,
,
ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ – ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1901
……….Δυόμισι χρόνια μετὰ τὴν ἄνοδο τοῦ Θεοτόκη στὴν ἐξουσία, ἀπροσδόκητο γεγονός, ἄσχετο μὲ τὸ κυβερνητικὸ του ἔργο, προκάλεσε τὴν πτώση του. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ – ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1901
,
Τάσου Φεστερίδη
«Η ελληνική ποντιακή κοινότητα τού Μεταλλείου Ταύρου τής Μικράς Ασίας»
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Η άγνωστη ιστορία των Ελλήνων τού Πόντου, είναι ένα συναρπαστικό κομμάτι τής ιστορίας 30 περίπου αιώνων ενός τμήματος τού ελληνισμού, που παρέμεινε ζωντανό και δημιουργικό παρά τις ιδιαίτερα αρνητικές συνθήκες που συνεπάγονταν η απομόνωσή του στις μακρινές και απόκρημνες βορειοανατολικές ακτές τής Μικράς Ασίας.
Η Μυθολογία των Ελλήνων και κυρίως οι μύθοι τού Τρωικού πολέμου και τής Αργοναυτικής εκστρατείας, δηλώνουν την πανάρχαια (από τις αρχές τής 1ης π.Χ χιλιετίας), παρουσία των Ελλήνων στις ακτές τού Ευξείνου Πόντου. Συνέχεια ανάγνωσης Η Ελληνική Ποντιακή κοινότητα τού Μεταλλείου Ταύρου τής Μικράς Ασίας
,
Εὐστάθιου Βούτου.
……….Στὶς ἀρχὲς Νοεμβρίου 1540, ἀρχίζει τὸ κύμα μεταναστεύσεως τῶν κατοίκων τῆς Μονεμβασίας καὶ τοῦ Ναυπλίου, πρὸς Ἐνετικές περιοχές. Ἐνῶ ἡ «Ἱερά Συμμαχία» μεταξὺ τοῦ πάπα Παύλου Γ΄, τοῦ Γερμανοῦ αὐτοκράτορα Καρόλου Ε΄, τοῦ Φερδινάνδου τῆς Αὐστρίας, καὶ τῆς Βενετίας, εἶχε ξεκινήσει μὲ τοὺς καλύτερους οἰωνούς, φέρνοντας ἐλπίδες στοὺς ὑπόδουλους Ἕλληνες, οἱ ἀντιδικίες καὶ οἱ διαφωνίες, κυρίως μεταξὺ Ἱσπανῶν καὶ Βενετῶν, τὴν ὁδήγησαν σὲ πλήρη ἀποτυχία· ἡ προδοτικὴ στάση τῆς Βενετίας κατέληξε στὴν τουρκοβενετικὴ συνθήκη τῆς 2ας Ὀκτωβρίου 1540· βάσει αὐτῆς, οἱ ὀθωμανοὶ πῆραν τὸ Ναύπλιο καὶ τὴν Μονεμβασιᾶ καὶ ἄρχισαν νὰ κυριαρχοῦν προοδευτικὰ στὸ Αἰγαῖο. Ἀρχίζει λοιπὸν ἔνας νέος ξεριζωμὸς γιὰ τοὺς κατοίκους τοῦ Ναυπλίου καὶ τῆς Μονεμβασιᾶς, γιὰ νὰ καταφύγουν στὴν Βενετία, τὴν Κρήτη καὶ τὴν Κέρκυρα. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΘΩΜΑΝΙΚΗ, ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ
.
,
Φιλόλογος – Θεολόγος
***
***
Η ονοματοθεσία, δηλαδή η ενέργεια κατά την οποία ένα υλικό αντικείμενο γίνεται αντιληπτό από τις αισθήσεις και ονομάζεται, ή ένα άυλο αντικείμενο, μία ιδέα, συλλαμβάνεται από τον νου και ονομάζεται, αποτελεί ύψιστη γλωσσική δεξιότητα τού πολιτισμένου ανθρώπου και αδιαμφισβήτητος δείκτης τού πολιτισμικού επιπέδου του. Η ίδια ενέργεια αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία και σημασία όταν αφορά την απόδοση ονόματος σε κάποιο πρόσωπο, θεϊκό ή ανθρώπινο, οπότε το συγκεκριμένο όνομα αποκαλείται «κύριο». Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ – ΤΟΜΟΣ Α΄ – Ετυμολογική Ανάλυση και Ερμηνεία Ελληνικών και Εξελληνισμένων Κυρίων Ονομάτων
,
,
Ῥένος Ἀποστολίδης. Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ «Κριτική τοῦ Μεταπολέμου», Ἀθήνα 1962, Τὰ Νέα Ἑλληνικά, σελ. 30-32.
Δὲν ἀντέχει στὴ διάρκεια. Εἶναι ἕνας λαὸς ἐραστής. Πλήττει σύντομα. Γίνεται κριτικός, ἀμφιβάλλων, συζητητικός, διαλυτικός, ἀνατινακτικὸς τοῦ ὅποιου ἰδανικοῦ του, ἄν τὸ χρέος πρὸς αὐτὸ παραμακρύνῃ, ἄν τ’ ὅραμά του θαμπώσῃ, κρυφτῇ πίσω ἀπὸ ἄδηλες προοπτικὲς ἤ ἀπαιτήσῃ δίοδους μὲς ἀπὸ λαβυρίνθους ὑπομονῆς κ’ ἐπιμονῆς μὲ σφιγμένα δόντια. Συνέχεια ανάγνωσης «Τὸ πρόσωπο τῆς Ἱστορίας» καὶ τὸ ἔπος τοῦ ‘40
Τὸ παρασκήνιο τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῶν Συμμάχων καὶ ἀντιπάλων, ἕναν χρόνο πρὶν τὴν κήρυξη τοῦ πολέμου ἀπὸ τὴν Ἰταλία καὶ ἡ στάση τοῦ Ἰ. Μεταξᾶ
……….Παρὰ τὴν ἀνησυχία τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως γιὰ τὴν ἐπεκτατικὴ πολιτικὴ τῆς Ἰταλίας, ἡ ὁποία αὐξανόταν μετὰ τὴν ἐπίθεση τῆς τελευταίας στὴν Αἰθιοπία, οἱ σχέσεις τῶν δύο χωρῶν διατηροῦντο τυπικὰ ὀμαλές. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ