσπαστο «γεωγραφικώς και πολιτικώς» μέρος τής Επτανήσου. Η Συνθήκη όμως, απουσία τού Έλληνα εκπροσώπου Χαριλάου Τρικούπη, περιείχε ταπεινωτικούς γιά την Ελλάδα όρους, υπαγορευμένους από την Αυστρία και την Αγγλία, που ακολουθούσαν φιλοτουρκική πολιτική. Ο Τρικούπης, – τού αγγλόφιλου κόμματος- μέσα σε στενά όρια, κατάφερε εντούτοις, όταν έφτασε στο Λονδίνο να καλυτερεύσει όσο ήταν δυνατόν τους ατιμωτικούς όρους. Γιά την Ένωση των Ιονίων με την Ελλάδα υπάρχουν τρία ψηφίσματα, που διαφέρουν ριζικά μεταξύ τους ως προ την νομική, πολιτική αφετηρία. Στο τρίτο και τελευταίο, το οποίο ήταν και αφορμή διασπάσεως των υπέρ τής Ενώσεως Ριζοσπαστών, χαρακτηρίζεται ως ψήφισμα Εθνικής και ανθρώπινης υποτέλειας. Ψηφίστηκαν μετά από την σε βάρος τής Ελλάδος εφαρμοσθείσα «πολιτική των κανονιοφόρων», όταν γιά δεύτερη φορά ο Πειραιάς και η Αθήνα καταλήφθηκαν το 1854 από τους αγγλο-γάλλους. Η απόβαση έγινε γιά να εξαναγκαστεί ο Όθων να εγκαταλείψει την στήριξή του στις εξεγέρσεις τής Ηπείρου και τής Θεσσαλίας, με αφορμή τον Κριμαϊκό πόλεμο. Το ψήφισμα τής ΙΓ΄ Βουλής ψηφίστηκε μετά τα «Τα Παρκερικά και τα Πατσιφικά» και την εκβιαστική Αγγλική επιβολή στην Ελλάδα τού δόγματος τής ακεραιότητας τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετά από έναν ανηλεή οικονομικό πόλεμο, και από διεκδικήσεις καθυστερούμενων τόκων από τα διαβόητα δάνεια τής ανεξαρτησίας.

1870.—Νέος μη βλαπτικός σεισμός στην Κρήτη και γιά την ακρίβεια στην περιοχή τού Ηρακλείου.

1872.—Αρχίζει την λειτουργία του το Διδασκαλείο Αρρένων Σερρών, το οποίο αριθμεί 44 μαθητές.

1890.—Νεαροί από επιφανείς ελληνικές οικογένειες τής Σμύρνης, αποφασίζουν να ιδρύσουν τον Μουσικό και Γυμναστικό Σύλλογο “Ορφεύς”.

1895.—Ισχυρή εικοσιτετράωρη καταιγίδα στην Αθήνα. Στο Νέο Φάληρο το νερό ξεπέρασε το ένα μέτρο, ενώ κατέρρευσαν 450 σπίτια. Επί δύο μέρες η πόλη φωτιζόταν με την συνδρομή των πλοίων ενώ διακόπηκε η συγκοινωνία Αθηνών-Πειραιώς. «Μία δωδεκάωρη ισχυρή καταιγίδα πλημμύρισε την περιοχή τού Αγίου Παντελεήμονα, ενώ ο Κηφισός ανέβαινε επικίνδυνα. Έχασαν την ζωή τους 21 άτομα στην Αθήνα και 40 στον Πειραιά, αρκετοί δρόμοι (χωματόδρομοι ως επί το πλείστον τότε) καταστράφηκαν, πλημμύρισαν σπίτια, δεκάδες άλλα έπεσαν, ενώ διακόπηκε η κυκλοφορία».

1896.—Απίστευτες πλημμύρες στην πρωτεύουσα Αθήνα, προκαλούν τον θάνατο εβδομήντα (70!) ανθρώπων και ανυπολόγιστες καταστροφές.

1903.—Η μολυσματική εξανθηματική νόσος οστρακιά θερίζει τον Νομό Καρδίτσας. Οι θάνατοι των παιδιών ανέρχονται στους 800.

1904.—Φθάνοντας οι Μακεδονομάχοι εκδικητές στο Κωσταράζι, ένας ταχυδρόμος παραδίδει στον Κατεχάκη μία έκθεση τού Παύλου Μελά, την τελευταία πριν τον θάνατό του. Την είχε στείλει στον φίλο και στενό συνεργάτη του τον καπετάν Βάρδα λίγες μόνον ώρες πριν πεθάνει, έτσι ώστε αυτός να την διαβιβάσει στο Κέντρο.

.Ο τραυματισθείς στην μάχη τού Τριγώνου Φλωρίνης (18/9/1904), μακεδονομάχος Εμμανουήλ Σκουντρής από το Άδελε Ρεθύμνου, εξακολουθεί να νοσηλεύεται στο Πισοδέρι από τον ηρωϊκό Παπασταύρο. Θεράπων ιατρός ο Μοναστηριώτης Στέργιος Ματσάλης. Ο Σκουντρής ανήκε στο σώμα τού Ευθύμιου Καούδη, όπου με την τέταρτη είσοδό του στην Μακεδονία, σηματοδότησε και την έναρξη τής ένοπλης Ελληνικής αντιδράσεως στον διπλό αγώνα, κατά τής σλαβικής επιβολής και τής τουρκικής σκλαβιάς. Στην μάχη είχε τραυματισθεί και ο Ιωάννης Σεϊμένης.

1906.—Το ανταρτικό σώμα τού Ανθυπολοχαγού Σαράντου Αγαπηνού (Τέλλου Άγρα) επιτίθεται εναντίον τής κεντρικής βουργαρικής καλύβας στο Ζερβοχώρι τής λίμνης Γιαννιτσών γιά να την καταλάβει. Παρά τις σοβαρές απώλειες των κομιτατζήδων, ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, ενώ τραυματίστηκαν ο ίδιος ο Αγαπηνός, ο υπαρχηγός τού σώματος και άλλοι τέσσερεις άνδρες.

1909.—Με σφοδρό κατηγορητήριο, ο “Στρατιωτικός Σύνδεσμος” ζητά από την κυβέρνηση την εκκαθάριση των δημόσιων υπηρεσιών και την απόλυση όλων των πρεσβευτών ως ανίκανων.

1912.—Μικτά αγήματα τού Στόλου μας απελευθέρωσαν τις Οινούσες.

1913.—Με μία ιδιαίτερη συνθήκη ειρήνης που υπογράφηκε μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας, ο Σουλτάνος παραιτήθηκε από κάθε δικαίωμα επάνω στην Κρήτη. Με την Συνθήκη των Αθηνών μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας, ουσιαστικά πλέον, τερματίστηκε η πολεμική περίοδος μεταξύ τους. Οι αποφάσεις τις οποίες υπέγραψε η χώρα μας ήταν η αμοιβαία αμνηστία, η διαφύλαξη των κτημάτων τού σουλτάνου στις «νέες Χώρες», αλλά και τα δικαιώματα τα οποία απέκτησε η μουσουλμανική κοινότητα στις «νέες Χώρες». Βεβαίως τα πάντα έγιναν κατόπιν αποφάσεων και απαιτήσεων των μετέπειτα «Συμμάχων» Μεγάλων Δυνάμεων, μετά την προκαταρκτική Συνθήκη την οποία υπέγραψαν μεταξύ τους στο Λονδίνο.

1914.—Η Αγγλία μέσω τού πρεσβευτή της στην Πετρούπολη, γνωστοποιεί πως αναγνωρίζει «ότι το Ζήτημα των Στενών και τής Κωνσταντινουπόλεως πρέπει να ρυθμισθεί συμφώνως προς τις Ρωσικές επιθυμίες». Οι επιθυμίες αυτές εκφράστηκαν στην ολότητά τους στις 5 Μαρτίου 1915 (βλ. ημ.), εμπεριέχοντας εξόφθαλμους παραλογισμούς με βαθύ ανθελληνικό υπόβαθρο.

.—Σεισμοί με επίκεντρο κοντά στην Λευκάδα, στοιχίζουν την ζωή σε 12 ανθρώπους.

.—Μετά την προσάρτηση τής Κύπρου στο Αγγλικό Στέμμα, οι Έλληνες βουλευτές απαίτησαν να σταματήσει ο «φόρος αίματος» των 42 χιλιάδων λιρών, αφού δεν υπήρχε πλέον η επικυριαρχία τού Σουλτάνου στο νησί. Όπως όμως γινόταν πάντα, οι τούρκοι βουλευτές συνεργάστηκαν με τους Άγγλους και το αίτημα των Ελλήνων βουλευτών απορρίφθηκε.

1915.—Η «Αντάντ» αξιώνει από την Ελληνική κυβέρνηση πλήρη θαλάσσια και σιδηροδρομική ελευθερία.

1918.—Μετά την ήττα της και τις Συνθήκες που υπέγραψε η βουργαρία, η Ελληνική σημαία κυματίζει και πάλι στην πόλη τής Σόφιας. Παρ’ όλ’ αυτά οι βάρβαροι δημιουργούν πάμπολλα εμπόδια σε ομογενείς που προσπαθούν να επιστρέψουν στις εστίες τους.

1919.—Στην Μ.Ασία ο Ελληνικός στρατός δέχεται μικροεπιθέσεις ατάκτων.

.—(π. ημ.) Υπογράφεται η Συνθήκη τού Νεϊγύ (27/11 ν.ημ.), με την οποία τερματίστηκε η εμπόλεμος κατάσταση μεταξύ των νικητριών δυνάμεων τού Αίμου και τής βουργαρίας. Η βουργαρία παραιτήθηκε των εδαφών τής Δ.Θράκης που αργότερα παραχωρήθηκαν από τις Μ. Δυνάμεις στην Ελλάδα. Η Συνθήκη τού Νεϊγύ αναφερόταν σε εθελούσια μετανάστευση όσων την επιθυμούσαν με εγγύηση στην ασφάλεια των προσφύγων και την απόδοση τής περιουσίας τους. Αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα ήταν η αναγκαστική απομάκρυνση χιλιάδων ανθρώπων από τις εστίες τους χωρίς καμμία αποζημίωση. Το πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ που αφορούσε την προστασία των ελληνοβουλγαρικών μειονοτήτων, υπογράφηκε όταν ήταν ήδη αργά.

1920.—(ν. ημ.) Οι εκλογές στην Ελλάδα (01/11 π.ημ.) εξελίσσονται αρνητικά γιά τον Ελευθέριο Βενιζέλο και το Κόμμα των Φιλελευθέρων. Οι νικητές τού δεξιού Λαϊκού Κόμματος με πρωθυπουργό τον Δημήτριο Γούναρη, θα επαναφέρουν τον εξόριστο βασιλιά Κωνσταντίνο. Ο Νίκος Καζαντζάκης, συνεργάτης τού Βενιζέλου, σε επιστολή του τον Δεκέμβριο τού 1921, υποστηρίζει ευθέως ότι έκανε τις εκλογές γνωρίζοντας ότι θα τις χάσει. Γράφει: «[…] Άνθρωπος που μ’ επανάσταση κατάλαβε την αρχή και δικτατορικώς εκυβέρνησε τόσα χρόνια, Πώς και Γιατί θυμήθηκε το σύνταγμα και ενήργησε εκλογές αφού τό’ξερε πως θα χάσει;»

.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία γίνεται δράση περιπόλων μεταξύ Ελλήνων και τούρκων.

1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία δρα με πυροβολικό και περιπόλους.

1922.—Μετά την δεύτερη σε μικρό διάστημα παραίτηση τής κυβερνήσεως Κροκιδά, αναλαμβάνει η «επαναστατική» κυβέρνηση τού Στυλιανού Γονατά. Ο Κροκιδάς προσπάθησε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ βενιζελικών και βασιλοφρόνων, αλλά παραιτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου, διότι δεν ήθελε να παραστεί στην εκτέλεση των εξ που έγινε την επόμενη μέρα. Η διάρκεια τής νέας κυβερνήσεως θα είναι μέχρι την 11η Ιανουαρίου τού 1924.

1926.—Ιδρύθηκε η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με μετατροπή τής ΕΠΣΕ.

1928.—Η απεργία των αρτοποιών απειλεί την πρωτεύουσα με έλλειψη άρτου.

1929.—Η αγγλική κυβέρνηση απορρίπτει το αίτημα των Κυπρίων γιά Ένωση τής Κύπρου με την Ελλάδα.

1933.—Η  λοιμώδης ασθένεια τής λύσσας σαρώνει την πρωτεύουσα Αθήνα καθώς και το λεκανοπέδιο Αττικής. Η κυβέρνηση προβαίνει σε προληπτικά μέτρα.

1940.—Ο χειμώνας τού βορρά έχει έρθει και το χιόνι πέφτει πυκνό. Οι πορείες στο Μέτωπο τού Ελληνοϊταλικού πολέμου γίνονται μέσα από χαράδρες που γλιστράνε, το πούσι σκεπάζει τα πάντα, πνίγει τον ορίζοντα, τα μονοπάτια έχουν χαθεί, οι ανεφοδιασμοί σταματάνε σχεδόν. Όμως ο Ελληνικός Στρατός πορεύεται, γιά να λάβει τις θέσεις που πρέπει. Η πρώτη φάση τού πολέμου, η αμυντική γιά τους Έλληνες, έληξε. Η στιγμή που θα εξαπολυθεί η αντεπίθεση έχει οριστεί γιά το χάραμα τής 14ης Νοεμβρίου, όπου αρχίζει η επιθετική φάση σ’ όλο το μήκος τού μετώπου, από το Ιόνιο έως την Μεγάλη Πρέσπα. Γι’ άλλη μία φορά, την τέταρτη μέσα σε σαράντα χρόνια, ο Ελληνικός Στρατός θα τεντώσει το τόξο τής μοίρας του. Στους άλλους τομείς συνεχίζονται οι σφοδρές μάχες.

.—Η ιταλική αεροπορία συνεχίζει τους βομβαρδισμούς πόλεων.

.—Η Β΄ Μεραρχία απωθεί την ιταλική μεραρχία Φεράρα στην στενωπό τού Δελβινακίου και προκαλεί σ’ αυτήν βαριές απώλειες. Καταλαμβάνεται η Μπιγλίτσα, με τους Ιταλούς να υποχωρούν σε κατάσταση πανικού.

.—Χαρακτηριστικό τής δραστηριότητας των τριών μοιρών διώξεως τής πολεμικής αεροπορίας μας είναι ότι μόνο την 14η Νοεμβρίου 1940, τα ελληνικά καταδιωκτικά έκαμαν 42 εξόδους πάνω από τον τομέα τού Γ΄ Σώματος Στρατού σε σχηματισμούς 4-5 αεροπλάνων.

.—Επιστρέφοντας από επιτυχή αποστολή βομβαρδισμού κατά τού αεροδρομίου Κορυτσάς, το αεροπλάνο τής Π.Α. τύπου Blenheim, χτυπήθηκε από εχθρικό πυροβόλο προστασίας τού αεροδρομίου και εξερράγη στον αέρα. Νεκροί οι αεροπόροι μας, Κούλης Κωνσταντίνος, Παπαγεωργίου Δημήτριος και Χαραλάμπους Σταμάτιος.

.—Την ίδια ημέρα, ο πιλότος μας Δημήτριος Γιάκας, εκτελώντας αποστολή αναγνωρίσεως τού τομέα Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας (Τ.Σ.Δ.Μ.) από μικρό ύψος, χτυπήθηκε από αντιαεροπορικά πυρά και μέχρι την επιστροφή στην βάση του (αεροδρόμιο Νέας Κούκλαινας), πέθανε. Τον χειρισμό τού αεροσκάφους ανέλαβε μέχρι το αεροδρόμιο ο παρατηρητής Σαράφης Κωνσταντίνος.

1941.—Οι απολίτιστοι Γερμανοί απαγορεύουν στους Έλληνες την είσοδο στην Ακρόπολη. Δεν ισχύει το ίδιο γιά τις ιερόδουλες που τους συνοδεύουν.

1942.—Η πρώτη συνάντηση Ζέρβα – Βελουχιώτη στο χωριό Βίνιανη τής Ευρυτανίας. Μόλις την προηγούμενη ημέρα, ο Ναπ. Ζέρβας έστειλε επιστολή στον Κλάρα/Βελουχιώτη γράφοντάς του: «Κύριε ταγματάρχα. Αύριον το πρωί θα σας περιμένω εις Βίνιανιν. Είναι ανάγκη επιτακτική και κατεπείγουσα να σας συναντήσω. Με συνοδεύει Σύμμαχος ταγματάρχης και πρέπει οι δύο μας να συνεννοηθώμεν μαζί του επί ενός ζητήματος εθνικώς σπουδαιοτάτου.» Ο σκοπός ήταν η συνεργασία γιά την ανατίναξη τής Γέφυρας τού Γοργοποτάμου, ενώ παρών στην συνάντηση ήταν και ο Βρετανός Γουντχάουζ.

.—Μετά από επιδρομή των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής, ανακαλύπτονται κρυμμένα όπλα στον Ι. Ναό τού χωριού Γρίμποβο τής Ηπείρου τής Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων. Ως υπεύθυνο οι βάρβαροι και απολίτιστοι θεώρησαν τον ιερέα Αναστάσιο Παπαβασιλείου, τον οποίο και εκτέλεσαν με την κατηγορία τής αποκρύψεως των όπλων.

1943.—Μάχη τής Λέρου. Γύρω στις δύο το πρωί, ξεκίνησε βρετανική αντεπίθεση γιά την ανακατάληψη τού Πιτυκίου, που όμως δεν απέδωσε καθώς οι Γερμανοί προέβαλαν ισχυρή άμυνα. Τελικά οι Βρετανοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν έχοντας υποστεί βαριές απώλειες. Αντιστοίχως αποκρούστηκε και η βρετανική επίθεση γιά την κατάληψη τού Μεροβιγλίου. Επιτυχέστερη ήταν η βρετανική επίθεση κατά τού Κλειδίου που οδήγησε στην ανακατάληψή του.

.—Σκοτώθηκαν οι αεροπόροι μας Δημήτριος Σαρσώνης και Κωνσταντίνος Ψιλόλιγνος στην Ιεράπετρα Κρήτης κατά την εκτέλεση πολεμικής αποστολής πολυβολισμού στόχων στο νησί, όταν κατά την προσέγγιση, το αεροσκάφος τους χτυπήθηκε από τα αντιαεροπορικά πυρά τού εχθρού, με αποτέλεσμα την συντριβή του.

.—Στην ίδια αποστολή (με κωδική ονομασία «Operation Sociable») στην Ιεράπετρα Κρήτης, άλλοι δύο πιλότοι μας, ο Καρύδης και ο Μαδεμλής, θα πιαστούν αιχμάλωτοι και θα σταλούν σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως στην Γερμανία.

1944.—Γιά δεύτερη φορά μετά την 9η τού μήνα, η κεντρική επιτροπή τού ΕΑΜ με τα μέλη της, τα οποία συμμετείχαν στην κυβέρνηση, παρουσιάστηκαν στον πρωθυπουργό Παπανδρέου και αξίωσαν την διάλυση τού Ιερού Λόχου και τής Ορεινής Ταξιαρχίας, θέτοντας στις απαιτήσεις τους και το Τάγμα Χωροφυλακής Αιγύπτου (3 από τα πλέον ηρωικά σώματα τού Στρατού μας!!) Οι φιλομπολσεβίκοι, μάλιστα, απαίτησαν η διάλυση των σωμάτων αυτών να επέλθει πριν την διάλυση τού ΕΛΑΣ, η οποία ορίστηκε γιά την 10η Δεκεμβρίου, με την δικαιολογία ότι… οι δυνάμεις αυτές ετοίμαζαν κίνημα καταλήψεως τής εξουσίας. Οι «σύντροφοι», έκαναν το λάθος να υποβάλλουν επίσημο σχετικό υπόμνημα.

1946.—Κομμουνιστικές δυνάμεις ξεκινώντας από την βουργαρία, συνεχίζουν τις επιθέσεις τους εναντίον  των γειτονικών φυλακίων τού Εθνικού Στρατού.

1952.—Συνεχίζονται οι αθρόες προσχωρήσεις στελεχών τού φιλελευθέρου χώρου στον «Ελληνικό Συναγερμό» τού Παπάγου.

1954.—Γεννιέται στην Καλαμάτα ο Γιάννης Χρυσομάλλης, που ως Yanni, θα κάνει σπουδαία καριέρα στις Η.Π.Α. στο χώρο τής Νιού Έϊτζ (new age) μουσικής.

1966.—Αρχίζει στην Αθήνα η δίκη γιά την υπόθεση «Ασπίδα». Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν παραδέχτηκε ποτέ την ανάμιξή του, αν και περιέργως επισκέφτηκε με πιστό του συνεργάτη τους συλληφθέντες στην φυλακή το 1966. Στην επίσκεψή του αυτή ο Ανδρέας Παπανδρέου τους διαβεβαίωσε ότι σε περίπτωση που αποταχθούν από το στράτευμα και φυλακιστούν, μετά την απόλυση τους από τις φυλακές θα τους βρει δουλειές με μηνιαίες αποδοχές 14.000 δρχ.

1970.—Δημοσιεύεται ο θεσμικός νόμος γιά την οργάνωση και την δράση των ελληνικών κομμάτων.

1973.—Συνεχίζουν στην Αθήνα τα συλλαλητήρια των φοιτητών, οι οποίοι από ημερών έχουν κατακλείσει διάφορες σχολές. Ως αιτία επικαλέστηκαν ότι το υπουργείο ανέβαλε τις φοιτητικές εκλογές.

1974.—Ορίζεται η 8η Δεκεμβρίου ως ημερομηνία διεξαγωγής τού δημοψηφίσματος γιά την μορφή τού πολιτεύματος (μοναρχία ή δημοκρατία).

1981.—Με απόφαση τής ελληνικής κυβερνήσεως θα κρατικοποιηθούν οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις και θα διακοπεί η λειτουργία των μη βιώσιμων. Η οικονομική πολιτική τού Ανδρέα Παπανδρέου βασίστηκε στην ενίσχυση των επιχειρήσεων τού δημόσιου τομέα με διαρκώς αυξανόμενες επιβαρύνσεις τού κρατικού προϋπολογισμού. Εφάρμοσε έναν τρόπο τρόπος τού λέγειν εξυγιάνσεως εκατοντάδων υπερχρεωμένων ιδιωτικών επιχειρήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε προβληματικές, αποσπώντας τες από τους ιδιοκτήτες τους με την θέληση και προς μεγάλη ανακούφισή τους. Αφού τις «απόπλυνε» από τα χρέη τους επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους με 1/2 τρισεκατ. δρχ περίπου, στην συνέχεια άρχισε να τις ξαναμεταβιβάζει στο… ιδιωτικό κεφάλαιο πλήρως «αποκαθαρμένες».

1990.—Το Εκλογοδικείο αφαιρώντας από το ΠΑΣΟΚ την έδρα τής Κέρκυρας, την κατακυρώνει στην Ν.Δ. η οποία αυξάνει την κοινοβουλευτική της δύναμη σε 152 βουλευτές. Ήταν η χρονιά που ο βουλευτής τής ΔΗΑΝΑ Θεόδωρος Κατσίκης είχε προσφέρει στήριξη στη Νέα Δημοκρατία, λίγους μήνες νωρίτερα, και έτσι κατάφερε να εκλεγεί ως Πρόεδρος τής Δημοκρατίας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

1991.—Ο μεγάλος κανονιέρης τού ελληνικού ποδοσφαίρου και πρώτος σκόρερ όλων των εποχών, Θωμάς Μαύρος, αποχαιρετά και επίσημα τα γήπεδα, στο φιλικό παιχνίδι ΑΕΚ- Εθνική Ελλάδος (4-2). Ο Μαύρος έπαιξε και με τις δύο ομάδες και πέτυχε τρία τέρματα. Το 1990, σε ηλικία 36 ετών, ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ τού πρωταθλήματος γιά τέταρτη φορά, με 22 τέρματα, παίζοντας γιά την ομάδα τού Πανιωνίου, στην οποία είχε επιστρέψει.

1992.—Ο Γερμανός ευρωβουλευτής τού Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, Βίλφρεντ Μάρτενς, χαρακτηρίζει παραχάραξη τής ιστορίας την καθιέρωση από τους Σκοπιανούς τού δεκαεξάκτινου αστεριού τής Βεργίνας ως εθνικού τους συμβόλου.

1993.—Στην Κύπρο, συνεχίζονται οι αντικατοχικές εκδηλώσεις, με αφορμή την συμπλήρωση δέκα χρόνων από την ανακήρυξη τού ψευδοκράτους τού Ντενκτάς στα κατεχόμενα.

1994.—Αρχίζει στο Αεροδικείο Αθηνών η δίκη γιά τα αίτια τής συντριβής τού στρατιωτικού αεροσκάφους C-130 στο όρος Όθρυς, τον Φεβρουάριο τού 1991, που είχε προκαλέσει τον θάνατο 63 ανδρών τής Πολεμικής Αεροπορίας.

2003.—Το Υπουργικό Συμβούλιο εγκρίνει τον νέο εκλογικό νόμο, ο οποίος θα έχει αναλογικότητα τής τάξεως τού 86%. Οι 260 βουλευτές θα εκλέγονται αναλογικά και οι υπόλοιποι 40 από το πρώτο κόμμα. Προβλέπεται η τριχοτόμηση τής Β΄ Αθηνών, η διχοτόμηση τού υπολοίπου Αττικής και η αύξηση των υποψηφίων και των σταυρών σε περιφέρειες με τρεις έδρες και πάνω, ενώ παραμένει η προϋπόθεση τού 3% γιά την είσοδο ενός κόμματος στην Βουλή. Τις θέσεις τους υπέρ τής απλής αναλογικής επαναλαμβάνουν ΚΚΕ – ΣΥΝ, ενώ η ΝΔ δηλώνει ότι δεν θα πάρει μέρος στον διάλογο.

2015.—Πέθανε μετά από δεκαήμερη νοσηλεία σε νοσοκομείο τής Αθήνας ο Γιάννης Κακουλίδης, δύο μόλις εβδομάδες μετά από διάγνωση γιά καρκίνο στο ήπαρ. Ο Πόντιος στην καταγωγή Γ. Κακουλίδης, γεννήθηκε στον Πειραιά το 1946. Ποιητής, πεζογράφος, στιχουργός και θεατρικός συγγραφέας, έγραψε επίσης κινηματογραφικά σενάρια καθώς και στίχους γιά περισσότερα από πεντακόσια γνωστά ελληνικά τραγούδια. Διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος τής ΕΔΑ και υποψήφιος ευρωβουλευτής της στην λίστα τού ΠΑΣΟΚ στις Ευρωεκλογές τού 1984, καθώς και υποψήφιος Επικρατείας τού Συνασπισμού στις εθνικές εκλογές τού 1996. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος τής ΔΗΜ.ΑΡ. και υπεύθυνος πολιτισμού τού κόμματος.

2016.—Βάσει δημοσιεύματος τής εφημερίδος «ΡΟΔΙΑΚΗ», ο δήμαρχος Κω δήλωσε μεταξύ άλλων στο συνέδριο  τής Περιφερειακής Ενώσεως Δήμων (Π.Ε.Δ.) Νοτίου Αιγαίου γιά το μεταναστευτικό, ότι «[…] Όχι μόνο δεν υπάρχει πρόθεση να μεταφέρουν αυτούς που έχουν εγκλωβιστεί στα νησιά, όχι μόνο δεν λειτουργούν οι επαναπροωθήσεις, αλλά θέλουν να δημιουργήσουν και άλλες δομές. […] Στην Κω, στο hotspot χωρητικότητας 2.000 ατόμων το 70% είναι Πακιστανοί, οι οποίοι φυσικά δεν είναι πρόσφυγες αλλά παράνομοι μετανάστες. […] Γιά να μην υπάρχουν αυταπάτες, η συντριπτική πλειοψηφία όσων έρχονται πλέον, δεν είναι πρόσφυγες, είναι παράνομοι μετανάστες από χώρες στις οποίες δεν υπάρχει ούτε πόλεμος αλλά ούτε παρεμφερείς συνθήκες

2017.—Στοιχεία από την Παιδεία στην Ελλάδα, περίπου 2.450 χρόνια μετά την γέννηση του Πλάτωνα. Σαν σήμερα, μαθητές τού 1ου Λυκείου Ναυπάκτου κλείδωσαν το σχολείο με αλυσίδα και απαγόρευαν στον Διευθυντή τους να φύγει, ενώ κάποιες ημέρες νωρίτερα είχαν προβεί σε κατάληψη. Η βασικότερη από τις αιτίες αυτής τής αντιδράσεως των μαθητών ήταν η πενθήμερη εκδρομή (!..). Όπως δήλωσαν τα παιδιά, απαιτούσαν να συγκληθεί σύλλογος, ο οποίος θα επιλέξει τους συνοδούς καθηγητές, ενώ, υποστήριξαν ότι ο Διευθυντής τους ήθελε – εκτός τού να συμμετάσχει ο ίδιος – να διορίσει το σχολείο τους συνοδούς αυτούς. [Ζούμε ημέρες συντριβής κάθε ίχνους τού Ελληνικού Πολιτισμού…]

2019.—«Καλύτερα στν Μόρια»!.. Αὐτὸ ἦταν τὸ πρῶτο σχόλιο τῶν παράνομων ἀλλοδαπῶν ποὺ ἔφτασαν λίγο πρὶν τὴν μία τὸ μεσημέρι τῆς Πέμπτης στὴν Ἱερά Μονὴ Πορετσοῦ, στὰ ὅρια Ἠλείας – Ἀχαΐας. Μετὰ τὰ ξενοδοχεῖα καὶ τοὺς ξενῶνες, ἐπιτάχθηκαν καὶ μοναστήρια, στὸ πλαίσιο τοῦ σχεδίου τῆς κυβερνήσεως τῆς Ν.Δ. γιὰ τὴν μεταφορά στὴν ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα χιλιάδων παράνομων ἀλλοδαπῶν, προκειμένου (κουβέντα νὰ γίνεται…) νὰ ἀποσυμφορηθοῦν τὰ νησιᾶ τοῦ Αἰγαίου, ὅπου ἡ κατάσταση εἶναι ἐκρηκτική. Ἡ πλειοψηφία τῶν ἀνικανοποίητων καὶ καλομαθημένων ἀφιχθέντων στὴν Ἱερά Μονὴ Πορετσοῦ, ἦταν γυναῖκες μὲ παιδιά, ἔφηβοι καὶ ἔφηβες ἀπὸ τὴν Σομαλία, τὸ Σουδάν, τὸ Κονγκό, τὸ Ἰράκ καὶ τὸ Ἀφγανιστάν. Οἱ συγκεντρωμένοι κάτοικοι τῶν χωριῶν Πλατανίτσα καὶ Ἀγράμπελα, οἱ ὁποῖοι ἀντέδρασαν στὴν ἀπόφαση τοῦ μητροπολίτη Ἠλείας νὰ διαμείνουν παράνομοι ἀλλοδαποὶ στὸ μοναστήρι, ἔμειναν ἔκπληκτοι ὅταν μέσα σὲ λίγα λεπτά, τοὺς εἶδαν νὰ ἐξέρχονται διαμαρτυρόμενοι καὶ νὰ ἐπιβιβάζονται ἐκ νέου στὰ λεωφορεῖα.Οἱ παράνομοι ἀλλοδαποὶ μίλησαν γιὰ μικρὰ δωμάτια χωρὶς ἄμεση παροχὴ νεροῦ καὶ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος στὸ καθ’ἕνα ἀπὸ αὐτά, ἀπαιτῶντας νὰ φύγουν.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση