ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-09 ΙΟΥΝΙΟΥ

Οι ηρωομάρτυρες μακεδονομάχοι, Τέλος Άγρας (Σαράντος Αγαπηνός) και Μίγγας Αντώνιος, που δολοφονήθηκαν άνανδρα από τους βούργαρους.
9 Ιουνίου

323 π. Χ.—Οι συγκεντρωμένοι στην Βαβυλώνα Έλληνες στρατιώτες, ανήσυχοι, θέλουν να δουν τον Αλέξανδρο γιά τελευταία φορά. Σ’ έναν δραματικό αποχαιρετισμό, οι στρατιώτες περνούν εμπρός του σε μία ατελείωτη γραμμή. Εκείνος δεν μπορεί να τους μιλήσει. Τους χαιρετά μόνο, ανασηκώνοντας το κεφάλι του με πολλή δυσκολία και τους γνέφει με τα μάτια. Αναλογιζόμενοι αυτές τις στιγμές, το τί κατόρθωσε ο Μέγας Αλέξανδρος τα δώδεκα χρόνια τής μεγαλειώδους εκστρατείας του, μέσα στα οποία άλλαξε τον ρου τής παγκόσμιας ιστορίας, δεν γίνεται να μην αναφερθούμε στα πολιτιστικά της επιτεύγματα. Συχνά αυτή η εκστρατεία αναφέρεται ως πολεμική, παρ’ όλο που το ειρηνευτικό και πολιτιστικό της έργο ήταν πολύ μεγαλύτερο. Μέσα σε δώδεκα μόλις χρόνια και διανύοντας 18.000 χιλιόμετρα, όταν η μία μάχη τελείωνε και ο στρατός προχωρούσε γιά την επόμενη, αντί γιά εκτεταμένες σφαγές και λεηλασίες, μία άλλη οργανωμένη ομάδα που έμενε πίσω, φρόντιζε να αναπτύξει και να διαμορφώσει τις περιοχές, προετοιμάζοντας τους λαούς που κατοικούσαν εκεί γιά μία νέα καθημερινότητα. Το επιστημονικό δυναμικό αυτής τής ομάδας, αποτελούμενο από αρχιτέκτονες, μηχανικούς, πολεοδόμους, οικονομολόγους, τεχνίτες, φρόντιζε γι’ αυτό το τιτάνιο έργο. Πόσες πόλεις ιδρύθηκαν, αναπτύχθηκαν και αναμορφώθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο εκείνη την εποχή, δεν είναι πλήρως γνωστό. Σίγουρα ίδρυσε περισσότερες από 150 και οι περισσότερες πήραν το όνομά του. Δεν υπάρχει στην ιστορία άλλος «κατακτητής» που να αγαπήθηκε τόσο και να έμεινε στην μνήμη των «κατακτημένων» λαών με τόσο θαυμασμό.

307 π. Χ..—Ο Δημήτριος ο Πολιορκητής μπαίνει στο λιμάνι τού Πειραιά διακηρύσσοντας ότι έρχεται ως ελευθερωτής γιά να αποκαταστήσει το πολίτευμα. Οι Αθηναίοι προς τιμήν του, αύξησαν τις Αττικές φυλές από 10 σε 12 και ονόμασαν την 11η «Αντιγονίδα» και την 12η «Δημητριάδα». Μετονόμασαν δε την γιορτή Διονύσια σε Δημήτρια.

1386.Στην Κέρκυρα, γίνεται και τυπική κατάληψη τού φρουρίου από τους νέους ηγεμόνες, τους Βενετούς. Η νήσος, κυριολεκτικά καταλήφθηκε στις 20 Μαρτίου τού ίδιου έτους από τους Βενετούς, έναντι των Ναπολιτάνων οι οποίοι την κατείχαν προηγουμένως.

1628.—Ο πειρατής sir Kenelm Digby φθάνει στα νότια τής Κύπρου και κυνηγά μαλτέζικο πολεμικό πλοίο. Νωρίτερα βρήκε και ρυμούλκησε ένα εμπορικό. Ο Άγγλος αυτός ευγενής (…), υπήρξε από τους χειρότερους εγκληματίες που πέρασαν από τα ελληνικά νερά.

1788.—Ο Λάμπρος Κατσώνης προβαίνει σε στρατηγικής σημασίας χτύπημα στην Μεγίστη (Καστελλόριζο), επεκτείνοντας ταυτόχρονα το πεδίο δράσεώς του. Μετά από διήμερη πολιορκία κατέλαβε και γκρέμισε το φρούριο τού νησιού, καταφέρνοντας να γίνει ο ίδιος κύριός του, ελέγχοντας έτσι τον συγκοινωνιακό αυτό κόμβο και χρησιμοποιώντας τον πλέον ως τόπο διαφυλάξεως λαφύρων και εμπορευμάτων. Συνεχίζοντας την πορεία του προς Καραμανία και Συρία, έφτασε μέχρι την Αίγυπτο. Κατά την καταδρομή του, λεηλάτησε όσα πλοία βρέθηκαν μπροστά του και έφεραν σημαίες των οθωμανών.

1790.—Αναφορά Δυτικού αξιωματούχου γνωστοποιεί την διαφυγή 300 ανδρών τού Λ. Κατσώνη στην έρημη Ελαφόνησο, και από εκεί στην Ιθάκη. Ήταν οι 300 μισθοφόροι τους οποίους είχε προσλάβει στον στόλο του ο Κατσώνης από το σαντζάκι τής αλβανίας, τους οποίους κατόπιν εγκατέστησε στο αρχηγείο του στην Τζιά.

1815.—Αντιπρόσωποι όλων των ευρωπαϊκών χωρών (450 και εκτός τής τουρκίας) παρευρίσκονται στο περιβόητο Συνέδριο τής Βιέννης και υπογράφουν την «Τελική Πράξη» του. Το Συνέδριο άρχισε τον Οκτώβριο τού 1814. Το ελληνικό ενδιαφέρον του, μεταξύ άλλων, ήταν πως, η Αγγλία απέκτησε «άπαξ διά παντός» την επικυριαρχία στην Επτάνησο και των γειτονικών περιοχών στην Ήπειρο. Επίσης, τεράστια ήταν η συμβολή τού  Ιωάννη Καποδίστρια στα ελληνικά θέματα. Χαρακτηριστικό τού Συνεδρίου και αυτό το οποίο απορρέει από την έκβασή του, είναι η μεσαιωνική βαρβαρότητα όλων των μεγάλων κρατών τής Ευρώπης (την οποία δεν κατάφεραν να αποβάλουν μέχρι σήμερα).

1821.—Οι Αθηναίοι ανετίναξαν υπόνομον, κατασκευασθείσαν εκ τού προχείρου, παρά τον Σερπετζέν (θέατρον Ηρώδου τού Αττικού), διά να στερήσουν τους εντός τής Ακροπόλεως εγκλείστους τούρκους ποσίμου ύδατος. Αλλ’ η ανατίναξις δεν έφερε το προσδοκώμενον αποτέλεσμα.

.—Οι πασάδες Ομέρ Βρυώνης και Κιοσέ Μεχμέτ, ξεκινούν από το Τουρκοχώρι που διέμεναν, με προορισμό την Λιβαδειά. Στο διάστημα αυτό περίμεναν απάντηση από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο στην πρότασή τους γιά ειρηνική υποταγή των κατοίκων, αμνηστία και αμοιβή γιά τους αρχηγούς τους.

.—«Μάχη εις το χωρίον Λάλα τής Ηλείας διεξαχθείσα υπό Μεταξαίων, και Γεωργίου Πλαπούτα κατά τούρκων Λαλαίων και γενική φυγή Ελλήνων. Ενταύθα απεβίωσεν εκ τού δρόμου ο οπλαρχηγός Γεώργιος Πλαπούτας».

.—«Άφιξις Αλέξανδρου Υψηλάντου εις Κόζιαν, μοναστήριον επί των Καρπαθίων ορέων.»

.—«Παρεδόθησαν οι τούρκοι Αγρινίου, ων αρχηγός ήτο ο Νουρκάμπεης Σέρβανης διά συνθήκης εις τον Γ. Βαρνακιώτην.» (βλ. και 11/6).

1822.(π. ημ) «Οι τούρκοι τού φρουρίου τής Ακροπόλεως Αθηνών παρέδωσαν το φρούριον διά συνθήκης εις τον φιλέλληνα Βουτιέρον.» Οι Έλληνες πολιορκούσαν τους τούρκους από τον Μάιο έως τα τέλη Ιουλίου τού 1821· με την άφιξη τού Ομέρ Βρυώνη, η πολιορκία διακόπηκε προσωρινά, μέχρι την αποχώρησή του. Τελικά οι τούρκοι υποχρεώθηκαν να συνθηκολογήσουν λόγω παντελούς ελλείψεως νερού και αναχώρησαν (10/6) ασφαλείς με τα υπάρχοντά τους, τον οπλισμό τους και τις οικογένειές τους προς την Μικρά Ασία με πλοία ουδέτερων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων.

1823.—Αλλεπάλληλες νίκες τού Γιουσούφ πασά Περκόφτσαλη στην ευρύτερη περιοχή τής Λιβαδειάς.

1824.—«Μάχη προς το μέρος τού Καρβασαρά τού Βάλτου αμφίρροπος, καθ’ ην αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Ι. Ράγκος, Τσόγκας, Λιακατάς και Δημοτσέλιος, των δε τούρκων ο Ταχήρ Αμπέζμπεη Ντίμπρας.»

.—Δύο χιλιάδες εννιακόσιοι τούρκοι, υπό τον Ταχήρ Αμπάζη, επιτίθενται εναντίον επτακοσίων Ελλήνων, υπό τον Τσόγκα, στο Ξοδάκτυλο Άρτας. Οι τούρκοι τρέπονται σε φυγή, εγκαταλείποντας πάνω από εκατό νεκρούς στο πεδίο τής μάχης.

1825.—«Άφιξις Χάμιλτων εις Ελλάδα.» Ο Σκώτος Φιλέλλην Χάμιλτον, ηγούμενος μοίρας τού βρεττανικού στόλου, καταπλέει εις τα ύδατα τού Ναυπλίου όπου η παρουσία του, μεγάλως ενεψύχωσε τους Έλληνας εις τον αγώνα των κατά τού Ιμβραήμ.

.—Ο Ιμβραήμ φτάνει στα Βέρβαινα τα οποία και καταστρέφει.«Άφιξις Ιμβραήμ πασά εις Βέρβαιναν, Πρωτεύουσα τού Δήμου Βερβαίνων τής Επαρχίας Κυνουρίας.»

.—«Άφιξις Φιλελλήλων εις Μεσολόγγιον.»

1846.—Αρκετές κατολισθήσεις και καταστροφές, προκαλεί ο σεισμός μεγέθους 6,0 Ρίχτερ στην νήσο Σάμο.

1847.—Ὁ ἥρωας τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, Βάσσος Μαυροβουνιώτης ἀπεβίωσε σὰν σήμερα ἀπὸ ὀξεῖα πνευμονία. Ἐνταφιάστηκε στὸ Α’ νεκροταφεῖο Ἀθηνῶν.

1854.—Μία ακόμα τραγική συνέπεια τού εκβιαστικού αποκλεισμού των λιμανιών μας από τις Μεγάλες Δυνάμεις, ήταν και ο λιμός. Η κατάσταση στα Επτάνησα ήταν τόσο τραγική που σχολιάστηκε ακόμα και στους «Τάϊμς» τής Νέας Υόρκης. Με τον τίτλο «Λιμός στας Ιονίους Νήσους», το άρθρο έριχνε ευθύνες στο Αγγλικό κατοχικό καθεστώς γιά την τραγική κατάσταση γράφοντας:  “[…]Τὸ ξέσπασμα τοῦ Ἀνατολικοῦ (Κριμαϊκοῦ) Πολέμου, ἔχει ἐντείνει τὰ δεινᾶ τῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι ἀντιλαμβάνονται ὅτι δὲν μποροῦν πλέον νὰ ἐφοδιάζονται μὲ σιτηρά ἀπό τὴν Ὁδησσό καὶ ἄλλους ῥωσικοὺς λιμένες, καθὼς καὶ ὅτι ἠ συγκέντρωση στρατευμάτων στὴν Εὐρωπαϊκὴ τουρκία ἔχει καταστήσει σχεδὸν ἀδύνατη τὴν προμήθεια ἀραβοσίτου ἤ ἄλλου εἴδους τροφίμου ἀπὸ αὐτήν τὴν περιοχή…”

1862.—Εξ αιτίας τού μεγάλου εστιακού βάθους και μάλιστα στην θαλάσσια περιοχή, η νήσος Μήλος γλίτωσε κυριολεκτικά την καταστροφή από έναν τεράστιο σεισμό. Το μέγεθός του έφτασε τα 7,0 Ρίχτερ και σημειώθηκε στις 7.30 το πρωί.

1865.—Γεννιέται ο Δανός συνθέτης και Φιλέλληνας Καρλ Νίλσεν.

1866.—Νέα Κυβέρνηση υπό τού Δ. Βούλγαρη.

1892.—Παραιτείται η κυβέρνηση Κωνσταντοπούλου, η οποία είχε διαδεχτεί αυτήν τού Θεόδωρου Δηλιγιάννη, στις 18 Φεβρουαρίου τού 1890, γιά να την αντικαταστήσει η κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη.

1902.—Οι βούργαροι που πριν λίγες ημέρες εντοπίστηκαν στην Θεσσαλία να αγοράζουν όπλα, έχουν εξουδετερωθεί. Οι τελευταίοι πνίγηκαν στον Πηνειό, ενώ άλλοι είχαν αιχμαλωτιστεί στα Τρίκαλα.

1905.—Στην μέση τής αγοράς τού Μοναστηρίου, οι αιμοδιψείς βούργαροι δολοφονούν τον Έλληνα Μιχαήλ Παπαϊωάννου. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με ανηλεείς σφαγές αμάχων.

.—Την στιγμή που η κυβέρνηση τής Κρήτης παραιτείται επισήμως, οι επαναστατημένοι κάτοικοι καταφέρνουν να απελευθερώσουν φυλακισμένους από το ‘’Ιτζεδίν’’ στο Καλάμι. Με ένα πολύ απλό τέχνασμα, οι επαναστάτες ντύθηκαν με ρούχα χωροφυλάκων και μεταμφιεσμένοι σε απόσπασμα, οδήγησαν τους κρατούμενους εκτός φυλακής, καταφέρνοντας να γελοιοποιήσουν πλήρως την Χωροφυλακή αλλά και τις φερόμενες ως «Προστάτιδες Δυνάμεις».

1907.—Κάτοικοι των γύρω χωριών, αφού έμαθαν το κακό που συνέβη, έσπευσαν στο σημείο όπου οι βούργαροι είχαν κρεμάσει τους Άγρα και Μίγγα γιά να λάβουν τα σώματα των άτυχων ηρώων. Τέσσερεις γυναίκες με την βοήθεια ενός άνδρα, μετέφεραν τις σορούς στο κοντινό χωριό Άγρας, το οποίο έλαβε κατόπιν το όνομα προς τιμή τού μεγάλου Μακεδονομάχου, όπου φρόντισαν γιά την ταφή των δύο Εθνομαρτύρων. Ήταν ημέρα Ψυχοσάββατο.

1912.—Νέος Μητροπολίτης Καρπάθου-Κάσου, ο Γερμανός. Ο Γερμανός ήταν επίσκοπος στα χρόνια τής κατοχής από τους Ιταλούς μέχρι και την κοίμησή του στα 1940, ενώ υπέστη μέχρι και εξορία από τους κακόδοξους.

1916.—Οι νέες εκλογές ανέδειξαν ως νικητή τον Αλέξανδρο Ζαΐμη. Η κυβέρνηση Ζαΐμη θα παραμείνει έως την 3η Σεπτεμβρίου τής ίδιας χρονιάς.

1919.—Οι Ελληνικές δυνάμεις με επιθέσεις στο Αχμετλή Μ. Ασίας, εξοντώνουν τουρκικές δυνάμεις.

1920.—Σὰν σήμερα, ἄρχισε ἡ προέλαση τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ἀποσκοποῦσα στὴν διάλυση κεμαλικῶν συγκεντρώσεων στὶς περιοχὲς Σαλιχλί-Φιλαδέλφειας (στὴν κοιλάδα τοῦ Ἔρμου) καὶ Ἀξαρίου-Σαρχανλί (στην κοιλάδα τοῦ Ὕλλου). Ἡ ἐπιχείρηση ἐντάσσεται στὸ γενικότερο σχέδιο τοῦ Γενικοῦ Στρατηγείου (μετὰ τὴν ἔγκριση τῆς Μ.Βρεττανίας), γιὰ τὴν κατάληψη ἀρχικῶς τῆς Πανόρμου καὶ τῆς Προύσης, καὶ στὴν συνέχεια τῆς Ἀνατολικής Θρᾲκης. Ἀφορμὴ γιὰ τὴν συγκεκριμένη ἐπιχείρηση ἦταν οἱ ἀνησυχητικὲς κινήσεις τῶν κεμαλικῶν δυνάμεων οἱ ὁποῖες παρατηρήθηκαν συγχρόνως στὴν Θρᾲκη καὶ στὴν περιοχὴ τῆς Νικομήδειας, τῆς ὁποίας τὴν φρούρηση εἶχαν βρεττανικές δυνάμεις. Ὅταν τὴν 1η Ἰουνίου, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Βρεττανοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὁ Ἐλ. Βενιζέλος ἔφτασε στὸ Λονδῖνο, ἡ κατάσταση τοῦ τέθηκε ὅπως ἀκριβῶς ἦταν. Ἡ Γαλλία ἦταν ἐνάντια στὴν διὰ τῆς βίας ἐπιβολή τῶν Συμμαχικῶν ὅρων, ἐνῶ ἡ Ιταλία θὰ ἐξωθοῦσε τοὺς τούρκους σὲ ἀντίσταση. Τόνισε δὲ ὁ Ἄγγλος Πρωθυπουργός στὸν Βενιζέλο, ὅτι οὔτε ἡ Μ. Βρεττανία λόγῳ τῶν ἀντιρρήσεων τοῦ Φόρεϊν Ὄφφις μποροῦσε νὰ χρησιμοποιήσῃ στρατεύματά της, καταλήγοντας στὸ ἐρώτημα ἐὰν ἡ Ἑλλάς εἶχε τὴν θέληση καὶ τὴν δύναμη νὰ καταβάλῃ μόνη της ὁλόκληρη τὴν στρατιωτική προσπάθεια ποὺ θὰ χρειαζόταν γιὰ νὰ καμφθῇ ἡ βέβαιη πλέον τουρκική ἀντίσταση. Ἡ ἀπάντηση τοῦ Βενιζέλου ὑπῆρξε καταφατική.

.—Στο Μικρασιατικό μέτωπο, αρχίζει η μεγάλη πεζομαχία τής Επιλαρχίας Τσαγγαρίδη στο Κερεμέτς.

.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Μ. Ασίας μάχονται σκληρώς εναντίον των τούρκων στον Τομέα τού Σαλιχλί.

1921.—Η ΧΙ Ελληνική Μεραρχία τού Γ΄ Σώματος Στρατού, δέχεται σφοδρή επίθεση των τούρκων στην Νικομήδεια.

.—Σαν σήμερα οι υποτιθέμενοι «Σύμμαχοι» αποστέλλουν διακοίνωση προς την Ελλάδα γιά το αν δέχεται την μεσολάβηση και τους όρους τους, οπότε θα επέβαλαν και στον Κεμάλ την αποδοχή των συμβιβαστικών τους λύσεων (βλ. & 8/6). Την στιγμή που ο Ελληνικός Στρατός ήταν έτοιμος για την μεγάλη επίθεση στην Μ. Ασία, με μία εξαιρετικά μεγάλη προετοιμασία και το ηθικό στα ύψη, συνέβη η προσφορά μεσολαβήσεως από τους «Συμμάχους». Οι Μεγάλοι (αληταράδες) ζήτησαν από την Ελληνική πλευρά να εναποθέσει την τύχη της στα χέρια τους γιά μία λύση στο Μικρασιατικό, αλλά και αυτό τής Ανατολικής Θράκης. Η πρόταση προέβλεπε την αποχώρηση των Ελλήνων από την Μικρά Ασία, βοήθεια σε περίπτωση αρνήσεως των τούρκων και επιφύλαξη στο θέμα τής Θράκης. Τελικά η Ελληνική Κυβέρνηση απέρριψε την πρόταση, δηλώνοντας την αδυναμία αναβολής τής επιθέσεως αλλά άφηνε ανοικτό το θέμα τής διαμεσολαβήσεως. Σημαντικά είναι τα εξής που πρέπει να γνωρίζουμε. Η διακοπή παροχής στρατιωτικού υλικού από την Βρετανία (η οποία συνέπραξε με την Γαλλία και την Ιταλία), δημιούργησε μία κατάσταση η οποία ευνοούσε κατάφορα τους τούρκους. Η επίσημη αυτή πολιτική ερχόταν σε αντίθεση με το παράνομο εμπόριο των Γάλλων και Ιταλών με τους Κεμαλικούς, στο οποίο το επιστέγασμα ήταν η στέρηση τού δικαιώματος στους Έλληνες να ερευνούν τα συμμαχικά πλοία. Την ίδια στιγμή η ροή εφοδίων από τους Μπολσεβίκους συνεχιζόταν στα λιμάνια τής Σαμψούντας και Ινέπολης στον Πόντο, κάτι που ο αξιωματικός Σαρηγιάννης παρατήρησε, λέγοντας ότι η τύχη τής Ελληνικής προσπάθειας θα εξαρτιόταν από τον αποκλεισμό αυτού τού δρόμου. Έτσι χάθηκε ο Ελληνισμός τής Ιωνίας, τού Πόντου, τής Θράκης και τής Καππαδοκίας… [Στοιχεία Κωνσταντίνος Χαλάστρας].

1922.—Η Ελληνική Στρατιά Μ. Ασίας μάχεται μάχες περιπόλων.

.—Μέγα συλλαλητήριο των Ελλήνων στο Σικάγο, εξ αιτίας των θηριωδιών των τούρκων κατά ομογενών στην Μικρά Ασία (βλ, &7/6).

.—Στην εφημερίδα «Εμπρός» σαν σήμερα, αναφέρεται ο τρόπος διασκεδάσεων των Ελλήνων στρατιωτών στο Μικρασιατικό μέτωπο: «[…] Από ανώτερον αξιωματικόν ελθόντα προχθές από το Μέτωπον μανθάνομεν ότι δεν υπάρχει στρατιωτικό σχηματισμός εκεί ο οποίος να μην έχει τον καραγκιόζην του. Ο ανώτερος αξιωματικός ούτος, υπολογίζει περισσοτέρους των πεντακοσίων καραγκιόζηδων λειτουργούντων εις όλον το Μέτωπον.»

1930.—Συνωστισμός σημειώνεται στην οδό Ερμού τής Αθήνας και διακοπή τής συγκοινωνίας από το πλήθος, το οποίο συγκεντρώθηκε γιά να θαυμάσει την Μις Ευρώπη, Αλίκη Διπλαράκου.

1931.—Η Κυβέρνηση τού Ελευθέριου Βενιζέλου καταθέτει στην Βουλή τον περί Τύπου Νόμο 5060, που στοχεύει στον περιορισμό τής σκανδαλοθηρικής δημοσιογραφίας κατά τού πολιτικού κόσμου.

1932.—Άλλο ένα πλήγμα γιά την κυβέρνηση Βενιζέλου. Ο πρόεδρος τής Λέσχης Φιλελευθέρων, Αλέξανδρος Κασσαβέτης, προφυλακίζεται με την κατηγορία σωρείας καταχρήσεων.

1935.—Οι εκλογές στην χώρα γίνονται με αποχή όλων των βενιζελικών κομμάτων. Νικητής αναδεικνύεται ο κυβερνητικός συνασπισμός Τσαλδάρη – Κονδύλη. Λίγο αργότερα ο Κονδύλης, ουσιαστικά θα ανατρέψει τον Τσαλδάρη· η Βουλή αυτοδιαλύθηκε επικυρώνοντας την ανατροπή τού Τσαλδάρη γιά να διεξάγει νόθο – ως προς τον αριθμό των ψήφων (97,88% υπέρ τής μοναρχίας) – δημοψήφισμα, με σκοπό την παλινόρθωση τής βασιλείας.

1942.—Πενήντα χλμ. βορείως τού αεροδρομίου Κράνμπορν τής Νοτίου Ροδεσίας, κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής αποστολής και λόγω προσκρούσεως στο έδαφος και συντριβής τού αεροπλάνου στο οποίο επέβαιναν, χάνουν την ζωή τους οι πιλότοι μας, Τίγκας Ευστάθιος και Χρηστάκος Νικόλαος.

1943.—Μάχη των κομμουνιστών τού ΕΛΑΣ με Ιταλούς, στο στενό τής Πόρτας στο Μουζάκι Θεσσαλίας.

1944.—Στο αεροδρόμιο Μπιφέρνο τής Ιταλίας, ένα αεροσκάφος τύπου «Μπάλτιμορ», επιστρέφοντας από επιτυχή αποστολή βομβαρδισμού στόχων στην Γιουγκοσλαβία, βγήκε κατά την προσγείωση από τον διάδρομο τού αεροδρομίου και ανατράπηκε, με αποτέλεσμα τον θάνατο τριών μελών τού πληρώματος. Θανόντες είναι οι: Γεώργιος Ακοκαλίδης, Περικλής Λιακέας και Αλέξ. Κοπέγκος.

.—Καταδρομική επιχείρηση τού Ιερού Λόχου στην Λαγκάδα τής Χίου.

1947.—Ο π. Ηλίας Αλεξίας σκοτώθηκε, προσπαθώντας να οδηγήσει σ’ ασφαλές μέρος τις γυναίκες και τα παιδιά που βρέθηκαν στο πεδίο μάχης μεταξύ τού εθνικού στρατού και των κομμουνιστών. Μάταια προσπάθησαν να τον σώσουν πηγαίνοντάς τον στο Καρπενήσι. Στον δρόμο παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο.

1952.—Αρχίζει η κατάρτιση νομοσχεδίου γιά την επαναφορά τού πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος στην Ελλάδα.

1971.—Κοινό σοβιετοκυπριακό ανακοινωθέν εκδίδεται μετά από τις επαφές τού Μακάριου Γ’ με την ηγεσία τής Ε.Σ.Σ.Δ., κατά την επίσκεψή του στην Μόσχα.

1975.—Πανηγυρική συνεδρίαση τής Βουλής. Το Σύνταγμα υπογράφεται στην Αίθουσα Τροπαίων από τον προσωρινό Πρόεδρο τής Δημοκρατίας, Μιχαήλ Στασινόπουλο, τον πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Καραμανλή, και τον Πρόεδρο τής Βουλής, Κωνσταντίνο Παπακωνσταντίνου.

1979.—Η ποδοσφαιρική ομάδα Πανιώνιος κατακτά γιά πρώτη φορά στην ιστορία του το Κύπελλο Ελλάδος, νικώντας στον τελικό την Α.Ε.Κ. των Στεργιούδα, Νικολάου, Αρδίζογλου, Νικολούδη, Δομάζου, Μπάγιεβιτς και Μαύρου με 3-1 (Αναστόπουλος, Λίμα, Παθιακάκης – Τάσος) στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Στην ημιτελική φάση είχε προκριθεί επί τού Ολυμπιακού με 2-1 (16/5) και 2-3 (30/5).

1984.—Γίνονται τα εγκαίνια τού Δημοτικού Αερολιμένα Σητείας.

1985.—Λίγες μόλις ημέρες μετά την ανάληψη τής εξουσίας από το Πα.Σο.Κ, ξεσπά άγρια διαμάχη με το Κ.Κ.Ε. η οποία επεκτείνεται και έξω από την Βουλή.

1991.—Πενήντα Βορειοηπειρώτες φυγάδες βαπτίζονται χριστιανοί στα νερά τού ποταμού Σακουλέβα, στην Φλώρινα.

.—Η τουρκία απορρίπτει Ελληνοκυπριακό σχέδιο γιά την διευθέτηση τού Κυπριακού, στο πλαίσιο διασκέψεως με την συμμετοχή των πέντε μόνιμων μελών τού Συμβουλίου Ασφαλείας τού Ο.Η.Ε.

1992.—Η Ολομέλεια τής Βουλής, εκδίδει απόφαση με την οποία : «[…] Διακηρύσσει την απόφαση των βουλευτών όλων των κομμάτων τής Βουλής, πλην των βουλευτών τού Κ.Κ.Ε., να ζητήσει συμπαράσταση όλων των δημοκρατικών κοινοβουλίων των κρατών-μελών τής Ε.Ο.Κ. και όλου τού κόσμου …. γιά να αποτραπεί η χρησιμοποίηση τού ονόματος Μακεδονία από οποιαδήποτε νέα κρατική οντότητα.» Στην πορεία, ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης όχι μόνο θα παρακάμψει την απόφαση, υιοθετώντας στις διαπραγματεύσεις την χρήση σύνθετης ονομασίας, αλλά επί πλέον θα δηλώσει ότι το όνομα θα ξεχαστεί σε λίγα χρόνια.

1997.—Κατάσχονται έξι τόνοι χασίς, από τις μεγαλύτερες σε ποσότητα που κατασχέθηκαν ποτέ στην χώρα μας, μετά από το «βαπόρι απ’ την Περσία» το 1977.

2018.—Ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την ποινή που είχε επιβληθεί στον πρώην επικεφαλής τής ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου. Κατηγορήθηκε γιά παράβαση καθήκοντος, διότι δεν ενημέρωνε το διοικητικό συμβούλιο τής Αρχής γιά τα στοιχεία που διαβίβαζε, τα οποία σχετίζονταν με το έλλειμμα τής Ελλάδος. Ο Ανδρέας Γεωργίου έχει ακόμη μία σοβαρή εκκρεμότητα, η οποία «σέρνεται» εδώ και χρόνια στα δικαστήρια. Κατηγορείται και γιά τεχνητή διόγκωση τού ελλείμματος τού 2009, βάσει τού οποίου υπήχθη η Ελλάδα στα Μνημόνια. Εξ αιτίας αυτής τής κατηγορίας θα μπει στην κρίση τού Συμβουλίου Εφετών γιά τρίτη φορά, εάν θα πρέπει να καθίσει στο εδώλιο τού κατηγορούμενου, προκειμένου να δικαστεί γιά το κακούργημα τής ψευδούς βεβαιώσεως. Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε ο Γεωργίου και έτσι η διετής ποινή του έγινε αμετάκλητη. Ο Ανδρέας Γεωργίου είχε αναλάβει πρόεδρος τής νεοσύστατης Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) στις 2 Αυγούστου 2010, ενώ ο λόγος δημιουργίας τής εν λόγω Αρχής ήταν η αντιμετώπιση τής επί μακρόν αναξιοπιστίας των επίσημων στατιστικών δεδομένων τής Ελλάδας. Πριν αναλάβει πρόεδρος τής ΕΛΣΤΑΤ εργαζόταν γιά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Από την άλλη, με επιστολή τους στους Financial Times, δέκα πρώην στελέχη τού Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τάχθηκαν υπέρ τού Α. Γεωργίου, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «[…] ο κ. Γεωργίου κατηγορείται ότι έβλαψε την Ελλάδα και παραβίασε το καθήκον του αρνούμενος να παραποιήσει τα στοιχεία, σε μία εξέλιξη πολύ βολική γιά εκείνους τους πολιτικούς που θέλουν να ξεγλιστρήσουν από την ευθύνη τής πανωλεθρίας που προηγήθηκε».

.—Μετά το κόμμα τού ΣΥΡΙΖΑ, έστειλε και το κόμμα Νέα Δημοκρατία επίσημη αντιπροσωπεία στην διοργάνωση  «Athens Pride» η οποία πραγματοποιήθηκε σαν σήμερα. Είναι η δεύτερη χρονιά παρουσίας τής Ν.Δ. σε αυτή την ‘’παράτα’’ και όπως αναφέρουν στελέχη τού κόμματος, η παράταξη με τον πρόεδρό της, ενώνει την φωνή της «[…] με όσους αγωνίζονται γιά την εξάλειψη των διακρίσεων που υφίστανται τα μέλη τής ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας εξ αιτίας τού σεξουαλικού τους προσδιορισμού ή τού φύλου τους.» Η πρώτη επαφή τού Κυριάκου Μητσοτάκη με τους ΛΟΑΤΚΙ έγινε στις 11 Ιουλίου 2017, όπου στα κεντρικά γραφεία τού κόμματος συναντήθηκε και συζήτησε με τις οργανώσεις ‘’Colour Youth’’, ‘’Athens Pride’’, ‘’Thessaloniki Pride’’, ‘’Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας’’ (ΟΛΚΕ), ‘’Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών’’, ‘’Πολύχρωμο Σχολείο’’, και ‘’Υπερήφανοι Γονείς’’, αλλά, και με το περιβόητο ‘’Ουράνιο Τόξο’’.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση