ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

16 Νοεμβρίου

.

534.—Δημοσιεύεται ο αναθεωρημένος Ιουστινιάνειος Κώδικας. Τον Νοέμβριο τού 534, εκδόθηκε σε 12 βιβλία η δεύτερη έκδοσή του, με τον τίτλο «Codex repetitae praelectionis». Ο Ιουστινιάνειος Κώδιξ «Codex Iustinianus», αποτελούσε σύνθεση αυτοκρατορικών νόμων από την εποχή τού Αδριανού έως και τού Ιουστινιανού, καθώς επίσης και μία αναθεώρηση παλαιοτέρων νομικών συγγραμμάτων που είχαν εκδοθεί από Ρωμαίους Αυτοκράτορες. Στόχος ήταν η θέσπιση ενός ενιαίου κώδικα ο οποίος θα ήταν δυνατόν να μελετηθεί και εφαρμοστεί, εφ’ όσον μέχρι την εποχή τού Ιουστινιανού η οργάνωση τού Ρωμαϊκού Δίκαιου βρισκόταν σε χαώδη κατάσταση. Ο Ιουστινιάνειος Κώδιξ ήταν το πρώτο μέρος τού συνολικού κώδικα, ο οποίος ονομάστηκε κατά τον 16ο αιώνα «Corpus Iuris Civilis». Παρ’όλη την  αρνητική κριτική που ασκήθηκε στο έργο του λόγω των μακροχρόνιων πολέμων και των εντάσεων που δημιουργήθηκαν με τις ανατολικές επαρχίες, τόσο η αναδιοργάνωση τού κράτους, το νομοθετικό του έργο, η παλινόρθωση τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά και η ακμή στις τέχνες και τα γράμματα, χαρακτηρίζουν τα τριάντα οκτώ χρόνια βασιλείας τού Ιουστινιανού. Το μεγαλειώδες πρόγραμμα τού Ιουστινιανού ήταν διαποτισμένο από το πνεύμα τής παντοδυναμίας τής παλινορθωμένης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, καθώς και την προσπάθεια γιά την επικράτηση τής Ορθοδοξίας.

556.—Αρχίζουν να δημοσιεύονται οι Νεαρές. Τα διατάγματα που κυκλοφόρησαν μετά το 534 ονομάζονταν Νεαραί [Novellae]. Σε αντίθεση με τον Κώδικα, τον Πανδέκτη και τις Εισηγήσεις που γράφτηκαν στην Λατινική, αι Νεαραί γράφτηκαν στην Ελληνική· θεωρούνται ως η τελευταία εκδήλωση τού νομοθετικού έργου τού Ιουστινιανού και χρησιμεύουν ως μία από τις κύριες πληροφοριακές πηγές γιά την ιστορία τής εποχής, αποτελούν δε ορόσημο καθιερώσεως τής ελληνικής γλώσσας ως επίσημης τού κράτους παράλληλα με την λατινική.

1509.—Ισχυρότατος μετασεισμός κτυπά την τουρκοκρατούμενη – πλέον – Βασιλεύουσα. Ήταν μέρος τού απόηχου τής φρικτής λαίλαπας, τής 14ης Σεπτεμβρίου, όταν ο Εγκέλαδος έδωσε 7,7 Ρίχτερ σπέρνοντας την απόλυτη καταστροφή και οδηγώντας 13.000 ανθρώπους στον θάνατο (βλ. ημ.)

1595.—Ο καταστροφικότατος Εγκέλαδος κάνει το πέρασμά του από την πολύπαθη Κρήτη. Από τις περιγραφές που σώζονται, γνωρίζουμε ότι επέφερε πλείστες ζημιές και καταστροφές, ενώ, μόλις το 1592 και 1593, το νησί βρήκε «….λοιμός εξολοθρευτικώτατος και μάλιστα εν τη πρωτευούση τω Χάνδακι….» Οι επιστήμονες υπολογίζουν το σεισμό στα 6,8 Ρίχτερ.

1607.—Άνδρες τού Τάγματος τής Μάλτας επαναλαμβάνουν την έκκλησή τους στην Μεγάλη Δούκισσα τής Τοσκάνης, ώστε να μεσολαβήσει γιά να απελευθερωθούν το πλοίο, τα εμπορεύματα και τέσσερεις Μαυριτανοί σκλάβοι που πιάστηκαν από τον κουρσάρο Pierre. Αυτός ο Pierre, είχε δημιουργήσει πάμπολλα προβλήματα (βλ.15/12ου).

1822.—«Δολοφονία τοῦ Στρατηγοῦ Κρεββατᾶ ὑπό Γ. Γιατράκου». Ο αγωνιστής Παναγιώτης Κρεββατάς δολοφονήθηκε σαν σήμερα στο γεφύρι τού Ευρώτα. Λέγεται  ότι το έγκλημα διέπραξαν μέλη τής οικογένειας των Γιατράκων, παρακινούμενα από κυβερνητικούς αντιπάλους τού Κολοκοτρώνη (στην παράταξη τού οποίου ανήκε ο Κρεββατάς), φοβούμενοι, όπως αναφέρεται, ότι ο Κρεββατάς θα παραχωρούσε την στρατιωτική διοίκηση τής επαρχίας τού Μυστρά στον Νικηταρά· ως ηθικός αυτουργός κατηγορήθηκε ο Παναγιώτης Γιατράκος, η ενοχή του όμως δεν αποδείχτηκε.

1823.—«Ἀποβίβασις Ὀδυσσέος Ἀνδρούτσου εἰς Ἀλιβέρι, πρωτεύουσαν τοῦ Δήμου Ταμυνέων τῆς Ἐπαρχίας Καρυστίας».

1826.—«Ὁ Καραϊσκάκης ἐκ τοῦ χωρίου Χώστια τοῦ Δήμου Θίσβης τῶν Θηβῶν (μετακινείται) εἰς τὸ Μοναστήριον Δομποῦ τοῦ Δήμου Πέτρας τῆς Ἐπαρχίας Λεβαδείας». Ἐκεῖνες τίς ἡμέρες – παραμονές τῆς μάχης στὴν Ἀράχωβα (ὅπως ἀφηγεῖται ὁ Νεόφυτος, μέγας ἐπαναστάτης καὶ αὐτός στὸν Ἀγῶνα), ὁ εὐσεβής Καραϊσκάκης πέρασε ἀπό τὸ μοναστήρι, προσκύνησε μπροστὰ στὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου καί εἶπε: «Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, βοήθησέ με. Ἐπειδή μπορεῖς, γιατί ἔχεις πολλὴ παρρησία πρὸς τὸν φιλάνθρωπο Θεό, γιὰ νὰ καταστραφοῦν οἱ ἐχθροί, μὲ τὴν ἐκστρατεία μου ἐναντίον τους. Ὅλη ἡ ἐλπίδα μου καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ στρατοῦ μου ἐξαρτᾶται ἀπό τὴν δικὴ σου προστασία, Ἅγιε Σεραφείμ. Τίποτε δέν μπορῶ νὰ ἐπιτύχω ἐγώ δίχως τὴν δικὴ σου θερμὴ προστασία».

1828.—(ν. ημ.) Πρωτόκολλο τού Λονδίνου, συμπληρωματικό τού υπογραφέντος στις 19/7/1828. Με αυτό, οι τρείς Προστάτιδες Δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία, δήλωσαν ότι θα θεωρήσουν ως εχθρική πράξη «στρεφομένη κατ’ αυτών των ιδίων», την εισβολή οποιασδήποτε στρατιωτικής δυνάμεως στην Πελοπόννησο και τις Κυκλάδες. Επιπλέον καθορίστηκαν διάφορα στρατιωτικά μέτρα γιά την ασφάλεια τής Ελλάδος από κάθε τουρκική απειλή. Οι Κυκλάδες και η Πελοπόννησος τέθηκαν υπό την προσωρινή εγγύηση των Προστάτιδων Δυνάμεων, ενώ ο Γάλλος στρατηγός Μαιζόν αποβιβάστηκε με γαλλικό εκστρατευτικό σώμα 16.000 ανδρών στην Μεσσηνία. Στο συγκεκριμένο συνέδριο διέπρεψε ο Ιωάννης Καποδίστριας. Είχε προηγηθεί διάσκεψη των Δυνάμεων στον Πόρο, όπου αποφάσισαν (κατόπιν υπομνήματος τού Καποδίστρια) να προτείνουν προς την διαρκή διάσκεψη τού Λονδίνου γιά το «ελληνικό ζήτημα», σύνορα μέχρι Παγασητικό στο Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων τής Εύβοιας και των Κυκλάδων, και Αμβρακικό στο Ιόνιο.

1835.—Το φρικτό φαινόμενο τής ληστείας στην μετεπαναστατική Ελλάδα. Μία τεράστια συμμορία αποτελούμενη από εκατόν πενήντα εγκληματίες, διαβαίνει την ελληνοτουρκική μεθόριο και επιτίθεται στο χωριό Γαύριανη. Σύμφωνα με τους χρονικογράφους τής εποχής αφαίρεσαν μέχρι «τας σιδηράς πυρωστιάς» από τα σπίτια των φτωχών ανθρώπων. Στην συνέχεια ρήμαξαν την Ιερά Μονή Αδενίτσης, το Τελωνείο, το Υγειονομείο και ό,τι άλλο βρέθηκε μπροστά τους. Την πλούσια λεία τους φόρτωσαν σε δέκα πέντε ζώα περνώντας και πάλι την μεθόριο, κάτω από τα αδιάφορα βλέμματα των τούρκων. Οι περισσότεροι από τους ληστές ήταν αλλοεθνείς και κυρίως τουρκαλβανοί.

1860.—Ο Όθων αποφασίζει την διάλυση τής Βουλής (16/28.11) με την διατήρηση τού υπάρχοντος υπουργείου. Αιτία τής βασιλικής επεμβάσεως υπήρξε η αδυναμία εκλογής τού κυβερνητικού υποψηφίου στην θέση τού προέδρου τής Βουλής και η αντίστοιχη εκλογή τού εκπροσώπου τής αντιπολιτεύσεως, Θρασύβουλου Ζαΐμη. Η αντιπολίτευση που εντάθηκε μετά το 1861, εξέφερε ως βασικά αντιδυναστικά επιχειρήματα την αντισυνταγματική συμπεριφορά τού μονάρχη, την απροθυμία του να σχηματίσει εθνοφυλακή και να λύσει το θέμα τής διαδοχής του στον ελληνικό θρόνο, δεδομένης τής ατεκνίας τού βασιλικού ζεύγους. Είχαν προηγηθεί τα «σκιαδικά» και θα ακολουθούσε η απόπειρα δολοφονίας εναντίον τής βασίλισσας Αμαλίας.

1864.—(ν.ημ). Μετά τον νενομισμένο όρκο τού βασιλέως Γεωργίου Α΄ στο νέο Σύνταγμα, διαλύεται η Εθνοσυνέλευση. Όταν ο Γεώργιος έφθασε στην Ελλάδα τον Οκτώβριο τού 1863, η Εθνοσυνέλευση ασχολείτο με το έργο τής συντάξεως και ψηφίσεως τού νέου Συντάγματος. Οι εργασίες ψηφίσεως τού Συντάγματος καθυστερούσαν πάρα πολύ και αδικαιολόγητα, πράγμα που ανάγκασε τον Γεώργιο να επέμβει και να ζητήσει την επίσπευσή τους, ένα χρόνο περίπου μετά την άφιξή του στην Ελλάδα. Προς στιγμήν το βασιλικό έγγραφο χαρακτηρίσθηκε «σκαιόν» και προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Το γενικό κλίμα όμως ήταν υπέρ τού βασιλέως και τελικά το Σύνταγμα ψηφίσθηκε εντός των ημερομηνιών που έθεσε. Στις 28 Νοεμβρίου 1864 (π.ημ.) ορκίστηκε σ’ αυτό σε ειδική τελετή.

1901.—Μία ημέρα μετά την δολοφονία τού Θ. Κασσαβέτη, οι αρχές συλλαμβάνουν ως υπεύθυνους τον βουλευτή Καρτάλη και τον γραμματέα του.

1903.—Με αφορμή την ανακοίνωση τού Βασιλικού Θεάτρου γιά το ανέβασμα άλλων δύο παραστάσεων τής Ορέστειας στην δημοτική (15-16/11/1903) ο Μιστριώτης φροντίζει να φανατίσει εκ νέου τους ήδη ξεσηκωμένους φοιτητές του, δηλώνοντας: «Ἐγὼ παραιτοῦμαι, ἄς ἔλθη ὁ Παλαμᾶς νὰ διδάξῃ». Οι διαδηλωτές με συνθήματά τους όπως, «Ζήτω το Πανεπιστήμιον», «Ζήτω ο Μιστριώτης», πορεύθηκαν προς το Βασιλικό Θέατρο καλώντας τον λαό σε συμπαράσταση.  Μία σφαίρα στρατιωτικού έριξε νεκρό έναν 22χρονο νέο, ενώ υπήρξαν αρκετοί τραυματίες. Πυροσβεστικές αντλίες περιφρουρούσαν τον χώρο γύρω από το Βασιλικό Θέατρο και στις 9:30 μ.μ. η παράσταση τής «Ορέστειας» ξεκίνησε δίχως επεισόδια…

1905.—Ο ιατρός Άγγελος Σακελλαρίου γράφει σαν σήμερα από την Γουμένισσα ότι σύμφωνα με πληροφορία που έλαβε,  ο βούργαρος Αποστόλ Πετκώφ με την συμμορία του λεηλατούσε και θησαύριζε εις βάρος των κατοίκων των χωριών Ίζβορ, Τοσίλοβο, Τούμπα και Οριζάρτζι. Συνεπεία αυτών, ο Λάζος Δογιάμας με είκοσι οπαδούς του συνέχισε την καταδίωξη τής συμμορίας, με αποτέλεσμα ο Αποστόλ να μείνει μόνο με τρεις άνδρες.

1906.—Ολοκληρώνεται η συνέλευση των Κρητών αισίως. Αποφυλακίζονται οι κρατούμενοι λόγω επεισοδίων κατά την αναχώρηση τού πρίγκιπα Γεωργίου(13/09/1906).

1916.—[ν. ημερ.] Η Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ στο βιβλίο της «Η Τρίπολη τού Πόντου» αναφέρει: «[Ημέρα όπου] έπρεπε όλος ο πληθυσμός τής Τρίπολης να έχει εγκαταλείψει σπίτια, χωράφια και πλεούμενα. Ο λαός τής Τρίπολης έπρεπε να έχει θάψει εκεί που κοιλοπόνεσε, εκεί που μόχθησε, εκεί που χάρηκε κι αγάπησε την καρδιά του, την μεγάλη καρδιά ενός μικρού πληθυσμού που ακολούθησε στητός, ανίκητος, την πίστη και την πατρίδα του. Ούτε ένας Έλληνας τής Τρίπολης δεν τούρκεψε, ούτε ένας δεν προτίμησε ν’ αλλαξοπιστήσει γιά να σώσει την ζωή του… Είκοσι πέντε μέρες κράτησε το μαρτύριο τής διαδρομής τού λευκού θανάτου

1919.—Ο Ελληνικός στρατός σε όλη την περιοχή τού μετώπου αναλαμβάνει δράση εναντίον των τακτικών και ατάκτων τούρκων.

.—Επιστρέφει στο ποίμνιό του στην Καστοριά ο επίσκοπος Φιλάρετος Βαφείδης. Το έτος 1917, λόγω τού εθνικού του έργου, οι βούργαροι τον αιχμαλώτισαν και τον μετέφεραν στα μέρη τους περιφέροντάς τον από φυλακή σε φυλακή επί δύο χρόνια.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός εκκαθαρίζει την περιοχή Τσεντίζ-Μπανάζ.

1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία μάχεται μάχες περιπόλων και πυροβολικού.

1922.—Στην Ρόδο διορίζεται ο γερουσιαστής Μάριο Λάγκο (Μario Lago) με απόλυτες νομοθετικές και διοικητικές εξουσίες στα Δωδεκάνησα. Τα Δωδεκάνησα ήταν επισήμως κτήση τής Ιταλίας και οι Ιταλοί ξεκίνησαν παντιοτρόπως τον εξιταλισμό τους. Οι Δωδεκανήσιοι υποχρεωτικά απέκτησαν ιταλική υπηκοότητα και ιταλική ταυτότητα, αλλά δεν επιστρατεύονταν. Όσοι αρνούντο να λάβουν την ιταλική υπηκοότητα και ταυτότητα έπρεπε να εγκαταλείψουν τα Δωδεκάνησα. Σχετικά με την παιδεία ο Λάγκο (M.Lago) εξέδωσε το 1926 τον Κανονισμό Σχολείων. Όσα χωριά πλήρωναν Έλληνες δασκάλους μπορούσαν να εφαρμόζουν το πρόγραμμα τού Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας, αλλά σ’ αυτά η ιταλική γλώσσα ήταν υποχρεωτική και εθεωρείτο πρωτεύον μάθημα. Οι τίτλοι τους όμως δεν αναγνωρίζονταν. Ιδρύθηκαν και ιταλικά σχολεία στα οποία όλα τα μαθήματα γίνονταν στα ιταλικά και οι τίτλοι τους ήταν επίσημοι. Σ’ αυτά, τα βιβλία και η γραφική ύλη παρέχονταν δωρεάν.

1930.—Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης εκλέγεται πρόεδρος τής Βουλής. Ως υφηγητής Αρχαιολογίας τού Πανεπιστημίου Αθηνών, συμμετείχε σε πολλές ανασκαφές. Η ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία διεκόπη λόγω πνευμονίας που υπέστη με αποτέλεσμα την επιστροφή στην γενέτειρά του Σάμο, όπου και αγωνίστηκε γιά την απελευθέρωσή της. Μετά την Ένωση τής Σάμου συνέχισε την πολιτική του σταδιοδρομία.

1935.—Καθιερώνεται ο θεσμός των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Από το 1931 είχε ιδρυθεί η Εργατική Εστία, το 1932 είχε ψηφισθεί το οκτάωρο, και το 1934 είχε ψηφισθεί ο νόμος περί κοινωνικών ασφαλίσεων (ΙΚΑ). Τα παραπάνω ψηφισθέντα, τέθηκαν σε εφαρμογή επί κυβερνήσεως Ιωάννου Μεταξά. Η ασφάλιση στο ΙΚΑ και το οκτάωρο (28/7), άρχισαν να εφαρμόζονται από το 1937. Η κυβέρνηση Μεταξά με το Βασιλικό Διάταγμα 368/24/8/1936, επέκτεινε την εφαρμογή και σ’ άλλες κατηγορίες μισθωτών (ν.1367/1938).

1939.—Με τον νόμο 2057/1939, η ονομασθείσα το 1933 «Γυμναστική Ακαδημία», μετονομάζεται σε «Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής». Ο νόμος προέβλεπε ότι θα ήταν ανώτατη σχολή. Οι βάσεις και η εισαγωγή τού μαθήματος τής Γυμναστικής στα σχολεία είχαν τεθεί από το 1899, όταν στις 10 Ιουλίου υπεγράφη ο νόμος με τίτλο «Περί γυμναστικής και αθλητικών αγώνων».

1940.—Στο ελληνοϊταλικό μέτωπο η γενική αντεπίθεση των Ελληνικών δυνάμεων που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου συνεχίζεται με σφοδρότητα εναντίον των Ιταλών σε όλους τους τομείς τού μετώπου επιτυγχάνοντας την κατάληψη των υψωμάτων 1778, 827, 1959, 1500, 1799 και τής Κόνιτσας. Οι αποχωρούντες τής Κονίτσης Ιταλοί, πυρπόλησαν την πόλη.

.—Η αποστολή από τον Τσώρτσιλ  βρετανικών στρατευμάτων από την Βόρεια Αφρική στην Ελλάδα. Ο Ιστορικός Robin Ηigham  από τις Η.Π.Α., στο βιβλίο του «Το Ημερολόγιο Μιάς ΚαταστροφήςΗ βρετανική βοήθεια στην Ελλάδα, 1940-1941», έγραψε μεταξύ άλλων ότι:«[…]Το Λονδίνο ούτε σχέδιο είχε, ούτε τα μέσα γιά να αντιμετωπίσει τις γερμανικές δυνάμεις. Έστειλαν μερικά αγόρια να εκτελέσουν το έργο επαγγελματία στρατιώτη. […] η Ανωτάτη Βρετανική Διοίκηση δεν είχε διδαχτεί ποτέ πώς διεξάγεται αποτελεσματικά ένας σύγχρονος πόλεμος. Στην Ελλάδα πρωτοπήρε κάποια μαθήματα. Ήταν μονίμως “ασυντόνιστη” με την πολιτική ηγεσία της, μονίμως με υπακοή σε αυτήν αλλά και “πάρα πολλές φορές έδειχνε αδέξια”.»

1942.—Βύθιση τού υποβρυχίου «Τρίτων» (Υ-5) κοντά στον Καφηρέα, μετά από ηρωικό αγώνα με το Γερμανικό καταδιωκτικό υποβρυχίων U.J. 2102. Το απόγευμα τής 16ης Νοεμβρίου το υποβρύχιο είχε εντοπίσει νηοπομπή στο στενό τού Καφηρέα (Κάβο Ντόρο) αποτελούμενη από το πετρελαιοφόρο «Cereno» και το ατμόπλοιο «Alba Julia», συνοδευόμενη από το αντιτορπιλικό «Hermes» και δύο καταδιωκτικά υποβρυχίων. Το «Τρίτων» έβαλε κατά τού «Alba Julia» και αμέσως μετά υπέστη σειρά επιθέσεων. Κατά την διάρκεια τής εξάωρης καταδιώξεώς του και μετά από τις 49 βόμβες βυθού που ρίχθηκαν εναντίον του, υπέστη σοβαρές βλάβες. Αναγκάστηκε να αναδυθεί και βρέθηκε στην επιφάνεια βαλλόμενο από τα πυροβόλα και πολυβόλα τού διώκτη του, οπότε ο κυβερνήτης αποφάσισε τον μέχρις εσχάτων αγώνα διατάσσοντας εξόρμηση διά τού πυροβόλου. Το υποβρύχιο σαρώθηκε από τα καταιγιστικά πυρά των πολυβόλων και η ομοχειρία τού πυροβόλου, υπό τον ανθυποπλοίαρχο Κωνσταντίνο Άννινο, έπεσε ηρωικώς μαχόμενη. Στην συνέχεια το καταδιωκτικό εμβόλισε το «Τρίτων» και το βύθισε, οπότε και εγκαταλείφθηκε από το πλήρωμά του. Ο Κυβερνήτης του, Υποπλοίαρχος Επαμεινώνδας Κοντογιάννης  και ο Υποπλοίαρχος Χρήστος Σολιώτης, ήταν μεταξύ των απελευθερωθέντων στις 28 Απριλίου 1945 από το Γερμανικό στρατόπεδο «Marlag». Κατά την διάρκεια τής αιχμαλωσίας είχαν συντάξει την αναφορά των συνθηκών καταβυθίσεως τού υποβρυχίου.

1943.—Το νησί τής Λέρου καταλήφθηκε οριστικά από γερμανικά στρατεύματα κατά την επιχείρηση «Taifun». Τέσσερεις ημέρες νωρίτερα προηγήθηκε αποβίβαση χερσαίων γερμανικών δυνάμεων στο νησί. «Η απώλεια τής Λέρου εκμηδένιζε προσωρινώς όλες τις ελπίδες μας στο Αιγαίο Πέλαγος», έγραφε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ. Σε όλα τα νησιά οι συνθήκες από οικονομικής πλευράς ήταν πολύ κακές, αλλά ειδικά στην Λέρο ήταν απελπιστικές· οι γερμανικοί βομβαρδισμοί από τις 26 Σεπτεμβρίου μέχρι και τις 16 Νοεμβρίου 1943, σκόρπισαν την ερήμωση και την ανεργία στο μαρτυρικό νησί.

.—Μετά την παραχώρηση πολεμικών πλοίων γιά τον Ελληνικό στόλο, αλλά και τις επί πλέον αιτήσεις γιά παραχώρηση μέρους τού παραδοθέντος ιταλικού, οι Βρετανοί συγκάλεσαν στο Λονδίνο το ‘’Ανώτατο Βρετανικό Πολεμικό Συμβούλιο’’ γιά να εξετάσει το θέμα. Από ελληνικής πλευράς εκπρόσωπος  ήταν ο Υποναύαρχος Γ. Μεζεβίρης στον οποίο οι Βρετανοί έδωσαν (ευνοϊκή) απάντηση μετά από ένα μήνα.

1944.—Προεργασίες ενός οργανωμένου εγκλήματος. Την σημερινή νύκτα, επέρχεται σφοδρή ρήξη στην Εθνική Κυβέρνηση εξ αιτίας των ανένδοτων φιλομπολσεβίκων οι οποίοι συμμετέχουν ως υπουργοί. Οι προσπάθειες τού στρατηγού των συμμαχικών δυνάμεων γιά επίτευξη συνεννοήσεως και συμβιβασμού απέβησαν άκαρπες, με τους κομμουνιστές να έχουν στήσει αυτό το σχέδιο γιά να κωλυσιεργήσουν κερδίζοντας χρόνο. Χρειάζονταν άλλες 15 με 20 ημέρες ώστε να προετοιμαστούν οι δυνάμεις τους γιά τον επερχόμενο πόλεμο στον οποίο βύθισαν την χώρα μας…

.—Οι αρχηγοί των μεγάλων μονάδων τού Ε.Λ.Α.Σ. συνάπτουν σύσκεψη στην Λαμία.

.—Ο φρικτός θάνατος τον οποίο υπέστη ο εφημέριος τού χωριού Καστανούσσα τής Ι. Μητροπόλεως Σιδηροκάστρου, Πανάρετος Γιαματζίδης. Ο ποντιακής καταγωγής ιερέας κατέφυγε στο Κιλκίς γιά περισσότερη ασφάλεια, παρ’ όλ’ αυτά οι αντάρτες τον βρήκαν και τον απήγαγαν. Τον βασάνισαν σε μιά χαράδρα τού Κιλκίς, τον κατακρεούργησαν και τον διαμέλισαν… Επί πλέον, ο άτυχος πατήρ Πανάρετος είχε ακόμα δύο αδελφούς επίσης ιερείς. Ο ένας από αυτούς απήχθη από τους αντάρτες τού ΕΛΑΣ και δολοφονήθηκε (χωρίς να αναφέρεται το μικρό του όνομά και άλλα στοιχεία). Ο δεύτερος (τον οποίο δεν κατονομάζει επίσης ο συγγραφέας), εφημέρευε στο χωριό Μουργιές τού Ν. Κιλκίς.

.—Σφοδρές μάχες μεταξύ κομμουνιστών και ανδρών τού Ναπολέοντα Ζέρβα, υπό τον αρχηγό Αν. Καλογιάννη, στην πόλη τού Κιλκίς. Στις 4 τού μήνα, το Σύνταγμα τού Ε.Δ.Ε.Σ. είχε εισέλθει στην πόλη τού Κιλκίς αφ’ ότου την εγκατέλειψαν οι Γερμανοί. Μετά από αυτό οι κομμουνιστές, με πολύ μεγαλύτερες δυνάμεις, εισέβαλαν στην πόλη γιά να την καταλάβουν και να εκδιώξουν τις Εθνικές ομάδες οι οποίες εστάλησαν γιά να την προστατεύσουν. Στις σκληρές μάχες που συνήφθησαν με τους κομμουνιστές, οι απώλειες τού εθνικού στρατού ήταν 240 νεκροί, εκ των οποίων ο αρχηγός Αν. Καλογιάννης και άγνωστος αριθμός απαχθέντων, από τους φιλομπολσεβίκους. Μεταξύ των φονευθέντων αξιωματικών, ήταν ο ήρωας οπλαρχηγός και ιδρυτής τού 13ου Συντάγματος πεζικού, Θεοφάνης Βαής. Παρ’ ότι πολλές ομάδες υπερασπιστών συνθηκολόγησαν με τους κομμουνιστές, μετά τις μάχες τού Κιλκίς, αυτοί αθέτησαν τον λόγο τους (ως συνήθως…) και δολοφόνησαν με τον πλέον βάρβαρο τρόπο περίπου 5.000 ανθρώπους!

1950.—Διασπάται το Λαϊκό Κόμμα μετά την αποχώρηση τού Στέφανου Στεφανόπουλου με τους είκοσι πέντε βουλευτές που τον ακολούθησαν. Είχε προηγηθεί στις 3/11/1950 η τριμερής και ετερόκλητη κυβερνητική συμμαχία που διατηρήθηκε επί ένα τρίμηνο, αλλά διαλύθηκε, οπότε αποχώρησε και πάλι από τον κυβερνητικό συνασπισμό το Λαϊκό Κόμμα, το οποίο δεν απέφυγε τελικά την διάσπαση. Περίπου 25 βουλευτές του, με επί κεφαλής τον Στέφανο Στεφανόπουλο και με την συμμετοχή των μετέπειτα πρωθυπουργών Κωνσταντίνου Καραμανλή και Γεωργίου Ράλλη, αποχώρησαν από αυτό και συγκρότησαν ανεξάρτητη κοινοβουλευτική ομάδα, η οποία συνενώθηκε στις αρχές Ιανουαρίου 1951 με την ομάδα βουλευτών τού Π. Κανελλόπουλου. Από αυτήν την συνένωση προέκυψε νέο κόμμα που έλαβε την ονομασία «Λαϊκό Ενωτικό» με δικέφαλη ηγεσία και ισότιμους συναρχηγούς τους Στεφανόπουλο και Κανελλόπουλο, και ανερχόμενο ισχυρό παράγοντα τον Κ. Καραμανλή.

.—Αναχώρηση τού Τάγματος τού Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος γιά την Κορέα, προκειμένου να συμμετάσχει με τις λοιπές δυνάμεις τού Ο.Η.Ε. στον Κορεατικό Πόλεμο (βλ.& 15/11).

1951.Σε θάνατο καταδικάζεται ο Νίκος Μπελογιάννης, με την κατηγορία τής παραβάσεως τού ΑΝ 509 γιά απόπειρα ανασυγκροτήσεως τού Κ.Κ.Ε. Η πρώτη δίκη άρχισε στις 19 Οκτωβρίου, με ενενήντα τρείς κατηγορούμενους και στις 16 Νοεμβρίου ο Μπελογιάννης με άλλους 11 καταδικάστηκαν σε θάνατο. Μετά από την πίεση τής διεθνούς κοινής γνώμης που ακολούθησε, ο πρωθυπουργός τής χώρας Ν. Πλαστήρας, δήλωνε ότι η απόφαση δεν θα εκτελεστεί. Ο ίδιος ο Πλαστήρας λέγεται ότι ήταν αντίθετος στις εκτελέσεις, όμως οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί τού Κέντρου, ο Σοφοκλής Βενιζέλος, που στήριζε την κυβέρνηση Πλαστήρα, και ο Γεώργιος Παπανδρέου, ήταν υπέρ των εκτελέσεων. Ακολούθησε δεύτερη δίκη στις 15 Φεβρουαρίου 1952, η απόφαση τής οποίας τον καταδίκασε επίσης σε θάνατο.

1952.—Νίκη σημειώνει στις εκλογές ο “Ελληνικός Συναγερμός” τού Παπάγου. Συγκέντρωσε κάτι λιγότερο από τις μισές ψήφους και το 80% των εδρών λόγω τού εκλογικού συστήματος. Οι εκλογές διεξήχθησαν σύμφωνα με ένα ιδιόμορφο πλειοψηφικό σύστημα «στενοευρείας» εκλογικής περιφέρειας και πήραν τον χαρακτήρα μετωπικής αναμετρήσεως μεταξύ των δύο κυριότερων κομμάτων. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πρώτο κόμμα με απόλυτη πλειοψηφία τον «Ελληνικό Συναγερμό», το οποίο πήρε σε σύνολο 300 εδρών 247, ενώ ο συνασπισμός «Ένωσις Κομμάτων» (Πλαστήρας, Βενιζέλος, Σβώλος), πήρε μόλις 52 έδρες· ο Συνδυασμός Ανεξάρτητων έλαβε 2. Η υπηρεσιακή κυβέρνηση Κιουσόπουλου παραιτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου. Ακόμη και με τον νέο εκλογικό νόμο, οι γυναίκες δεν μπορούσαν να ασκήσουν τα εκλογικά τους δικαιώματα που είχαν αναγνωρισθεί με τον ν. 2159/52.

1953.—Έναρξη συνομιλιών μεταξύ Ελλάδος και βουργαρίας. Επιδίωξη των συνομιλιών ήταν η αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων οι οποίες είχαν διακοπεί στις 23 Απριλίου τού 1941, μετά από την εισβολή τού βουργαρικού στρατού στην Μακεδονία και την Θράκη ως σύμμαχος  τού Άξονα. Οι συνομιλίες διεξήχθησαν στο Παρίσι και είχαν διάρκεια μέχρι τις 22/5/1954, με κατάληξη την υπογραφή συμφωνίας γιά ανανέωση των διπλωματικών σχέσεων με την ανταλλαγή διπλωματικών επιτετραμμένων. Με την κατάληξη των συνομιλιών, υπεγράφη ταυτόχρονα και εμπορική συμφωνία.

1964.—Μετά τις αποκαλύψεις τής εφημερίδας «Ημέρα», ότι ανέθεσε χωρίς τον σχετικό διαγωνισμό μελέτες δημοσίων έργων σε κάποιον επιστήθιο φίλο του, τον Γ. Σκιαδαρέση, ο γιός τού πρωθυπουργού και αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού, Ανδρέας Παπανδρέου, υπέβαλλε την παραίτησή του. Γιά την ιστορία, ακριβώς τρία χρόνια πριν, ο πατριάρχης τής οικογένειας πρωθυπουργών, είχε κηρύξει «Ανένδοτο Αγώνα» κατά τής «βίας» και τής «νοθείας» των αντιπάλων του, σύνθημα το οποίο τον έφερε στην εξουσία στις εκλογές τής 3ης Νοεμβρίου 1963 (ελάχιστες ημέρες πριν το σκάνδαλο δηλαδή…)

1967.—Η τουρκική εθνοσυνέλευση (λόγω των γεγονότων Κοφίνου), εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση Ντεμιρέλ να κηρύξει τον πόλεμο στην Ελλάδα (βλ.& 15/11).

1970.—Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών, ο πολιτικός, ηγέτης τού Λαϊκού Κόμματος, βουλευτής, υπουργός και πρωθυπουργός τής Ελλάδος, Κωνσταντίνος Τσαλδάρης. Στην διάσκεψη των Παρισίων στις 29 Ιουλίου 1946, ως πρωθυπουργός, έθεσε το θέμα απελευθερώσεως τής Βορείου Ηπείρου, την αποζημίωση 6 δισεκατομμυρίων γιά τις καταστροφές που υπέστη η Ελλάδα κυρίως από την Γερμανία, και την επανεξέταση τού απορριφθέντος αιτήματος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων. Όλα τα αιτήματα απορρίφθηκαν. Γιά πολεμικές αποζημιώσεις επιδίκασαν στην Ελλάδα μόνο 145 εκατομμύρια δολάρια και η Βόρειος Ήπειρος έμεινε υπόδουλη στην αλβανική επικράτεια, παρά το γεγονός τής συμμαχίας τής αλβανίας με τις δυνάμεις τού Ἀξονα.

1972.—Ο Τύπος αναφέρεται στο τραγικώτατο ναυτικό ατύχημα που συνέβη την προηγουμένη (15/11), μόλις 5 μίλια έξω από την είσοδο τού λιμένος Πειραιώς όταν το δεξαμενόπλοιο ”Παγκόσμιος Ήρωας”, «world hero» ιδιοκτησίας τού Ομίλου Νιάρχου, συγκρούσθηκε με το οχηματαγωγό τού Πολεμικού Ναυτικού ”Μέρλιν”(L-166) μέσα στον Φαληρικό όρμο. Το «Μέρλιν» παρασυρμένο από τον τεράστιο όγκο τού δεξαμενόπλοιου, κατάφερε να παραμείνει στην επιφάνεια τής θάλασσας μόλις δέκα λεπτά. Σαράντα τέσσερεις άνδρες οι οποίοι είχαν παγιδευτεί στα κάτω διαμερίσματα, στο μηχανοστάσιο και στους άλλους χώρους εργασίας τού οχηματαγωγού, παρασύρθηκαν στον βυθό μαζί του. Ο ανθυποπλοίαρχος τού μικρού αποβατικού, που σώθηκε τελικά, διηγήθηκε λίγες ώρες αργότερα: «[…] Ενώ κολυμπούσαμε γιά να σωθούμε, βλέπαμε το πλοίο μας να βυθίζεται και ακούγαμε τους παγιδευμένους συναδέλφους μας να φωνάζουν βοήθεια και να χτυπούν τις λαμαρίνες.. Τους ακούγαμε να ζητούν βοήθεια, και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα…Τζάμπα πνίγηκε τόσος κόσμος…» Διασώθηκαν μόνο 14.

1980.—Ο απολογισμός των επεισοδίων στο κέντρο τής Αθήνας, με αφορμή την πορεία προς την Πρεσβεία των ΗΠΑ γιά την επέτειο τού Πολυτεχνείου. Δύο νεκροί, η Σταματία Κανελλοπούλου και ο Ιάκωβος Κουμής, καθώς και δεκάδες τραυματίες, καταστροφές, λεηλασίες καταστημάτων, εμπρησμοί και συλλήψεις δεκάδων διαδηλωτών.

1992.—Εκδοτικός οίκος των Σκοπίων προέβη στην έκδοση μεγάλου μεγέθους χάρτη τής λεγόμενης “Μεγάλης Μακεδονίας“, στον οποίο περιλαμβάνονται ακόμη και νησιά τού Αιγαίου.

.—Στην Γερμανία, νεοναζί επιτίθενται σε ελληνικό σχολείο σπάζοντας τζάμια και γράφοντας ναζιστικά συνθήματα.

1994.—Μετά την  υπογραφή τής διεθνούς συμβάσεως γιά το Δίκαιο τής Θαλάσσης στις 30 Ιουλίου (η οποία μάς δίνει το δικαίωμα γιά μονομερή επέκταση των χωρικών μας υδάτων από έξι σε δώδεκα ναυτικά μίλια), η τουρκία ανακοινώνει ότι θεωρεί αιτία πολέμου ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων. Από τότε, το μόνο που κάνουν οι ελλαδικές κυβερνήσεις είναι να υποχωρούν συνεχώς, με την τουρκία ολοένα να αποθρασύνεται.

2003.—Ο Αστυφύλακας Δήμος Παναγιώτης τραυματίστηκε θανάσιμα κατά την διάρκεια καταδιώξεως, όταν η υπηρεσιακή μοτοσυκλέτα που οδηγούσε εξετράπη τής πορείας της, με αποτέλεσμα να προσκρούσει σε στύλο φωτεινού σηματοδότη.

2017.—Η εμπάθεια τού δημάρχου Θεσσαλονίκης σε κάθε εθνική πολιτική και συμφέρον τής Ελλάδος, συνεχίζει. Γιά δεύτερη –τουλάχιστον – φορά, ο γηραλέος «πρώην» κομμουνιστής Ι. Μπουτάρης, με τα όσα προβλήματα λόγω τής ηλικίας του, τής χρόνιας χρήσεως ουσιών αλλά και τού προβλήματος τού αλκοολισμού όπως ο ίδιος είχε δημοσίως δηλώσει, σε επίσκεψή του στα Σκόπια αναφέρθηκε στο κράτος μαϊμού κατονομάζοντάς το ως «Μακεδονία». Μεταξύ άλλων δήλωσε: «[…] Δεν είμαστε πολιτικοί και δεν κάνουμε πολιτική, αλλά προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις σχέσεις μεταξύ των πόλεων», συνεχίζοντας τον ανθελληνικό χορό που έχουν στήσει αρκετοί πωλιτικοί τα τελευταία χρόνια, σε όλα τα φάσματα και απ’ όλες τις θέσεις, είτε πρόκειται γιά βολευτές, είτε γιά μπεϊλερμπέηδες, μουχτάρηδες, εσναφλήδες τού μιλετίου κ.α.

2018.—Σε ομόφωνη απόφαση κατέληξε η θυελλώδης Ιερά Σύνοδος, αναφορικά με το σχέδιο συμφωνίας τού Αλέξη Τσίπρα και τού Αρχιεπισκόπου Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου. Βάσει τής αποφάσεως, η Εκκλησία δεν δέχεται αλλαγή τού καθεστώτος σε ό,τι αφορά τους μισθούς των κληρικών και την μεταφορά τους εκτός Δημοσίου. Η απόφαση αυτή σηματοδοτεί το τέλος τής Συμφωνίας την οποία αποφάσισαν ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και ο πρωθυπουργός. Η Ιεραρχία τής Εκκλησίας τής Ελλάδος ομοφώνως αποφάσισε: 1. Να συνεχιστεί ο διάλογος με την Πολιτεία επί θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος. 2. Να αναθέσει στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο την συγκρότηση Ειδικής Επιτροπής, η οποία θα αποτελείται από Ιεράρχες, Νομικούς, Εμπειρογνώμονες και Εκπροσώπους τού Εφημεριακού Κλήρου γιά την μελέτη των θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος, ο καρπός τής οποίας θα υποβληθεί στην Ιεραρχία τής Εκκλησίας τής Ελλάδος προς τελική έγκριση.3. Να εμμείνει στο υφιστάμενο καθεστώς μισθοδοσίας των Κληρικών και των λαϊκών υπαλλήλων τής Εκκλησίας τής Ελλάδος.

2019.—Νέα βλάβη στο πυρηνικό εργοστάσιο τού Κοζλοντούι στην βουργαρία. Οι δύο αντιδραστήρες είχαν πάρει παράταση λειτουργίας το 2017 ο ένας, γιά άλλα δέκα χρόνια, και το 2019 για άλλα 30 χρόνια ο δεύτερος. Η άδεια λειτουργίας παρατάθηκε μετά από δοκιμές στις οποίες υποβλήθηκε το εργοστάσιο από την ρωσική εταιρεία Rosatom και την γαλλική EDF. Οι αντιδραστήρες 1-4, είχαν κριθεί απαρχαιωμένοι και έκλεισαν το 1998 και το 2006, κατόπιν αιτήματος τής Ε.Ε., η οποία είχε θέσει αυτόν τον όρο ως προϋπόθεση γιά την ένταξη τής βουργαρίας.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση