,

Ἡ σημαία τῶν Θρᾳκῶν ἐπαναστατῶν τοῦ 1821.

,

Ἀποστόλου   Εὐθυμιάδου

Ι. Γενικὰ.

ΙΙ. Ἔνοπλοι ἐξεγέρσεις περιοχῶν.

1. Ἔνοπλος ἐξέγερσις τῆς Σωζοπόλεως
2. Ἔνοπλος ἐξέγερσις τῆς Σαμοθράκης
3. Ἔνοπλος ἐξέγερσις τῆς Αἴνου
4. Ἔνοπλος ἐξέγερσις τοῦ Σαλτίκιοϊ (Λαβάρων) Ἔβρου
5. Ἔνοπλος ἐξέγερσις τῆς Χερσονήσου Καλλιπόλεως

III.Ἔνοπλος δράσις Ὁπλαρχηγῶν —Ὁπλαρχηγός Ἀθανάσιος   Καράμπελιας  ἐκ  Κορνοφωλέας Ἔβρου.

Ι. ΓΕΝΙΚΑ

Ἡ Ἐθνεγερσία τοῦ 1821 ὑπῆρξεν  ἀπόρροια τῆς ἐπί αἰώνας ὁλοκλήρους συντελεσθείσης ψυχικῆς προπαρασκευῆς τοῦ ὑποδούλου Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Ἄνευ τῆς ψυχικῆς ταύτης προπαρασκευῆς τῶν ὑποδούλων Ἑλλήνων, ἡ ὁποία ἦτο ἀπαραίτητον νὰ προηγηθῇ οἰασδήποτε ἐνόπλου ἐκδηλώσεως, διὰ νὰ γίνῃ κοινὴ συνείδησις καὶ ἀκλόνητος πίστις τῶν Πανελλήνων τὸ αἴτημα τοῦ λυτρωμοῦ τοῦ Γένους, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ τελεσφορήσῃ οἰαδήποτε ἔνοπλος ἐξέγερσις ἐναντίον τοῦ τυράννου κατακτητοῦ. Ἀλλά καὶ ἡ ψυχικὴ αὐτή προπαρασκευὴ τοῦ ὑποδούλου Ἑλληνισμοῦ ἀπαραίτητος οὖσα διὰ τὴν ἐξέγερσίν του ὡς καὶ  ἡ ἐπακολουθήσασα ταύτην ἐπαναστατική ὀργάνωσις καὶ ἐξοπλισμός τοῦ ὑποδούλου Ἔθνους, δὲν ἦσαν ἐπαρκῆ διὰ νὰ ἐκδηλωθῇ καὶ νὰ τελεσφορήσῃ ἔνοπλος δράσις τῶν Ἑλλήνων εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς ὑποδούλου τότε εἰς τὴν ὀθωμανικὴν αὐτοκρατορίαν Ἑλλάδος, καὶ τοῦτο διότι εἰς ὡρισμένας ἐξ αὐτῶν, παρὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν ὡς ἄνῳ εὑνοϊκῶν διὰ τὴν ἐπανάστασιν προϋποθέσεων, ὑφίσταντο καὶ δυσμενεῖς παράγοντες ἐπηρεάζοντες ἀποφασιστικῶς τὴν ἐξέλιξιν οἰασδήποτε ἐνόπλου ἐξεγέρσεως καὶ ἀποκλείοντες τὴν εὐόδωσιν ἐπαναστατικοῦ κινήματος τῶν Ἑλλήνων. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΝΟΠΛΟΣ ΔΡΑΣΙΣ ΕΝ ΘΡΑΚΗ (1361-1829) →

Ἡ ἀκμαία Τέως ἀνήκουσα στὴν Ἰωνική Δωδεκάπολη ἤ τὸ Κοινὸ τῶν Ἰώνων .

,

Τὸ μεγάλο ταξίδι τῶν Θρᾳκῶν, καὶ ἡ ἐπιστροφή τους στὰ πάτρια ἐδάφη, μετὰ τὴν Ἰωνική Ἐπανάσταση.

Ἡ κομβικὴ σημασία τῆς  λέξεως ΤΙΑ ἡ ὁποία ὡς ῥίζα ἐμφανίζεται δύο ἀκόμη φορές ὑπό τὶς μορφές  ΤΕΝΕΑΣΝ (πρώτη σειρὰ ἐπιγράμματος)  καί ΤΕΑΝΙΣΚΟΑΜ (τρίτη σειρὰ ἐπιγράμματος) .

γ΄μέρος.

Ι ) Ὁ βασιλεὺς τῶν Μινύων τοῦ Ὀρχομενοῦ τῆς Βοιωτίας Ἀθάμας καὶ ἡ κόρη του Ἄρεα.

Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΕΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΠΥΡΙΔΕΙΟ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΕΖΕΡΟΒΟ →

,

,

Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΣΠΥΡΙΔΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΤΟ 1988

α΄ μέρος.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ

Η ΜΕΤΡΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΘΡΑιΚΙΚΟ ΧΟΡΟ «ΖΩΝΑΡΑΔΙΚΟ» 6/8

Ὁ κύριος Σπυρίδης ἀποκωδικοποίησε γιὰ πρώτη φορὰ παγκοσμίως τὸ ἐπίγραμμα τοῦ 5^ου π.Χ. αἰ. χρησιμοποιῶντας μόνο ἑλληνικά ἐργαλεῖα, δηλαδὴ τὴν ἀρχαιοελληνική γραμματεία, γραμματικὴ καὶ σύνταξη. Ἡ πολυετής του ἔρευνα, βασίστηκε σὲ πέντε γνωστικὰ του ἀντικείμενα, μεταξύ τῶν ὁποίων – γιὰ τὴν μουσικὴ ἐκδοχή – τὴν δομή τῶν Μετρικῶν Ποδῶν τῆς Ἀρχαιοελληνικῆς Ῥυθμοποιίας. Ἡ ἀρχαιοελληνική ἦταν μία τονικὴ γλῶσσα, δηλαδὴ μία μελικὴ γλῶσσα, ἄρα ὡς μία ἐκδοχή τῆς Ἑλληνικῆς, μελικὴ εἶναι ΚΑΙ ἡ Θρᾳκική. Οἱ νότες ἐνυπάρχουν στὰ κείμενα.

Στὸ πρῶτο ἀπόσπασμα Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΜΜΕΤΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΤΩΝ ΚΑΒΕΙΡΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΕΩ ΕΝ ΘΡΑΚΗι →

,

,

(…) Οἱ Θρᾳκικοὶ χοροὶ ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ χοροὶ καὶ τῶν ὑπολοίπων διαμερισμάτων τῆς Ἑλλάδος, εἶναι προϊόντα μιᾶς χορευτικῆς παράδοσης ποὺ ἐξελίσσεται μέσα ἀπό τὸν ὀπτικοπροφορικό λόγο. Τὰ γνωρίσματα ποὺ διαμορφώνουν αὐτήν τὴν παράδοση εἶναι: α) ἡ συνέχεια ποὺ συνδέει τὸ παρελθὸν μὲ τὸ παρὸν, β) ἡ ποικιλία ποὺ πηγάζει ἀπό τὸ ἄτομο ἤ τὴν ὁμάδα καὶ γ) ἡ ἐπιλογή ἀπό τὴν κοινότητα ποὺ καθορίζει τὴν μορφὴ ἤ τὶς μορφὲς μὲ τὴν ὁποία ὁ χορὸς διαμορφώνεται καὶ μεταφέρεται ἀπό τὴν μία γενιὰ στὴν ἐπόμενη μὲ τὴ μέθοδο τῆς μίμησης καὶ ἑδραιώνεται μὲ τὸν κοινωνικὸ διάλογο καὶ τὴν κοινωνικὴ κριτικὴ. Ἔτσι ὁ Θρᾳκιώτης δὲν θεωρεῖ τὸν χορὸ ὡς τέχνη, ἡ ὁποία μὲ μοναδικὸ ὑλικό τὴν κίνηση ὑποταγμένη κάτω ἀπό αὐστηρούς καὶ αἰσθητικούς κανόνες, μοναδικὸ σκοπὸ ἔχει τὴν ἔκφραση ἰδεῶν καὶ αἰσθημάτων. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ →

,

Ἡ πολιορκία τῆς Ἀδριανουπόλεως τὴν περίοδο 1912-1913

,

Μετὰ τὴν ἀποτυχία τῶν διαπραγματεύσεων στὸ Λονδίνο γιὰ ἐπίτευξη ὀριστικῆς εἰρήνης μεταξὺ τουρκίας καὶ βουλγαρίας, καὶ τὸ πραξικόπημα τῶν νεότουρκων, ἀρχίζουν ξανὰ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1913, οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις στὴν Ἀνατολική Θρᾲκη μεταξὺ βούλγαρων καὶ τούρκων.

Γιὰ τοὺς βούλγαρους ἡ  κατάκτηση τῆς Μακεδονίας καὶ ἡ ἔξοδος στὸ Αἰγαῖο προϋπέθετε τὸν πλήρη ἔλεγχο τῆς Θρᾲκης, γι’ αὐτό ὁ ὄγκος τοῦ βουλγάρικου στρατοῦ ἦταν προσανατολισμένος σ’ αὐτή τὴν γεωγραφικὴ περιοχὴ. Συνέχεια ανάγνωσης Α΄ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – Η ΒΟΥΛΓΑΡΟ-ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ →