ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

,

19 Φεβρουαρίου

356.—Ο Αρειανιστής (οπαδός τής αιρέσεως τού Αρείου) Αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄, εξέδωσε διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο έκλεισαν όλοι οι ναοί των εθνικών, στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.  

842.—Την πρώτη Κυριακή των Νηστειών, τελέστηκε πανηγυρική δοξολογία προς τιμήν τής αναστηλώσεως των εικόνων. Αποφασιστική ήταν η συμβολή τής άνασσας Θεοδώρας. «[…] Η Θεοδώρα, σύζυγος τού Αυτοκράτορα Θεόφιλου, μετά από τον θάνατό του, και με την προτροπή ανώτατων αξιωματούχων, αποκατέστησε τις εικόνες. Καθαίρεσε τον Πατριάρχη Ιωάννη Ζ΄ Γραμματικό και τον αντικατέστησε με τον μοναχό Μεθόδιο. Κατόπιν, συγκάλεσε συνέλευση ανώτερων υπαλλήλων και κληρικών, η οποία καταδίκασε την εικονομαχία, και αποδεχόμενη τις αποφάσεις τής Συνόδου τού 787, αποφάσισε την αναστήλωση των εικόνων στις 19 Φεβρουαρίου, την πρώτη Κυριακή τής Τεσσαρακοστής. Έκτοτε, ονομάστηκε και εορτάζεται ως Κυριακή τής Ορθοδοξίας».

1383.—Με συμφωνία που υπεγράφη εκβιαστικά, εφ’ όσον κρατούσαν αιχμάλωτο τον βασιλέα τής Κύπρου Ιάκωβο Α΄, οι Γενουάτες εξασφάλισαν νέα υπερπρονόμια στο νησί, με τα οποία ευνοούντο ιδιαίτερα οι εμπορικές τους δραστηριότητες.  

1589.—Το ταλαιπωρημένο από τα τραύματα κορμί τής αγίας Φιλοθέης, θα εγκαταλείψει τα εγκόσμια. «[…] Αιτία τού τραυματισμού της, ήταν το γεγονός ότι η αγία παρείχε άσυλο σε νέες Ελληνίδες οι οποίες λόγω τής ομορφιάς τους, κινδύνευαν από τις ορέξεις των οθωμανών κατακτητών. Το βράδυ τής 3ης Οκτωβρίου 1588, ενώ η αγία αγρυπνούσε στο ναΐδριο τού μετοχίου των Πατησίων, εισέβαλαν οι οθωμανοί και την ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Δεν πέθανε αμέσως, αλλά οι κακώσεις την κράτησαν κλινήρη, μέχρι την 19η Φεβρουαρίου 1589, οπότε και παρέδωσε το πνεύμα».

1770.—Έκθεση τού Γάλλου πρόξενου τής Χίου, μάς κάνει γνωστό ότι, ο στόλος τού Καπουδάν πασά είναι από τους πλέον άχρηστους. Εκτός από το γεγονός ότι οι τούρκοι δεν ειδικεύονταν στην τέχνη τής ναυσιπλοΐας, παρά το γεγονός ότι κατείχαν αιώνες τώρα τα παράλια μέρη μας, τόσο γιά την πλεύση όσο, και τον εφοδιασμό ακόμη των πλοίων τους, βασίζονταν σε Έλληνες πιλότους, σε Ευρωπαίους και Μαυριτανούς σκλάβους. (Γιά το πόσο πραγματικά άχρηστοι ήταν οι τούρκοι στην θάλασσα, βλ. 7 Ιουλίου 1771).

1822.—Στον Μητροπολιτικό ναό τής Νάουσας, μετά την λειτουργία τής Κυριακής τής Ορθοδοξίας, ο Ζαφειράκης ύψωσε την Σημαία τής Επαναστάσεως, κηρύσσοντας έτσι την έναρξή της σε όλη την περιοχή. Στην Μονή Δοβράς, οι Δυτικομακεδόνες πρόκριτοι, Ζαφειράκης Θεοδοσίου τής Νάουσας, Ναούμ τής Έδεσσας, Νιόπλιος τής Σιάτιστας, Παπαρέσκος τής Καστοριάς κ.ά. με τους αρματολούς Καρατάσο και Γάτσο, αποφάσισαν ν’ αρχίσουν την εξέγερση, με κέντρα την Νάουσα, την Καστανιά των Πιερίων και την Σιάτιστα. Στην Βέροια υπήρχε σοβαρός κίνδυνος αποτυχίας, αφού εκεί είχαν εγκατασταθεί πολυάριθμοι τουρκαλβανοί μετά από την ήττα τους στο Λάλα τής Πελοποννήσου. Με τον ερχομό τού αμφιλεγόμενου απεσταλμένου τού Υψηλάντη, Γρηγόριου Σάλα, ο πρόκριτος Ζαφειράκης και ο ίδιος ο Σάλας, ξεσήκωσαν τους Ναουσαίους, οι οποίοι αφού άκουσαν τους γεμάτους πατριωτισμό λόγους στον μητροπολιτικό ναό τού Αγίου Δημητρίου, ξεχύθηκαν στην πόλη, ζητώντας εκδίκηση γιά τα όσα υπέστησαν επί αιώνες από τους τούρκους.

1828.—Ο Ανδρέας Μιαούλης από τον Πόρο, με ένα στολίσκο που τον αποτελούσε το δίκροτο «Ελλάς», οι κανονιοφόροι «Φιλελληνίς» και «Βαυαρία» και μία ένοπλη τράτα, έφθασε στην Σκόπελο όπου συγκέντρωσε όλα τα πλοία που βρήκε στο λιμάνι και στους όρμους τού νησιού (41 συνολικά), ζητώντας από όλους τους πειρατές να υπακούσουν στις διαταγές τού Κυβερνήτη Καποδίστρια. Τους άφησε ένα περιθώριο γιά να συσκεφθούν και να τού απαντήσουν. Στην συνέχεια, μετέβη στην Σκιάθο, όπου κατάσχεσε όσα πλοία κατάφερε να βρει (38 περίπου).

1844.—Το ακροτελεύτιον άρθρο τού Συντάγματος. «Η τήρησις τού παρόντος Συντάγματος αφιερούται εις τον πατριωτισμόν των Ελλήνων». Σαν σήμερα, ψηφίστηκε το άρθρο 107 (μετέπειτα 114, και 120), το τελευταίο τού πρώτου Συντάγματος τής Ελλάδος, με το οποίο καθιερώθηκε η συνταγματική μοναρχία. Μετά την υπογραφή των διαταγμάτων από τον Όθωνα, σχηματίστηκε η κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά, η οποία προχώρησε στην σύγκληση τής πρώτης εν Αθήναις εθνοσυνελεύσεως. Οι εργασίες της ξεκίνησαν στις 8 Νοεμβρίου τού 1843 και ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο τού 1844, αφού μεσολάβησαν εβδομήντα πέντε συνεδριάσεις. Η εθνοσυνέλευση είχε πρόεδρο των 103 ετών Πανούτσο Νοταρά (εκπροσωπούμενο από τον Μαυροκορδάτο) και σ’ αυτήν συμμετείχαν 244 πληρεξούσιοι (ακόμα και από σκλαβωμένες περιοχές τής Ελλάδος).

1848.—Ο Φραγκίσκος Γκραλλιάρ διορίζεται εκ νέου αρχηγός τού Σώματος Χωροφυλακής. Ο Γάλλος Φιλέλληνας που γεννήθηκε στην πόλη Ντιζόν, υπήρξε ο πρώτος αρχηγός τής Χωροφυλακής και ουσιαστικά αυτός ο οποίος την συνέστησε. Η δεύτερη θητεία του θα είναι αρκετά σύντομη, μέχρι την 21η Ιουνίου τού ιδίου έτους, όταν πλέον προήχθη σε υποστράτηγο, αλλά παρέμεινε στην Αθήνα ιδιωτεύων.

1860.—Ημερομηνία θανάτου τού σημαντικού Αγωνιστή τής Επαναστάσεως αλλά και αρχηγού τής Χωροφυλακής, Μήτρου Δεληγιώργη ή Δεληγιωργόπουλου. Πανάξιο τέκνο τής Ελλάδος σε όλη την διάρκεια τού Αγώνα, όντας πλούσιος, είχε διαμοιράσει την περιουσία του γιά να συντηρεί και να εξοπλίζει τους άνδρες του. Μετά το πέρας τού Αγώνα, ήλθε σε πολύ δύσκολη οικονομική θέση, μιάς και ξόδεψε 149.164 γρόσια τα οποία ουδέποτε τού επιστράφηκαν. Όμως, με την σύσταση τής Χωροφυλακής, τοποθετήθηκε άμεσα διοικητής τής Μοιραρχίας Αρκαδίας, όπου και διέπρεψε. Στις 13/5/1844 κατάφερε να φθάσει στον ανώτατο βαθμό τού σώματος. Όταν αποστρατεύθηκε, αποσύρθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Μεσολόγγι.

1862.—Γίνεται γνωστή μία αναφορά τουρκικής διοικήσεως γιά την ανάγκη ενοποιήσεως των ναχιγιέδων Καλαμαριάς, Κασσάνδρας και Παζαργκιάχ, με έδρα τού καζά (τής διοικητικής δηλαδή διαιρέσεως), τον Πολύγυρο Χαλκιδικής. [Πληροφορία τού ερευνητή Νίκου Παπαοικονόμου].

1878.—Εγκαθίσταται προσωρινή κυβέρνηση τής περιοχής Ολύμπου, αποτελούμενη από τους Ε. Κοροβάγγο, Α. Αστερίου, τον ιερομόναχο Νικηφόρο, τους Α. Γεωργίου, Γ. Ζαχαριάδη, Ι. Βεργίδη και Ι. Νικολάου, στην οποία προστέθηκε αργότερα και ο επίσκοπος Κίτρους, Νικόλαος.  (Από άλλη πηγή): «Επαναστατικό σώμα από 500 άνδρες, υπό τον Λοχαγό (ΠΖ) Κοσμά Δουμπιώτη και τους οπλαρχηγούς Βαγγέλη Χοστέβα και Παναγιώτη Καλογήρου, αποβιβάζεται στην παραλία τού Λιτόχωρου. Μέσα σε δύο ημέρες κινητοποιήθηκε ολόκληρη η περιοχή Ολύμπου-Πιερίων, με την βοήθεια τού επισκόπου Νικολάου, ο οποίος ύψωσε την Σημαία τής Επαναστάσεως στον Κολινδρό. Στο Λιτόχωρο σχηματίζεται “Προσωρινή Κυβέρνηση τής Μακεδονίας” με πρόεδρο τον ιατρό Ευάγγελο Κοροβάγγο. Έτσι, ολόκληρη η περιοχή από τα Τέμπη μέχρι την Κατερίνη, πέρασε υπό τον έλεγχο των επαναστατών».

.—(π. ημ.) Υπογράφεται μεταξύ Ρώσων και τούρκων η Συνθήκη τού Αγίου Στεφάνου με την οποία προσαρτώνται εδάφη τής Μακεδονίας και Θράκης στην βουργαρία. Με αυτή την Συνθήκη ορόσημο τού βουργαρικού εθνικισμού, η Ρωσία προσπάθησε να κατασκευάσει μία δορυφορική δύναμη στην Χερσόνησο τού Αίμου, και ν’ αποκτήσει επιτέλους διέξοδο σε ανοικτή θάλασσα. Στις 13 Ιουλίου τού ίδιου έτους, στην διάσκεψη τού Βερολίνου, τα επεκτατικά σχέδια τού πανσλαβισμού θα περιοριστούν από τις λοιπές Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες ήθελαν να προστατεύσουν τα δικά τους συμφέροντα. Ωστόσο οι πανσλαβιστές δεν εγκατέλειψαν το «όνειρό» τους (βλ. 3/3 με το νέο ημ).

1905.—Ο μακεδονομάχος Μιχάλης Τσόντος, μαζί με 5 άλλους, έχοντας οδηγούς ορισμένους χωρικούς, ξεκίνησαν από το Λεμπίσοβο γιά την Μογγίλα. Αφού έβαλε φρουρές γύρω από το χωριό, πήρε άλλους τρεις και εισήλθαν σ’ αυτό. Μετά από πολύ κόπο έμαθαν από χωρικούς ότι εκεί βρίσκονταν εννέα κομιτατζήδες με αρχηγό τον Κυριαζώφ, διάδοχο τού Κωνστάντωφ. Επειδή όμως οι φρουροί που είχαν τοποθετήσει στην είσοδο είχαν φύγει από τις θέσεις τους, οι αντάρτες δέχθηκαν τα πυρά των κομιτατζήδων. Από τα διασταυρούμενα πυρά που ανταλλάχθηκαν, σκοτώθηκαν ο ιερέας τού χωριού, ένας βλάχος και μερικές γυναίκες. Η μάχη κράτησε μία ώρα και τραυματίστηκε ελαφρά στο χέρι ο Βαρδής Κελαϊδής.

.—Τα εγκλήματα των αιμοδιψών βούργαρων στην Μακεδονία δεν έχουν τελειωμό. Σαν σήμερα, μία συμμορία απήγαγε τον Έλληνα ποιμένα Ιωάννη Γούσιο και τον δολοφόνησε αγρίως έξω από το χωριό Χριστός.

1906.—Οι δολοφονικές απόπειρες των βούργαρων στην περιοχή τής Πελαγονίας κλιμακώνονται. Η σημερινή, ευτυχώς αποτυχημένη, είχε στόχο τον Έλληνα Γεώργιο Γκικαδία.

.—Την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε άλλη μία αποτυχημένη απόπειρα, εναντίον τού ελληνικής καταγωγής αστυνόμου Γρηγόριου Μητσώλη, σε συνοικία τού Μοναστηρίου.

1908.—Εισάγεται η δημοτική γλώσσα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων, ενώ διαιρείται η Φιλοσοφική Σχολή. Παραιτούνται μέλη των επιτροπών κρίσεως διδακτικών βιβλίων.

1909.—Παραιτείται ο υπουργός Οικονομικών Δημήτριος Γούναρης, μετά από την αποδοκιμασία των απόψεών του γιά την οικονομική πολιτική. Τον διαδέχεται ο Νίκος Καλογερόπουλος. Ο Γούναρης έγινε υπουργός Οικονομικών το καλοκαίρι τού 1908, όταν μετά από μία ακόμα σκληρή του αγόρευση εναντίον τής αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής τής κυβερνήσεως, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Γεώργιος Θεοτόκης, τού πρότεινε να αναλάβει το υπουργείο και να εφαρμόσει την πολιτική του. Και ενώ ετοίμασε το φορολογικό του νομοσχέδιο, η ψήφισή του ανεβάλετο συνεχώς από τον πρωθυπουργό. Ακολούθησαν παρεμβάσεις γιά την τροποποίησή του, με αποτέλεσμα την παραίτησή τού Γούναρη.

1911.—Έλληνες και τούρκοι αξιωματικοί συναντώνται στα ελληνοτουρκικά σύνορα, με σκοπό να εξετάσουν τα πρόσφατα συνοριακά επεισόδια.

1912.—Οι Νεότουρκοι απελαύνουν Έλληνες δημοσιογράφους από την Κωνσταντινούπολη, με την κατηγορία ότι δρουν ως πράκτορες στις τάξεις των εθνοτήτων τής τουρκίας.

1913.—Οι Ελληνικές δυνάμεις οι οποίες δρουν στην περιοχήν τής Ηπείρου, επιτίθενται κατά μέτωπον εναντίον των οχυρωμένων τούρκων στην Μανωλιάσα Μπιζανίου. «Η σφοδρή επίθεσις των Ελλήνων επιφέρει κάμψιν των τουρκικών δυνάμεων τού Μπιζανίου. Την κάμψιν, δεν εξεμεταλλεύθησαν οι επιτιθέμενοι, ενώ ως αποτέλεσμα τής ημέρας, ήτο να θρηνήσουμε νεκρούς. Την ίδια ημέρα, οι προσκοπικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον των τούρκων».

.—Τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο παραπλανήσεως των τούρκων με βολές πυροβολικού και επιθέσεις μονάδων πεζικού, από το Α΄ τμήμα τής Ελληνικής Στρατιάς, στον τομέα Μπιζάνι – Κουτσελιά – Καστρίτσα. Το 2ο τμήμα τής Στρατιάς, συγκεντρώθηκε με πλήρη μυστικότητα απέναντι από τον τομέα Μανωλιάσα – Άγιος Νικόλαος – Τσούκα.

1915.—Κατά την διάρκεια τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο βρετανικός και ο γαλλικός στόλος, βομβαρδίζουν τα τουρκικά οχυρά τής Καλλιπόλεως, τα οποία φρουρούν την είσοδο, στην θάλασσα τού Μαρμαρά και την δίοδο προς την Κωνσταντινούπολη.

.—Η Γερμανία και η τουρκία ήδη οχύρωσαν τα Στενά με νέα βαριά τηλεβόλα με μεγάλο βεληνεκές, κατασκεύασαν οχυρωματικά έργα και τα κατέστησαν απόρθητα, αλλά και οι Σύμμαχοι παρέταξαν ισχυρότατες μονάδες γιά τους αντιπάλους τους.

1918.—Εγκαίνια τής νεοσύστατης έδρας τής Αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο.

1920.—Οι Ελληνικές δυνάμεις στην Μ. Ασία στην περιοχή Τμώλου, καταδιώκουν τις τουρκικές.

1921.—Στο μέτωπο τής Μ. Ασίας, ο Ελληνικός στρατός δρα με πυροβολικό και περιπόλους.

.—Ο πρωθυπουργός Καλογερόπουλος, μετέφερε στην Διάσκεψη τού Λονδίνου την αρνητική απάντηση τής Ελληνικής Εθνοσυνελεύσεως, ως προς την αποστολή εξεταστικών επιτροπών σε Σμύρνη και Θράκη, με σκοπό την καταγραφή τής εθνολογικής συστάσεώς τους.

1922.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία, βελτιώνει τις θέσεις της και προβαίνει σε αναγνωρίσεις των εχθρικών θέσεων.

1924.—Ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών τής Ιταλίας Μπενίτο Μουσολίνι, σπεύδει να δώσει εντολή στον διοικητή τής ιταλοκρατούμενης Ρόδου, να μην θιχτούν οι θρησκευτικές ελευθερίες τού λαού των Δωδεκανήσων. Όπως τόνιζε στην επιστολή του, κινδύνευαν τόσο από την διεθνή κατακραυγή, όσο και από τις δεσμεύσεις στην Συνθήκη τής Λωζάννης.

1932.—Σύμφωνα με την νέα αγροτική πολιτική τής Κυβερνήσεως Βενιζέλου, θα πραγματοποιηθεί διανομή νέων γαιών στους ακτήμονες και θα ληφθεί μέριμνα γιά την στέγασή τους.

1935.—Οι αρχές τής χώρας εντοπίζουν στασιαστικά υποκείμενα, τα οποία συλλαμβάνουν και εκτοπίζουν στα Τρίκαλα. Λίγες ημέρες μετά, στις 27 Φεβρουαρίου, θα πραγματοποιηθεί στην Θεσσαλονίκη συλλαλητήριο με επεισόδια. Την 1η Μαρτίου εκδηλώθηκε ακόμα ένα βενιζελικό πραξικόπημα.

1936.—Μυστική συμφωνία μεταξύ τού αρχηγού των Φιλελευθέρων, Θεμιστοκλή Σοφούλη, και τού ηγέτη τής κοινοβουλευτικής ομάδας τού Παλλαϊκού Μετώπου (Κ.Κ.Ε,), Στυλιανού Σκλάβαινα, σύμφωνα με την οποία το Παλλαϊκό Μέτωπο δεσμεύεται να υποστηρίξει τον Σοφούλη γιά πρόεδρο τής Βουλής με αντάλλαγμα οι Φιλελεύθεροι να καταργήσουν το «Ιδιώνυμο» και να αμνηστεύσουν ηγετικά στελέχη τού Κ.Κ.Ε.

1939.—(19-22). Ο Ιωάννης Μεταξάς βρίσκεται στο Βουκουρέστι γιά το Μόνιμο Συμβούλιο Βαλκανικής Συνεννοήσεως.  Εκεί είχε συναντήσεις με τον Σαράτσογλου, τον Καλινέσκου, τον Γκαφένκο, και τον Βασιλέα ΚάρολοΗ εξωτερική πολιτική τής κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά, κινήθηκε πάνω σε τέσσερεις βασικούς άξονες: Την ένταξη τής Ελλάδος στο πλευρό των Συμμάχων, την διατήρηση τής ουδετερότητας και την αποφυγή κάθε πρόκλησης, την  δημιουργία και ενίσχυση Συμφώνων με τα Βαλκανικά κράτη και την τουρκία, και, την παρακολούθηση λεπτό προς λεπτό τής Ιταλικής στάσεως. Τελικά όμως, οι υποτιθέμενοι «Σύμμαχοι» βαλκάνιοι, επέλεξαν τον δικό τους δρόμο συμφέροντος ή καιροσκοπισμού, συμμαχώντας με τις Δυνάμεις τού Άξονα, χωρίς να υπολογίζουν τις συμφωνίες.

1941.—Παρά την πεισματώδη αντίσταση των Ιταλών και τις δυσμενέστατες καιρικές συνθήκες, οι  Ελληνικές δυνάμεις που δρούσαν νοτίως τού ποταμού Αώου, κατέλαβαν την Πεστάνη και το οχυρό όρος Γκόλικο. Οι Ιταλοί διαβλέποντας ότι κινδύνευε και το Τεπελένι, είχαν συγκεντρώσει ισχυρές δυνάμεις στην περιοχή. Το ΙΙΙ Τάγμα τού 34ου ΣΠ τής ΙΙ Μεραρχίας, ολοκλήρωσε την κατάληψη τού χωριού, αιχμαλωτίζοντας περισσότερους από τριακόσιους Ιταλούς, συμπεριλαμβανομένων 18 αξιωματικών.

.—Οι από τις 13 Φεβρουαρίου ανανεωμένες ελληνικές επιθετικές ενέργειες, σύντομα θα αναγκαστούν σε διακοπή, εξ αιτίας πυκνών χιονοπτώσεων. Πολλοί παρατηρητές πίστευαν ότι αν δεν υπήρχε αυτό το εμπόδιο, οι Έλληνες θα είχαν καταλάβει το λιμάνι τού Αυλώνα, πράγμα που ενδεχομένως να προκαλούσε και την κατάρρευση τού ιταλικού μετώπου. «Ημέρα περιπετειώδης. Τα όσα υποφέραμεν καθ’ οδόν δεν περιγράφονται, καθότι ο δρόμος ήτο λασπώδης. Προχωρούσαμεν τον δρόμον νύκτα χωρίς να βλέπωμεν πού πατούσαμεν. Ύστερα από αρκετάς ώρας εφθάσαμεν εις το χωρίον Τσερέσνικο, και αφού συνεκεντρώθησαν άπαντες οι λόχοι και το επιτελείον τού συντάγματος, εγένετο η εκκίνησις εν μέσω χιονοθυέλλης και βροχής, συνάμα δε και λάσπης. Τα πόδια μας μέσα εις τα άρβυλα επλημμυρίσανε από νερά. Και με τα αντίσκηνα εις τους ώμους μας και μόλα ταύτα, εγινήκαμε μουσκίδι από την ακατάπαυστον βροχήν (…) εστρώσαμεν μέσα εις τα αντίσκηνα και επάνω εις τα νερά και τις λάσπες – καταμουσκεμένοι όλα τα ρούχα επλαγιάσαμε- και ευτυχώς ευρεθήκαμεν ζωντανοί την πρωίαν τής 20ής».

1942.—Δολοφονείται ο Νομάρχης Θεσπρωτίας Γεώργιος Βασιλάκος από τσάμηδες,συνεργάτες των Ιταλογερμανών.

.—Δύναμις Ἰταλῶν, ἐπιδραμοῦσα εἰς Κάτω Σιατερλὶ Φαρσάλων, ὅπου τὸ Ἀρχηγεῖον Φαρσάλων, συνέλαβεν ἑπτὰ Ἄγγλους, ὑποθαλπομένους ὑπὸ τοῦ Γρηγορίου Σούρλα. Κατὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν Ἰταλῶν, τμῆμα ὑπὸ τὸν Γρηγόριον Σούρλαν, τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ Ἀπελευθερωτικῆς Προσπαθείας (Ε.Σ.Α.Π.), ἐπιτεθέν, ἀπηλευθέρωσε ἀπὸ τῶν χειρῶν τῶν Ἰταλῶν, ἑπτὰ Ἄγγλους.

1943.—Ξεψύχησε ὁ ὑπαρχηγός Ἐθνικῆς ἀνταρτικῆς ὁμάδας μας, Τουντζέρογλου Ευστράτιος, μετὰ ἀπὸ τὸν θανάσιμο τραυματισμό του κατὰ τὴν διάρκεια μάχης στὸ Μεγάλο Δάσος ἀνατολικῆς Μακεδονίας μὲ βουργαρικά κατοχικά στρατεύματα. Οἱ μάχες τῶν ἀνταρτῶν μας μὲ τὸν κατοχικὸ βουργαρογερμανικό στρατό, ξεκίνησαν ἀπὸ τὶς 16 Φεβρουαρίου. Τὶς δύο πρῶτες ἡμέρες οἱ ἀπώλειες τῶν βούργαρων (παρὰ τὴν ὑπεροπλία τους), ἦταν σημαντικές, ἀλλά μετά ἀπὸ ἐνισχύσεις ποὺ ἔφθασαν στὶς 18 Φεβρουαρίου, ἔπεσαν ὑπέρ πατρίδος ὀκτώ ἀντάρτες μας καὶ τραυματίσθηκε θανάσιμα ὁ ὑπαρχηγός μας, Τουντζέρογλου Εὐστράτιος. Σκοπὸς τῶν βούργαρων ἦταν ἡ ἐκδίωξη τῶν ἀνταρτῶν τῶν Ἐθνικῶν ὁμάδων τῆς περιοχῆς.

1944.—Αρχίζει επισήμως η συνάντηση μεταξύ των κομμουνιστών τού ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με τους εκπροσώπους των αντιστασιακών οργανώσεων ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ στο Μυρόφυλλο Τρικάλων. Παρών ήταν και ο Βρετανός Συνταγματάρχης Κρις Γούντχάουζ. Βασικός στόχος τής συναντήσεως ήταν η συνεννόηση και η κατάπαυση τού πυρός. Στις 29 Φεβρουαρίου, στην Πλάκα Τρικάλων όπου μεταφέρθηκε η συνάντηση,  υπογράφηκε τελικά η ομώνυμη συμφωνία, η οποία όμως δεν τηρήθηκε από το ΕΑΜ- ΕΛ.ΑΣ.

1945.—Ο Ιερός Λόχος αντικαθιστά την περίπολό του στην Τήλο των Δωδεκανήσων.

1947.—Με εισήγησή του, το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ) προτείνει προς το υπουργείο Στρατιωτικών την οργάνωση των στρατοπέδων στην Μακρόνησο, τα Πούρα και το Τρίκκερι. Το στρατόπεδο τής Μακρονήσου αφορούσε τον εθνικό φρονηματισμό των στρατεύσιμων. Ενώ ο λεγόμενος «εμφύλιος» μαινόταν, το Γενικό Επιτελείο Στρατού εισηγήθηκε την λειτουργία στρατιωτικών στρατοπέδων στα οποία θα συγκεντρώνονταν, από δεδηλωμένοι κομμουνιστές έως αμφιβόλου τοποθετήσεως στρατεύσιμοι, έτσι ώστε να επανενταχθούν και να υπηρετήσουν την θητεία τους.

1956.—Οι Ελληνίδες ψηφίζουν γιά πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές. Το 1930 παραχωρήθηκε ένα υποτυπώδες δικαίωμα ψήφου γιά τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, σε όσες γυναίκες γνώριζαν ανάγνωση και γραφή και ήταν πάνω από τριάντα χρονών, χωρίς να έχουν το δικαίωμα τού εκλέγεσθαι. Η ουσία είναι, ότι μέχρι το 1952, όχι μόνο δεν είχε κατατεθεί κανένα νομοσχέδιο στην Βουλή το οποίο θα χορηγούσε πλήρη πολιτικά δικαιώματα στις Ελληνίδες, αλλά και τις φορές που δόθηκε κάποιο περιορισμένο εκλογικό δικαίωμα, γινόταν προσπάθεια να αναβληθεί η άσκησή του από το γυναικείο εκλογικό σώμα. Οι Ελληνίδες, ψήφισαν γιά πρώτη φορά στις Δημοτικές εκλογές τής 11ης Φεβρουαρίου 1934.

.—Σ’ αυτές τις βουλευτικές εκλογές, επικράτησε η Ε.Ρ.Ε. τού Κ. Καραμανλή. Το κόμμα τής Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης (Ε.Ρ.Ε.) αν και έλαβε 26.000 ψήφους λιγότερες από τον συνασπισμό κομμάτων με την ονομασία «Δημοκρατική Ένωση», σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση με 165 βουλευτές, λόγω τού ισχύοντος εκλογικού συστήματος.

1957.—Το Κυπριακό παρουσιάστηκε σαν σήμερα στην Πολιτική Επιτροπή τής 11ης Συνόδου τού Ο.Η.Ε. Στις 22 Φεβρουαρίου, η Γενική Συνέλευση, με 72 ψήφους έναντι 2 αποχών, με μία γριφώδη απόφαση, συνέστησε την εξεύρεση δημοκρατικής και δίκαιης λύσεως, με διαπραγματεύσεις μεταξύ «των ενδιαφερομένων μερών». Χωρίς να καθορίζει καν ποιά είναι τα «ενδιαφερόμενα μέρη» (!..).

1959.—Υπογράφεται στο Λονδίνο συμφωνία γιά την ρύθμιση τού Κυπριακού. Την συμφωνία υπέγραψαν ο πρωθυπουργοί Ελλάδος, Κ. Καραμανλής, Αγγλίας Μακ Μίλλαν και τουρκίας Μεντερές, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ εκ μέρους τής Ελληνικής κοινότητος Κύπρου και ο δόκτωρ Κιουτσούκ, εκ μέρους τής τουρκικής κοινότητας. Με  αυτή την συμφωνία, ιδρύθηκε ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία προεδρικού τύπου. Με την συνθήκη, ορίστηκαν ο τρόπος ασκήσεως τής εξουσίας, η συμμετοχή των Ελλήνων τής Κύπρου και των τουρκοκυπρίων στο κοινοβούλιο, στον στρατό κ.α. Δυστυχώς, σαράντα οκτώ χρόνια αργότερα (2017), μετά από την συνάντηση στην Γενεύη τού Προέδρου τής Κυπριακής Δημοκρατίας Αναστασιάδη και τού τούρκου εκπροσώπου τού ψευδοκράτους, με σκοπό υποτίθεται την εύρεση λύσεως στο Κυπριακό, η κατάσταση φαίνεται ότι επέστρεψε στο 1959, προ τής αναγνωρίσεως τού ανεξάρτητου Κράτους τής Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι οργανωτές τής συναντήσεως, απέφυγαν να αναφέρουν τον Πρόεδρο τής Κυπριακής Δημοκρατίας με τον τίτλο του, και, αντ’ αυτού, χρησιμοποίησαν τον τίτλο “η εξοχότης σας“, απευθυνόμενοι ισότιμα στον επίσημο εκπρόσωπο Κυπριακού κράτους, και στον τούρκο εκπρόσωπο τού ψευδοκράτους. Αυτό που είπε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος«[…] παρέλαβα κράτος και δεν θα παραδώσω κοινότητα», φαίνεται ότι δεν έχει καμμία σημασία γιά ορισμένους.

1962.—Απεβίωσε ο μεγάλος ιατρός και ερευνητής, Γεώργιος Παπανικολάου. Στην αρχή τής επιστημονικής του σταδιοδρομίας, αποφασισμένος να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις πειραματικές έρευνες τις οποίες είχε αρχίσει στην Γερμανία, ο Παπανικολάου μελέτησε πειραματικά το κολπικό επίχρισμα σε ινδικά χοιρίδια με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Η δημιουργικότερη αλλά και σκληρότερη περίοδος των ερευνητικών του προσπαθειών, ήταν η δεκαετία τού 1920. Ήταν η εποχή που πραγματοποιήθηκαν και ευδοκίμησαν οι πρώτες κλινικο-εργαστηριακές μελέτες του γιά την διαγνωστική αξία τής κυτταρολογικής εξέτασης τού κολπικού επιχρίσματος στις γυναίκες. Η πρωτοποριακή κυτταροδιαγνωστική μέθοδος τού «Dr Pap», έγινε γνωστή με τις ιατρικές συντμήσεις «Pap smear» (επίχρισμα Παπανικολάου) και «Pap test» (δοκιμασία Παπανικολάου). Το 1960, τού προτάθηκε να αναλάβει την διεύθυνση ενός κυτταρολογικού ερευνητικού κέντρου στο Μαϊάμι, στο οποίο θα δινόταν το όνομά του. Δυστυχώς δεν πρόλαβε να το εγκαινιάσει, καθώς στις 19 Φεβρουαρίου τού 1962, απεβίωσε ξαφνικά από οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου.

1964.—Ορκίζεται στα Ανάκτορα η νέα Κυβέρνηση τού Γεώργιου Παπανδρέου.

1968.—Ισχυρότατος σεισμός 7,1 βαθμών τής κλίμακας Ρίχτερ έπληξε το Βόρειο Αιγαίο και κυρίως το νησί τού Αγίου Ευστρατίου με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους είκοσι άνθρωποι και να τραυματιστούν τριάντα εννέα. Το χωριό τού Αγίου Ευστρατίου υπέστη σημαντικότατες ζημιές, με 175 κτήρια να έχουν καταρρεύσει, ενώ έπαθαν σοβαρές βλάβες 397 και μικρές βλάβες 1.951. Από τον σεισμό προκλήθηκε θαλάσσιο κύμα το οποίο χτύπησε τις νότιες ακτές τής Λήμνου με ύψος 1,2 μ. χωρίς όμως απώλειες ανθρώπινων ζωών. Μικρότερες ζημιές σημειώθηκαν στην Λήμνο, την Λέσβο και την Βόρειο Εύβοια.

1973.—Αρχίζει η δίκη τής παραστρατιωτικής οργανώσεως, ΑΑΑ (Αντίσταση-Απελευθέρωση-Ανεξαρτησία). Λίγες ημέρες πριν, είχαν συλληφθεί ο αρχηγός και αρκετά μέλη τής τρομοκρατικής ομάδας, η οποία ευθυνόταν γιά πολλές βομβιστικές επιθέσεις.

1978.—Μακελειό με πολλούς νεκρούς στο αεροδρόμιο τής Λάρνακας. Αιγύπτιοι καταδρομείς, επιχείρησαν χωρίς την άδεια των Κυπριακών αρχών, με στόχο την απελευθέρωση 12 Αιγύπτιων ομήρων, τους οποίους κρατούσαν δύο Άραβες τρομοκράτες σε αεροπλάνο των Κυπριακών Αερογραμμών. Είχε προηγηθεί στις 18 η δολοφονία τού Γιουσέφ ελ Σεμπάϊ, διευθυντή τής εφημερίδας «Αλ Αχράμ» και ένθερμου υποστηρικτή τής Κύπρου. Στους δύο ένοπλους παραχωρήθηκε αεροσκάφος, το οποίο αναχώρησε γιά την Λιβύη και το Τζιμπουτί μαζί με 11 ομήρους, μεταξύ των οποίων ο Βάσος Λισσαρίδης και ο Χριστόδουλος Βενιαμίν. Λόγω  αρνήσεως όμως το χωρών να τους δεχθούν, το αεροσκάφος επέστρεψε στην Λάρνακα.

1987.—Τα πετρέλαια τού Βορείου Αιγαίου στον Πρίνο, κρατικοποιούνται.

1990.—Η οργάνωση «Επαναστατική Αλληλεγγύη», δολοφονεί στο Κολωνάκι τον ψυχίατρο των φυλακών Κορυδαλλού, Μάριο Μαράτο.

1998.—Σημειώνονται εκρήξεις σε αντιπροσωπείες αυτοκινήτων από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.

2004.—Το σχέδιο Ανάν. Στην Λευκωσία, ξεκινούν διακοινοτικές συνομιλίες με κεντρικό θέμα το Κυπριακό. Συνεχίστηκαν στην Ελβετία.

2011.—Το χρονικό ενός στυγερού εγκλήματος. Την βροχερή νύχτα τής 18ης Φεβρουαρίου, εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνη ο 23χρονος Κωστής Πολύζος από την Σιάτιστα. Επτά μήνες μετά, στις 24 Σεπτεμβρίου 2011, το πτώμα του ξεθάφτηκε  από τα σκυλιά ενός κυνηγού σε χωράφι ιδιοκτησίας τού πατριού του, στην θέση Πασά Γεφύρι στα σύνορα Γρεβενών Κοζάνης. Μία ημέρα πριν από την ανακάλυψη τού δυστυχούς νέου, στις 23/9,  η μητέρα του, Δέσποινα Κουτσέγκου  και ο πατριός του, Χρήστος Ντιός, είχαν εμφανιστεί σε τηλεοπτική εκπομπή, αναζητώντας τον, και χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα. Πέντε χρόνια μετά, το 2016, η αστυνομία θα τους συλλάβει με τις κατηγορίες τής ανθρωποκτονίας από πρόθεση από κοινού, τής περιύβρισης νεκρού, τής ψευδορκίας και τής πλαστογραφίας.

2018.—Ως «μία ωραία κυρία με το όνομα Μακεδονία» χαρακτηρίζει ο ανεκδιήγητος  υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, τα Σκόπια. Συγκεκριμένα σε συνέντευξη που έδωσε στο πρακτορείο Reuters, είπε: «Σήμερα δεν πάμε να βαπτίσουμε αυτό κράτος , σήμερα  αυτό το κράτος εμπεριέχει την λέξη ‘’Μακεδονία’’, και μάλιστα γιά εκατόν σαράντα κράτη χωρίς επιθετικό προσδιορισμό, σήμερα αυτό που κάνουμε είναι ο γάμος, είναι σαν μιά ωραία κυρία που έρχεται στον γάμο και αναρωτιέται εάν στο επίθετό της θα προσθέσει και το επίθετο τού ανδρός της».

.—Το Eurogroup δεν ενέκρινε την εκταμίευση δόσεως γιά την Ελλάδα, ενώ έδωσε στην ελλαδική κυβέρνηση διορία δύο εβδομάδων (έως τις 15/3), γιά την επιτάχυνση των διαδικασιών των επενδύσεων στο Ελληνικό και των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Κατά την συνεδρίαση κατέστη σαφές στην ελλαδική αποστολή, ότι μόνο εάν εκπληρωθούν τα 2 (επί συνόλου 110) προαπαιτούμενα, θα ξεκινήσει η διαδικασία (σ.σ. θετική εισήγηση Κομισιόν σε EWG, έγκριση Κοινοβουλίων, ESM κ.λ.π.) γιά την εκταμίευση τής υποδόσεως των 5,7 δισ. ευρώ τής 3ης αξιολογήσεως. Κατά την διάρκεια τής συνεδριάσεως τού Eurogroup κάτι ψέλλισε ο Τσακαλώτος, αλλά αγνοήθηκε από τον Ντράγκι και τους υπόλοιπους.

2019.—Ο εισαγγελικός λειτουργός αρνήθηκε την παροχή τής έβδομης κατά σειρά άδειας στον εγκληματία Δημήτρη Κουφοντίνα με το σκεπτικό ότι είναι ύποπτος να τελέσει νέα αδικήματα. Ο πάντα αμετανόητος Κουφοντίνας, καταδικασμένος σε έντεκα φορές ισόβια γιά τις στυγερές δολοφονίες τής τρομοκρατικής οργάνωσης 17Ν, είχε αιτηθεί την έβδομη κατά σειρά άδεια, ενώ ήδη κρατείται από το περασμένο καλοκαίρι στις αγροτικές φυλακές τού Βόλου. Αυτή την φορά ο εισαγγελικός λειτουργός διαφώνησε με τα λοιπά μέλη τού συμβουλίου τής φυλακής, και αρνήθηκε την παροχή άδειας. Κατά την τελευταία άδεια που έλαβε ο πολυισοβίτης, είχε περιδιαβεί το κέντρο τής Αθήνας, εκεί όπου δολοφονήθηκε ο άτυχος Αξαρλιάν, με αποτέλεσμα να προκαλέσει οργή και αγανάκτηση.

.—Πέθανε ο ανώτατος δικαστικός Βασίλης Κόκκινος, διατελέσας πρόεδρος τού Αρείου Πάγου, αλλά και πρόεδρος τού Ειδικού Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση τής υποθέσεως τής Τράπεζας Κρήτης (σκάνδαλο Κοσκωτά) το 1991. Το Ειδικό δικαστήριο έχει αποκλειστική αρμοδιότητα την εκδίκαση ποινικών αδικημάτων τα οποία τελέστηκαν από μέλη τής Κυβερνήσεως και Υφυπουργούς κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Ο Κόκκινος ψήφισε υπέρ τής ενοχής τού Ανδρέα Παπανδρέου και γιά τις τρεις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Γιά την στάση του δέχθηκε δριμεία κριτική από τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο, βουλευτή και υπουργό τού ΠαΣοΚ αλλά και νομικό. Η αντιπαράθεσή τους έφτασε έως και την ανταλλαγή άρθρων σε εφημερίδες. Σε δημόσια αντιπαράθεση ήλθε και με τον διάδοχό του στην προεδρία τού Αρείου Πάγου, Στέφανο Ματθία, ο οποίος υποστήριξε σε άρθρο του ότι το να γίνεται αγιασμός κατά την έναρξη τού δικαστικού έτους ή να συμμετέχουν ιερείς σε εκδηλώσεις τού δικαστικού σώματος είναι απαράδεκτο διότι η ελληνική Δικαιοσύνη δεν πρέπει να βρίσκεται υπό εκκλησιαστική κηδεμονία.  [Ενώ κατά τα άλλα είναι ανεξάρτητη…]

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση