.
.
……….Οι Σειρήνες, καθώς αναφέρουν ο Ντεκαρμέ και ο Ρισπέν στην «Ελληνική μυθολογία», ο Απολλόδωρος στην «Βιβλιοθήκη» του και ο Όμηρος στην «Οδύσσεια», είναι τα πιό δημοφιλή μυθικά όντα· το όνομά τους μάς φέρνει στον νου την γοητεία και την σαγήνη μα και την αδυναμία εκείνων που τις άκουγαν, ν’ αντισταθούν στον πειρασμό. Η Κίρκη στην Οδύσσεια, λέει στον Οδυσσέα:
Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ
.
.
.
……….Οι πληροφορίες που μάς δίνει ο Όμηρος γιά τον θεσμό και την εθιμοτυπία τής φιλοξενίας, είναι πάρα πολλές. Διαβάζοντας κανείς τα σχετικά χωρία στην Οδύσσεια, εντυπωσιάζεται πραγματικά από μία ακατανόητη γιά την εποχή μας ιεροτελεστία, που είχε να κάνει με την υποδοχή και την περιποίηση τού άγνωστου επισκέπτη, τού μακρινού ταξιδιώτη, τού ανώνυμου ξένου. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΟΜΗΡΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ
.
.
.
……….«Κᾶνε ρόκα σου», κατὰ λέξη σημαίνει «γνέσε τὴν ρόκα σου»· στὰ χείλη τοῦ λαοῦ μας ὅμως θὰ πῇ «κοίτα τὴν δουλειὰ σου», «μὴν ἀνακατεύεσαι», «μὴν φυτρώνεις ἐκεῖ ποὺ δὲν σὲ σπέρνουν». Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ
,
,
……….Μετὰ ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς 26ης Ἰουλίου 1822 στὰ Δερβενάκια, τὸ μισὸ τῆς στρατιᾶς τοῦ Δράμαλη, ποὺ διάβηκε τὸ στενὸ τοῦ Ἁγίου Σώστη, δὲν μποροῦσε πλέον νὰ λογαριάζεται. Σὲ τέσσερεις χιλιάδες ὑπολογίσθηκαν οἱ νεκροὶ τοῦρκοι ἐκείνης τῆς μάχης, ἐνῶ ὁ Φραντζῆς τοὺς ἀνεβάζει σὲ ὀκτὼ χιλιάδες. Οἱ ὑπόλοιποι ἀπὸ τοὺς δεκεπέντε χιλιάδες ποὺ ἀποτελούσαν τὸ σῶμα ἐκεῖνο καὶ ποὺ κατώρθωσαν νὰ περάσουν στὴν Κουρτέσα φτάνοντας στὴν Κόρινθο, ἦταν σὲ ἀχρηστία. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗΣ ΗΤΤΑΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ ΣΤΑ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ
,
……….Στὶς 13 Ἰουλίου 1963, ὁ Φίλων Κτενίδης, ἱδρυτὴς τοῦ περιοδικοῦ Ποντιακὴ Ἑστία, θεατρικὸς συγγραφέας, λαογράφος καὶ ἰατρός, ἄφησε τὴν τελευταία του πνοὴ σὲ ἡλικία 74 ἐτῶν. Δὲν ἦταν ὅμως μόνο αὐτὸ ποὺ ἄφησε ὁ μεγάλος αὐτὸς Πόντιος. Πιστὸς στὸ προγονικὸ Χρέος, ἄφησε κι ἕνα πολύτιμο ἔργο πανελλήνιας σημασίας. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΤΑΜΑ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΦΙΛΩΝΟΣ ΚΤΕΝΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΛΑΜΠΡΟ ΘΡΟΝΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (1922-1952)
.
ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
Ἡ λύρα
……….Ἡ πρώτη λύρα ἐμφανίζεται στὴν Ἑλληνικὴ Μυθολογία στὸν μῦθο 
τοῦ θεοῦ Ἑρμῆ. Ὅταν ἦταν παιδὶ ἀκόμα ὁ Ἑρμῆς, εἶχε κλέψει ἕνα κοπάδι ἀγελάδες οἱ ὁποῖες ἀνῆκαν στὸν θεὸ Ἀπόλλωνα. Στὸν δρόμο εἶχε πεινάσει ὁ μικρὸς Ἑρμῆς καὶ σκότωσε μία χελῶνα καὶ τὸ καβούκι της τὸ ἔκανε λύρα. Ὅταν ὁ Ἀπόλλων κατάλαβε ποιὸς ἦταν ὁ μικρὸς κλέφτης, πῆγε στὴν μητέρα του τὴν Μαία καὶ ζήτησε πίσω τὸ κοπάδι του. Γιὰ νὰ καταλαγιάσῃ τὴν ὀργὴ του ὁ Ἑρμῆς, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ζῶα, ἔδωσε καὶ τὴν λύρα του. Μὲ αὐτὴν ὁ Ἀπόλλωνας ἔγινε περίφημος μουσικὸς καὶ προστάτης θεὸς ὅλων τῶν μουσικῶν. ..Ὁ Ὅμηρος μᾶς δίδει τὴν πληροροφία πὼς ἀπὸ τὴν ἐποχὴ του, ὁ πυρρίχιος χορευόταν μὲ τὴν συνοδεία τῆς λύρας ἀλλὰ καὶ τοῦ αὐλοῦ. Ἡ ἀρχαιότερη παράσταση λύρας ποὺ ἔχουμε, εἶναι ἀπὸ τὴν Μυκηναϊκὴ ἐποχή, γύρω στὸ 1500 π.Χ. Στοὺς ἱστορικοὺς χρόνους, τὰ εἴδη τῆς λύρας ἦταν δύο, ἡ κλασσική, αὐτὴ τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ τοῦ Ὀρφέα καὶ ἡ κιθάρα. Κάπου στὸν μεσαίωνα μᾶλλον, προστέθηκε καὶ τὸ δοξάρι. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
