ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

15 Νοεμβρίου

,

565.—Μετά τον θάνατο τού Ιουστινιανού, ανακηρύσσεται Αυτοκράτορας ο Ιουστίνος Β΄ ο οποίος θα παραμείνει στον θρόνο μέχρι τις 5 Οκτωβρίου τού 578.

1771.—Αποτυχημένη προσπάθεια πειρατείας από Σφακιανούς, εναντίον γαλλικού πλοίου φορτωμένου σιτάρι και με προορισμό την Σμύρνη. Οι Κρήτες των Σφακίων εκείνη την περίοδο είχαν μεταφέρει γιά ασφάλεια τις οικογένειές τους στα Κύθηρα, ενώ οι ίδιοι έλαβαν ενεργό μέρος στον ρωσο-τουρκικό πόλεμο  ως πειρατές,  υπέρ των Ρώσων (βλ. & 10/5/1770).

1794.—Μανιάτες ληστές τής θάλασσας επιτίθενται στην Πάρο, καταληστεύοντας άτυχους κατοίκους. Αρκετές ήταν οι επιθέσεις Μανιατών σε άλλους Έλληνες εκείνη την χρονιά, όπως σε Κίμωλο, Αντίπαρο, Φολέγανδρο και αλλού, γεγονός το οποίο καταδεικνύει την σκληρή τους φύση αλλά και την εποχή. Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό συνέβη τέσσερα χρόνια νωρίτερα (1790), όταν ο Πέτρος Μαυρομιχάλης είχε προτείνει στον Γάλλο πρόξενο να εξοπλίσει (έναντι αμοιβής) αντιπειρατικό πλοίο. Τότε, είχε επικριθεί σκληρά απ’ όλους τους Μανιάτες γιά την πρότασή του.

1821.—«Συγκρότησις συνελεύσεως Ἀνατολικῆς Ἑλλάδος ἐν Σαλώνοις ὑπὸ τὴν Προεδρείαν τοῦ  Θεοδώρου Νέγρη». Τήν ίδια ημέρα γνωστοποιείται το Πρακτικό αποδοχής τού Οργανισμού Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος από τους πληρεξούσιους. Ο Οργανισμός Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος πρόκειται γιά πολιτειακό καθεστώς με αρκετά φιλελεύθερες αρχές και παρά τον προορισμό του, τοπικής και προσωρινής ικανοποιήσεως πολεμικών αναγκών, μπορεί να θεωρηθεί ο πρώτος πολιτειακός οργανισμός τού νεώτερου Ελληνισμού. Ο Οργανισμός είναι δημιούργημα τού Θεοδώρου Νέγρη και παρ’ όλο τού ότι στο Πρακτικό αποδοχής αναφέρεται ότι η συνέλευση «μελέτησε μετά τής δυνατής επιστασίας και ακριβώς επεξειργάσθη το κείμενο τής καλουμένης Νομικής διατάξεως», είναι προφανές ότι οι φράσεις αυτές αποτελούν απλό τύπο ο οποίος τέθηκε από τον Νέγρη γιά να λάβει ο εγκριθείς πολιτειακός Οργανισμός την απαιτούμενη νομιμοφάνεια. Την προσφώνηση στην παρουσίαση ενώπιον τής συνελεύσεως των Σαλώνων, έγραψε ο Νέγρης, αλλά την απήγγειλε ο Επίσκοπος Ταλαντίου Νεόφυτος, πρόσωπο που έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως μεταξύ των επιτοπίων παραγόντων.

.—Στην συνέλευση των Σαλώνων (15 και 20 Νοεμβρίου 1821), όπου αποφασίστηκε η συγκρότηση τού Αρείου Πάγου, αρχιγραμματέας τού οποίου είχε διατελέσει και ο Τιμόθεος Ζωγράφος από την Γαλάτιστα τής Χαλκιδικής, γιά πρώτη φορά προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν και Μακεδόνες. Ως εκπρόσωποι των Χαλκιδικιωτών στα Σάλωνα, ορίστηκαν ο καπετάν Στεριανός και ο Γεώργιος Ιωάννου [πληροφορία Νίκος Παπαοικονόμου].

.—Την ίδια ημέρα και στην ίδια Συνέλευση, ορίζονται οι Προεστώτες στα καθήκοντα Αστυνόμων, Ληξιάρχων και Αγορανόμων.

1822.—«Οἱ Κρῆτες ἀπεκήρυξαν τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Δημ. Ὑψηλάντου Ἀφεντούλην». Ὁ Μιχαὴλ Κομνηνὸς Ἀφεντούλιεφ ἤ Ἀφεντούλης, ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς αἰνιγματικὲς μορφὲς τῆς ἐπαναστατικῆς περιόδου. Ἐνδεικτικὸ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἀμφισβητήθηκε ἀκόμα καὶ ἡ πραγματικὴ του ταυτότητα. Στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο βρέθηκε κατὰ τὴν ἔναρξη τῆς Ἐπαναστάσεως ἀκολουθῶντας τὸν Ἀλέξανδρο Καντακουζηνό, μὲ σκοπὸ τὴν ἐνίσχυση τῶν ἀγωνιστικῶν προσπαθειῶν. Σχετικῶς μὲ τὴν συνολικὴ διοίκηση τοῦ Ἀφεντούλιεφ στὴν περιοχὴ τῆς Κρήτης κατὰ τὴν κρίσιμη αὐτὴ περίοδο, ἔχουν διατυπωθεῖ ποικίλες καὶ ἀντιφατικὲς μεταξὺ τους ἀπόψεις. Ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ ὑποστηρίζεται πὼς ὁ Μιχαὴλ ἔλαβε μέρος σὲ μάχες κατὰ τὴν Ἐπανάσταση (στὶς πολιορκίες τῆς Μονεμβασιᾶς, τῆς Τριπολιτσᾶς), πὼς ἐνδιαφέρθηκε γιὰ τὴν πρόοδο τῶν ἐπαναστατικῶν ἐπιχειρήσεων στὴν Κρήτη καὶ γιὰ τὴν ὀργάνωση στρατοπέδων καὶ πὼς οἱ κάτοικοι τὸν ἐκτιμοῦσαν. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά οἱ Κρῆτες ἀπομνημονευματογράφοι καὶ ἱστορικοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι οἱ προσδοκίες τῶν Κρητῶν διαψεύσθηκαν γρήγορα, διότι ὁ Ἀφεντούλης “[…] κενόδοξος, ἐριστικὸς καὶ στερημένος πολιτικότητας, δὲν ἦταν ἡ κατάλληλη προσωπικότητα γιὰ τὶς περιστάσεις…”.  Ὁ Ἀπόστολος Β. Δασκαλάκης στὸ ἔργο του “Τὰ τοπικὰ πολιτεύματα κατὰ τὴν Ἐπανάστασιν τοῦ 1821”, σημειώνει:   «[…] ν πάσῃ περιπτώσει, ὁ Ἀφεντούλιεφ προσέκρουσεν εἰς τὴν Κρήτην εἰς μίαν ἀνυπόφορον κατάστασιν διχονοίας καὶ ἀναρχίας. Οἱ καπεταναῖοι, παρὰ τὸν ἡρωικὸν πατριωτισμόν των, ἀλληλοεμισοῦντο θανασίμως, διεπληκτίζοντο καὶ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐπέβλεπον περισσότερον εἰς τὴν ἐξόντωσιν τῶν ἀντιπάλων των πρὸς εὐχερεστέραν ἰδικὴν των ἀνάδειξιν παρὰ εἰς στενὴν μετὰ πειθαρχίας καὶ τάξεως συνεργασίαν πρὸς εὐόδωσιν τοῦ κοινοῦ ἀγῶνος τῆς ἐλευθερίας…».

.—Φθάνουν προς ενίσχυση τού πολιορκούμενου Μεσολογγίου οι Μακρής, Λόντος, Τσόγκας με οπλοφόρους τους. « Ἄφιξις τῶν Στρατηγῶν Δημ. Μακρῆ, Ἀ. Λόντου καὶ Τσόγκα μετὰ ὁπλοφόρων εἰς Μεσολόγγιον».  (Ἡμερολ. τοῦ Ἀγῶνος, Χρήστου Βλασσόπουλου).

1826.—Ο Καραϊσκάκης άφησε φρουρά στην Μονή τού Αγίου Σεραφείμ στην Δομπού και αναχώρησε γιά την Μονή τού Αγίου Λουκά στο Στείρι.

.—Ο Π. Μπαρμπιτσιώτης με 100 άνδρες, αποκρούει κοντά στην Μονή Δομπού (Ελικώνας) επίθεση 1.000 πεζών και εφίππων τούρκων και φονεύει πολλούς εξ αυτών.

1827.—Νέα επιτυχία τού Άστυγγος επί των τούρκων στο νησάκι Βασειλάδι τού Μεσολογγίου.

1838.—Καταγράφεται αξιόλογος σεισμός στην πολύπαθη Κρήτη. Συνέβη στις 6:20 η ώρα.

1840.—Με την ανακωχή τής Αλεξάνδρειας, η Μεγάλη Βρετανία εξανάγκασε τον Βαλή τής Αιγύπτου να αποσύρει τα στρατεύματά του (κυρίως από την Κρήτη) και να επιστρέψει με τον στόλο του, ενώ οι τελευταίες λεπτομέρειες τού συμβιβασμού προσδιορίστηκαν τον Ιούνιο τού 1841.

1856.—Απεβίωσε στην Αθήνα ο Μανιάτης αφανής ήρωας τού ’21, Σαλαφατίνος Ηλίας. Μπορεί οι ιστορικοί να μην έγραψαν τα πολεμικά του κατορθώματα, έγραψαν όμως γιά την ανιδιοτέλειά του. Όταν τον Ιούνιο τού 1823 η Πατρίδα ευγνωμονούσα  γιά τις μέχρι τότε υπηρεσίες του, τού προσέφερε 2.000 γρόσια, αυτός αρνήθηκε να τα πάρει λέγοντας ότι δεν τα θέλει «[…] γιατί η Πατρίδα είναι πιό φτωχή». Όταν δε τού πρόσφεραν τον βαθμό τού αντιστράτηγου, αρνήθηκε και πάλι, λέγοντας ότι «[…] το στάδιον τού Αγώνος είναι εισέτι ανοικτόν και όστις δεν αγωνισθεί μέχρι τέλους, παρανόμως και ακαίρως αξιούται».

1859.—Με Βασιλικό Διάταγμα ο βασιλεύς Όθων με 1.000 εκθέτες στην οδό Πειραιώς, αποφασίζουν και αναβιώνουν στην Ελλάδα τούς Ολύμπιους Αγώνες (πρώτοι στα σύγχρονα χρόνια Ολυμπιακοί). Ο Βορειοηπειρώτης αγωνιστής τού 1821 και εθνικός μας ευεργέτης Ευάγγελος Ζάππας, συνέλαβε πρώτος την ιδέα τής αναβιώσεως των Ολυμπιακών Αγώνων και με επιστολή του προς τον βασιλέα Όθωνα δήλωσε την πρόθεσή του να επωμισθεί όλες τις απαιτούμενες δαπάνες. Μετά από πρόταση τού υπουργού Εξωτερικών Αλέξανδρου Ραγκαβή, τροποποιήθηκε η αρχική ιδέα τής αυτόνομης διεξαγωγής των αγώνων, και οι Ολύμπιοι Αγώνες θα διεξάγονταν πλέον, σύμφωνα με το Β.Δ. τής 19ης Αυγούστου 1858, ταυτοχρόνως με εμπορική έκθεση. Η οργάνωση των Αγώνων ανατέθηκε στην Επιτροπή Ολυμπίων.

1870.Τα Β΄Ολύμπια εν Αθήναις τελούνται εις Παναθηναϊκόν Στάδιο. Τα Ολύμπια ή Ζάππεια όπως επίσης ονομάζονταν οι εμπορικοί και αθλητικοί αγώνες, διοργανώθηκαν τέσσερεις φορές (1859, 1870, 1875 και 1889), πριν από την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896.  Λόγω τής εξώσεως τού Όθωνος και τού θανάτου το 1865 τού Ευαγγέλου Ζάππα, οι Β΄ Ολύμπιοι Αγώνες διεξήχθησαν το 1870 στο ανασκαμμένο Παναθηναϊκό Στάδιο, παρουσία 30.000 θεατών. Στην ταραχώδη και δύσκολη εκείνη εποχή και παρά τις αντιξοότητες, κατέστη τελικά εφικτή η διοργάνωση των Γ΄ Ολύμπιων Αγώνων το 1875 και των Δ΄ Ολύμπιων Αγώνων το 1888, με εμψυχωτή τον Ιωάννη Φωκιανό.

1900.—Ο Κρητικός φοιτητής τής Νομικής, Παπαδάκης, αποπειράθηκε να σκοτώσει με περίστροφο τους καθηγητές του, Αγγελόπουλο και Κρασσά, επειδή τον απέρριψαν στις εξετάσεις του.

1901.—(ή 13/11). Ο βουλευτής Θεόδωρος Κασσαβέτης, δολοφονείται από εργαζόμενο τής εφημερίδας ‘’Εμπρός’’. Κατηγορούμενοι ως ηθικοί αυτουργοί στην δίκη που θα γίνει μερικούς μήνες αργότερα θα είναι οι, Αντώνιος Καρτάλης, Δημήτριος Καλαποθάκης τής εφημερίδας «Εμπρός», και Γεώργιος Τσίμας. Ο Ιωάννης Κριάλλης, εργαζόμενος τής εφημερίδας, δικάστηκε ως ο διαπράξας το έγκλημα.

1905.—Κοντά στο Πυλορυχείο, οι βούργαροι τρομοκράτες δολοφονούν αγρίως τον προύχοντα των Γιαννιτσών Αντώνιο Χασάπη. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με ανηλεείς σφαγές αμάχων.

1909.—Ο Μητροπολίτης Λαρίσης, Πλαταμώνος και Φαρσάλων, Αμβρόσιος Κασσαράς, το συλλείτουργο με τον Μητροπολίτη Δημητριάδος Γερμανό, και το ποίημα τού Σουρή. Ο Αμβρόσιος Κασσαράς, Καλύμνιος στην καταγωγή, Μητροπολίτης Λαρίσης, Πλαταμώνος και Φαρσάλων από το 1900, και ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Γερμανός Μαυρομμάτης, κατηγορήθηκαν βάσει δημοσιεύσεων εφημερίδων, ότι σε συλλείτουργο στην εκκλησία τής Αναλήψεως στον Βόλο στις 15 Νοεμβρίου, δεν μνημόνευσαν την Ιερά Σύνοδο και τον βασιλέα (παρέλειψαν το πολυχρόνιον), κίνηση ανταρσίας σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά. Η Ιερά Σύνοδος  είχε ήδη καλέσει γιά απολογία αρκετές φορές τον Μητροπολίτη Λαρίσης (λόγω προηγούμενων ατοπημάτων του ήταν ήδη υπόδικος), αλλά ο ίδιος δεν παρουσιαζόταν· με αφορμή αυτά τα γεγονότα, ο Σουρής έγραψε με τον γνωστό του σκωπτικό τρόπο, ένα σατυρικό ποίημα με τίτλο:

                         Ὁ Δεσπότης τῆς Λαρίσης ποὺ σὲ κάνει ν’ ἀπορήσῃς. 

                        “…Ἡ Σύνοδος παρακαλεῖ τὸν σεβαστὸν πατέρα,

                        νἀλθῇ καὶ ν’ ἀπολογηθῇ πρεπόντως ἐδῶ πέρα,

                        ὅμως αὐτὸς τὴν Σύνοδον δὲν τὴν ἀναγνωρίζει,

                        καὶ μὲ τῇς πανταχούσαις του καλὰ τὴν σιγυρίζει.(…)

                        Ἔλα, Δεσπότη, νὰ τὰ ‘πῇς…- δεν χαμπαρίζει διόλου,

                        κι’ ἐγκαινιάζει Σύλλογον Πολιτικόν τοῦ Βόλου.

                        Ἔλα, Δεσπότη, νὰ  τὰ ‘πῇς, – κι’ αὐτὸς πανηγυρίζει,

                        λαὸς ἐνθουσιάζεται, στρατὸς τὸν τριγυρίζει.

                        Κι’ εὐάν, Ἀμβρόσιε, τοῦ λὲν, εὐφράνσου κι’ εὐωχήσου,

                        καὶ  δὸς μας τὴν εὐχή σου. 

                         (…) Τάχ’ ἀληθεύουν ὅσα λὲν εἰς τὸν Μητροπολίτη,

                        πὼς’ στὸν Ἀμβρόσιο ἄν πᾷς , ἀμέσως γίνεσαι παπᾶς,

                        καὶ ποδογύρους συγγενεῖς, πὼς ἔχεις μέσ’ στὸ σπίτι ;”(…)

Στο ενδιάμεσο είχε διαδοθεί ότι ο Δημητριάδος Γερμανός θα ζητούσε την προστασία τού Στρατιωτικού Συνδέσμου· σε επόμενη δημοσίευση τής εφημερίδας «Χρόνος», τής 21ης Νοεμβρίου, ο Γερμανός διέψευσε το γεγονός τής μη μνημονεύσεως· σχετικώς με τον Μητροπολίτη Λαρίσης Αμβρόσιο, η Ιερά Σύνοδος, λόγω τού παρελθόντος του, τον καθαίρεσε, αλλά τον αθώωσε ένα χρόνο μετά μη θέλοντας να αυξήσει την ένταση.

1912.—Βαλκανικοί πόλεμοι. Οι Σέρβοι καταλαμβάνουν το Δυρράχιο. Τον Σεπτέμβριο τού 1912 ο Σέρβος πρωθυπουργός Πάσιτς, απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην συμμαχία με την Ελλάδα. Μετά την έναρξη τού Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, γιά την Σερβία προείχε το ζήτημα τής εξόδου στην Αδριατική. Στις αρχές Νοεμβρίου τού 1912 η Σερβία πρότεινε στην Ελλάδα την διανομή των αλβανικών χωρών κατά μία γραμμή που θα άρχιζε από την λίμνη τής Αχρίδος, θα διερχόταν τον ποταμό Σεμένι (Semeni) και θα κατέληγε στο Δυρράχιο, ζητώντας να πληροφορηθεί τις Ελληνικές διεκδικήσεις στην Μακεδονία. Η κυβέρνηση Βενιζέλου φάνηκε πρόθυμη να βοηθήσει την Σερβία να αποκτήσει διέξοδο στην Αδριατική, αλλά υπό τον όρο  να διαμεσολαβήσει ο Πάσιτς στην Σόφια γιά την Ελληνο-βουργαρική οριοθέτηση στην Μακεδονία. Ο Βενιζέλος κινείτο στο πλαίσιο τής τριμερούς Βαλκανικής Συμμαχίας. Οι Ελληνο-βουργαρικές συγκρούσεις στο Παγγαίο στα τέλη Απριλίου 1913, επέσπευσαν την υπογραφή τής Ελληνο-σερβικής στρατιωτικής συμβάσεως την 1η/14η Μαΐου στην Θεσσαλονίκη. Οι Σέρβοι απαίτησαν μία σαφή οροθετική γραμμή, η οποία θα άφηνε στην Σερβία την Γευγελή, την κοινότητα και την λίμνη τής Δοϊράνης, όπως και το όρος Μπέλες.

1913.—Οι στόλοι Αγγλίας και Γαλλίας καταπλέουν στον Φαληρικό Όρμο.

.—Η Ρωσία ζητάει να αποκτήσει δικαιώματα συγκυριαρχίας στο Άγιο Όρος και ισοπολιτεία μεταξύ Ελλήνων και Ρώσων μοναχών. Παράλληλα αποκαλύπτεται η επιθυμία τής Ρωσίας να αποκτήσει ναύσταθμο στο λιμάνι τής Ιερισσού. Η χώρα μας απαντά ότι μετά το γνωστό ψήφισμα τής Ιεράς Κοινότητος (βλ. 18/10), δεν  υπάρχει θέμα  συζητήσεως.

1914.—Ισχυρές σεισμικές δονήσεις σημειώνονται στην Λευκάδα και την νοτιοδυτική Ελλάδα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 12 άτομα και να καταρρεύσουν πολλά σπίτια.

1915.—Αρχίζουν να καταπλέουν στον Πειραιά πλοία με φορτία σιταριού, τα οποία κατακρατούντο εκβιαστικώς στην Μάλτα από τον Αγγλικό στόλο […].

1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία ο Ελληνικός στρατός εκκαθαρίζει την περιοχή Καμακτσί από τούρκους ατάκτους.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μικρά Ασία επανέρχεται στην γραμμή Σελαογλού-Μαντά.

1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία μάχεται με πυροβολικό και αποσπάσματα εναντίον των τούρκων.

.—Το διάβημα τής Αγγλίας γιά τα ελληνοτουρκικά αποτυγχάνει. Ο Κεμάλ δηλώνει στους Άγγλους απεσταλμένους στην Άγκυρα, ότι δεν εννοεί να έλθει σε συζήτηση με τους Έλληνες, αν δεν δηλώσουν ότι παραιτούνται τής Ανατολικής Θράκης και ότι αποχωρούν από την Μικρά Ασία.

1922.—Εκτελέσθηκαν διά τυφεκισμού στο Γουδί οι καταδικασθέντες από το Έκτακτο Στρατοδικείο πολιτικοί, Δ. Γούναρης, Ν. Στράτος, Π. Πρωτοπαπαδάκης, Γ. Μπαλτατζής, Ν. Θεοτόκης και ο αρχιστράτηγος Γ. Χατζανέστης. Θεωρήθηκαν υπεύθυνοι γιά την Μικρασιατική καταστροφή. Το 1933 εντοιχίστηκε μαρμάρινη πλάκα στην είσοδο τού Υπουργείου Δικαιοσύνης με τα ονόματα των εκτελεσθέντων, ενώ στον τόπο εκτελέσεως στο Γουδί κατασκευάστηκε η εκκλησία τής Αναστάσεως. Το 2008, ο Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός τού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, προσέφυγε στον Άρειο Πάγο ζητώντας την ακύρωση τής αποφάσεως τού στρατοδικείου, με το αιτιολογικό τής υπάρξεως νέων στοιχείων. Στην επανάληψη τής δίκης που έγινε το 2010, το Ανώτατο Δικαστήριο τους έκρινε αθώους. Το ποινικό τμήμα τού Αρείου Πάγου (3 προς 2) δέχθηκε τους ισχυρισμούς και παρέπεμψε το θέμα στην Ολομέλεια γιά την οριστική απόφαση, η οποία και τους αθώωσε τον Οκτώβριο τού 2010.

.—Μαύρη επέτειος η σημερινή. Η παράδοση τής Ανατολικής Θράκης στους τούρκους είναι πλέον γεγονός. Στις 30 Σεπτεμβρίου ο Στρατηγός Νίδερ, ως Γενικός Αρχηγός των «Συμμαχικών» δυνάμεων στην περιοχή, διέταξε την αποχώρηση τού Ελληνικού Στρατού από την Ανατολική Θράκη. Ήδη από τις 22 Σεπτεμβρίου, ο Βενιζέλος είχε συμφωνήσει σχετικά με τον Λόρδο Κώρζον γιά το γεγονός, ενώ στις 24 διαβεβαίωσε γιά τις προθέσεις του και τους τούρκους αντιπροσώπους […] Σύμφωνα με το πρωτόκολλο των Μουδανίων, η 15η Νοεμβρίου ήταν η καταληκτική ημερομηνία παραμονής των κρατικών υπηρεσιών με την ελληνική χωροφυλακή στην Ανατολική Θράκη. Συγχρόνως, διασυμμαχικά αποσπάσματα καταλάμβαναν διάφορα κέντρα τής Θράκης, αλλά οι ομογενείς μας, έχοντας υπ’ όψιν ότι προ ολίγων ημερών οι χριστιανοί στην Μικρά Ασία σφαγιάζονταν ακόμη και μπροστά στους «Συμμάχους» μας, βιαζόταν οπωσδήποτε να φύγουν, πριν αποχωρήσουν και οι τελευταίες ελληνικές επωμίδες.

1923.—Ο ταγματάρχης Σακελλαρίου καταδικάζεται σε θάνατο με την κατηγορία τού στασιασμού μετά το αποτυχημένο αντεπαναστατικό κίνημα των στρατηγών Γαργαλίδη—Λεοναρδοπούλου, προς ανατροπή τού καθεστώτος που προέκυψε από το πραξικόπημα τού 1922, στις 22/10/1923.

1924.—Επιστρέφει από την εξορία ο πρωτοσύγκελος τής Μητροπόλεως Ρόδου, Αρχιμανδρίτης Κωνσταντίνος Σταθερός. Οι κατοχικοί Ιταλοί, μετά την απέλαση τού Μητροπολίτη Απόστολου, απέλασαν και αυτόν με την κατηγορία  αναμείξεώς του σε πολιτικά θέματα.

.—Συνεχίζονται οι μεγάλες συγκρούσεις καπνεργατών τής Δράμας με τις αρχές και τον στρατό.

1926.—Ο Παύλος Κουντουριώτης συντάσσει την ιδιόχειρη διαθήκη του. Μεταξύ άλλων έγραψε : «[…] Ἔζησα πιστὸς εἰς τὴν Χριστιανικὴν Θρησκείαν καὶ εἰς τὴν Ἀνατολικήν Ὀρθόδοξον Ἑλληνικήν Ἐκκλησίαν. Ἠγάπησα δι’ ὅλης τῆς ψυχῆς μου τὴν Πατρίδαν μου. Κατὰ τὸ μέτρον τῶν δυνάμεών μου καὶ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἐξετέλεσα τὸ καθῆκον μου. Ἀτενίζω ἥρεμος τὴν κρίσιν τῆς ἱστορίας… Ὅλη μου ἡ στοργὴ ἀνήκει εἰς τὴν Ὕδραν, ὅλη μου ἡ ψυχὴ εὔχεται πρὸς τὸν Θεὸν διαπύρως νὰ φυλάττει τὴν Ἑλλάδα.  Ἐν Ἀθῆναις 15 Νοεμβρίου 1926. Παῦλος Κουντουριώτης». Δημοσιεύθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών, την 22α Μαΐου 1936, διά τού υπ. Αριθ. 1784/1936.

1932.—Απεβίωσε ο ηρωικός  παπα-Στέργιος Χατζηστεργίου, οικονόμος και εφημέριος τής εκκλησίας τής Παναγίας Ευαγγελίστριας στις Σέρρες. Ήταν αυτός που λίγο πριν οι τούρκοι απαγχονίσουν τα παλικάρια τού καπετάν Μητρούση, τον Νίκο Παναγιώτου και τον Γιάννη Ούρδα, στις 3 Δεκεμβρίου τού 1907, έσπευσε να τους κοινωνήσει μέσα στο κελί τους και να τους κρατήσει συντροφιά στις τελευταίες δύσκολες στιγμές τής ζωής τους.

1940.—Στο μέτωπο τού ελληνοϊταλικού πολέμου, οι Ελληνικές δυνάμεις συνεχίζουν την επίθεσή τους εναντίον των Ιταλών και καταλαμβάνουν το ύψωμα  Καζά 1827 και Άρζα.

.—Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Λάρισα.

.—Αντιτορπιλικά τού Στόλου εκτελούν την πρώτη επιδρομή στο στενό τού Οτράντο και βομβαρδίζουν τις Ιταλικές θέσεις στο μέτωπο τής Ηπείρου.

.—Αεροπλάνα και των τριών ελληνικών μοιρών διώξεως, συγκρούστηκαν με εχθρικά ιταλικά βομβαρδιστικά πάνω από τον τομέα τού Γ΄ Σώματος Στρατού.

.—Μαύρη ημέρα γιά την πολεμική μας αεροπορία. Σκοτώθηκε σε αποστολή αναγνωρίσεως-βομβαρδισμού στόχων, ο αεροπόρος μας από την Θράκη Σπυρίδων Κοβάτζης, όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε ως παρατηρητής χτυπήθηκε από φίλια αντιαεροπορικά πυρά και φλεγόμενο κατέπεσε νοτίως τού χωριού Μεσοχωρίου.

.—Σε άλλο αεροσκάφος, ο Αριστοφάνης Παππάς, από τον Αλμυρό Μαγνησίας ο οποίος επέβαινε ως παρατηρητής, τραυματίστηκε από εχθρικά πυρά και εξέπνευσε από αιμορραγία κατά την διάρκεια τής πτήσεως, ενώ το αεροπλάνο με ελαφρές ζημιές επέστρεψε στην βάση του, οδηγούμενο από τον χειριστή Πιτσίκα Δημήτριο.

.—Ένα τρίτο αεροσκάφος που συμμετείχε σε αποστολή βομβαρδισμού στόχων στην αλβανία, εξαφανίστηκε. Αργότερα, βρέθηκαν νεκροί στο όρος Ιβάν ο χειριστής του, Επισμηνίας Αρνίδης Φραγκούλης μαζί με τον παρατηρητή από την Κασσάνδρα  Χαλκιδικής, Ανθυποσμηναγό Δαραβιγγίδη Γεώργιο.

.—Επίσης, στο όρος Ιβάν ενεπλάκη σε αερομαχία με ιταλικά αεροπλάνα διώξεως, ο πιλότος Κοντίδης Μιλτιάδης από την Φλώρινα, με αποτέλεσμα την κατάρριψη τού αεροπλάνου του. Ο άτυχος χειριστής δεν βρέθηκε.

.—Η μεγάλη λεηλασία και η καταστροφή τής Κόνιτσας από αλβανούς (τσάμηδες) και Ιταλούς. Κατά την αποχώρησή τους από την πόλη τής Ηπείρου, οι εχθροί τού ανθρωπίνου γένους προέβησαν σε γενική λεηλασία και κατόπιν εμπρησμό και καταστροφή της. Τα δε κλοπιμαία φρόντισαν να τα μεταφέρουν με οχήματα στην αλβανία, μαζί με αρκετούς ομήρους.

1942.—Σεισμός μεγέθους 6,2 Ρίχτερ πλήττει την Μικρά Ασία. Το επίκεντρό του εντοπίστηκε στην Μυσία, κοντά στην αρχαία πόλη Αχύραιο.

1943.—Η τελευταία βρετανική αντεπίθεση γιά την ανακατάληψη τής Λέρου από τους Γερμανούς. Με την τύχη τής Λέρου να έχει αρχίσει ήδη να προδιαγράφεται αφού οι γερμανικές δυνάμεις ενισχύονταν συνεχώς, ενώ οι βρετανο-ιταλικές είχαν μειωθεί αισθητά, ξεκίνησε νέα βρετανική αντεπίθεση κατά τής Ράχης. Και αυτή όμως η αντεπίθεση απέτυχε λόγω ελλείψεως συντονισμού των βρετανο-ιταλικών δυνάμεων αλλά και εξ αιτίας τής έντονης αντιδράσεως των Γερμανών. Αυτή ήταν η τελευταία βρετανική αντεπίθεση στην προσπάθεια αλλαγής τής πορείας τής μάχης. «[…] Παρ’ ὅλη τὴν ἡρωική προσπάθεια τῶν πιλότων της, ἡ RAF (Βασιλικὴ Βρετανικὴ ἀεροπορία), δὲν κατάφερε νὰ προσφέρῃ τὴν ἀπαραίτητη προστασία, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ὑπαρασπιστὲς τοῦ νησιοῦ νὰ πρέπει νὰ πολεμήσουν  ἐναντίον ὑπερτέρων ἐχθρῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν τὸ προνόμιο νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ Stukas καὶ τὰ Ju 88 ὡς ἱπτάμενο πυροβολικό, ποὺ ἐκμηδένιζε κάθε ἑστία ἀντιστάσεως».

1944.—Μετά την μεγάλη σφαγή στην Τριάδα τού Νομού Σερρών (βλ. 12/11), οι κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ καλούν τους επιζήσαντες αντάρτες οι οποίοι διέφυγαν στα όρη μεταξύ Βερτίσκου – Κερδυλλίων, να επιστρέψουν στα χωριά τους υποσχόμενοι πλήρη ασυλία και ασφάλεια. Δύο μέρες μετά, συνέλαβαν τους πρώτους 180 οι οποίοι θανατώθηκαν πραγματικά μαρτυρικά (…)

.—Την ίδια ημέρα, διαφυγόντες τής μεγάλης σφαγής στην Τριάδα αντάρτες εθνικών αντιστασιακών οργανώσεων και κάτοικοι οι οποίοι γλίτωσαν, απομακρυνόμενοι από το χωριό, συλλαμβάνονται από βούργαρους αφού εξαντλήθηκε και το τελευταίο φυσίγγιο. Είχε προηγηθεί μάχη κοντά στον Στρυμόνα ποταμό, με κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ, οι οποίοι ζήτησαν και πάλι την συνδρομή των βούργαρων.  Οι ταξικοί σύντροφοι παρέδωσαν τους επιζήσαντες αντάρτες και κατοίκους στον ΕΛΑΣ, όπου ακολούθησαν σκηνές ανείπωτης φρίκης (βλ. επίσης 12 Νοεμβρίου).

1949.—Απονέμεται τιμητική διάκριση στον εργαζόμενο στις Η.Π.Α. Έλληνα γιατρό (καθηγητή τής κλινικής Ανατομικής από το 1947), Γεώργιο Παπανικολάου, ο οποίος με την πρωτοποριακή κυτταροδιαγνωστική μέθοδό του, γνωστή ως “Τεστ Παπ”, βοήθησε στην έγκαιρη πρόβλεψη τού γυναικείου καρκίνου. Ο Παπανικολάου τιμήθηκε επανειλημμένα κατά την διάρκεια τής επαγγελματικής του σταδιοδρομίας. Μεταξύ άλλων και με το μετάλλιο τιμής τής Αμερικανικής Εταιρίας Καρκινολογίας το 1952, ενώ είχε προταθεί δύο φορές και γιά το βραβείο Νόμπελ ιατρικής. Ο φίλος του καρκινολόγος Τσαρλς Κάμερον, έγραψε : «[…] Ο άνθρωπος, ο οποίος χάρισε ζωή στις γυναίκες ολόκληρου τού κόσμουήταν πάντα ένας σιωπηλός αγωνιστής τού πνεύματος και τής επιστήμης, επίμονος και ατάραχος, ακούραστος και ταπεινός, ευγενής και αξιοπρεπής, ακόμα και όταν αδικήθηκε όπως στην περίπτωση τού Νόμπελ Ιατρικής γιά το οποίο είχε προταθεί από πολλούς Έλληνες και ξένους ερευνητές». Το Καρκινολογικό Ινστιτούτο τού Μαϊάμι, μετονομάστηκε σε Ερευνητικό Καρκινολογικό Ινστιτούτο Γεώργιος Παπανικολάου.

1950.—Ελληνικό τάγμα υπό τον αντισυνταγματάρχη Αρμπούζη αναχωρεί στην Κορέα.   

1953.—Ο Γρηγόρης Αυξεντίου ολοκληρώνει την υπηρεσία του στον Ελληνικό Στρατό με τον βαθμό τού έφεδρου ανθυπολοχαγού. Από τον Ιανουάριο τού 1955, όταν έδωσε τον στρατιωτικό του όρκο ενώπιον τού Γρίβα Διγενή, αφοσιώθηκε ψυχή τε και σώματι στον Εθνικοαπελευθερωτικό και Ενωτικό Αγώνα τής ιδιαίτερής του πατρίδας.

1959.—Στην Ζάκυνθο, ο Εγκέλαδος κάνει ξανά την εμφάνισή του. Τα 6,8 Ρίχτερ προκάλεσαν αρκετές ζημιές.

1967.—Επεισόδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων στα χωριά Κοφίνου και Άγιος Θεόδωρος με πρωτοβουλία τού στρατηγού Γρίβα, δημιουργούν φοβερή αναταραχή στην τουρκία. Η Μεγάλη τουρκική Εθνοσυνέλευση σε μυστική ψηφοφορία αποφάσισε με δύο μόνο αρνητικές ψήφους, να κηρύξει πόλεμο εναντίον τής Ελλάδος. Οι Η.Π.Α. έστειλαν εσπευσμένα στην περιοχή τον μεσολαβητή Σάϊρους Βανς. «Οἱ ἐπιχειρήσεις Κοφίνου, ὑπῆρξαν τὸ Βατερλῶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Εἶχαν σὰν συνέπεια, ἐκτός ἀπό τὴν ἐθνική μείωση: α) Νὰ ἀποθωρακισθῇ ἀμυντικά ἡ Κύπρος καὶ νὰ δεσμευθῇ δραματικὰ ὁλόκληρη ἡ ἀμυντική στρατηγική τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου, β) νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ Αὐτοδιάθεση – Ἕνωση καὶ νὰ συρρικνωθοῦν τὰ ἑλληνικά αἰτήματα στὴν «ἐφικτή» λύση ποὺ εἴκοσι χρόνια ἀπό τότε (2000), παραμένει ἀκόμα ἀνέφικτη. (…) Ὁ Γρίβας ὑπῆρξε θῦμα τοῦ Μακαρίου καὶ τῆς Κυπριακῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐπιχείρηση Κοφίνου σχεδιάστηκε γιὰ νὰ φύγῃ ὁ Γρίβας ἀπό τὴν Κύπρο καὶ κατέληξε στὴν Ἀπόσυρση τῆς Ἑλληνικῆς Μεραρχίας. Ἡ Χούντα δὲν εὐθύνεται καθόλου. Ὁλόκληρο τὸν φάκελο τῶν πατριωτικῶν καὶ διπλωματικῶν ἐγγράφων, κάθε ὥρα ποὺ ἀνταλλάσσονται διαρκούσης τῆς ἐπιχειρήσεως Κοφίνου (τὴν ὁποία καὶ παρηκολούθησα) τὸν ἔχω στὴ διάθεσή μου καὶ ἀπό ἐκεῖ βγαίνει τὸ συμπέρασμα πὼς ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα» Πηγή: Σπύρος Παπαγεωργίου «Ἐπιχείρηση Κοφίνου». Σεπτέμβριος 2000. [Στις 3/10/2007 η Κυπριακή Αστυνομία κατάσχεσε το Αρχείο τού Κύπριου ιστορικού και δημοσιογράφου Σπύρου Παπαγεωργίου τής περιόδου 1960 – 1974].

1968.—Μετά από δημοψήφισμα τίθεται σε ισχύ το πρώτο δικτατορικό Σύνταγμα τού 1968.

1983.—Η τουρκική διοίκηση ανακήρυξε τα κατεχόμενα εδάφη τής Κύπρου ανεξάρτητο κράτος (τουρκική Δημοκρατία τής Βόρειας Κύπρου). Λίγες μέρες αργότερα το Συμβούλιο Ασφαλείας τού ΟΗΕ με το ψήφισμα 541/83, καταδικάζει την συγκεκριμένη ενέργεια.

.—Δολοφονούνται στην περιοχή τού Ψυχικού ο πλοίαρχος τού Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, Τζώρτζ Τσάντες και ο οδηγός του, Νίκος Βελούτσος, από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.

1988.—Απεβίωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Α΄.

1990.—Ημερομηνία θανάτου τού δημοσιογράφου Τάσου Βουρνά, σε ηλικία 77 ετών.

1991.—Με την χορήγηση τής προκαταβολής στην Κοινοπραξία “Ολυμπιακό Μετρό”, αρχίζουν τυπικά οι εργασίες γιά την κατασκευή τού Μετρό τής Αθήνας.

1993.—Συνεργασία στον στρατιωτικό τομέα υπογράφουν τα Σκόπια με την τουρκία.

1998.—Η Ελλάδα σημειώνει την μεγαλύτερη διάκριση μέχρι τότε στην αθλητική ιστορία τής άρσεως βαρών στο 69ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Λάχτι τής Νορβηγίας. Ανακηρύχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια (συμπρωταθλήτρια με την βουργαρία) με 566 βαθμούς και 15 μετάλλια (6 χρυσά, 4 αργυρά και 5 χάλκινα).

.—Απεβίωσε ο σπουδαίος Βάσκος φιλέλλην, Φεδερίκο Κάρλος Κρούτβιγκ Σαγρέδο, ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος τής Ελληνικής Ακαδημίας τής Χώρας των Βάσκων. Ο ελληνοκεντρικός φιλόσοφος, συγγραφέας και γλωσσολόγος, υπήρξε από τις δημιουργικότερες πνευματικές προσωπικότητες τής Βασκωνίας. Οι βαθυστόχαστες μελέτες του απετέλεσαν σημείο αναφοράς γιά μιά πληθώρα Βάσκων και άλλων ερευνητών και επιστημόνων, ενώ η στιβαρή παρουσία του στον συγγραφικό χώρο χάρισε – και εξακολουθεί, μέχρι σήμερα, να χαρίζει – στο ανθρώπινο πνεύμα την αφορμή γιά νέους προβληματισμούς και αναζητήσεις. Εντρύφησε με πάθος στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία και συμπέρανε έκθαμβος ότι «[…] όντως, η Ελληνική Παιδεία, η οποία δύναται να διαμορφώσει ελεύθερα σκεπτόμενους ανθρώπους, αποτελεί την αστείρευτη πηγή ολόκληρου τού Ευρωπαϊκού Πολιτισμού». Γύρω από τον Φεδερίκο σχηματίστηκε ένας πυρήνας αξιόλογων ανθρώπων των Γραμμάτων, στους οποίους μεταλαμπάδευσε τις ελληνοκεντρικές ιδέες του μέσα από τους «Ετήσιους Κύκλους Διαλέξεων περί τού Ελληνικού Πολιτισμού» και βρήκε μεγάλη απήχηση. Η τελευταία επιθυμία του ήταν να αποτεφρωθεί και ένα μέρος από τις στάχτες του να παραμείνει στην Βασκωνία, ενώ το άλλο να σκορπιστεί στην ελληνική θάλασσα.  Χαρακτηριστικό γιά την μεγάλη ευλάβεια τού Σαγρέδο προς την χώρα μας, είναι η αντίδρασή του όταν κορυφώθηκε το «Μακεδονικό». Ο άνθρωπος αυτός, τις ημέρες τής μεγάλης αναστατώσεως συγκέντρωσε  περίπου δύο χιλιάδες Βάσκους φοιτητές, στους οποίους έκανε διάλεξη με θέμα «Ποιός είναι και ποιός δεν είναι Μακεδόνας!..

2008.—Απεβίωσε ο Γιώργος Κοίλιαρης, δημοσιογράφος, πολεμικός ανταποκριτής και συγγραφέας, μετά τον σοβαρό τραυματισμό που υπέστη στα βουνά τού Αφγανιστάν. Κατά την επαγγελματική του πορεία είχε καλύψει γεγονότα στο Ιράκ, στην Βοσνία, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο, στο Σουδάν, στο Αφγανιστάν. Τραυματίστηκε βαριά στα βουνά τού Αφγανιστάν όπου βρισκόταν, όχι γιά ρεπορτάζ, αλλά γιά να προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια, γιά την «ψυχή» του όπως έλεγε. Τελικά εξέπνευσε στις 15 Νοεμβρίου 2008.

2017.—Τραγικός είναι ο απολογισμός τής ισχυρής βροχοπτώσεως στην Μάνδρα Αττικής και την Νέα Πέραμο. Η υπερβολικά μεγάλης εντάσεως βροχή, η μικρή χωρική εξάπλωση τής βροχοπτώσεως, οι απότομες πλαγιές που σχηματίζονται από τα Γεράνεια όρη και από το όρος Πατέρας δημιουργώντας ένα έντονο ανάγλυφο με ένα μεγάλο εύρος εδαφικών κλίσεων, σε συνδυασμό με τις καταπατήσεις στα ρέματα, τον κακό σχεδιασμό των όποιων έργων υποδομής υπάρχουν, αλλά και την καταστροφή συνολικής εκτάσεως 3.700 στρεμμάτων από πυρκαγιές την περίοδο 2005-2014, είναι τα καθοριστικά σημεία που συνέβαλαν στην τραγωδία. Χείμαρροι συμπαρέσυραν πέτρες και χώμα σε τεράστιες ποσότητες και σχεδόν από το πουθενά ήρθε ένα ολόκληρο ποτάμι που σάρωσε τα πάντα. Τα θύματα από πνιγμό έφτασαν τα 24 ενώ ανυπολόγιστες είναι οι ζημιές σε κτήρια και υποδομές.

2018.—Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μίλησε σαν σήμερα στο Thessaloniki Summit 2018 με τις κλούβες να έχουν μετατρέψει το Βελλίδειο σε φρούριο, υπό τον φόβο επεισοδίων λόγω των Πρεσπών.

.—Δημοσίευμα τής εφημερίδας «Καθημερινή» αναφέρεται στην υποστήριξη τής Ουάσιγκτον μέσω τού πρέσβη της στην Ελλάδα, Τζέφρεϊ Πάϊατ, στην ‘’συμφωνία των Πρεσπών’’. Ο πρέσβης τόνισε ότι και ο ίδιος ενθαρρύνει τις προσπάθειες των δύο κυβερνήσεων προς αυτή την κατεύθυνση ενώ εξήρε τον ρόλο τής Ελλάδος στην περιοχή, χαρακτηρίζοντάς την ως «πυλώνα σταθερότητας»…

.—Οι κάτοικοι τής Μάνδρας  Αττικής – ανάμεσα στους οποίους και πολλοί μαυροφορεμένοι συγγενείς θυμάτων –  πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το Δημαρχείο Μάνδρας-Ειδυλλίας, καταγγέλλοντας δαιδαλώδεις διαδικασίες στην καταβολή τού βοηθήματος των πλημμυροπαθών, καθώς και συμπερίληψη στις σχετικές λίστες ανθρώπων, οι κατοικίες των οποίων δεν έχουν υποστεί μεγάλης κλίμακας καταστροφές.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση