ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

,

,

29 Σεπτεμβρίου

,

480 π.Χ.—Ἡ μεγαλειώδης ναυτικὴ νίκη τῶν Ελλήνων ἐπί τῶν Περσῶν εἶναι πλέον γεγονὸς  ποὺ πέρασε γρήγορα στὸν θρῦλο, ἔγινε θέμα γιὰ τοὺς ῥήτορες καὶ τοὺς μεγάλους τραγικοὺς («Φοίνισσες» τοῦ Φρυνίχου καὶ «Πέρσες» τοῦ Αἰσχύλου), ἀποτέλεσε δίδαγμα γιὰ τοὺς λαοὺς καὶ καθιερώθηκε ὡς ἀφετηρία ὄχι μόνο τῆς Ἑλληνικῆς, ἀλλά καὶ τῆς παγκόσμιας Ναυτικῆς ἱστορίας.Στὴν ναυμαχία διέπρεψαν ὁ Αίγινήτης Πολύκριτος καὶ οἱ Ἀθηναῖοι Εὐμένης ἀπό τὸν Ἀνάγυρο (Βάρη) καὶ Ἀμεινίας ἀπό τὴν Παλλήνη. Ὁ Θεμιστοκλῆς, συνεχίζοντας τὸ παίγνιο τῶν στρατηγημάτων του, φρόντισε νὰ στείλῃ τὸν παιδαγωγὸ τῶν γιῶν του στὸν Ξέρξη, γιὰ νὰ τὸν «πληροφορήσῃ» ὅτι οἱ Ἕλληνες σκόπευαν νὰ πλεύσουν στὸ ζεῦγμα ποὺ εἶχε σχηματίσει μὲ τὰ πλοῖα του καὶ νὰ τὸ καταστρέψουν. Φοβούμενος ὁ Ξέρξης τὸν ἀποκλεισμό τῆς ἐπανόδου του στὴν Ἀσία, ἀποφάσισε (2/10) νὰ περάσῃ ὅσο πιὸ γρήγορα γινόταν ἀπό τὴν Εὐρώπη στὴν Ἀσία, ἀφήνοντας τὸν Μαρδόνιο στὴν Ἑλλάδα μαζὶ μὲ τοὺς ἄριστους ἱππεῖς καὶ πεζούς, τῶν ὁποίων ὁ συνολικὸς ἀριθμός δὲν ἦταν μικρότερος ἀπό τετρακόσιες χιλιάδες. Τὸν ἐπόμενο χρόνο ἡ Περσική στρατιᾶ θὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς Ἕλληνες στὴν τελικὴ μάχη τῶν Πλαταιῶν. Ὡς ἐπίλογος στὰ προαναφερόμενα, ἡ στρατηγικὴ ἰδιοφυΐα τοῦ Θεμιστοκλέους καὶ ἡ ναυτοσύνη τῶν Ἑλλήνων, πρωτοστατούντων τῶν Ἀθηναίων, ἔδωσαν στὴν Ἑλλάδα τὴν μεγάλη νίκη. Τὸ Αἰγαῖο, λίκνο τῆς φυλῆς καὶ τοῦ πολιτισμοῦ μας, ἀποδεικνύεται καὶ πάλι πηγὴ τῆς ζωῆς, τοῦ πλούτου καὶ τῆς δυνάμεώς μας. Ὁ παιᾶν τῶν Σαλαμινομάχων ἀντηχεῖ καὶ θ’ ἀντηχῆ γιὰ πάντα στοὺς αἰῶνες τῆς Ἱστορίας: “Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε, ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρῴων ἕδη, θήκας τε προγόνων: νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγῶν”. (Αἰσχύλος, “Πέρσαι”, 402-405). [Ἡ ἀκριβής ἡμερομηνία τῆς ναυμαχίας εἶναι ἄγνωστη (ἴσως καὶ 29 Σεπτεμβρίου), ἐνῶ τὸ Ἑλληνικό Πολεμικὸ Ναυτικὸ ἐορτάζει τὴν ἐπέτειο στὶς 12 Σεπτεμβρίου].

ΜΑΧΗ ΙΜΕΡΑΣ.—Την ίδια ημέρα (κατά την παράδοση), που έγινε η Ναυμαχία τής Σαλαμίνος (ή κατ’ άλλους η Μάχη των Θερμοπυλών), στην βορειοδυτική Σικελία ο στρατός τού τυράννου των Συρακουσών Γέλωνος (σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς 50.000 πεζοί και 5.000 ιππείς), συντρίβει στην Μάχη τής Ιμέρας τον στρατό των Καρχηδονίων και μισθοφόρων Φοινίκων, Λιβύων, Ιβήρων κ.ά. τού Αμίλκα. [Οι αρχαίοι ιστορικοί δίνουν τους υπερβολικούς αριθμούς 300.000 ανδρών, 3.000 μεταγωγικών και 200 πολεμικών πλοίων]. Ο Αμίλκας σκοτώθηκε στην μάχη. Από τον Καρχηδονιακό στρατό γλύτωσαν 20 μόνο πλοία, από τα οποία ένα μόνο κατάφερε να επιστρέψει στην Καρχηδόνα.

1500.—Μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου νέου Ὁσιομάρτυρος Μαλαχίου τοῦ Λινδίου, ἀθλήσαντος ἐν Ἱεροσολύμοις.

1547.—Γεννιέται (γιά ορισμένες πηγές στις 23/2), ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες, Ισπανός συγγραφέας (όχι μόνο τού Δον Κιχώτη), ο οποίος ως υπαξιωματικός στο πολεμικό «Μαρκησία» τού Αντρέα Ντόρια έχασε το αριστερό του χέρι στην ναυμαχία τής Ναυπάκτου. Οι κακεντρεχείς ομότεχνοί του, τον αποκαλούσαν απαξιωτικά «κουλό τής Ναυπάκτου». Ο ίδιος όμως τους απαντούσε με ατάραχο αυτοσαρκασμό: «Απώλεσα την αριστεράν μου προς δόξαν τής δεξιάς». Στην δυτική πλευρά τού ενετικού λιμένος τής Ναυπάκτου, βρίσκεται το Πολιτιστικό Πάρκο Θερβάντες, όπου είναι αναρτημένες αναμνηστικές μαρμάρινες επιγραφές, αφιερώματα των Πρεσβειών των εμπλεκομένων στην Ναυμαχία κρατών. Εκεί υψώνεται επίσης, και το άγαλμα τού Μιγκουέλ ντε Θερβάντες Σααβέρδα.

1650.—Καταγράφεται μεγάλη ηφαιστειογενής έκρηξη στην υποθαλάσσια περιοχή 6,5 χλμ. βορειανατολικά τής Θήρας (ηφαίστειο τής Σαντορίνης). Συνέπειά της ήταν σεισμός μεγάλης ισχύος να κτυπήσει το Αιγαίο και την νήσο Κρήτη. Ακολούθησε ανάδυση νησίδας με ενεργό κρατήρα. Από τα δηλητηριώδη αέρια πέθαναν 40 χωρικοί αλλά και πολλά ζωντανά.

.—Τα πάθη τής Κρήτης από τον ηφαιστειακό σεισμό τής Θήρας ήταν μεγάλα. Ίσως στην ηπειρωτική χώρα να μην υπήρξαν καταστροφές, στα παράκτια όμως το φαινόμενο τού θαλάσσιου σεισμικού κύματος ρήμαξε στο πέρασμά του. Έφθασε να αποκόψει αγκυροβολημένα πλοία από τις αλυσίδες και να τα τσακίσει στην ξηρά. Η τέφρα και τα αέρια τού ηφαιστείου προκάλεσαν μικρή συσκότιση, κρύβοντας εντελώς τον ήλιο. Η έμμετρος αφήγησις  τού Μαρίνου Τζάνε περιγράφει: «Καὶ μία ἡμέρα Κυριακὴ κυττάζουν τοῦ ἑλίου κ’ ἤτονε τζῇ εἴκοσι ἐννιά, μηνὸς τοῦ Σεπτεμβρίου, τσ’ ἀκτίναις καὶ μαυρίζουσι σὰ νὰ μὴν εἶχε λάμψι, ‘στὴ Μῆλο πέφτει ἀστραπή κι’ εἶχε τὸ θειάφι ἅψῃ’ κι’ ὅλοι οἱ ἀνθρῶποι ἐκλαίγασι εἰς ταῖς καταστασίαις, καὶ τῶν δαιμόνων ἤτονε ἔκεῖνα φαντασίαις (…) Ν’ ἀστράπτῃ ὁ κόσμος μὲ βρονταὶς καὶ νὰ παρακουνιέται, ἡ Κ ρ ή τ η καὶ τὸ πέλαος δίχως ἀφρούς νὰ σειέται…

1684.—Ο Φραγκίσκος Μοροζίνι καταλαμβάνει από τους τούρκους την Πρέβεζα. Στις 27 προς 28 Σεπτεμβρίου κατέστη δυνατόν να διανοιχθούν λαγούμια στο χωμάτινο κρηπίδωμα τού τείχους (Banchetta) που εξείχε τής τάφρου, οπότε εισερχόμενοι οι πολιορκητές άρχισαν να διατρυπούν το τείχος με τρυπάνια. Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει. Την ίδια ημέρα οι οθωμανοί ύψωσαν λευκή σημαία και κατατρομαγμένοι (κατά τον Valuasense), ζήτησαν διαπραγματεύσεις. Σε συνάντηση τού γενικού αρχηγού με τους απεσταλμένους των ηττημένων στην ναυαρχίδα του, συμφωνήθηκαν η παράδοση τού φρουρίου και οι όροι αποχωρήσεως των τούρκων. Έτσι το επόμενο πρωινό θα αναχωρούσαν όλοι άοπλοι προς την Άρτα, εκτός από τριάντα που θα μπορούσαν να φέρουν την σκευή και τον οπλισμό τους. Στο φρούριο θα άφηναν τους μαύρους και τους χριστιανούς σκλάβους οι οποίοι προέρχονταν από πειρατικές επιδρομές, ενώ παραδόθηκαν και κάποιοι όμηροι.

1687.—Υπογραφή συνθήκης μεταξύ Βενετίας και τουρκίας στην Αθήνα, και παράδοση τού ιερού βράχου τής Ακροπόλεως στους Βενετούς. Ο Μοροζίνι, συνοδευόμενος από τον Καίνιξμαρκ και περιστοιχισμένος από τους ανώτερους αξιωματικούς, εισήλθε σαν σήμερα θριαμβευτικά στην Αθήνα. Οι τούρκοι παρέδωσαν την βομβαρδισμένη Ακρόπολη των Αθηνών στον Φραγκίσκο Μοροζίνι και φρούραρχος διορίστηκε ο Κόμης Πομπέι. Πρώτες τους φροντίδες είναι το θάψιμο των πτωμάτων που ήταν άταφα από δέκα περίπου ημέρες και η καταγραφή τού εγκαταλειμμένου πολεμικού υλικού. Παράλληλα, πρόχειρα συνεργεία προσπάθησαν να τακτοποιήσουν τα άφθονα μάρμαρα και γλυπτά που είχαν σκορπιστεί παντού από την ανατίναξη και να ανοίξουν διόδους ανάμεσα στα ερείπια των καμένων σπιτιών. Λίγες ημέρες πριν ο Μοροζίνι κατέλαβε την Αθήνα, και ήταν τότε όπου καταστράφηκε η Ακρόπολη από βομβαρδισμό.

1792.—Ο αρχηγός των οθωμανικών δυνάμεων οι οποίες λάμβαναν μέρος στο κυνήγι τού Λάμπρου Κατσώνη, στα ελληνικά νερά, συνεπικουρούμενος από το γαλλικό ναυτικό, επιστρέφει στην Πόλη. Μετά την πύρρειο νίκη στις 20 Ιουνίου (βλ. ημερομ.), πυρπόλησαν δύο και μετέφεραν εννέα από τα εγκαταλειμμένα σκάφη τού θρυλικού Κατσώνη μαζί τους.

1798.—Ημερομηνία γεννήσεως τού γιού τού Εμμανουήλ Παπά, Γιαννάκη. «Ημέρα Τρίτη το εσπέρας εις τας τρείς ώρας, Σεπτεμβρίου 29, εγεννήθη ο Γιαννάκης μου». Έδωσε την ζωή του στην μάχη στο Μανιάκι (20/5/1825) υπέρ Πατρίδος, όπως ο πατέρας του, και τα αδέλφια του, Αθανάσιος και Νικόλαος.

1821.—«Ὁ τουρκικὸς στόλος ἀρχηγούμενος ὑπὸ τοῦ καπετὰν Νουαίχ Ζααδὲ Καρᾶ Ἀλήμπεη ἐκυρίευσε τὸ πλοῖον τοῦ Θεοδ. Μέξη μεταξὺ Ζακύνθου καὶ Γλαρέντζας τῆς Ἠλείας».

1831.—Η σορός τού Ιωάννη Καποδίστρια ταριχεύεται, και κατόπιν εκτίθεται σε δημόσιο προσκύνημα στο Κυβερνείο.

1835.—Στην περιφέρεια Καλλιδρόμης, κοντά στην οροθετική γραμμή, δεκαπέντε στρατιώτες τού σώματος Γαρδικιώτη, οι οποίοι αποτελούσαν μέρος τής ομάδος διώξεως τού αρχιληστή εγκληματία Χοσάδα, βρέθηκαν παγιδευμένοι από εκατόν πενήντα εγκληματίες με επικεφαλής τους Χοσάδα, Καλαμάτα, Ρουπακιά, Μελισσόβα, Μπαϊρακτάρη κ.α. Η σφαγή όλων ήταν βεβαία μέχρι την στιγμή που εμφανίστηκε ο ίδιος ο Γαρδικιώτης. Ακολούθησε σφοδρότατη μάχη με τους πολυαριθμότερους εγκληματίες, κατά την οποία σκοτώθηκαν 3 στρατιώτες και άλλοι 5 πληγώθηκαν. Οι ληστές έχασαν επίσης 3 συμμορίτες κατά τις μάχες, ο ίδιος ο Χοσάδας πληγώθηκε, και άλλοι 3 συνελήφθησαν.

1865.—Μετά την Λέσβο (βλ. 11/7/1865), ήρθε η σειρά τής Σάμου να δεχθεί την καταστροφική «επίσκεψη» τού Εγκέλαδου. Τα 6,0 Ρίχτερ ήταν ικανά να ρημάξουν αρκετά σπίτια στο νησί, δίχως όμως να υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες.

1906.—Μακεδονομάχοι προσέβαλαν το χωριό Μπόζετς (Άθυρα) Γιαννιτσών με στόχο βουργαροκομιτατζήδες και προδότες.

1910.—Παραιτείται η κυβέρνηση Στεφάνου Δραγούμη. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 6 Οκτωβρίου, ο Ελευθέριος Βενιζέλος κλήθηκε από το βασιλιά Γεώργιο Α΄ να σχηματίσει κυβέρνηση.

1911.—Η Ιταλία, προκειμένου να καταστήσει την Τριπολίτιδα και την Κυρηναϊκή (την σημερινή Λιβύη) αποικία της, κήρυξε τον πόλεμο στην οθωμανική αυτοκρατορία, η οποία είχε την κυριαρχία αυτών των εδαφών. Ο Ιταλο-τουρκικός πόλεμος που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο τού 1911 είχε ως κύριο σκοπό την κατάληψη τής Τριπόλεως και τής Κυρηναϊκής Χερσονήσου από τους Ιταλούς. Η αποτυχία του θα οδηγήσει την Ιταλία να στραφεί στα Δωδεκάνησα που πάντοτε εποφθαλμιούσε. Η Ιταλική κυβέρνηση, βλέποντας τον συνεχή ανεφοδιασμό των τουρκικών στρατευμάτων από την Μικρά Ασία, αποφάσισε να τα καταλάβει, ώστε να κόψει τους δρόμους επικοινωνίας και να ωθήσει την τουρκική κυβέρνηση στην υπογραφή Συνθήκης Ειρήνης. Επίσης, η κατάληψη τής Δωδεκανήσου ίσως να ήταν το αντιστάθμισμα γιά την ικανοποίηση τής κοινής γνώμης μετά από την αποτυχημένη εκστρατεία των Ιταλών στην Κυρηναϊκή.

1912.—Χανιώτες φοιτητές συγκεντρώνονται πριν αναχωρήσουν γιά το μέτωπο, στον  Μητροπολιτικό ναό των Χανίων, όπου ψάλλεται κατανυκτική δέηση χωροστατούντος τού επισκόπου Κυδωνίας και  Αποκορώνου Αγαθάγγελου Νινολάκη. Εκ μέρους των αναχωρούντων (117 άτομα) εθελοντών τής επιστρατεύσεως που συνέβη προ 10 ημερών, μίλησε ο φοιτητής Μιχάλης Φραντζεσκάκης (Κουμής, 1995). Αμέσως μετά, οι φοιτητές επιβιβάστηκαν στο ατμόπλοιο «Νικόλαος» εν μέσω επευφημιών  χιλιάδων  Xανιωτών που είχαν  κατακλείσει την αποβάθρα  γιά να αποχαιρετίσουν τους  εθελοντές.

1913.—(16/9π.ημ.Υπογράφεται  στην Κωνσταντινούπολη Συνθήκη ειρήνης μεταξύ τούρκων και βουργάρων μετά την λήξη τού Β΄ Βαλκανικού πολέμου. Είναι η δεύτερη Συνθήκη τής βουργαρίας, με την πρώτη να έχει υπογραφεί μεταξύ τής ίδιας και των πρώην συμμάχων της στις 10 Αυγούστου τού 1913.

1916.—Ο «συμμαχικός» στόλος τής ΑΝΤΑΝΤ, καταπλέει στην Σαλαμίνα και απειλεί την Αθήνα. Μετά από έναν μήνα, στις 3/16 Νοεμβρίου (παλαιό/νέο ημ.), ο Φουρνέ θα απαιτήσει από την Αθήνα να τού παραδώσει μία συγκεκριμένη ποσότητα πολεμικού υλικού, πράγμα το οποίο η τελευταία αρνείται. Έτσι πριν ξημερώσει η 18η Νοεμβρίου, αρχίζει η απόβαση με λέμβους και ατμακάτους μονάδων Γάλλων, Ιταλών και Βρετανών οι οποίες ανεβαίνουν στην Αθήνα από την Λεωφόρο Συγγρού, Πειραιώς και οδού τού Ελαιώνος. Θα ακολουθήσουν τα Νοεμβριανά.  

1918.—(ν. ημ.) Οι βούργαροι συνθηκολογούν με τους «Συμμάχους» (και την Ελλάδα), αναλαμβάνοντας την υποχρέωση ν’ αποχωρήσουν από όλα τα υπ’ αυτών κατεχόμενα στην Μακεδονία εδάφη. Κατόπιν συνθηκολογήσεως, παραδόθηκαν στην Γαλλική Στρατιά τής Ανατολής και την 3η Ελληνική Μεραρχία, 65.337  βούργαροι οπλίτες, 1.287 αξιωματικοί και 5 στρατηγοί. Με αυτούς παραδόθηκαν 590 Αυστριακοί και Γερμανοί οπλίτες και 17 αξιωματικοί. Στους νικητές περιήλθαν επίσης 255 πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.

.—Ο Μουσταφά Κεμάλ επεκτείνει την δραστηριότητά του μέχρι την Σμύρνη, με στόχο την εκδίωξη των Ελλήνων από την Μικρά Ασία.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μικρά Ασία μάχεται μάχες προφυλακών.

1921.—Στο μέτωπο στην Μικρά Ασία επικρατεί ησυχία.

1922.—Συνοψίζοντας τα τής ανακωχής των Μουδανιών (βλ.&28/9) με την οποία τερματίσθηκε η εμπόλεμη κατάσταση στην Μικρά Ασία μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας: Η ανακωχή, αν και αφορούσε άμεσα τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Θράκη, υπογράφτηκε χωρίς την παρουσία τού Έλληνα αντιπροσώπου, ο οποίος αρνήθηκε λόγω των συγκεχυμένων πληροφοριών που λάμβανε από το Λονδίνο, εξ αιτίας των υπαναχωρήσεων τού Ελ. Βενιζέλου. Σύμφωνα με την αφήγηση τού Ισμέτ Ινονού στον πολιτικό και ιστορικό Σπύρο Μαρκεζίνη το 1972, δέχθηκαν όλοι την προτροπή του: «Ας φθάσουμε σε ένα αποτέλεσμα και οι Έλληνες θα υποχρεωθούν να το δεχθούν». Με αυτές τις μεθοδεύσεις η Ελληνική αντιπροσωπεία, βρέθηκε προ προαποφασισμένων γεγονότων. Το εύλογο ερώτημα τού λόρδου Κώρζον γιά το, «Ποιός θα υποχρεώσει τους Έλληνες να εγκαταλείψουν την Ανατολική Θράκη;» απαντήθηκε από τους ίδιους. Η Ανατολική Θράκη εγκαταλείφθηκε εθελόδουλα, ώστε να μην βρεθεί η Μεγάλη Βρετανία στην δυσάρεστη θέση να συγκρουστεί με την τουρκία. Στις 2/11/1922, ο Βενιζέλος έγραφε στον Στρατηγό Νίδερ: «Φίλτατε στρατηγέ, επιθυμώ να σάς συγχαρώ διά την επιτυχίαν μεθ’ ης εξετελέσατε την θλιβεράν εντολήν τής εκκενώσεως τής Ανατολικής Θράκης. Θέλω να σάς είπω πόσην αληθή υπερηφάνειαν ησθάνθην, όταν, εις το υπουργείον των Εξωτερικών εν Αγγλία, μού ανεκοίνωσαν σχετικόν τηλεγράφημα τού στρατηγού Χάριγκτον, εκφράζοντος την εκτίμησίν του διά τον τρόπον καθ’ όν έγινε η εκκένωσις».

1924.—Ὑπογράφηκε στὴν ἕδρα τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν στὴν Γενεύη ἀπό τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς βουργαρίας, Νικόλαο Πολίτη καὶ Χρῆστο Καλφῶφ, Πρωτόκολλο, μὲ τὸν τίτλο «Προστασία τῆς βουλγαρικῆς μειονότητας στὴν Ἑλλάδα». Ἡ καινοτομία τοῦ Πρωτοκόλλου ἐντοπιζόταν στὸ γεγονός ὅτι γιὰ πρώτη φορὰ ἀναγνωριζόταν ἀπό ἐπίσημο ἑλληνικὸ κείμενο βουργαρικὴ (σλαβόφωνη) μειονότητα στὴν Μακεδονία. Δυστυχῶς ὅμως, ὁ ἐμπειρότατος διπλωμάτης Ν. Πολίτης ἀλλά καὶ τὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν δὲν συνεκτίμησαν σωστὰ ὅλα τὰ διπλωματικὰ καὶ πολιτικὰ δεδομένα, παρασυρόμενοι ἀπό τὴν ἐπιθυμία τους νὰ βγοῦν ἀπό τὸ ἐλληνοβουλγαρικὸ ἀδιέξοδο μὲ καλὸ διεθνὲς «προφίλ». Ἐκείνη τὴν περίοδο ἡ Ἑλλάδα εἶχε μεταξὺ ἄλλων νὰ χειρισθῇ τρία μέτωπα. Τῆς Ἰταλίας ποὺ εἶχε ἐπιτεθεῖ στὴν Κέρκυρα μετὰ τὴν δολοφονία τοῦ Τελλίνι ἀπό ἀλβανοὺς προβοκάτορες, καὶ ποὺ ἐπιπλέον ζητοῦσε ἀποζημίωση, τὶς σχέσεις μὲ τὴν ἀλβανία ποὺ εἶχαν ὁξυνθεῖ λόγῳ τοῦ θέματος τῶν τσάμηδων καὶ τῆς ἀνταλλαγῆς πληθυσμῶν, καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῶν Ἑλλήνων προσφύγων ἀπό τὴν Μικρᾶ Ἀσία καὶ τὸν Πόντο, μὲ τὴν σύναψη διεθνοῦς δανείου ποὺ θὰ ἐνεκρίνετο ἀπό τὴν Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν.

1925.—Ο δικτάτορας Θ. Πάγκαλος, διαλύει την Εθνοσυνέλευση, και στην θέση της τοποθετεί τριανταμελή επιτροπή. Παράλληλα προκηρύσσει δημοτικές και κοινοτικές εκλογές γιά τις 24 Οκτωβρίου. Ο καθηγητής Π. Καρολίδης, ο οποίος συνέχισε το γράψιμο τής «Ιστορίας τού Ελληνικού Έθνους» μετά τον  Κ. Παπαρρηγόπουλο, γράφει γιά τον δικτάτορα Θ.Πάγκαλο : «Είναι γνωστό ότι ο Πάγκαλος δεν ήταν αυστηρός υπέρμαχος τού δικαίου και τής δικαιοσύνης και η περιφρόνησή του προς αυτά προκειμένου να φτάσει στον σκοπό του έφτασε μέχρι παραλογισμό και αναισθησία. Ένα από τα μεγάλα του ατοπήματα, ήταν η σύναψη συνθήκης με την Γιουγκοσλαβία, με την οποία παραχωρούσε συγκυριαρχία στον λιμένα τής Θεσσαλονίκης και στην κοιλάδα τού Αξιού, και την παραχώρηση τού ελέγχου τής σερβικής μονής στο Άγιο Όρος.»

1927.—Συλλαμβάνονται βούργαροι κομιτατζήδες που δρουν στην Μακεδονία. Η Ελληνική κυβέρνηση αποστέλλει διάβημα στην Σόφια.

1929.—Απεβίωσε ο Βασίλειος Γ΄ (κατά κόσμον Βασίλειος Γεωργιάδης), Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Είχε γεννηθεί το 1846 στο Σκούταρι Κωνσταντινουπόλεως.

1931.—Σκοτώθηκε ο αεροπόρος μας Γεώργιος Καλογράκος σε αεροπορικό ατύχημα που συνέβη στο Σέδες Θεσσαλονίκης κατά την διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσεως. http://www.pasoipa.org.gr/

1932.—Μετασεισμός τού προηγηθέντος ισχυρού που κατέστρεψε την Ιερισσό στις 26/9, ταράζει την Θεσσαλονίκη.

1937.—Απεβίωσε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών, συνεπεία θανάσιμου τραυματισμού του σε αεροπορικό ατύχημα, ο πιλότος μας Ανδρέας Κατσίκαλης.

1941.—Ἡ τρίτη κατὰ σειρὰ σφαγὴ Ἑλλήνων ἀπὸ βούργαρους στὸ κατεχόμενο Δοξᾶτο τῆς Δράμας καὶ ἡ ἀρχὴ ἑνός ὁλοκαυτώματος ποὺ κράτησε ἔως τὶς 20 Ὀκτωβρίου, θερίζοντας ἑλληνικὲς ζωές καὶ στὰ γύρω χωριά. Πρόσφυγες ποὺ ἐγκαταστάθηκαν στὴν Μακεδονία μετὰ τὴν Κεμαλικὴ Γενοκτονία, ἀντίκρυσαν γιὰ ἄλλη μία φορὰ τὸν ἐφιάλτη ἀπὸ τοὺς βούργαρους καὶ τοὺς Γερμανούς. Σὰν σήμερα τὸ 1941, μὲ ἀφορμὴ ἐπίθεση τὴν προηγούμενη ἡμέρα ἀπὸ κουμμουνιστικὲς ἀνταρτικὲς μικροομάδες ἐναντίον τοῦ τμήματος βουργαρικῆς χωροφυλακῆς μὲ τρία θύματα, οἱ βούργαροι (οἱ ὁποῖοι ἤδη εἶχαν ἐγκαταστήσει δικὴ τους διοίκηση καὶ προσπαθοῦσαν μὲ τὴν γνωστὴ τρομοκρατία νὰ ἐκβουργαρίσουν γιὰ ἄλλη μία φορὰ τὸν πληθυσμό), βρῆκαν τὴν δικαιολογία γιὰ νὰ σφαγιάσουν τοὺς Ἕλληνες, δείχνοντας μάλιστα ἰδιαίτερη μανία πρὸς τὰ ποντιακᾶ χωριά. Μετὰ τὴν ἐπίθεση τοῦ Χίτλερ κατὰ τοῦ πρώην συμμάχου του, τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, εἶχαν φτάσει στὴν περιοχή κουμμουνιστικὲς ἀνταρτικὲς μικροομάδες, στὶς ὁποῖες εἶχε καλλιεργηθεῖ τὸ πνεῦμα τῆς ἐξεγέρσεως. Λέγεται ὅτι σ’ αὐτὲς τὶς ὁμάδες εἶχαν διεισδύσει βούργαροι παριστάνοντας τοὺς κομμουνιστὲς ταξικοὺς συντρόφους, μὲ στόχο τὴν δημιουργία «προβοκάτσιας». Γιὰ ἄλλη μία φορά, θύματα ὑπῆρξαν οἱ ἄμαχοι γιὰ τοὺς ὁποίους τὸ τίμημα τῶν ἀντιποίνων ἦταν τραγικό. Ἡ ἀποκρουστικότητα ἑνὸς ἐγκλήματος δὲν κρίνεται μόνο ἀπὸ τὸν ἀριθμὸ τῶν θυμάτων ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἀγριότητα καὶ τὸ μῖσος αὐτῶν ποὺ τὸ διέπραξαν. Στὸ διάστημα ἔως καὶ τὶς 20 Ὀκτωβρίου, στὴν Δράμα ἐκτελέστηκαν πάνω ἀπὸ 1.500 Ἕλληνες, οἱ δὲ σφαγεῖς ἔκοβαν τὰ κεφάλια τῶν θυμάτων τους καὶ ἔπαιζαν ποδόσφαιρο στὴν κεντρικὴ πλατεία τῆς πόλεως. Ἐκτελέστηκαν στὸ Δοξᾶτο 397, στὴν Κύρνα 250, στὴν Χωριστὴ 160, στὸ Κάτω Νευροκόπι 59, στὸν Μεγαλόκαμπο 38. Συνολικὰ σὲ πενήντα οἰκισμοὺς τοῦ Νομοῦ Δράμας, σὲ τριάντα ἕξι οἰκισμοὺς τοῦ Νομοῦ Σερρῶν καὶ σὲ δεκαπέντε οἰκισμοὺς τοῦ Νομοῦ Καβάλας, ἐκτελέστηκαν περισσότεροι ἀπὸ δύο χιλιάδες ἑκατὸν σαράντα (2.140) ἀθῶοι Ἕλληνες. Ἀπὸ αὐτούς, οἱ χίλιοι ἑξακόσιοι δέκα τέσσερεις (1.614) ἦταν ἀπὸ τὸν Νομὸ Δράμας, οἱ τετρακόσιοι δεκαέξι (416) ἀπὸ τὸν Νομὸ Σερρῶν καὶ οἱ ἑκατόν δέκα (110) ἀπὸ τὸν Νομὸ Καβάλας. Τὰ θύματα τῆς ὡμότητας τῶν βούργαρων σὲ ὅλη τὴν διάρκεια κατοχῆς ξεπέρασαν συνολικὰ τὶς 15.000. Ἐξ αἰτίας τῶν ὡμοτήτων αὐτῶν, περίπου 200.000 κάτοικοι ἐγκατέλειψαν τὶς ἑστίες τους καὶ κατέφυγαν ὡς πρόσφυγες σὲ περιοχὲς ὑπὸ Γερμανικὴ κατοχή!  Τὸ δὲ μαρτυρικὸ Δοξᾶτο Δράμας εἶναι ἡ μοναδικὴ πόλη στὴν Ἑλλάδα ποὺ γνώρισε τρεῖς φορὲς τὸ ὁλοκαύτωμα μέσα σὲ τριάντα χρόνια ἀπὸ τοὺς βουργάρους. Ἀναλυτικὰ οἱ βούργαροι ἐγκλημάτησαν κατὰ τοῦ πληθυσμοῦ τὸ 1913, τὸ 1917 καὶ τὸ 1941.

.—Οι βούργαροι στην Μακεδονία είναι ανελέητοι. Κατόπιν εντολής, όλοι οι κάτοικοι κλείνονται στα σπίτια από τις 17:00 το απόγευμα.

.—Ο εφημέριος τού χωριού Κατάφυτο, τής Ι. Μητροπόλεως Ζίχνης και Νευροκοπίου και προσωρινά Αμπελακίων Δράμας, Ελευθέριος Ιωσηφίδης, βρίσκει φρικτό θάνατο από τους βούργαρους. Τα κτήνη τον σκότωσαν στο ξύλο. (Σύμφωνα με άλλες πηγές, ημερομηνία θανάτου του ίσως είναι η 10η Οκτωβρίου.)

.—Ο Ιερεύς Ιάκωβος Κορυφίδης τού Χριστοφόρου, ετών 62, εκτελείται από αιμοδιψείς βούργαρους. Ο Εφημέριος Συνοικισμού Αγάπης Κυργίων (Α. Μακεδονία) καταγόταν από το χωριό  Όλασα Τραπεζούντος. Όταν πληροφορήθηκε τις σφαγές τής Δράμας παρότρυνε τους άνδρες τού Συνοικισμού να καταφύγουν στα βουνά. Εκείνος παρέμεινε πιστός στο χρέος του και ως Ιερεύς αλλά και ως προστάτης τής παράλυτης  αδελφής του. Οι βούργαροι  στρατιώτες, αφού λεηλάτησαν την οικία του, τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν στην Δράμα όπου τον εκτέλεσαν μετά από βασανιστήρια με μαχαίρι. Κατέλειπε την παράλυτη αδελφή του, ετών 80.

.—Το ολοκαύτωμα των Σιταγρών και ο θάνατος τού Ιερέως Άνθιμου Παπαδόπουλου. Ο Εφημέριος Κοινότητος Σιταγρῶν (Δράμα), γεννήθηκε στην Κερασούντα Πόντου το 1903. Κατά την ημέρα των τραγικών σφαγών τής Δράμας, βούργαροι στρατιώτες και άτακτοι βούργαροι πολίτες κύκλωσαν το χωριό και έβαλαν φωτιά στα σπίτια των Ελλήνων. Ο Ιερεύς Άνθιμος βοηθούσε τους ενορίτες του να περισώσουν τα υπάρχοντά τους. Αυτό προκάλεσε την οργή των βούργαρων που τον πυροβόλησαν εν ψυχρώ. Κατέλειπε την Πρεσβυτέρα του και τα τρία παιδιά του.

.—Ο π. Γεώργιος Γρηγοριάδης, ευσεβής, ενάρετος και θερμός πατριώτης, συλλαμβάνεται από τους βούργαρους, και μετά από απάνθρωπα βασανιστήρια δολοφονείται με αποκεφαλισμό.

.—Οι άνθρωποι λησμονούν και συγχωρούν, οι βούργαροι και οι βουργαρόφρονες όχι. Σαν σήμερα, στην Αλιστράτη, τα σκυλιά εκτελούν τον παλαιό Μακεδονομάχο (πράκτορα και αγγελιαφόρο) Στόγια Αθανάσιο. Ο Στόγιας ήταν ο ενδιάμεσος τού τότε μητροπολίτη Δράμας Χρυσοστόμου με τα σώματα των Μακεδονομάχων τα οποία δρούσαν στην Αν. Μακεδονία, κι’ αυτός ο οποίος είχε ανακαλύψει το κρησφύγετο τού αιμοδιψούς Τόντορ Πανίτσα στην Γράτσιανη (Αγιοχώρι) των Σερρών, τον οποίο φρόντισε να εξολοθρεύσει ο καπετάν Δούκας με την ομάδα του (βλ. 12/1/1909). Το 1917, όταν επανήλθαν στην Ελλάδα οι εγκληματίες, είχαν δημεύσει την περιουσία του και έλαβαν τον ίδιο ως όμηρο.

1942.—Ο ΕΑΣ τού Ψαρρού (Εθνικός Απελευθερωτικός Στράτος), υποδέχεται Βρετανούς δολιοφθορείς  μέσω τμήματος των ανταρτών του με τους οποίους θα συνεργαστούν. Οι Βρετανοί υπό τον Μάγιερς– Mayers, έπεσαν με αλεξίπτωτα στην περιοχή «Προφήτης Ηλίας» στην Γκιώνα.

1943.—Ο λόγος γιά τον οποίον έλαβαν τον τίτλο «Βάρβαροι» οι Γερμανοί. Κατά την επιδρομή τους στο χωριό Κουστογέρακο Σελίνου στην Κρήτη, με σκοπό έρευνες γιά παράνομο ασύρματο στην περιοχή, οι βάρβαροι συνέλαβαν γυναικόπαιδα. Την προηγούμενη ημέρα, καθ’ότι η σύζυγος τού αντάρτη Επιμενίδη Πατεράκη αρνιόταν να προδώσει, οι αποκτηνωμένοι ναζί την εκτέλεσαν και μαζί το μόλις μηνών κοριτσάκι της (από θραύσμα οβίδας). Όταν οι αντάρτες είδαν (σαν σήμερα) το εκτελεστικό απόσπασμα να έχει στήσει προς εκτέλεση άλλες γυναίκες τού χωριού, ο αδελφός τού Επιμενίδη, Κ. Πατεράκης, βλέποντας από μακριά την σκηνή, πραγματοποίησε βολή από τα 300 μ. ξαπλώνοντας το κτήνος που κρατούσε το πολυβόλο. Ακολούθησε συμπλοκή μιάς τραυματισμένης Κρητικιάς με τον επίδοξο εκτελεστή καθώς και των οκτώ ανδρών τού σώματος των Πατεράκηδων. Τελικώς, οι αντάρτες μας καθάρισαν το γερμανικό απόσπασμα και απελευθέρωσαν τους υπόλοιπους αθώους, σώζοντας το Κουστογέρακο από μεγαλύτερη καταστροφή.

.—Την ίδια ημέρα, μία Επιλοχία βάρβαρων Γερμανών, εισήλθε στο μαρτυρικό χωριό Μονή τής Κρήτης, προβαίνοντας σε μαζικές εκτελέσεις και παραδίδοντάς το στην φωτιά.

.—Στὶς 7 τὸ πρωΐ σὰν σήμερα, τὸ κροτάλισμα τῶν γερμανικῶν πολυβόλων θέρισε τὶς ζωὲς τῶν 49 προκρίτων τῆς Παραμυθιᾶς. Ἀπὸ τὸ χάραμα οἱ ἄνδρες εἶχαν μεταφερθεῖ στὸν προκαθορισμένο τόπο ἐκτελέσεως, ὅπου ἀπό τὴν προηγούμενη ἡμέρα εἶχαν ἀνοιχτεῖ ὁμαδικοὶ τάφοι. Προηγήθηκαν τραγικὲς σκηνές, ὅπως ἐκείνη ποὺ ὁ πατέρας Νικόλαος Μπάρμπας παρακαλοῦσε χωρὶς ἀποτέλεσμα νὰ ἀφήσουν ἐλεύθερο τὸν 16χρονο μοναδικὸ γιὸ του Σπῦρο, γιὰ νὰ προστατευθοῦν οἱ ἀνήλικες κόρες καὶ ἀδελφές. Καὶ ὁ γιὸς Σπῦρος παρακαλοῦσε νὰ ἐκτελέσουν τὸν ἴδιο κι’ ὄχι τὸν πατέρα του. Μεταξὺ τῶν ἐκτελεσθέντων ἦταν καὶ  ὁ πατὴρ Ἐυάγγελος Τσαμᾶτος, ὁ ὁποῖος τὴν τελευταῖα νύχτα καὶ λίγο πρὶν τὴν ἔξοδό τους πρὸς τὸν τόπο τῆς ἐκτελέσεως, ἔψαλλε γιὰ τὸν ἑαυτὸ του καὶ ὅλους τοὺς συγκρατούμενούς του τὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία. Ἡ ἐκτέλεση τῶν 49 χριστιανῶν τῆς Παραμυθιᾶς, ἦταν τὸ ἀποκορύφωμα μιᾶς ἀτέλειωτης σειρᾶς γκλημάτων πολέμου ποὺ διέπραξαν οἱ τσάμηδες, σὲ ἀγαστὴ συνεργασία μὲ τὶς δυνάμεις κατοχῆς. Πρὸς τὸ τέλος τοῦ πολέμου ὁ Ναπολέων Ζέρβας μὲ τὸν ΕΔΕΣ κυνήγησε τοὺς συνεργάτες τῶν Γερμανῶν. Οἱ τσάμηδες φοβούμενοι τὰ ἀντίποινα, ἐγκατέλειψαν τὴν περιοχὴ γιὰ νὰ μὴν λογοδοτήσουν στὰ δικαστήρια δοσιλόγων.

.—Ὁ π. Εὐάγγελος Τσαμᾶτος  ἐκτελεῖται  ἀπό Γερμανοὺς μαζὶ μὲ ἄλλους 48 προκρίτους, ἔξω ἀπ’ τὴν Παραμυθιᾶ, στὴν θέσι «Ἀγρός Τσαμάτου». Ὁ Παπαβαγγέλης, τὴν τελευταῖα νύχτα καὶ λίγο πρὶν τὴν ἔξοδό τους πρὸς τὸν τόπο τῆς ἐκτελέσεως, ἔψαλλε γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ ὅλους τοὺς συγκρατούμενούς του τὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία.

1944.—Τὸ ὁλοκαύτωμα στὸν προσφυγικὸ οἰκισμὸ τοῦ Αἰγάλεω καὶ ἡ πράξη ταπεινώσεως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Δαμασκηνοῦ μὲ τὴν ὁποία ἔσωσε 200 Ἕλληνες λίγο πρὶν τὴν ἐκτέλεσή τους. Σὰν σήμερα ὁ πυροβολισμὸς ἐναντίον δύο Γερμανῶν ἀπὸ ἕναν δεκαεξάχρονο ΕΛΑΣίτη, παρὰ τὴν συμφωνία μεταξὺ ΕΛΑΣ καὶ Γερμανῶν, εἶχε ὡς συνέπεια νὰ ξεσπάσουν γιὰ ἄλλη μία φορὰ ἀντίποινα, αὐτὴ τὴν φορὰ κατὰ τῶν ἀθώων ἀμάχων στὸν προσφυγικὸ οἰκισμὸ τοῦ Αἰγάλεω, μὲ ἐκτελέσεις καὶ πυρπολήσεις σπιτιῶν. Ἀπὸ τὴν ἐμπρηστικὴ σκόνη τῶν ἀπάνθρωπων κατακτητῶν, κάηκαν ζωντανοὶ 69 ἄνθρωποι μέσα στὰ σπίτια τους, στὴν συνοικία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ἐνῶ ἀπὸ τὰ 170 προσφυγικὰ σπίτια ποὺ πυρπόλησαν, κάηκαν ὁλοσχερῶς τὰ 100. Ἔντεκα ἀπὸ τὰ θύματα ἦταν ἀδύνατον νὰ ἀναγνωρισθοῦν. Τάφηκαν πρόχειρα στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνα, πίσω ἀπὸ τὸ Ἱερό. Οἱ Γερμανοὶ ἀποκλείοντας τὴν περιοχή, συνελάμβαναν ὅποιον ἔβρισκαν μπροστὰ τους, ἄλλους τοὺς ἐκτελοῦσαν ἐπί τόπου, ἐνῶ, μεγάλο ἀριθμό, 200 περίπου ἐργάτες ἀπὸ τὰ καμίνια ποὺ ὑπῆρχαν στὴν περιοχή, τοὺς κράτησαν γιὰ ἐκτέλεση. Τότε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Δαμασκηνὸς ποὺ ἔσπευσε στὴν περιοχὴ μαζί μὲ τὸν Φιλέλληνα Σουηδό πρέσβη Στοῦρε Λιννέ, παρακάλεσε τον Γερμανό αποσπασματάρχη νὰ σταματήσει τὴν σφαγή. Ἀλύγιστος ὁ Γερμανός δὲν ἔδινε σημασία ὥσπου ὁ Ἀρχιεπίσκοπος γονάτισε καὶ φίλησε τὰ πόδια του, ἰκετεύοντας νὰ σταματήσῃ τὴν συνέχεια τῶν ἐκτελέσεων. Μὲ τὴν πράξη ταπεινώσεως τοῦ Δαμασκηνοῦ, σώθηκαν οἱ 200  Ἕλληνες ποὺ κρατοῦντο στὸ καμίνι τοῦ Κόρμαλη, λίγο πρὶν ἐκτελεστοῦν. Καθοριστικὴ βεβαίως ὑπῆρξε καὶ ἡ παρουσία τοῦ Σουηδοῦ πρέσβη, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ μάρτυρας τῶν φρικτῶν γερμανικῶν ἐγκλημάτων στὸ Δίστομο τὸν Ἰούνιο τῆς ἴδιας χρονιᾶς.

.—Εκτελέστηκε από τους εχθρούς, στην θέση Κουτσουβέρι των Γαργαλιανών, ο αεροπόρος μας Παναγιώτης Κουρόπουλος.

.—Ο ιεροεθνομάρτυρας πατήρ Σάββας Προδρόμου, κλείστηκε μαζί με 360 άλλους άνδρες στις φυλακές Σερρών από τους βούργαρους. Εκεί βασανίσθηκε απάνθρωπα. Στις 29 Σεπτεμβρίου τον οδήγησαν με 17 άλλους σ’ ένα σημείο, κοντά στο 23 χιλιόμετρο τού δρόμου Σερρών —Άνω Βροντής. Εκεί τους απαγχόνισαν όλους.

1945.—Η τρίτη και τελευταία ομάδα προσφύγων από την νήσο Μεγίστη, η οποία επέστρεφε στον τόπο της από την Παλαιστίνη, υπήρξε η πολυπληθέστερη μα και η πλέον ατυχής· το «Empire Patrol» το πλοίο στο οποίο επέβαιναν οι 497 πρόσφυγες, έγινε παρανάλωμα τού πυρός, με αποτέλεσμα να πνιγούν τριάντα και να καούν τρία άτομα.

1947.—Λόγω τής εθνική του στάσης,  ο π. Βασίλειος Παπαγεωργίου σύρθηκε μπροστά στον «αρχηγό» των κομμουνιστών και εκτελέστηκε στην μέση τού χωριού Μ. Παναγία (παλ. Ρεβενίκια) Χαλκιδικής.

1948.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Μήκας Νικόλαος κατά την εκτέλεση πολεμικής αποστολής, όταν το αεροσκάφος του, χτυπημένο πιθανώς από αντιαεροπορικά πυρά, κατέπεσε φλεγόμενο κοντά στο αεροδρόμιο Καβάλας.

1956.—Σε απόρρητο σήμα της, η Βρετανική αντιπροσωπεία στο Ν.Α.Τ.Ο. πληροφορεί το Φόρεϊν Όφφις ότι: «[…] ὁ Ἀβέρωφ […] ὑπογράμμισε ὅτι ἐπειδὴ ἡ Ἑλληνική Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ μίαν σύντομον λύσιν εἰς τὸ Κυπριακόν, θὰ ἦτο ἴσως διατεθειμένη νὰ ἀποδεχθῇ διαιτησίαν, παρ’ ὅλον ὅτι τοιοῦτόν τι ἀντιβαίνει πρὸς τὴν ἐπίσημον ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας αὐτῆς».

1958.—Ο Γεώργιος Γρίβας – Διγενής, συντετριμμένος από την αιφνίδια αλλαγή στην στάση τού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου γιά την Ένωση τής Κύπρου με την Ελλάδα, τού έγραψε σαν σήμερα μία επιστολή, με την οποία εξέφρασε την πίκρα του, αλλά και την ευθύνη απέναντι σε όσους ήρωες με τις οικογένειές τους αφιερώθηκαν και θυσιάστηκαν στον απελευθερωτικό και ενωτικό αγώνα τής ΕΟΚΑ.

.—Σκοτώθηκε λόγω πτώσεως και συντριβής τού αεροσκάφους του σε απόσταση 180 μέτρων δυτικά και έξω από το χωριό Σχηματάρι Βοιωτίας, ο πιλότος Αλέξιος Δρακόπουλος.

1962.—Στην νήσο Λέρο, εγκαινιάζεται το άσυλο ανιάτων παιδιών.

1966.—Εκδίδεται και δημοσιεύεται το βούλευμα γιά την υπόθεση «Ασπίδα», τής οποίας αρχηγός φέρεται να είναι ο συνταγματάρχης Αλ. Παπατέρπος. Ο εισαγγελέας κάλεσε γιά ανάκριση και παρέπεμψε να δικασθούν 28 εν ενεργεία και αποστρατεία αξιωματικοί, με τις κατηγορίες τής απόπειρας γιά εσχάτη προδοσία. Κατά την απόφαση τού Στρατοδικείου (στις 16/3/1967), καταδικάστηκαν σε ποινές φυλακίσεως από 2 έως 18 χρόνια, 21 στρατιωτικοί.

1968.—Διεξάγεται ἀπὸ τὸ Δικτατορικὸ καθεστὼς τῆς 21ης Ἀπριλίου, τὸ 1ο δημοψήφισμα γιὰ τὸ νέο Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος, στὸ ὁποῖο δὲν προβλεπόταν κατάργηση τοῦ πολιτεύματος τῆς βασιλευομένης δημοκρατίας. Τὰ ἀποτελέσματα ἦταν:  Nαί, 92,21%, ἤ 91,87 καὶ Ὄχι  7,79%. Ἡ ψηφοφορία παρατάθηκε καὶ μετὰ τὴν δύση τοῦ ἡλίου, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ψηφίσουν ὅλοι.

1969.—Εγκαινιάζεται η σήραγγα που θα τροφοδοτεί το Λεκανοπέδιο με τα νερά τού ποταμού Μόρνου.

1972.—Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο τής παράνομης εφημερίδας «Πανσπουδαστική», όργανο τής αντιδικτατορικής Αντι-ΕΦΕΕ.

1974.—Ιδρύεται (επίσημα στις 4/10) από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το κόμμα με την ονομασία «Νέα Δημοκρατία».

1976.—Απεβίωσε ο Γεώργιος Ανδριώτης, φιλόλογος και καθηγητής Α.Π.Θ., γεννημένος στην Ίμβρο.

1978.—Λόγω τεχνικού προβλήματος κατά την διάρκεια διατεταγμένης εκπαιδευτικής πτήσεως, κατέπεσε και συνετρίβη νοτιοδυτικά τού αεροδρομίου τής 114 Πτέρυγας Μάχης το αεροσκάφος τού άτυχου πιλότου Δημήτρη Δερμούση.

1992.—Η Ρωσία δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει άλλο κράτος από την Κυπριακή Δημοκρατία.

.—Ο πατριάρχης τής Σερβίας Παύλος έρχεται στην Ελλάδα. Ο Πατριάρχης Παύλος, ήταν ο πρώτος αλλοδαπός ο οποίος την χρονιά εκείνη είχε λάβει ξεκάθαρη θέση υπέρ των ελληνικών θέσεων, τονίζοντας ότι γνωρίζει μόνο μία Μακεδονία και αυτή είναι Ελληνική.

1993.—Κ.Κ.Ε. και ΣΥΝ αρνούνται μετεκλογική συνεργασία με το ΠαΣοΚ, μία μέρα μετά το ”άνοιγμα” τού αρχηγού τής αξιωματικής αντιπολιτεύσεως Ανδρέα Παπανδρέου προς την Αριστερά. Εικοσιδύο χρόνια μετά, η κυβέρνηση ΣυριζΑνέλ θα αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από πρώην στελέχη τού ΠαΣοΚ…

1994.—Ανακοινώνεται από τον υπουργό Πολιτισμού Θάνο Μικρούτσικο και τον υφυπουργό Ν. Σηφουνάκη, καθώς και από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτη, η ίδρυση τού Οργανισμού νέου Μουσείου Ακροπόλεως.

1995.—Ο σπουδαίος αθλητής τής Ομογένειας, Νίκος Γκάλης, ανακοινώνει επίσημα την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, μία ημέρα πριν από την έναρξη τού τέταρτου Επαγγελματικού Πρωταθλήματος καλαθοσφαιρίσεως.

2004.—Η τρομοκρατική οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας», επιχειρεί βομβιστική επίθεση σε δύο λεωφορεία των ΜΑΤ, στην αερογέφυρα τής Π. Ράλλη.

2017.—Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη ο φιλόλογος Φραγκόπουλος Δημήτριος, (ο «δάσκαλος τού Γένους» όπως τον αποκαλούσαν), ο οποίος επί 35 έτη διετέλεσε διευθυντής τού Ζωγραφείου Λυκείου. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ζώντας στην Κωνσταντινούπολη, ο ίδιος έλεγε σε συνεντεύξεις του ότι ποτέ δεν σκέφτηκε να την εγκαταλείψει. Ο Δημήτριος Φραγκόπουλος γεννήθηκε το 1928 στην Πρίγκηπο. Ο πατέρας του ήταν από την Χίο και η μητέρα του Ελληνίδα από το Μαυροβούνιο. Τελείωσε το Δημοτικό στην Αστική Σχολή Πριγκήπου και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Μεγάλη τού Γένους Σχολή. Στην συνέχεια σπούδασε με υποτροφία στην Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έζησε μέσα στο μάτι τού κυκλώνα όλη την θυελλώδη περίοδο τής μεγάλης κρίσεως γιά την Ρωμιοσύνη, των πιέσεων στην Ομογένεια και τής φυγής των Ρωμιών τής Πόλης από τις πατρογονικές εστίες του. Αφιέρωσε την ζωή του στην διάσωση τού ελληνικού στοιχείου τής Πόλης. «Το ντέρτι μου είναι να κρατηθούμε, να μείνουμε ως πυρήνας, ποιός ξέρει τί θα συμβεί στο μέλλον, ίσως ξημερώσουν καλύτερες μέρες γιά μας». Οι δύο κόρες του παραμένουν με τις οικογένειές τους στην Κωνσταντινούπολη, συνεχιστές τής δικής του συνέπειας, των αρχών και τής προσφοράς του στην Ομογένεια, και μάλιστα στον τομέα τής παιδείας.

2018.—Σαν σήμερα διεξήχθη στα Σκόπια το δημοψήφισμα για την αποδοχή ή την απόρριψη τής προδοτικής συμφωνίας των Πρεσπών. Το ερώτημα που κλήθηκαν να απαντήσουν οι Σκοπιανοί με «ΝΑΙ» η «ΟΧΙ» είναι: «Είστε υπέρ τής ένταξης σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ αποδεχόμενοι τη συμφωνία με την Ελλάδα;».  Στην Ελλάδα είναι πολλοί (μεταξύ αυτών και ο Πάνος Καμμένος των Αν. Ελ.) που εύχονταν την μη αποδοχή τής συμφωνίας των Πρεσπών από τους Σκοπιανούς (!..), έτσι ώστε από την μία με τον λαϊκισμό που κυβερνά το μυαλό τους, να μην δυσαρεστήσουν την πλειονοψηφία των Ελλήνων οι οποίοι διαμαρτύρονται γιά την προδοτική συμφωνία, αλλά από την άλλη να μην χάσουν τις υπουργικές θέσεις και τα μεγαλεία μιάς και συγκυβερνούν. Και η αντιπολίτευση βεβαίως γιά τους δικούς της λόγους … Τελικά οι σκοπιανοί τους απογοήτευσαν. «Ναι» ψήφισε το 91,46% (με την συμμετοχή όμως να αγγίζει μόλις το 36,91%), ενώ το 5,66% τού 36,91% ψήφισε «όχι».

.—Το πέρασμα τού μεσογειακού κυκλώνα από την Ελλάδα (τον οποίο η νέα ‘’μόδα’’ από την Δύση ονόμασε «Ζορμπά»!..), προκάλεσε μεγάλα προβλήματα και τεράστιες καταστροφές. Από τα μεσάνυχτα τού Σαββάτου 29/9 και τις πρώτες πρωινές ώρες τής Κυριακής 30/09, μεγάλα ύψη βροχής καταγράφτηκαν στην Πελοπόννησο, Ανατολική Στερεά, κυρίως στην Φθιώτιδα, την Βοιωτία και την Εύβοια, όπου παρατηρήθηκαν σοβαρά πλημμυρικά φαινόμενα στο Μαντούδι. Οι ακτές τής Νότιας Πελοποννήσου δέχθηκαν μεγάλου ύψους κύματα και πλημμυρίδα που επίσης προκάλεσαν ζημιές σε πολλές παραθαλάσσιες πόλεις και χωριά όπως η Καλαμάτα, η Μεθώνη, η Μαραθόπολη, κ.α. Το καιρικό φαινόμενο άφησε πίσω του σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης την Πελοπόννησο, καθώς ποτάμια υπερχείλισαν, οικισμοί εκκενώθηκαν, ενώ πλημμύρισαν σπίτια και καταστήματα. Τα μεγαλύτερα προβλήματα υπήρξαν κυρίως στην Αργολίδα, την Κόρινθο, αλλά και την Μάνη. Στην Κορινθία υπέστησαν μεγάλες ζημιές τόσο οι πόλεις, όσο και οι κοινότητες των δήμων Σικυωνίων, Βέλου – Βόχας και Ξυλοκάστρου. Όπως είπε ο αντιπεριφερειάρχης, «τόσο στις πεδινές, όσο και στις ημιορεινές περιοχές, δρόμοι έχουν κατακρημνιστεί, ενώ μεγάλος αριθμός κοινοτήτων έχουν υποστεί σημαντικές ζημιές». Ενδεικτικό τής καταστάσεως είναι το γεγονός ότι η Πυροσβεστική Υπηρεσία δέχθηκε πάνω από 500 κλήσεις σε όλη την Κορινθία γιά απεγκλωβισμούς ατόμων και αντλήσεις υδάτων.

.—Στην Φθιώτιδα και την Εύβοια το πέρασμα τού μεσογειακού κυκλώνα πέρα από τις καταστροφές, είχε δυστυχώς και ανθρώπινα θύματα. Άνθρωποι αναγκάστηκαν να ανέβουν στις στέγες των σπιτιών τους γιά να γλυτώσουν από την πλημμύρα, ενώ η πυροσβεστική επιβεβαίωσε την ύπαρξη τριών αγνοουμένων στην περιοχή τού Μαντουδίου (ανάμεσα τους και ένα ηλικιωμένο ζευγάρι) και έναν κτηνοτρόφο 73 ετών στην περιοχή Αλμυρού Βόλου. Λίγες ημέρες μετά, από το ζευγάρι των ηλικιωμένων βρέθηκε  νεκρός ο άνδρας σε θαλάσσια περιοχή μεταξύ Πύλι και Βλαχιάς, ενώ το άψυχο σώμα τής γυναίκας βρέθηκε μετά από 23 ημέρες σε κοίτη ρέματος, στην Κήρυνθο Ευβοίας. Το ζευγάρι βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητό του στην περιοχή Πήλι και παρασύρθηκε από χείμαρρο. Στις αρχές Οκτωβρίου εντοπίστηκε και η σορός τού αγνοούμενου βοσκού στην περιοχή Αλμυρού Βόλου, την οποία ανέβασε η ορειβατική ομάδα τής 7ης ΕΜΑΚ Λαμίας από δύσβατη περιοχή του όρους Όθρυς, στα σύνορα Φθιώτιδας – Μαγνησίας. Ο κτηνοτρόφος είχε προσπαθήσει να προστατεύσει από τις καιρικές συνθήκες τα ζωντανά του.

2019.—Οι παράνομοι αλλοδαποί που μένουν στο hot spot τής Λέσβου, εξεγέρθηκαν, συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις και έβαλαν φωτιές εντός και εκτός τού καταυλισμού, απαιτώντας να φύγουν από εκεί. Οι πυροσβέστες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το μέτωπο δεχόμενοι επίθεση από εκατοντάδες «ανήμπορους και δύστυχους’’, οι οποίοι και κατέστρεψαν τουλάχιστον δύο πυροσβεστικά οχήματα. Το 2020 κατάφεραν τελικά να καταστρέψουν ολοσχερώς τον καταυλισμό, αφού βέβαια προηγήθηκε η ολοκληρωτική καταστροφή τής περιοχής από τις συνέπειες τής παρουσίας τους. Η κυβέρνηση τής Ν.Δ. έσπευσε να δημιουργήσει νέο σημείο παραμονής τους στο νησί, ούτως ώστε να τους δώσει την ευκαιρία να το καταστρέψουν κι’ αυτό.

2019.—Στο τέλος τής περιηγητικής περιόδου, και ενώ τα ξενοδοχεία ανέμεναν την εξόφληση τού Ιουλίου και τού Αυγούστου, μήνες με την υψηλότερη κίνηση περιηγητών και τις μεγαλύτερες πληρότητες, η χρεωκοπία τού  ταξιδιωτικού πρακτορείου Thomas Cook δημιούργησε δυσθεώρητη ‘’τρύπα’’ στην αγορά. Οι πρώτες εκτιμήσεις φορέων τού χώρου για τα χρέη που άφησε ο βρετανικός οργανισμός αναφέρονται σε άνοιγμα που μπορεί να φτάσει μέχρι και το μισό δισ. ευρώ. Την επόμενη χρονιά, ένας ιός θα φέρει ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα, σε μία χώρα, που οι κυβερνώντες της φρόντισαν, διαχρονικά, να την μετατρέψουν σε τόπο υποδοχής εκατομμυρίων νομίμων και παράνομων αλλοδαπών, χωρίς εναλλακτική προοπτική επιβιώσεώς της.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση