,
,
Ἡ γῆ τῆς γενέσεως τοῦ πατρὸς μου.
……….Ὁ υἱὸς τοῦ Γεωργίου Καραϊσκάκη, Σπυρίδων, ὑπηρετῶν ὡς ἀξιωματικὸς στὰ τάγματα τῆς ὁροφυλακῆς, εἶχε εἰσέλθη στὴν Ἤπειρο μετὰ τῶν στρατιωτῶν του γιὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ ἐπαναστατικὸ κίνημα. Συνέχεια ανάγνωσης ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ-Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ Γ΄ ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΗΝ ΑΡΤΑ ΤΟ 1888
,
,
……….Στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 1921, ὀργανώνονταν διαδηλώσεις καὶ ἄλλες κινητοποιήσεις μὲ οἰκονομικά, πολιτικὰ αἰτήματα καὶ ἀντιπολεμικὰ συνθήματα. Ὅ Ἅγις Στίνας, ὑποστήριξε ὅτι ἡ «δουλειὰ» ὀργανώθηκε ἀπὸ τὴν δικὴ τους «φράξια», μαζὶ μὲ τὸν Πουλιόπουλο, γιὰ νὰ ὑπονομεύσουν τὴν πολεμικὴ προσπάθεια, νὰ ἐπιταχύνουν τὴν «ἥττα τῶν ἰμπεριαλιστῶν», δηλαδὴ νὰ συμβάλουν στὴν νίκη τοῦ κεμαλικοῦ στρατοῦ ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ διαδώσουν τὶς ἰδέες γιὰ μιὰ κομμουνιστικὴ ἐπανάσταση. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ
,
,
Μιχαήλ Γεώργιος. Γεννήθηκε στο χωριό Κισσόνεργα, τής επαρχίας Πάφου, στις 26 Οκτωβρίου 1939. Φονεύθηκε από Άγγλους, μετά από ρίψη βόμβας εναντίον τους, στις 13 Μαρτίου 1956 στην γενέτειρά του. Γονείς : Μιχαήλ Κωνσταντίνου και Θεοδόσα Μιχαήλ Αδέλφια : Κυριακού, Ελένη, Ανδρέας. Συνέχεια ανάγνωσης ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ-ΜΙΧΑΗΛ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (+13/03/1956)
,
.
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
.
……….Όπως και τόσοι άλλοι καλοί Ιερείς τής Ηπείρου, έτσι και ο π. Ζήκος (1906 – 1945 ), εφοίτησε στο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Βέλλας. Το 1919 απεφοίτησε και χειροτονήθηκε ιερεύς τού χωρίου Έλαφος.
Συνέχεια ανάγνωσης ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ-Ιερ. ΖΗΚΟΣ ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ (+26/1/1945)
,
Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ (329-25/1/390)
Ἑλληνικὴ Χριστιανικὴ Φιλοσοφία
……….Ἡ Καππαδοκία δικαιούται νὰ ἔχῃ μεγάλο μερίδιο δόξας τοῦ χριστιανικοῦ πνευματικοῦ κόσμου, ἀφοῦ σ’ αὐτήν γεννήθηκαν καὶ ἔδρασαν μορφὲς τοῦ ἀναστήματος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, τοῦ ἀδελφοῦ του, Γρηγορίου Νύσσης, τοῦ φίλου τοῦ πρώτου, Γρηγορίου τοῦ Ναζιανζηνοῦ, Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ (329-25/1/390)
,
Θεολόγος – Φιλόλογος
«…Στην εισαγωγή τού λόγου του, ο Λουκιανός προβαίνει σε μία πανάρχαια διαπίστωση, την οποία στην συνέχεια θα αιτιολογήσει και θα τεκμηριώσει με πληρότητα. Η πατρίδα είναι το «γλυκύτερο» και το «πιό ευχάριστο» από όλα τα αγαθά τής ζωής των ανθρώπων και, ως τέτοιο, εύλογα είναι και το «πιό σεβαστό» και το «πιό θεϊκό» ταυτόχρονα. Σε σοβαρό σφάλμα υποπίπτει όποιος εκλάβει ως «απόλυτη», άρα και εν μέρει ή εξ ολοκλήρου «απαράδεκτη», την θέση τού συγγραφέα, δηλώνοντας – προς υπεράσπιση τής διαφωνίας του – ότι από πολλούς ανθρώπους κάποια άλλα αγαθά θεωρούνται γλυκύτερα και πιό ευχάριστα. Συνέχεια ανάγνωσης ΝΥΓΜΟΙ ΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟΙ-ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ Ο ΣΑΜΟΣΑΤΕΥΣ-«ΕΓΚΩΜΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ»