ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 01 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014

1 Δεκεμβρίου

,

1083.—Ἡμερομηνία γεννήσεως τῆς  Ἄννας Κομνηνῆς, πρωτότοκου παιδιοῦ τοῦ Ἀλέξιου Κομνηνοῦ. Ἡ πορφυρογέννητη καὶ φιλόδοξη Ἄννα προσπάθησε νὰ καταλάβῃ τὴν ἐξουσία μέσῳ συνωμοσίας ἀλλὰ ἀπέτυχε. Ὁ ἀδελφὸς της καὶ Αὐτοκράτορας Καλοϊωάννης (Ἰωάννης Β΄ Κομνηνός), τὴν τιμώρησε μόνο μὲ προσωρινὴ στέρηση τῆς περιουσίας της. Μὲ τὴν μετέπειτα πορεία του στὸν θρόνο τῆς Ῥωμανίας ἀπέδειξε ὅτι ἡ ἐπιλογή τοῦ πατέρα του δὲν ἦταν λανθασμένη. Ἡ Ἄννα Κομνηνή ἔχοντας ἐξαιρετικὴ μόρφωση, ἔγραψε τὴν «Ἀλεξιάδα» στὴν ὁποία καταγράφει τὴν περίοδο ὅπου Αὐτοκράτορας τῆς Ῥωμανίας ἦταν ὁ πατέρας της Ἀλέξιος Α΄Κομνηνός.

1788.—Ημερομηνία γεννήσεως τού δάσκαλου τού Γένους, Μηνά Μηνωίδη, στην Έδεσσα τής Μακεδονίας. Ο Μηνωίδης ήταν ένας από τους εκπροσώπους τού νεοελληνικού διαφωτισμού. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Μηνά ή Κωνσταντίνος Μήνου.

1792.—Σὰν σήμερα γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη ὁ πρίγκιπας Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης. Ἦταν γόνος εὔπορης καὶ ἰσχυρῆς οἰκογένειας τῆς Ῥωμανίας, μὲ καταγωγὴ ἀπὸ τὰ Ὕψαλα τῆς Τραπεζοῦντας. Ἡ οἰκογένεια Ὑψηλάντη ἐμφανίζεται καί μὲ τὸ ἐπώνυμο Ξιφιλῖνος, τὸ ὁποῖο θά ἐγκαταλειφθῇ ἀργότερα. Ἐπέστρεψαν στὴν Κωνσταντινούπολη μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Τραπεζοῦντας καὶ ὁ πρῶτος γνωστὸς Ὑψηλάντης, ὁ Ἰωάννης, ἔγραψε τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία ἀπὸ τὴν διάλυση τῆς Ἀνατολικῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας ἕως τὸ 1700.  Ὁ παππούς του, Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης ὑπῆρξε ἡγεμόνας τῆς Βλαχίας καὶ τῆς Μολδαβίας. Ὁ πατέρας του, Κωνσταντῖνος, ὑπῆρξε μέγας διερμηνέας, καὶ μεταφραστὴς στρατιωτικῶν ἐγχειριδίων. Ὡς ἡγεμόνας τῆς Μολδαβίας ἦρθε σέ ἐπαφὴ μὲ τοὺς Ῥώσους γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα καί ὅταν τὸ 1806 πληροφορήθηκε ὅτι οἱ ὀθωμανοὶ θὰ τὸν ἀποκεφάλιζαν, κατέφυγε στὴν Ῥωσία. Τὸ 1810 ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης κατατάχτηκε μὲ τὸν βαθμὸ τοῦ ἀνθυπίλαρχου στὸ σῶμα τῶν ἔφιππων σωματοφυλάκων τοῦ Τσάρου Ἀλέξανδρου Α΄ καὶ διακρίθηκε στοὺς πολέμους κατὰ τοῦ Ναπολέοντα, ὅπου στὴν μάχη τῆς Δρέσδης (27 Αὐγούστου 1813), ἔχασε τὸ δεξὶ του χέρι. Οἱ δημιουργοὶ τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας θεωροῦσαν τόν Ὑψηλάντη ὡς σημαντικὴ προσωπικότητα γιὰ τὴν ἐπιτυχία τῆς μυστικῆς ὀργανώσεως, ἡ ὁποία εἶχε ὡς στόχο τήν ἀπελευθέρωση τοῦ ὑπόδουλου Γένους. Μετὰ τὴν συνάντησή του τὸ 1820 μὲ τὸν Ἑμμανουὴλ Ξάνθο, ἔλαβε ἄδεια ἀπουσίας δύο χρόνων ἀπό τὴν ῥωσικὴ Αὐλή καὶ ἀφοσιώθηκε στὸν Ἀγῶνα τῆς Παλιγγενεσίας μὲ τὸν ἀνώτατο τίτλο τοῦ Γενικοῦ Ἐφόρου.

1818.—Μύηση τού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Φιλική Εταιρεία από τον Φιλικό Νικόλαο Πάγκαλο, ταγματάρχη τού ρωσικού στρατού και βετεράνο των Ρωσο-τουρκικών πολέμων, και τον οπλαρχηγό Χρήστο (Παπαγεωργίου) Αναγνωσταρά.

1821.—«Συνῆλθον οἱ πληρεξούσιοι τοῦ ἔθνους ἐν Ἄργει καὶ ἐξέλεξαν ὡς Πρόεδρον τῆς Πελοποννησιακῆς Γερουσίας τὸν Δημήτριον Ὑψηλάντην». Αρχίζουν στο Άργος οι εργασίες τής Συνελεύσεως γιά την συγκρότηση τής Πελοποννησιακής Γερουσίας. Πριν την έναρξη, οι Πελοποννήσιοι πρόκριτοι έδωσαν όρκο στον ναό τού Αγίου Ιωάννη παρουσία μεγάλου πλήθους και στρατιωτών και δύο μέρες μετά (3/12), έφτασαν και οι Στερεοελλαδίτες πληρεξούσιοι με τον Μαυροκορδάτο και τον Νέγρη. Επικράτησε όμως αρνητικό κλίμα λόγω των δολοπλοκιών τού Μαυροκορδάτου, ο οποίος μαζί με τον Νέγρη επέβαλλαν την εξουσία των προκρίτων στους στρατιωτικούς. Σε αντιστάθμισμα θα επιλέξουν στις 7 Δεκεμβρίου «ὡς Πρόεδρον τῆς Πελοποννησιακῆς Γερουσίας τὸν Δημήτριον Ὑψηλάντην». Τελικά όμως, από τις αντιμαχίες που προέκυψαν γιά την εξασφάλιση τής εξουσίας, ο Υψηλάντης θα εγκαταλείψει το Άργος πριν τελειώσουν οι εργασίες και θα πάει στην Κόρινθο με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και άλλους οπλαρχηγούς γιά την πολιορκία και απελευθέρωση τής πόλεως. Λίγες ημέρες μετά, οι εργασίες τής Συνελεύσεως θα μεταφερθούν στην Πιάδα  σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από την Επίδαυρο.

.—Ο Ηλίας Μαυρομιχάλης, ανακηρυχθείς αρχηγός των όπλων τής Αττικής, φθάνει με δύναμη Μανιατών στην Αθήνα όπου οι κάτοικοι τον υποδέχθηκαν με αλλόφρονα ενθουσιασμό. «Απαντών εις τας γενομένας προς αυτόν προσφωνήσεις, ο Μαυρομιχάλης είπε: “Θεωρώ καύχημά μου και μόνον το να είμαι εις όλην μου την ζωήν στρατιώτης απλούς εις τας Αθήνας”.»

1823.—Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος πολιορκεί την Χαλκίδα.

1826.—(βλ.&30/11) «[…] Ὁ Φαβιέρος μετὰ 350 ἀνδρῶν καὶ πολεμοφοδίων διαβὰς διὰ μέσου τοῦ τουρκικοῦ στρατοπέδου τοῦ Μεχμὲτ Ῥεσὶτ πασᾶ Κιουταχῆ ἀνῆλθε εἰς τὴν Ἀκρόπολιν Άθηνῶν. Ἐφονεύθη ὁ φιλέλλην ταγματάρχης Ῥομπέρτ». Όλοι οι άνδρες έφεραν σάκους με πυρίτιδα (γύρω στις 4.000 οκάδες!) και πυρόλιθους. Αν αναφλεγόταν ένας μόνος σάκος θα καιγόντουσαν σαν πυροτεχνήματα. Μπροστά από την πύλη εισόδου μεσολάβησε μάχη κατά την οποία τραυματίσθηκε ο Φαβιέρος, ο Ιταλός Πίζα και ο Γάλλος αξιωματικός Ρομπέρ, ο οποίος παρ’ όλο τον τραυματισμό του (οδυνηρό κάταγμα τού οστού τής κνήμης) όντας πεσμένος στο έδαφος, κατόρθωσε με επιδέξιους σπαθισμούς να κρατήσει σε απόσταση τους επιτιθέμενους τούρκους. Δυστυχώς μετά από εξαήμερο εξέπνευσε εντός τής Ακροπόλεως.

1827.—Επίθεση τού Φαβιέρου με τον τακτικό του στρατό κατά τού φρουρίου τής Χίου και αποτυχία. «Ἔφοδος Φαβιέρου πρὸς κυρίευσιν τοῦ φρουρίου τῆς Χίου καὶ ἀποτυχία. Ἐν αὐτῇ ἀρχηγὸς τῶν τούρκων ἦτο ὁ Ἰμβραὴμ Ἀγᾶς Μαγδαρῆς».

1834.—Η Αθήνα γίνεται και επίσημα πρωτεύουσα και καθέδρα τού νεοσύστατου κράτους. Οργανώνεται υποδοχή τού Όθωνος, ο οποίος εγκαθίσταται στην οικία τού Χιώτη τραπεζίτη Αλέξανδρου Κοντόσταυλου (στην θέση που είναι σήμερα το κτήριο τής Παλαιάς Βουλής), την οποία το Δημόσιο είχε φροντίσει να αγοράσει και να διαρρυθμίσει γι’ αυτό τον σκοπό. «[…]Ο βασιλεύς Όθων φθάνει εις τας Αθήνας, αίτινες διά διατάγματος τής Αντιβασιλείας, είχον ορισθεί πρωτεύουσα τού Ελληνικού Κράτους, αντί τού Ναυπλίου. Κατά την αποβίβασίν του εις τον Πειραιά ”εκάθιαν” αι λέμβοι, παρέστη δε ανάγκη να τον σηκώσουν εις τας χείρας των οι λεμβούχοι. Ίππευσε ακολούθως και διήλθε μετά τής ακολουθίας του μακρόν τέλμα, όπου οι ίπποι εβυθίζοντο μέχρι κοιλίας, τα δε εκτινασσόμενα προς όλας τας διευθύνσεις βορβορώδη ύδατα επιτσίλιζον και ερρύπαινον τας χρυσοποικίλτους στολάς των αναβατών. Οι Αθηναίοι υπεδέχθησαν τον Όθωνα προ τού Θησείου, το οποίον εχρησιμοποιείτο ακόμη ως χριστιανικός ναός και όπου εψάλη δοξολογία επί τη ελεύσει του (ήτο η τελευταία ψαλείσα λειτουργία εις το Θησείον, το οποίον έκτοτε παρεδόθη εις την συσταθείσαν αρχαιολογικήν υπηρεσίαν). Ο πρεσβευτής τής Αυστρίας Πρόκες, προσφωνών τον Όθωνα, είπεν ότι έβλεπεν αυτόν “εν μέσω ερειπίων λαμπρών μεν το πάλαι, ελεεινών δε σήμερον. Ο Όθων εγκατεστάθη εις την παρά την οδόν Αδριανού μονόροφον οικίαν Κοντοσταύλου, ήτις εχρησίμευσε ως πρώτον ανάκτορον».

1836.—Ένας δεκανέας τού Πυροβολικού μαζί με κάποιον άλλον στρατιωτικό, φονεύουν τον χειριστή τής λαιμητόμου και επίσημο δήμιο τού κράτους. Πρώτος ο δεκανέας εισέβαλε στην οικία τού θύματος και έπληξε με την σπάθη του τον δήμιο, αλλά στην αντίδρασή του με καταδίωξη τού δράστη εμφανίστηκε ο δεύτερος στρατιωτικός ο οποίος τον έπληξε θανάσιμα στο στήθος. Οι δύο δράστες συνελήφθησαν και ομολόγησαν λίγο αργότερα, δικαιολογούμενοι ότι ο μέθυσος επί μισθώ δολοφόνος έβριζε το Στράτευμα και απειλούσε να κόψει τα κεφάλια των στρατιωτικών με την γκιλοτίνα.

1866.—Μετά από πεισματώδη μάχη στην Ζούρβα Κυδωνίας στην Κρήτη, οι τούρκοι καταφέρνουν να εισβάλουν στην Σέλινο.

1895.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών ο Λάμπρος Καλιφρονάς.(1/12/1895- 10/11/1899). Η θητεία του έληξε στις 10 Νοεμβρίου τού 1895 όπου και ανέλαβε ο Σπυρίδων Μερκούρης.

1899.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών ο Σπυρίδων Μερκούρης. (1/12/1899 – 31/3/1914) Θα επανεκλεγεί τέσσερεις συνεχείς φορές.

1901.—Μετά την παραίτηση τού Θεοδωρίδη στις 19 Αυγούστου, νέος διευθυντής τής Σταφιδικής Τράπεζας αναλαμβάνει ο Τσάκωνας. Η κυβέρνηση τού Γεώργιου Θεοτόκη επιχείρησε την ίδρυση τής Σταφιδικής Τράπεζας, με σκοπό την δανειοδότηση των παραγωγών και την διαχείριση τής ποσότητας τής παραγόμενης σταφίδας, χωρίς όμως να επιτύχει σημαντικά αποτελέσματα.

1903.—Επεισόδια με φόνους και τραυματισμούς σημειώνονται κατά την εκλογή δημάρχου στον Πειραιά.

1904.—Το απόγευμα τής σημερινής, το σώμα τού καπετάν Βάρδα αναχωρεί από το χωριό Μόλασι όπου τον είχαν καλέσει οι ένθερμοι Έλληνες κάτοικοι και μεταβαίνει στο Τσουκαλοχώρι.

.—Την ίδια ημέρα ο ατρόμητος καπετάν Ρούβας με τα παλικάρια του βρίσκεται στο Ζέλοβο. Εκεί, οι βουργαρόφρονες κάτοικοι έχοντας μάθει τα νέα με την σφαγή των δικών τους στο Ζέλενιτς, έντρομοι σπεύδουν στον Μήτρο Βλάχο εκλιπαρώντας τον να εκδιώξει τους Μακεδονομάχους μας από το χωριό. Η πανέξυπνη παγίδα είχε στηθεί (βλ. 2/12ου).

1905.—Το σώμα τού Μακεδονομάχου καπετάν Καβοντόρου (Ρήγας Σταύρος από την Εύβοια), ενισχύει ο τρομερός καπετάν Ρουπακιάς (Γ. Τόμπρας από το Αϊβαλί τής Μ. Ασίας). Οι δύο άνδρες, λίγες μέρες μετά στις 11 Δεκεμβρίου, θα δώσουν μεγάλη μάχη με διπλάσια σε αριθμό βουργάρικη συμμορία στο σχισματικό χωριό Αλάρ (βλ. ημ.), ενώ η συνεργασία τους θα διαρκέσει μέχρι την 1η Φεβρουαρίου τής επόμενης χρονιάς.

1907.—Οι τούρκοι συλλαμβάνουν στις Σέρρες τον Μακεδονομάχο Κ. Χρυσάφη, παλληκάρι τού Στέργιου Βλάχβεη ο οποίος δραστηριοποιούνταν στην περιοχή τής Κεντρικής Μακεδονίας.

.—Ο Μητροπολίτης Μελένικου Αιμιλιανός Δάγγουλας, σε έκθεσή του ανέφερε κατάλογο των επιθέσεων και των φόνων που διαπράχθηκαν από τους βούργαρους τον μήνα Νοέμβριο τού 1907 στην επαρχία Μελένικου: 1. «Έξωθεν τής Β. Τζουμαγιάς εφονεύθη ο διδάσκαλος Ευάγγελος Γεροβασιλείου». 2.«Εις το χωρίον Γάβριντσα τής υποδιοικήσεως Πετρίτσης, δύο οθωμανοί». 3.«Επίθεσις εις το χωρίον Ορμάν Τσιφλίκ τρεις ώρας απέχοντος τού Μελενίκου και φόνος 8 αλβανών και 10 αθιγγάνων οθωμανών». 4.«Επίθεσις και πυρπόλησις πέντε οικιών τού χωρίου Μαρικώστενας τής υποδιοικήσεως Μελενίκου, μετά φόνου 2 ανδρών και μιάς γυναίκας». 5.«Φόνος ενός εκ τού ορθοδόξου χωριού Ράμνης, ονόματι Μιχαήλ, και τραυματισμός ετέρου, ονόματι Γεωργίου, παρά το Ερνίκιοϊ (Ποντισμένο) τής διοικήσεως Σερρών». 6. «Επίθεσις και πυροβολισμός έξωθεν τού Μελενίκου εις δεκάλεπτον απόστασιν, ευτυχώς ανεπιτυχώς, κατά του Γεωργίου Κεσσίπη». 7. «Φόνος δύο αγροφυλάκων τού χωριού Σφετιβράτς, δύο ώρας απέχοντος τού Μελενίκου». Επίσης ανέφερε ότι την 1η Δεκεμβρίου 1907 εγένετο: «[…]Επίθεσις κατά τού Ιωάννου Αλεξίου Σαμαρά, κατοίκου Κρουσόβου, ευτυχώς ανεπιτυχής, υπό πέντε βουλγάρων ανταρτών παρά το χωρίον Γερμάνιον, ημίωρον απέχον τού Δεμίρ – Ιασαρίου (Σιδηρόκαστρο), και φόνος τού βουλγάρου Αθανασίου Γκιούρα υπό τής αυτής συμμορίας, διότι δεν εμαρτύρησεν ούτος εις τους κακούργους την ταυτότητα τού άνω λεχθέντος Ιωάννου Αλεξίου Σαμαρά, ειπών ότι δεν τον γνωρίζει» (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

1908.—Παρά την βία και νοθεία των νεότουρκων στην Κωνσταντινούπολη, εκλέχθηκαν τελικά δύο Έλληνες· οι Κοσμίδης και Κωνσταντινίδης.

1912.—Η πρώτη συντονισμένη επίθεση σε όλα τα μέτωπα γιά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων έγινε στο διάστημα από 29 Νοεμβρίου 1912 ως τις 3 Δεκεμβρίου, με αρχηγό τού στρατού τής Ηπείρου τον αντιστράτηγο Σαπουντζάκη. Η επίθεση αυτή δεν απέδωσε καρπούς και στην ουσία οι αντίπαλοι κράτησαν τις θέσεις τους, μέχρι την αντικατάσταση τού Σαπουντζάκη από τον Αρχιστράτηγο και διάδοχο Κωνσταντίνο. Ο χειμώνας τού 1912-1913 ήταν ένας από τους βαρύτερους που είχε γνωρίσει η Ήπειρος εκείνα τα χρόνια. Ενώ οι απώλειες τού Ελληνικού στρατού από τις μάχες ήταν σχετικά λίγες, οι μονάδες του είχαν κυριολεκτικά αποδεκατιστεί από ψύξεις, κρυοπαγήματα και υπερκόπωση των ανδρών.

.—Μονάδες τής ΙΙ Μεραρχίας, απελευθερώνουν την Μανωλιάσσα.

.—Κατάληψη των υψωμάτων τής Αετορράχης κοντά στα Ιωάννινα.

.—Ύστερα από πάμπολλες ημέρες αναμονής, ο Ελληνικός στόλος αντιλαμβάνεται ένα τουρκικό αντιτορπιλικό να ξεμυτίζει από τα στενά των Δαρδανελίων!..

1913.—Η Κρητική Πολιτεία ενώνεται επισήμως με την Ελλάδα. Στο Φρούριο Φιρκά των Χανίων υψώνεται η Γαλανόλευκη από τον Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄ και τον Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ενώ ο Κρητικός λαός που έχουν συγκεντρωθεί στον χώρο τού λιμανιού παραληρεί από ενθουσιασμό. Έτσι επισφραγίζεται η Ένωση τής Κρήτης με την Μητέρα Ελλάδα, που τυπικά είχε γίνει με τις Συνθήκες τού Λονδίνου και τού Βουκουρεστίου. Σύμφωνα με το αφιέρωμα τής 3ης Δεκεμβρίου τής εφημερίδος «Νέα Ημέρα – Τεργέστης» με τίτλο, «Η Κυανόλευκος επί τού κοντού», είχε προηγηθεί η παράδοση τής σημαίας στον Βασιλέα από τους γηραιούς αγωνιστές Χατζημιχάλη Γιάνναρη και Μάντακα. «[…] Ο Βασιλεύς την προσέδεσεν επί τού σχοινίου και ενώ από των πολεμικών ερρίπτοντο οι κεκανονισμένοι 101 κανονιοβολισμοί και ο λαός εζητωκραύγαζεν, ο καπετάν Μάντακας ανέσυρε το σχοινίον και η κυανόλευκος εκυμάτισεν επί τής κορυφής. Η ώρα ήτο ακριβώς 11 και 10′. Οι χοροί έψαλλον: “Ανδρών ηρώων, προμάχων πατρίδος των πεσόντων ευσεβώς, αιωνία η μνήμη“».

.—Η Ελλάς εξήλθε των Βαλκανικών Πολέμων σχεδόν διπλάσια σε έκταση (από 63.212 τετρ. χλμ. έφτασε τα 120.308) και υπερδιπλάσια σε πληθυσμό (από 2.631.952 σε 4.718.221 κατοίκους).

1914.—Η Ένωση Ελλήνων Φοιτητών απηύθυνε προς τον διοικητή τής Κρήτης Ρούφο συγχαρητήριο τηλεγράφημα, γιά την επέτειο τής ανυψώσεως τής Ελληνικής σημαίας στο φρούριο Φιρκά.

1915.—Βουργαρικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Γευγελή. Οι Σύμμαχοι τής ΑΝΤΑΝΤ υποχωρούν προς το Ελληνικό έδαφος.

1916.—Η ΑΝΤΑΝΤ απαιτεί την παράδοση τού Βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄(…)

1918.—Οι Δωδεκανήσιοι τού Λονδίνου με υπόμνημά τους προς τις κυβερνήσεις των Συμμάχων τού Α΄ παγκοσμίου πολέμου, ζητούν την Ένωση τής ιδιαίτερης Πατρίδας τους με την Μητέρα Ελλάδα. Οι Δωδεκανήσιοι δεν έπαυσαν ποτέ να επιδιώκουν την απελευθέρωση και την Ένωση. Αρκετοί Σύλλογοι από την παροικία τής Αιγύπτου έως τις ΗΠΑ, εξέφραζαν με ενέργειές τους αυτή την επιθυμία, ιδιαιτέρως δε μετά τους απελευθερωτικούς Βαλκανικούς πολέμους. Δυστυχώς διπλωματικοί λόγοι απέτρεψαν την Ένωση έως τις 7/3/1948.

1919.—Στο Μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.

1920.—Τί τραβήξαμε Θεέ μου… Ανακοινώνεται στους Αργυρουπολίτες [τού Πόντου] ότι εξορίζονται όλοι οι άντρες ηλικίας 20-50 ετών στο Ερζερούμ (την Θεοδοσιούπολη των βυζαντινών χρόνων). «[…] Ἀκριβῶς τήν 6ην Δεκεμβρίου, ὑπό φοβεράν χιονοθύελλαν, ἀνεχωρήσαμεν ἐκ τῆς πατρίδος καί μέ μυρίους βασάνους, μετά πορείαν δέκα ἡμερῶν, ἐφθάσαμεν εἰς τήν Θεοδοσιούπολιν. (…) Ἀνεξάλειπτος μένει καί ἡ διάβασίς μας ἐκ τῆς ὁδοῦ τοῦ Κόπδάγ, τοῦ φοβεροῦ ἐκείνου ὄρους, ὅπερ ἐγένετο ὁ τάφος τόσων θαλερῶν ὑπάρξεων ὁμογενῶν.» Το Φεβρουάριο τού 1921, εξορίζονται όλοι οι εναπομείναντες άντρες τής Αργυρουπόλεως, ηλικίας από 15 έως 60 ετών, στην πόλη Ερζιγγιάν. [Χρονολόγιο και εργογραφία Γ. Θ. Κανδηλάπτου – Κάνεως, 2002, Μαρία Κ. Βεργέτη, εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.]

.—Στην Μ. Ασία οι εμπόλεμοι δρουν με περιπόλους.

1921.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δέχεται επιθέσεις τούρκων ληστών.

.—Κυβερνητικό διάταγμα ιδρύει το Ταμείο Ασφαλίσεως Σπογγαλιέων, που αφορούσε κυρίως τους Δωδεκανησίους.

1922.—Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Ισμέτ Ινονού διατάζει να εξοριστούν ένα εκατομμύριο Έλληνες από την τουρκία.

.—Την 1η Δεκεμβρίου 1922 ο αριθμός των θυμάτων τού Πόντου, σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές επαρχίες και τις ελληνικές κοινότητες, ήταν 303.237 ψυχές. Οκτακόσιες δέκα πέντε (815) ακμάζουσες κοινότητες καταστράφηκαν ολοκληρωτικά, και όλα τα ελληνικά χωριά με τις 1.174 εκκλησίες τους και τα 960 σχολεία λεηλατήθηκαν και κάηκαν. Περιουσίες που αποκτήθηκαν μετά από 500 χρόνια σκληρής εργασίας και που ανέρχονταν σε περισσότερα από δύο εκατομμύρια φράγκα κλάπηκαν και χάθηκαν. Τριακόσιες τρείς χιλιάδες διακόσιοι τριάντα επτά (303.237) άνδρες εξολοθρεύτηκαν με φωτιά και ατσάλι, ή κρεμάστηκαν, ή πέθαναν εκτεθειμένοι σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

1924.—Η Τοπογραφική Υπηρεσία τού Υπουργείου Γεωργίας εγκαθίσταται στα διαμερίσματα τής βασίλισσας Όλγας. Τα διαμερίσματα τού Γεωργίου Α΄ στο ισόγειο, εξακολουθούν να χρησιμεύουν ως χώρος αποθηκεύσεως τής κινητής βασιλικής περιουσίας.

1925.—Δήμαρχος Αθηνών και πάλι ο Σπυρίδων Πάτσης, που απλώς διαδέχθηκε τον εαυτό του. Η θητεία τού Πάτση αυτή την φορά θα λήξει στις 31 Αυγούστου 1929 όπου θα τον διαδεχθεί ο Σπυρίδων Μερκούρης.

1926.—Ελλάδα και τουρκία, υπογράφουν μεταξύ τους Σύμβαση στην Αθήνα η οποία κανονίζει τα θέματα κτηματικών περιουσιών, μεταξύ των ανταλλάξιμων. Η χώρα μας θα αποδώσει όλα τα αστικά μουσουλμανικά κτήματα, υπηκόων και δικαιούχων, ενώ η τουρκία τα τής Κωνσταντινουπόλεως.

1930.—Η Ελλάς παραλαμβάνει από τα γαλλικά ναυπηγεία “Gironde & Loire”, τα υποβρύχια «Γλαύκος» και «Τρίτων».

1931.—Αρχίζει η δίκη εναντίον των αντιπολιτευόμενων εφημερίδων σχετικά με την δημοσίευση ειδήσεων που κλονίζουν την εμπιστοσύνη προς το εθνικό νόμισμα.

1940.—Οἱ Ἑλληνικὲς δυνάμεις συνεχίζουν τὶς ἐπιθέσεις ἐναντίον τῶν Ἰταλῶν στὸ βορειοηπειρωτικό μέτωπο. Οἱ Ἰταλοί ὑποστηρίζουν σθεναρῶς τὶς θέσεις των.

.—Οἱ Ἰταλοί ἀποθῶνται ἀπό τὶς δυνάμεις μας μέχρι τὴν νότια ὄχθη τοῦ ποταμοῦ Μπίστριτσα.

.—Οἱ Ἕλληνες ἀπελευθερώνουν τὶς  πόλεις Πόγραδετς (Pogradec), Ἅγιοι Σαράντα (Sarandë) καὶ Ἀργυρόκαστρο (Gjirokastër).

.—Καὶ ἐνῷ στὸ μέτωπο οἱ στρατιῶτες μας ὰπό τὴν ἅμυνα τοῦ πατρίου ἐδάφους ἔχουν περάσῃ στὴν ἀντεπίθεση, στὰ μετώπισθεν συμβαίνει τὸ ἐξῆς παράδοξο· οἱ σειρῆνες οὐρλιάζουν λόγῳ συναγερμοῦ, ἀλλὰ στὶς θεατρικὲς αἴθουσες ποὺ εἶναι κατάμεστες ἀπό κόσμο δὲν κουνιέται ἀπό τὴν θέση του κανένας, παρακολουθῶντας τὶς θεατρικὲς παραστάσεις μὲ ἕνα κέφι ποὺ ἀντί νὰ πέσῃ, ἀνεβαίνει. Οἱ ἐπιθεωρήσεις ἔχοντας ὡς σκοπὸ τὸ ἀνέβασμα τοῦ ἠθικοῦ ὅσων ἔμειναν πίσω, εἶχαν ὡς θεματολογία τὰ ὅσα συγκλονιστικὰ συνέβαιναν στὴν ἑλληνοαλβανικὴ μεθόριο. Καὶ φυσικὰ ἡ γεμάτη ἔμπνευση σάτυρα γιὰ τὸν Ντοῦτσε καὶ τὴν ἀνίκητη στρατιᾶ του ἦταν ἀνεξάντλητη, συνοδευόμενη καὶ ἀπό τὰ ἀνάλογα ἄσματα μὲ τὴν Σοφία Βέμπο νὰ ξεσηκώνῃ τὰ πλήθη.

1942.—Οι Ιταλοί κατοχικοί ληστεύουν θησαυρούς από την Μονή Αγίας Τριάδος στην Λιβαδειά.

1944.—Μία εντελώς απρόκλητη επίθεση κομμουνιστών τού ΕΛΑΣ, στο Καλύφυτο τής Δράμας, εναντίον τμήματος τού στρατού το οποίο πλαισίωναν εθνικοί αντάρτες τής ομάδος ΕΑΟ – ΕΣΕΑ. Το γεγονός συνέβη μόλις 48 ώρες πριν την έκρηξη των «Δεκεμβριανών», κατά το οποίο οι συκοφάντες κομμουνιστές διέδωσαν πως αυτοί δέχθηκαν πρώτοι επίθεση και πως αυτό υπήρξε η αιτία των μεγάλων γεγονότων που ακολούθησαν στην Αθήνα. Δυστυχώς γι’ αυτούς, η ομάδα των ανταρτών (με αρχηγό τον Αντώνη Φωστηρίδη ή Φωστερίδη), τους πήρε «φαλάγγι» και τους πήγε ….ντας μέχρι την πόλη τής Δράμας. Τους κομμουνιστές έσωσαν οι Άγγλοι.

.—Το βράδυ τής σημερινής, η Κεντρική Επιτροπή τού ΕΑΜ εκδίδει προκήρυξη με την οποία καλεί τον λαό να επιβάλει επιτέλους (γελάνε και οι πέτρες) τις απόψεις του [ενν. των φιλομπολσεβίκων τής Ελλάδος]. Μετά τις κωλυσιεργίες και τις προφάσεις τού προηγούμενου διαστήματος, οι κομμουνιστές, ήταν έτοιμοι να κηρύξουν έναν νέο πόλεμο στην πατρίδα μας όπως και το έκαναν.

.—Τα μεσάνυκτα προς ξημερώματα τής σημερινής, οι κομμουνιστές αρχίζουν να μεταφέρουν με φορτηγά πυρομαχικά και όπλα σε διάφορα σημεία τής πόλης των Αθηνών, ενώ απομακρύνουν τα εκλεκτότερα στελέχη τους με τα σημαντικότερα έγγραφα των αρχείων τους από τα κτήρια στα οποία στεγάζονταν. Ήθελαν να τα προστατέψουν από την μάχη των Αθηνών την οποία μήνες ολόκληρους προετοίμαζαν και θα ελάμβανε χώρα την 4η τού μήνα.

.—Η κομμουνιστική Πολιτοφυλακή κατόπιν διαταγής τού Κ.Κ.Ε. αρνήθηκε να συμμορφωθεί στα συμφωνηθέντα από τις 27 Νοεμβρίου, παραδίδοντας υπηρεσία στην Εθνοφυλακή. Αθετώντας κάθε δέσμευση και υπόσχεση, οι κομμουνιστές θα προβούν σε πολιτικές αντιδράσεις αλλά και ένοπλα συλλαλητήρια τις επόμενες ημέρες.

.—Οι υπουργοί που ανήκουν στο ΕΑΜ αποσύρονται από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας τού Γ. Παπανδρέου.

1950.—Φθάνει στην Ιαπωνία το Ελληνικό Σμήνος Μεταφορικών Αεροσκαφών (τύπου Ντακότα) τής Πολεμικής Αεροπορίας, με σκοπό να συμμετάσχει στον πόλεμο τής Κορέας. Από την Ελλάδα αναχώρησε στις 11/11/1950.

1957.—Η βρετανική κυβέρνηση αντικαθιστά στην Κύπρο τον αρχιβασανιστή κυβερνήτη Χάρντιγκ με τον πολιτικό σερ Χιού Φουτ.

1972.—Συνεπεία ανατροπής τού οχήματος το οποίο τους μετέφερε, 12 Έλληνες στρατιώτες σκοτώνονται στον Καραβά τής Λακωνίας.

1973.—Μία από τις πρώτες ενέργειες τού δικτάτορα Δημήτριου Ιωαννίδη, ο οποίος ανέτρεψε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, είναι η απαγόρευση κυκλοφορίας τής εφημερίδος «Βραδυνή». Η εφημερίδα θα επανακυκλοφορήσει στις 23 Ιουλίου τής επόμενης χρονιάς, μεταδίδοντας στο πρώτο της φύλλο την επιστροφή Καραμανλή.

1974.—Σὰν σήμερα, ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν ῥημαγμένη Κύπρο οἱ ἄνδρες τῆς ΕΛΔΥΚ, μετὰ ἀπὸ πέντε μῆνες ἐξαιρετικὰ δύσκολων συνθηκῶν, ἀφήνοντας πίσω τους φίλους, ἐκ τῶν ὁποίων ἄλλοι εἶχαν πέσει στὸ πεδίο τῆς μάχης καὶ ἄλλοι ἦταν ἀγνοούμενοι. Ἀντὶ νὰ τύχουν μιᾶς ζεστῆς ὑποδοχῆς, ἡ κυβέρνηση τοὺς φέρθηκε μὲ τὸν ἀπαξιωτικότερο τρόπο.

1989.—Οι πολιτικοί αρχηγοί δίνουν την συναίνεσή τους στις προγραμματικές δηλώσεις τής Οικουμενικής κυβερνήσεως Ζολώτα.

1990.—Απεβίωσε ο Κωνσταντινουπολίτης σκηνοθέτης Γεώργιος Σεβαστίκογλου. Πρωτοεμφανίστηκε με μία μετάφραση έργου τού Αύγουστου Στρίντμπεργκ το οποίο ανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης το 1942. Λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων κατέληξε αρχικά στην Σοβιετική Ένωση όπου έγινε γνωστός ως σκηνοθέτης και μεταφραστής και κατόπιν με ένα μεσοδιάστημα παραμονής του στην Ελλάδα, πήγε με την σύζυγό του, Άλκη Ζέη στο Παρίσι, όπου δίδαξε στο Πανεπιστήμιο τής Σορβόννης και στο Κονσερβατουάρ, ιδρύοντας παράλληλα τον θίασο «Πράξις». Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1981 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, έως τον θάνατό του.

1991.—Γίνονται τα αποκαλυπτήρια τού ανδριάντα τού Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, στον χώρο μπροστά στην μητρόπολη των Αθηνών. Το έργο του κατά την περίοδο τής Κατοχής υπήρξε Εθνικό και απαράμιλλο.

1997.—Απαλλάχτηκε ο Γιώργος Μπαλάφας από το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών γιά όλες τις υποθέσεις τής λεγόμενης «Αντικρατικής Πάλης» (βλ.& 30/11/1992).

2000.—Στο «Βορειοηπειρωτικό Ημερολόγιο» τού τριμήνου, διαβάζουμε ότι ο κακόδοξος πάπας τής Ρώμης, απαντώντας σε σχετικό αίτημα, διαμήνυσε : «…. διαβεβαιώνω ότι θα προσευχηθώ γιά τον ταλαιπωρημένο τσάμικο λαό» (…)

2008.—Χιμαριώτες διαδηλώνουν έξω από την αλβανική πρεσβεία στην Αθήνα υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο τής αλβανικής κυβερνήσεως με στόχο την εκδίωξή τους από την Χιμάρα. Οι κάτοικοι τής Χιμάρας συγκρούστηκαν με την αλβανική αστυνομία αλλά και με ιδιωτική εταιρεία ασφάλειας τής οποίας τα μέλη αποτελούνταν από πρώην κατάδικους και καταζητούμενους γιά ποινικά εγκλήματα. Οι Χιμαριώτες ζήτησαν την συμπαράσταση τής ελλαδικής κυβερνήσεως, υπογραμμίζοντας ότι η ελλαδική βουλή οφείλει να αναλογιστεί τις συνθήκες που βιώνουν οι Έλληνες τής Βορείου Ηπείρου πριν κυρώσει την συμφωνία συνδέσεως αλβανίας και Ε.Ε.

2017.—Τὸ Ὑπουργεῖο Ἐνέργειας δηλώνει ὅτι στὴν ἀξία τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνέργειας στὴν Ἑλλάδα, τέλη καὶ φόροι ἀνέρχονται στὸ 41%, ἐπιβαρύνοντας τὸ τελικὸ κόστος. Ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἀνακοίνωση ἦταν στοιχεῖα τῆς ‘’Γιούροστατ’’ (Eurostat) σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα οἱ Ἕλληνες πληρώνουν τὸ ῥεῦμα σὲ τιμὲς Σουηδίας…

2018.—Κατά την συζήτηση στο κοινοβούλιο των Σκοπίων γιά τις τροποποιήσεις στο Σύνταγμα, ο πρωθυπουργός Ζάεφ, απαντώντας σε παρατήρηση τού βουλευτή τού κόμματος VMRO-DPMNE, τόνισε ότι γιά τους ‘’μακεδόνες’’ που ζουν στην Ελλάδα, με αυτήν την συμφωνία υπάρχει η πιθανότητα,  η ‘’μακεδονική’’ γλώσσα να διδάσκεται.  Το θράσος να αναφέρεται σε «μακεδόνες» και «μακεδονική γλώσσα», τού το έδωσε η προδοτική «Συμφωνία των Πρεσπών». 

.—Και ενώ το Υπουργείο απαιδείας πανικόβλητο σπεύδει να διαψεύσει ως ‘’φέικ νιούς’’ την σύλληψη μαθητών τού 2ου γυμνασίου Αγρινίου, ο διευθυντής τού γυμνασίου Γιώργος Κομπορόζος, σπεύδει αντιστοίχως να δηλώσει στο ‘’ΘΕΜΑ 104.6’’ και στον Νικήτα Κορωνάκη ότι η σύλληψη των μαθητών έγινε αυτεπάγγελτα από την αστυνομία, χωρίς ο ίδιος να ζητήσει την ποινική τους δίωξη. Οι μαθητές συνελήφθησαν την Παρασκευή 30/11 ως υποκινητές τής καταλήψεως τού 2ου Γυμνασίου Αγρινίου. Η κατάληψη στο εν λόγω σχολείο ξεκίνησε την Πέμπτη – όπως και σε πολλά άλλα σε όλη την Ελλάδα – ως αντίδραση στην ‘’συμφωνία των Πρεσπών’’, αλλά στο συγκεκριμένο γυμνάσιο συνεχίστηκε και την Παρασκευή. Οι μαθητές που συνελήφθησαν με την κατηγορία τής διαταράξεως οικιακής ειρήνης (!..) είναι 14 και 16 ετών. Γιά παραμέληση εποπτείας ανηλίκων συνελήφθησαν και οι γονείς τους, ενώ αναζητείται ένας 14χρονος και ο γονέας του. Τελικά ο εισαγγελέας άφησε ελεύθερους τους συλληφθέντες μαθητές και γονείς.

2019.—Μετά από τις νέες εμπρηστικές δηλώσεις τού τούρκου Ερντογάν, τόσο για την συμφωνία με την διχασμένη Λιβύη όσο και για τις γεωτρήσεις στην κυπριακή Α.Ο.Ζ., ο υπ. Εξωτερικών Δένδιας μετέβη στην Αίγυπτο και συναντήθηκε με τον ομόλογό του, Σάμεχ Σούκρι. Αποφασίστηκε η επιτάχυνση των συζητήσεων μεταξύ των τεχνικών κλιμακίων των δύο χωρών γιά τον χαρακτηρισμό και την οριοθέτηση των Α.Ο.Ζ. μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.

.—Ακολούθησε επιθετική ανακοίνωση των τούρκων, με την οποία κατηγόρησαν Ελλάδα και Κύπρο γιά «μαξιμαλιστικούς ισχυρισμούς», ενώ συνεχίζουν να ισχυρίζονται ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, αναφέροντας και το Καστελλόριζο.

.—Η εφημερίδα «Το Βήμα τής Κυριακής», δημοσίευσε το περιεχόμενο έγγραφης εντολής τής ηγεσίας τής Αστυνομίας προς αξιωματικούς της, με την οποία ζητά «[…] να σταματήσει η επιδεικτική αδιαφορία των αστυνομικών απέναντι σε πολίτες που καταγγέλλουν κλοπές στις υπηρεσίες τής ΕΛ.ΑΣ.». Στην λεωφόρο Κατεχάκη και σε άλλες κεντρικές υπηρεσίες τής ΕΛ.ΑΣ. έχουν συσσωρευτεί εκατοντάδες καταγγελίες πολιτών αλλά και αλλοδαπών περιηγητών γιά αστυνομικούς σε δεκάδες αστυνομικά τμήματα που αποφεύγουν τα τελευταία χρόνια να ασχοληθούν με καταγγελλόμενες εγκληματικές επιθέσεις.  Καλό θα ήταν η ηγεσία τής Αστυνομίας να εντοπίσει τις αιτίες που οδήγησαν τα όργανά της σε αυτή την συμπεριφορά.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση